Sukta 20

Mantra 1

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായുള്ള നമ്മുടെ ബലം നീ അറിയുക; ബലസമൃദ്ധി തേടുന്ന രഥംപോലെ ഞങ്ങൾ അതിനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു. പ്രകാശമുള്ള വാക്കിനെ അന്വേഷിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ, മനീഷാ (ചിന്ത)കൊണ്ട് ജ്വലിച്ച്, നിന്റെ സുമ്ന (കൃപ) നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—നിനാൽ താങ്ങപ്പെടുന്ന മനുഷ്യർ.

Mantra 2

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സഹായങ്ങളാൽ നിനക്കു നേരെ നീങ്ങുന്ന ജനങ്ങളെ നീ കാക്കുന്നു—അഭിഷ്ടിപാ, അഭിലഷിത നന്മയുടെ രക്ഷകൻ. ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ നീ ആശ്രയമാണ്; അതുകൊണ്ട് സമ്യക് ധീ (ശരിയായ ദർശനം/ബുദ്ധി)യോടെ നീ അവന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു—നിന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കൈ നീട്ടുന്നവന്റെ അടുത്തേക്ക്.

Mantra 3

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत् ॥

യൗവനമുള്ള ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ജോഹൂത്ര—ആഹ്വാനിക്കുന്ന സഖാവായി—ഇരിക്കട്ടെ; മനുഷ്യരുടെ ശിവൻ (കല്യാണകാരി), രക്ഷകനായിരിക്കട്ടെ. യാർ ശംസിക്കുന്നു (സ്തുതി ഉച്ചരിക്കുന്നു), യാർ പരിശ്രമിക്കുന്നു, യാർ പചിക്കുന്നു (തയ്യാറാക്കുന്നു), യാർ സ്തുതിക്കുന്നു—അവരെ അവൻ തന്റെ ഊതി (സഹായം)കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.

Mantra 4

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः ॥

അവനെയേ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു—ഇന്ദ്രനെ; അവനെയേ ഞാൻ ഗാനം ചെയ്യുന്നു—അവനിൽ പുരാതനർ വളർന്നു ദൃഢമായ അധിവസം നേടി. നിരന്തരം സഞ്ചരിക്കുന്നവനായി, ബ്രഹ്മണ്യ (ബ്രഹ്മ-സാധകൻ) ആയ നൂതന ആര്യന്റെ വസു (സമ്പത്ത്) സംബന്ധമായ ആഗ്രഹം അവൻ നിറവേറ്റുന്നു.

Mantra 5

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

അംഗിരസുകളുടെ ഉചഥ (സ്തുതി-ഗീതങ്ങൾ) സ്വീകരിച്ച്, ബ്രഹ്മാ (മന്ത്ര-രചയിതാവ്) ആയ ഇന്ദ്രൻ ഗാതു (പാത) തുറന്നു, ഗതിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. സൂര്യനാൽ ഉഷസ്സുകളെ ‘കവർന്നു’ നീക്കി, സ്തവനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, അവൻ ശില/പർവ്വതത്തിന്റെ പുരാതന ദുർഗ്ഗങ്ങളെയും തകർത്തു.

Mantra 6

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान् ॥

അവൻ തന്നെയാണ് പ്രസിദ്ധൻ—ഇന്ദ്രൻ എന്ന നാമത്തിൽ—ഉയർന്ന് നില്ക്കുന്ന ദേവൻ, മനുഷ്യർക്കു ഏറ്റവും അത്ഭുതകരൻ. സ്വധാവാൻ (സ്വശക്തിയുള്ള) ഇന്ദ്രൻ, തനിക്കുള്ളവർക്ക് പ്രിയനായിരുന്നാലും ഹിംസകനായ ദാസ അർശസാനന്റെ ശിരസ് താഴ്ത്തി നിലത്തടിച്ചു വീഴ്ത്തി.

Mantra 7

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥

വൃത്രഹനായ ഇന്ദ്രൻ, ദുർഗ്ഗഭേദിയായ പുരന്ദരൻ, കൃഷ്ണയോണീ (അന്ധകാരവാസിനി) ദാസീ ശക്തികളെ പിരിച്ചോടിച്ചു. മനുവിന്നായി അവൻ നിലങ്ങൾ (ക്ഷാം)യും ജലങ്ങൾ (അപഃ)യും പ്രസവിപ്പിച്ചു; യജമാനന്റെ ശംസ (സ്തുതി)യെ അവൻ നിരന്തരം ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

Mantra 8

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत् ॥

അവനു—ഇന്ദ്രനു—ദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള പൊതുസമരത്തിൽ, പ്രളവപ്രവാഹം (അർണസ്) നേടുന്നതിനായി, ശക്തി നല്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ വജ്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ ദസ്യുക്കളെ വധിച്ച്, ഇരുമ്പുകോട്ടകൾ (ആയസീ പുരഃ) താഴെയിറക്കി വീഴ്ത്തി.

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായും, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ജരിത്രൻ (ഗായകൻ) നിമിത്തം നിനക്കുള്ള പ്രതിഫലമായി ആ സമൃദ്ധമായ ദക്ഷിണാ—മഘോനീ—പാൽപോലെ ദോഹിക്കപ്പെടട്ടെ. സ്തോതാക്കൾക്ക് ദാനം നൽകുക; ഞങ്ങളുടെ ഭഗ (സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ പങ്ക്) ദഗ്ധമാകാതിരിക്കട്ടെ, ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. സുവീരന്മാരായി ഞങ്ങൾ വിദഥ (സഭ/യജ്ഞസഭ)യിൽ ബൃഹത് വാക്ക് ഉച്ചരിക്കട്ടെ.