Sukta 20

Mantra 1

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿ; ಬಲಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ರಥದಂತೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ತರುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಾಣಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ನಾವು, ಮನೀಷಾ (ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ ದೀಪ್ತರಾಗುತ್ತ, ನಿನ್ನ ಸುಮ್ನ (ಕೃಪೆ)ಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತೇವೆ—ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಧೃತರಾದ ನರರು.

Mantra 2

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ನಿನ್ನತ್ತ ಸಾಗುವ ಜನರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೀ—ಅಭಿಷ್ಟಿಪಾ, ಬಯಸಿದ ಕಲ್ಯಾಣದ ರಕ್ಷಕ. ದಾನಶೀಲನಿಗೆ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ; ಆದಕಾರಣ ಸಮ್ಯಕ್ ಧೀ (ಸರಿಯಾದ ದರ್ಶನ/ಬುದ್ಧಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೀ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲು ಕೈ ಚಾಚುತ್ತಾನೋ.

Mantra 3

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत् ॥

ಯುವ ಇಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಜೋಹೂತ್ರ—ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಮಿತ್ರನಾಗಿ—ಇರಲಿ; ನರರ ಶಿವ (ಕಲ್ಯಾಣಕರ) ರಕ್ಷಕನಾಗಿರಲಿ. ಯಾರು ಶಂಸಿಸುತ್ತಾನೋ (ಸ್ತುತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೋ), ಯಾರು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ಪಚಿಸುತ್ತಾನೋ (ತಯಾರಿಸುತ್ತಾನೋ), ಯಾರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವರನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಊತಿ (ಸಹಾಯ)ಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः ॥

ಅವನನ್ನೇ ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇಂದ್ರನನ್ನು; ಅವನನ್ನೇ ನಾನು ಗಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಯಾವನಲ್ಲಿ ಪುರಾತನರು ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡು ದೃಢ ನೆಲೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಸದಾ ಚಲಿಸುವವನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ (ಬ್ರಹ್ಮ-ಸಾಧಕ)ನಾದ ನೂತನ ಆರ್ಯನ ವಸು (ಸಂಪತ್ತು)ಗಾಗಿ ಇರುವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಅವನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

ಅಂಗಿರಸ들의 ಉಚಥ (ಸ್ತುತಿ-ಗೀತೆಗಳು)ಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾ (ಮಂತ್ರ-ರಚಯಿತ) ಇಂದ್ರನು ಗಾತು (ಮಾರ್ಗ)ವನ್ನು ತೆರೆದು, ಗತಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯನ ಮೂಲಕ ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ‘ಕಸಿದು’ಕೊಂಡು, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಶಿಲಾ/ಪರ್ವತದ ಪುರಾತನ ದುರ್ಗಗಳನ್ನೂ ಚೂರುಮೂರಾಗಿಸಿದನು.

Mantra 6

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान् ॥

ಅವನೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು—ಇಂದ್ರನೆಂಬ ನಾಮದಿಂದ—ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುವ ದೇವನು, ಮಾನವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತನು. ಸ್ವಧಾವಾನ್ (ಸ್ವಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ) ಇಂದ್ರನು, ತನ್ನವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಹಿಂಸ್ರನಾದ ದಾಸ ಅರ್ಶಸಾನನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು.

Mantra 7

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥

ವೃತ್ರಹ ಇಂದ್ರನು, ದುರ್ಗಭೇದಕ ಪುರಂದರನು, ಕೃಷ್ಣಯೋನೀ (ಅಂಧಕಾರನಿವಾಸಿ) ದಾಸೀ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ದೂರ ಓಡಿಸಿದನು. ಮನುಗಾಗಿ ಅವನು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು (ಕ್ಷಾಮ್) ಮತ್ತು ಜಲಗಳನ್ನು (ಅಪಃ) ಹೊರತಂದನು; ಯಜಮಾನನ ಶಂಸ (ಸ್ತುತಿ) ಯನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

Mantra 8

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत् ॥

ಅವನಿಗೆ—ಇಂದ್ರನಿಗೆ—ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಹ (ಅರ್ಣಸ)ವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಬಲವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ದುರ್ಗಗಳನ್ನು (ಆಯಸೀ ಪುರಃ) ಕೆಳಗೆ ಉರುಳಿಸಿದನು.

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಇಗ ನಿಜವಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಜರಿತ್ರ (ಗಾಯಕ)ನಿಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಸಮೃದ್ಧ ದಕ್ಷಿಣಾ—ಮಘೋನೀ—ದುಹಿದು ಹೊರಬರಲಿ. ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕಲಿಸು/ಕೊಡು; ನಮ್ಮ ಭಗ (ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಪಾಲು) ದಗ್ಧವಾಗದಿರಲಿ, ಕ್ಷೀಣವಾಗದಿರಲಿ. ಸು-ವೀರರಾಗಿ ನಾವು ವಿದಥ (ಸಭೆ/ಯಜ್ಞಸಭೆ)ಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸೋಣ.