Sukta 166

Mantra 1

तन्नु वोचाम रभसाय जन्मने पूर्वं महित्वं वृषभस्य केतवे । ऐधेव यामन्मरुतस्तुविष्वणो युधेव शक्रास्तविषाणि कर्तन ॥

บัดนี้เราจักกล่าวถึงกำเนิดอันกร้าวกล้า—มหิทธิฤทธิ์ดั้งเดิมของพฤษภะ (Vṛṣabha) เพื่อหมายสำแดงอันสว่างไสว (ketu). โอ้มารุต (Marut) ผู้กึกก้องด้วยเสียงอันยิ่งใหญ่ ดุจไฟที่ถูกจุดแล้วในยามเคลื่อน; โอ้ผู้ทรงพลัง ดุจนักรบทั้งหลาย ท่านทั้งหลายสรรค์สร้างกิจแห่งฤทธิ์เดช.

Mantra 2

नित्यं न सूनुं मधु बिभ्रत उप क्रीळन्ति क्रीळा विदथेषु घृष्वयः । नक्षन्ति रुद्रा अवसा नमस्विनं न मर्धन्ति स्वतवसो हविष्कृतम् ॥

พวกเขาเป็นนิตย์ ดุจอุ้มบุตรอันเป็นที่รัก แบกพาความหวานดุจน้ำผึ้งแห่งความรื่นรมย์; มารุต (Marut) ผู้กร้าวกล้าเริงเล่นในสภาแห่งผู้แสวงหา (vidatha). เหล่ารุทร (Rudra) เข้าถึงผู้บูชาด้วยความอุปถัมภ์; ผู้มีกำลังในตนไม่ย่ำยีผู้จัดทำเครื่องบูชา—ผู้ทำการกระทำของตนให้เป็นเครื่องสังเวยอันศักดิ์สิทธิ์ (havis).

Mantra 3

यस्मा ऊमासो अमृता अरासत रायस्पोषं च हविषा ददाशुषे । उक्षन्त्यस्मै मरुतो हिता इव पुरू रजांसि पयसा मयोभुवः ॥

แก่ผู้นั้น—ผู้ซึ่งเหล่าผู้เกื้อหนุนอันอมตะได้ประทานความอุดมและความงอกงาม เพราะเขาได้ให้ด้วยเครื่องบูชา (havis)—มารุต (Marut) ผู้มีไมตรีก็หลั่งรินให้ ดุจหลั่งน้ำนม ให้มีแดนภพและชั้นฟ้ามากมาย; พวกเขากลายเป็นพลังแห่งความชื่นบานและความผาสุก.

Mantra 4

आ ये रजांसि तविषीभिरव्यत प्र व एवासः स्वयतासो अध्रजन् । भयन्ते विश्वा भुवनानि हर्म्या चित्रो वो यामः प्रयतास्वृष्टिषु ॥

พวกท่าน ผู้ซึ่งฤทธานุภาพได้ถักทอแผ่ซ่านไปทั่วห้วงกว้าง—ย่อมพุ่งไปข้างหน้าแท้จริง เคลื่อนตนเองโดยตนเอง. สรรพโลกทั้งปวงหวาดหวั่น แม้เรือนอันมั่นคงก็ยังสะท้าน เมื่อขบวนยาตราหลากสีของท่านเคลื่อนไปท่ามกลางหอกที่ยื่นออก และเมื่อการบุกที่มีวินัยของท่านออกเดินทัพ.

Mantra 5

यत्त्वेषयामा नदयन्त पर्वतान्दिवो वा पृष्ठं नर्या अचुच्यवुः । विश्वो वो अज्मन्भयते वनस्पती रथीयन्तीव प्र जिहीत ओषधिः ॥

เมื่อพวกท่านแล่นไปอย่างลุกโพลงรวดเร็ว ทำให้ภูเขาคำราม และด้วยพลังอันองอาจทำให้สันหลังแห่งฟ้าสวรรค์เองสั่นไหว—แล้วด้วยแรงขับของท่าน ต้นไม้ทั้งปวงย่อมหวาดกลัว และหมู่โอสถพฤกษาโน้มต่ำ ราวกับอยู่ใต้แรงพุ่งของรถศึก.

Mantra 6

यूयं न उग्रा मरुतः सुचेतुनारिष्टग्रामाः सुमतिं पिपर्तन । यत्रा वो दिद्युद्रदति क्रिविर्दती रिणाति पश्वः सुधितेव बर्हणा ॥

พวกท่าน โอ้มารุต (Maruts) ผู้เกรียงไกร ด้วยปัญญาอันแจ่มชัดที่ชี้นำ—โอ้กองทัพผู้มีแถวไม่ขาด—จงหล่อเลี้ยงเราให้เต็มด้วยความคิดอันถูกต้อง. ณ ที่ซึ่งสายฟ้าของท่านกัดและแทะด้วยเขี้ยวคม มันย่อมปลิดเอาฝูงโคแห่งความมืดออกไป—ดุจอาวุธที่ยึดตรึงมั่นคงซึ่งฉีกขาด.

Mantra 7

प्र स्कम्भदेष्णा अनवभ्रराधसोऽलातृणासो विदथेषु सुष्टुताः । अर्चन्त्यर्कं मदिरस्य पीतये विदुर्वीरस्य प्रथमानि पौंस्या ॥

พวกเขาเป็นเสาหลักแห่งการค้ำจุน การให้ไม่ขาดสาย บุญฤทธิ์ไม่พร่อง; ในสภาพิธี (vidatha) ทั้งหลายย่อมได้รับสรรเสริญอย่างงาม. เขาขับสวดบทสรรเสริญเพื่อการดื่มความรื่นรมย์อันทำให้เคลิบเคลิ้ม (madira); เขารู้พลังวีรกรรมแรกเริ่มของนักรบภายใน (vīra).

Mantra 8

शतभुजिभिस्तमभिह्रुतेरघात्पूर्भी रक्षता मरुतो यमावत । जनं यमुग्रास्तवसो विरप्शिनः पाथना शंसात्तनयस्य पुष्टिषु ॥

ด้วยร้อยกรของท่าน จงคุ้มครองเขาจากการพุ่งเข้ามาแห่งอันตราย โอ มารุต (Maruts)—ผู้ซึ่งท่านโปรดปราน. ชายผู้นั้นซึ่งท่าน ผู้เข้มแข็งและทรงฤทธิ์ ผู้มีการงานแผ่ไกล นำพาไป—จงพิทักษ์เขาด้วยพลังแห่งคำสรรเสริญ ในความอุดมงอกงาม (puṣṭi) แห่งบุตรและการเติบใหญ่ของเขา.

Mantra 9

विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता । अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते ॥

พลังอันเป็นมงคลทั้งปวงถูกตั้งไว้บนรถศึกของท่าน โอ มารุต (Maruts) ประหนึ่งแข่งขันกันด้วยฤทธิ์เดช. บนบ่าของท่าน ณ หนทางที่มุ่งหน้าไป มีคมเขี้ยวอันกัดกร่อน; เพลาและล้อของท่านหมุนเคลื่อนไปพร้อมกัน อย่างเที่ยงตรงตามจังหวะ.

Mantra 10

भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः । अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे ॥

บนแขนอันองอาจของท่านทั้งหลาย มีรัศมีมงคลมากมายนัก; บนอกของท่านมีเครื่องประดับทองคำ, โอ้ผู้พุ่งพลันทั้งหลาย. บนบ่าของท่านมีคมมีดอันแหลมคมตั้งอยู่เหนือขอบวง—ดุจนกกางปีก เกียรติยศทั้งหลายก็แผ่เรียงไปตามท่าน.

Mantra 11

महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः । मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः ॥

ผู้ยิ่งใหญ่ย่อมยิ่งใหญ่ด้วยความยิ่งใหญ่เอง แผ่ซ่านในอาการปรากฏทั้งหลาย; มองเห็นไกลดุจเทพแห่งฟ้า ด้วยรูปอันสว่างเรืองรอง. ผู้ไพเราะ ผู้มีวาจางาม เปล่งทำนองของตนด้วยปาก—หมู่มรุตผสานกับอินทรา ถูกโอบล้อมอยู่ในฉันทลักษณ์แห่งบทสรรเสริญ.

Mantra 12

तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् । इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम् ॥

ความยิ่งใหญ่นั้นเป็นของท่านทั้งหลาย โอ้มรุตผู้กำเนิดดี; ทานของท่านยืนยาว ดุจธรรมบัญญัติและสัตย์ปฏิญาณอันมั่นคงของอทิติ (Aditi). แม้อินทราก็มิอาจผลักไสด้วยกำลัง; เพราะฉะนั้น เพื่อมนุษย์ผู้กระทำความดี—เพื่อผู้ควรค่า—จงทำให้สิ่งนั้นบรรลุได้ และประทานความเกื้อหนุนอันสัมฤทธิ์ผลของท่านแก่เขา.

Mantra 13

तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत । अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे ॥

นั่นคือสายญาติของท่านทั้งหลาย โอ มรุต (Maruts) ซึ่งมีมาแล้วในยุคก่อน: โอผู้เป็นอมตะ ท่านทั้งหลายได้เกื้อหนุนถ้อยคำแห่งแรงบันดาลใจครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยความดำรินี้ ท่านทั้งหลายได้นำ “การได้ยิน” อันเป็นนิมิต และความคุ้มครองที่ห่มด้วยขนแกะ มาสู่มานุ (Manu); โอวีรชน ทั้งพร้อมกันท่านทั้งหลายได้ทำให้สิ่งนั้นประจักษ์ ด้วยฤทธิ์แห่งความชำนาญของท่าน

Mantra 14

येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः । आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम् ॥

ด้วยพลังนั้น โอ มรุต (Maruts) ขอให้เรายืดยาวในความเป็นไปและการก่อเกิด—ด้วยความบริบูรณ์ของท่านทั้งหลาย โอผู้พุ่งทะยาน เมื่อท่านทั้งหลายแผ่ตนเข้าสู่สนามรบอันกดทับแห่งชีวิตมนุษย์ แล้วด้วยยัญญะ (yajña) เหล่านี้ ขอให้เราบรรลุความสำเร็จอันพึงปรารถนานั้น

Mantra 15

एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

นี่คือบทสรรเสริญของท่านทั้งหลาย โอ มรุต (Maruts); นี่คือบทเพลงของผู้สรรเสริญ ของกวีผู้เป็นที่นับถือ ด้วยบทนี้ ขอท่านทั้งหลายจงมาพร้อมความหล่อเลี้ยงสู่กายของเรา เพื่อให้เรารู้และครอบงำสนามแห่งการต่อสู้นี้ และได้มาซึ่งผู้ให้—ผู้ให้ที่มั่นคง แข็งแรง และยืนยาวในทานของตน