Sukta 166
Sukta 1.166
Agastya Māna (traditional for RV 1.166)
Maruts (with implicit linkage to the 'Bull' power, often Indra)
Triṣṭubh
ਰਿਗਵੇਦ 1.166 ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਸੂਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਾਵਲੇ “ਜਨਮ”, ਗੱਜਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਚਾਲ, ਅਤੇ ਯੋਧੇ ਵਰਗੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਗਸਤ੍ਯ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੀ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੀ—ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ। ਸੂਕਤ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤ ਆਪ ਹੀ ਅਰਪਣ ਬਣ ਕੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਮੰਤਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Mantras
Mantra 1
तन्नु वोचाम रभसाय जन्मने पूर्वं महित्वं वृषभस्य केतवे । ऐधेव यामन्मरुतस्तुविष्वणो युधेव शक्रास्तविषाणि कर्तन ॥
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਤਾਵਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗਾਥਾ ਆਖੀਏ—ਚਮਕਦੇ ਕੇਤੁ (ਚਿੰਨ੍ਹ) ਲਈ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਦੇ ਆਦਿ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ। ਹੇ ਤੁਵਿਸ਼ਵਣ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਲ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੁਸੀਂ ਬਲ ਦੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਕਰਤੱਬ ਘੜਦੇ ਹੋ।
Mantra 2
नित्यं न सूनुं मधु बिभ्रत उप क्रीळन्ति क्रीळा विदथेषु घृष्वयः । नक्षन्ति रुद्रा अवसा नमस्विनं न मर्धन्ति स्वतवसो हविष्कृतम् ॥
ਸਦਾ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਮਧੁਰ ਮਧੁ—ਆਨੰਦ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ—ਧਾਰਦੇ ਹਨ; ਉਤਾਵਲੇ ਮਰੁਤ ਵਿਦਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਅਵਸਾ (ਸਹਾਇਤਾ) ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਸਵਤਵਸ (ਸਵੈ-ਬਲ) ਵਾਲੇ ਹਵਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ—ਅਰਪਣ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਰਮ ਯਜਨੀ ਹਵਿਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
Mantra 3
यस्मा ऊमासो अमृता अरासत रायस्पोषं च हविषा ददाशुषे । उक्षन्त्यस्मै मरुतो हिता इव पुरू रजांसि पयसा मयोभुवः ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਊਮਾਸ (ਸਹਾਇਕ ਦੇਵ) ਨੇ ਰਾਯਸਪੋਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਲਈ ਹਿਤ ਇਵ (ਹਿਤਕਾਮੀ) ਮਰੁਤ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਪਯਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਰਜਾਂਸਿ, ਅਸਤਿਤਵ ਦੇ ਅਨੇਕ ਖੇਤਰ, ਉਡੇਲਦੇ ਹਨ; ਮਯੋਭੁਵಃ ਬਣ ਕੇ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Mantra 4
आ ये रजांसि तविषीभिरव्यत प्र व एवासः स्वयतासो अध्रजन् । भयन्ते विश्वा भुवनानि हर्म्या चित्रो वो यामः प्रयतास्वृष्टिषु ॥
ਹੇ ਮਰੁਤਗਣੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਵਿਸ਼ੀਭਿਃ (ਪ੍ਰਚੰਡ ਸ਼ਕਤੀਆਂ) ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਜਾਂਸਿ—ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਅੰਤਰਾਲਾਂ—ਵਿੱਚ ਬੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਧਾਵਦੇ ਹੋ, ਆਪ-ਚਲਿਤ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਤ੍ਰੋ—ਬਹੁ-ਰੰਗਾ—ਯਾਮ (ਯਾਤਰਾ/ਗਤੀ) ਤਾਣੇ ਹੋਏ ਭਾਲਿਆਂ (ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ) ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ, ਸੰਯਤ ਹਮਲਾ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਭੁਵਨ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹਰਮ੍ਯ (ਪੱਕੇ ਨਿਵਾਸ) ਵੀ ਕੰਬ ਉਠਦੇ ਹਨ।
Mantra 5
यत्त्वेषयामा नदयन्त पर्वतान्दिवो वा पृष्ठं नर्या अचुच्यवुः । विश्वो वो अज्मन्भयते वनस्पती रथीयन्तीव प्र जिहीत ओषधिः ॥
ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਦਿੱਪਤ ਤੇਜ਼ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਗੱਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਨਰ੍ਯ (ਵੀਰ) ਬਲਾਂ ਨਾਲ ਦ੍ਯੌਃ ਦਾ ਪૃਸ਼੍ਠ—ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿੱਠ—ਭੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਤੁਹਾਡੇ ਅਜ੍ਮਨ (ਧਾਵ/ਪ੍ਰੇਰਣਾ) ਨਾਲ ਹਰ ਵਨਸਪਤੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਦੌੜ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਵਾਂਗ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
Mantra 6
यूयं न उग्रा मरुतः सुचेतुनारिष्टग्रामाः सुमतिं पिपर्तन । यत्रा वो दिद्युद्रदति क्रिविर्दती रिणाति पश्वः सुधितेव बर्हणा ॥
ਹੇ ਉਗ੍ਰ ਮਰੁਤੋ, ਸੁਚੇਤੁ (ਸਾਫ਼ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬੁੱਧੀ) ਨਾਲ, ਅਰਿਸ਼ਟਗ੍ਰਾਮਾਃ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਅਟੁੱਟ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਮਤੀ (ਸੁਚਿੰਤਨ/ਸਦਬੁੱਧੀ) ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ। ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬਿਜਲੀ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਡੰਗ ਮਾਰਦੀ ਤੇ ਚੱਬਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ—ਸੁਧਿਤ (ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੜਿਆ) ਹਥਿਆਰ ਜਿਵੇਂ ਚੀਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਵੇ।
Mantra 7
प्र स्कम्भदेष्णा अनवभ्रराधसोऽलातृणासो विदथेषु सुष्टुताः । अर्चन्त्यर्कं मदिरस्य पीतये विदुर्वीरस्य प्रथमानि पौंस्या ॥
ਹੇ ਸਕੰਭ-ਦੇਸ਼ਣਾ (ਆਧਾਰ-ਸਤੰਭਾਂ ਵਰਗੇ), ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟ, ਅਪਰਾਧ-ਰਹਿਤ—ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ਟੁਤ (ਸੁਚੱਜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤ) ਹੋ। ਮਦਿਰ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅਰਕ (ਸਤੋਤ੍ਰ) ਗਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਅੰਦਰਲੇ ਵੀਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੌਂਸ੍ਯ (ਵੀਰਤਾ-ਪਰਾਕ੍ਰਮ) ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
Mantra 8
शतभुजिभिस्तमभिह्रुतेरघात्पूर्भी रक्षता मरुतो यमावत । जनं यमुग्रास्तवसो विरप्शिनः पाथना शंसात्तनयस्य पुष्टिषु ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਤਭੁਜਾਂ ਨਾਲ ਅਘਾਤ ਦੇ ਝਪਟੇ ਤੋਂ—ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਉਗ੍ਰ, ਤਵਸਵੀ, ਵਿਰਪਸ਼ਿਨ (ਦੂਰ ਤੱਕ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਹੋ ਕੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਚਾਓ, ਉਸ ਦੇ ਤਨਯ (ਸੰਤਾਨ) ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ।
Mantra 9
विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता । अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਭਦ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਆਪਸੀ ਬਲ-ਸਪರ್ಧਾ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਤਵਿਸ਼ਾ (ਪ੍ਰਚੰਡਤਾ) ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਸਾਂ (ਮੋਢਿਆਂ) ਉੱਤੇ ਖਾਦਯਃ (ਕੱਟਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ) ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਅਕਸ਼ ਅਤੇ ਚੱਕੇ ਇਕੱਠੇ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਹੀ ਲਯ ਨਾਲ, ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
Mantra 10
भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः । अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे ॥
ਹੇ ਵੀਰ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਰ੍ਯ (ਵੀਰ) ਬਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਚਮਕਾਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਕਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁਕਮ-ਆਭੂਸ਼ਣ ਹਨ, ਹੇ ਤੇਜ਼-ਗਤੀ ਵਾਲਿਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਤਿੱਖੀਆਂ ਖ਼ੁਰਾ-ਧਾਰਾਂ ਪਵਿਸ਼ੁ (ਕਿਨਾਰਿਆਂ/ਘੇਰਿਆਂ) ਉੱਤੇ ਅਧਿਸ਼ਠਿਤ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਪੱਖ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼੍ਰਿਯੋ (ਯਸ਼-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀਆਂ) ਵਿਛੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
Mantra 11
महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः । मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः ॥
ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ—ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸੱਤਾਵਾਂ। ਮੰਦ ਸੁਰ ਵਾਲੇ, ਸੁਜਿਹਵਾ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ—ਮਰੁਤ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸੰਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਹਨ, ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਪਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵੇਸ਼ਿਤ।
Mantra 12
तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् । इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम् ॥
ਹੇ ਸੁਜਾਤ ਮਰੁਤੋ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਤ੍ਰ (ਦਾਨ) ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਟਿਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਂਗ ਅਚਲ ਨਿਯਮ। ਇੰਦਰ ਵੀ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਜਨ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤਯੋਗ ਕਰੋ—ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
Mantra 13
तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत । अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਜਾਮਿਤ੍ਵ (ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ) ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੀ; ਹੇ ਅਮ੍ਰਿਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਾਣੀ/ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਇਸੇ ਧੀਆ (ਚਿੰਤਨ-ਪ੍ਰੇਰਣਾ) ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੁਸ਼ਟੀ (ਸ੍ਰਵਣ-ਸ਼ਕਤੀ) ਅਤੇ ਉਨ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਰੱਖਿਆ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਹੇ ਨਰੋ (ਵੀਰੋ), ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਸਨੈ (ਕੌਸ਼ਲ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ) ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
Mantra 14
येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः । आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम् ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਉਸੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਧੀਏ—ਹੇ ਤੁਰਾਸੋ (ਤੇਜ਼/ਪ੍ਰਚੰਡੋ), ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਿਣਸਾ (ਪੂਰਨਤਾ) ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵ੍ਰਜਨ (ਸੰਘਰਸ਼-ਮੈਦਾਨ) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਅਭੀਸ਼ਟੀ (ਇੱਛਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤੀ) ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
Mantra 15
एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤੋਮ ਹੈ; ਇਹ ਮਾਨਯ ਕਾਰੁ (ਸਤੁਤਿਕਾਰ) ਦੀ ਗੀਰ (ਗੀਤ) ਹੈ। ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਤਨ੍ਵੇ (ਦੇਹਧਾਰੀ ਅਸਤਿਤ੍ਵ) ਕੋਲ ਵਯਾਂ (ਪੋਸ਼ਣ/ਬਲ) ਲੈ ਕੇ ਆਓ; ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵ੍ਰਜਨ (ਸੰਘਰਸ਼-ਖੇਤਰ) ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਜੀਰਦਾਨੁ (ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ) ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
Frequently Asked Questions
The Maruts are a company of storm-deities—loud, swift, and brilliant—praised as warrior-like helpers who protect the worshipper and drive away harm, often moving in the sphere of Indra’s power.
It asks them to guard the favored person from dangers, to support prosperity—especially children and growth—and to grant strength to win in life’s struggles.
Because in Vedic ritual the stoma (praise-song) is a real offering: the poet presents the mantra as a gift that draws the Maruts near and activates their protection and nourishment.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.