Sukta 139

Mantra 1

अस्तु श्रौषट् पुरो अग्निं धिया दध आ नु तच्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वति नाभा संदायि नव्यसी । अध प्र सू न उप यन्तु धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः ॥

ขอให้เป็นดังนั้น; ขอให้เสียงเรียก (śrauṣaṭ) ได้รับการสดับ. ก่อนอื่น ข้าพเจ้าตั้งอัคนี (Agni) ไว้เบื้องหน้าในความคิด. แล้วเราจึงเลือกหมู่เทพแห่งสวรรค์นั้น; เราเลือกอินทระและวายุ (Indra–Vāyu). เมื่อแรงดลใจใหม่ถูกประสาน ณ นาภีของวิวัสวัต (Vivāsvat) แล้ว ขอให้ความคิดภาวนา (dhītí) ของเราก้าวไปและเข้าใกล้เหล่าเทพ—ใช่แล้ว ขอให้ความคิดภาวนาของเราเข้าใกล้เหล่าเทพ.

Mantra 2

यद्ध त्यन्मित्रावरुणावृतादध्याददाथे अनृतं स्वेन मन्युना दक्षस्य स्वेन मन्युना । युवोरित्थाधि सद्मस्वपश्याम हिरण्ययम् । धीभिश्चन मनसा स्वेभिरक्षभिः सोमस्य स्वेभिरक्षभिः ॥

ครั้นนั้น โอมิตรและวรุณะ ท่านทั้งสองได้หยิบยกจาก “ฤตะ” (ṛta) คือความจริงอันเป็นระเบียบ แล้วทรงตั้งมั่นไว้ และด้วยความเร่าร้อนของท่านเอง—ด้วยความเร่าร้อนแห่งทักษะ (Dakṣa)—ได้ยก “อนฤตะ” (anṛta) คือความไม่จริงออกไปและสลัดทิ้ง. แล้วในที่พำนัก (sadman) ของท่าน เราทั้งหลายได้เห็นรัศมีสีทอง ด้วยปัญญาญาณ (dhī) และด้วยใจ (manas) ด้วยอำนาจการเห็นของเราเอง (akṣa) และด้วยอำนาจการเห็นของโสมะ (Soma) เอง.

Mantra 3

युवां स्तोमेभिर्देवयन्तो अश्विनाश्रावयन्त इव श्लोकमायवो युवां हव्याभ्यायवः । युवोर्विश्वा अधि श्रियः पृक्षश्च विश्ववेदसा । प्रुषायन्ते वां पवयो हिरण्यये रथे दस्रा हिरण्यये ॥

ผู้ใฝ่หาทวยเทพ ด้วยบทสรรเสริญ ชนเผ่าอายุส (Āyus) เรียกท่านทั้งสอง โออัศวิน (Aśvins) ประหนึ่งทำให้ถ้อยคำสว่างไสว (śloka) กังวาน; ชนเผ่าอายุสเร่งรุดมาหาท่านด้วยเครื่องบูชา. ศรีทั้งปวงและความอุดมเลี้ยงดูทั้งปวงถูกตั้งไว้เหนือท่านทั้งสอง โอผู้รู้ทั่ว (viśvavedasā). วงล้อและขอบล้อของท่านสาดประกายวาบบนรถศึกทองคำ โอผู้มหัศจรรย์ บนรถทองคำนั้น.

Mantra 4

अचेति दस्रा व्यु नाकमृण्वथो युञ्जते वां रथयुजो दिविष्टिष्वध्वस्मानो दिविष्टिषु । अधि वां स्थाम वन्धुरे रथे दस्रा हिरण्यये । पथेव यन्तावनुशासता रजोऽञ्जसा शासता रजः ॥

จงตื่นเถิด โอผู้มหัศจรรย์; ท่านทั้งสองทรงแผ่เปิดสวรรค์. ผู้ทำทางในท่ามกลางศึกย่อมเทียมรถของท่าน—ผู้ทำทางในท่ามกลางศึก. ท่านทั้งสองทรงยืนมั่นเหนือที่นั่งและคานรถ บนรถทองคำ โอผู้มหัศจรรย์. ดุจผู้เดินทางตามทาง ท่านทรงสั่งสอนและนำพาห้วงอากาศทั้งหลาย (rajas); ทรงสั่งสอนและนำพาห้วงอากาศทั้งหลายโดยตรงฉับไว.

Mantra 5

शचीभिर्नः शचीवसू दिवा नक्तं दशस्यतम् । मा वां रातिरुप दसत्कदा चनास्मद्रातिः कदा चन ॥

ด้วยฤทธิ์เดชและพลังแห่งการกระทำอันสำเร็จ (ศจี) ของท่านทั้งสอง โอผู้ทรงพลัง (อัศวินทั้งคู่) ขอจงอุปถัมภ์เรา ทั้งกลางวันและกลางคืน ขออย่าให้ทานของท่านขาดตกบกพร่องจนมาถึงเราในกาลใดเลย และขอให้ส่วนแห่งทานที่เราพึงได้รับจากท่าน อย่าขาดสิ้นในกาลใดเลย

Mantra 6

वृषन्निन्द्र वृषपाणास इन्दव इमे सुता अद्रिषुतास उद्भिदस्तुभ्यं सुतास उद्भिदः । ते त्वा मन्दन्तु दावने महे चित्राय राधसे । गीर्भिर्गिर्वाहः स्तवमान आ गहि सुमृळीको न आ गहि ॥

โออินทราผู้เป็นดุจพญาวัว หยดโสมะ (Soma) เหล่านี้มีพลังแห่งการดื่มดุจวัวผู้กล้า ถูกคั้นด้วยศิลา (adri) เป็นผู้ผ่าเปิดที่สูง—ถูกคั้นเพื่อท่าน เป็นผู้ผ่าเปิดที่สูง ขอให้มันทำให้ท่านรื่นรมย์เพื่อการประทาน เพื่อความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่และหลากสีสัน โอผู้ทรงพาเพลงสรรเสริญ (girvāhas) ผู้ถูกสรรเสริญด้วยถ้อยคำแห่งแรงบันดาลใจของเรา จงเสด็จมา โอผู้เปี่ยมเมตตา จงเสด็จมาหาเรา

Mantra 7

ओ षू णो अग्ने शृणुहि त्वमीळितो देवेभ्यो ब्रवसि यज्ञियेभ्यो राजभ्यो यज्ञियेभ्यः । यद्ध त्यामङ्गिरोभ्यो धेनुं देवा अदत्तन । वि तां दुह्रे अर्यमा कर्तरी सचाँ एष तां वेद मे सचा ॥

โอใช่แล้ว อัคนี โปรดสดับเรา—ท่านผู้ถูกอัญเชิญ ท่านกล่าวแทนเหล่าเทพ และกล่าวแทนบรรดากษัตริย์ผู้ควรแก่ยัญพิธี กล่าวแทนผู้ควรแก่ยัญพิธีทั้งหลาย เมื่อเหล่าเทพประทาน ‘แม่โค’ นั้นแก่พวกอังคิรส (Aṅgiras) แล้ว อริยมัน (Aryaman) ก็รีดน้ำนมของนางออกมาในงาน ในความเป็นสหายใกล้ชิด ผู้นี้รู้จักนาง—รู้จักนางร่วมกับข้าพเจ้าในความเป็นสหาย

Mantra 8

मो षु वो अस्मदभि तानि पौंस्या सना भूवन्द्युम्नानि मोत जारिषुरस्मत्पुरोत जारिषुः । यद्वश्चित्रं युगेयुगे नव्यं घोषादमर्त्यम् । अस्मासु तन्मरुतो यच्च दुष्टरं दिधृता यच्च दुष्टरम् ॥

ขอให้พลังอันองอาจและรัศมีอันเก่าแก่เหล่านั้น อย่าได้ผินหนีจากพวกเรา; ขออย่าได้ดับสูญเพื่อพวกเรา ทั้งในบัดนี้หรือในกาลก่อนใดๆ. สิ่งใดคือเสียงสรรเสริญอันน่าอัศจรรย์ เป็นนิรันดร์ และใหม่อยู่เสมอของท่านทั้งหลาย จากยุคสู่ยุค—โอ มารุต (Maruts) จงวางสิ่งนั้นไว้ในพวกเรา; และสิ่งใดที่ข้ามผ่านได้ยาก ก็จงวางไว้ในพวกเราเช่นกัน ให้เป็นทางผ่านที่ถูกครอบครองแล้ว.

Mantra 9

दध्यङ्ह मे जनुषं पूर्वो अङ्गिराः प्रियमेधः कण्वो अत्रिर्मनुर्विदुस्ते मे पूर्वे मनुर्विदुः । तेषां देवेष्वायतिरस्माकं तेषु नाभयः । तेषां पदेन मह्या नमे गिरेन्द्राग्नी आ नमे गिरा ॥

ดัธยัญจ์ (Dadhyañc) อังคิรัส (Aṅgiras) ผู้โบราณ ปรียเมธะ (Priyamedha) กัณวะ (Kaṇva) อตรี (Atri) และมะนุ (Manu) รู้การเกิดและการก่อรูปของข้าพเจ้า; บรรพชนของข้าพเจ้าก็รู้เช่นกัน. การเอื้อมไปของท่านเหล่านั้นมุ่งสู่เหล่าเทพ; ในท่านเหล่านั้นมีสายใยศูนย์กลางของเรา มี “สะดือ” แห่งความสืบเนื่อง. ตามรอยเท้าของท่าน ตามก้าวอันกว้างใหญ่ ข้าพเจ้าก้มคำนับด้วยวาจาแห่งบทสรรเสริญ; ต่ออินทราและอัคนี (Indra–Agni) ข้าพเจ้าก้มคำนับด้วยวาจาแห่งบทสรรเสริญ.

Mantra 10

होता यक्षद्वनिनो वन्त वार्यं बृहस्पतिर्यजति वेन उक्षभिः पुरुवारेभिरुक्षभिः । जगृभ्मा दूरआदिशं श्लोकमद्रेरध त्मना । अधारयदररिन्दानि सुक्रतुः पुरू सद्मानि सुक्रतुः ॥

ขอให้โหตฤ (Hotṛ) ปุโรหิตผู้เชื้อเชิญ ทำให้ความอุดมสมบูรณ์อันพึงปรารถนาได้ปรากฏ. พฤหสปติ (Bṛhaspati) ประกอบยัญ—และเวนะ (Vena) แรงเร้าแห่งการแสวงหา ด้วยพลังอันแข็งกล้า ด้วยพลังอันแข็งกล้าที่มีประตูแห่งความเพิ่มพูนมากมาย. เขาคว้าจากแดนไกลซึ่งถ้อยประกาศแห่ง “ศิลา” (adri); แล้วด้วยตนเองเขาค้ำจุนพลังที่ไม่แตกสลาย—ผู้มีปัญญาแน่วแน่ (sukratu) ค้ำจุนที่พำนักมากมาย.

Mantra 11

ये देवासो दिव्येकादश स्थ पृथिव्यामध्येकादश स्थ । अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञमिमं जुषध्वम् ॥

โอ้เหล่าเทวะทั้งหลาย ผู้เป็นสิบเอ็ดในสวรรค์ เป็นสิบเอ็ดบนแผ่นดิน และเป็นสิบเอ็ดผู้สถิตในสายน้ำด้วยมหิทธิฤทธิ์—ขอเหล่าเทวะจงโปรดรับและยินดีในยัชญะนี้ของพวกเราเถิด