Sukta 139

Mantra 1

अस्तु श्रौषट् पुरो अग्निं धिया दध आ नु तच्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वति नाभा संदायि नव्यसी । अध प्र सू न उप यन्तु धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः ॥

అస్తు—శ్రౌషట్ (ఆహ్వానం) వినబడుగాక. ముందుగా నేను ధియా (అంతఃధ్యానం)లో అగ్నిని స్థాపిస్తాను. తరువాత ఆ దివ్య శర్ధ్ (దేవసమూహం)ను వరిస్తాము; ఇంద్రుని, వాయువును వరిస్తాము. వివస్వత్ యొక్క నాభిలో నూతనతర ధీతి (ప్రేరణ) సంధానమయ్యేప్పుడు, మా ధీతులు ముందుకు సాగి దేవులను చేరుగాక—అవును, మా ధీతులు దేవులను చేరుగాక.

Mantra 2

यद्ध त्यन्मित्रावरुणावृतादध्याददाथे अनृतं स्वेन मन्युना दक्षस्य स्वेन मन्युना । युवोरित्थाधि सद्मस्वपश्याम हिरण्ययम् । धीभिश्चन मनसा स्वेभिरक्षभिः सोमस्य स्वेभिरक्षभिः ॥

ఓ మిత్ర-వరుణులారా! మీరు ఋతం (సత్య-నియమం) నుండి తీసుకొని, అనృతం (అసత్యం) ను మీ స్వంత మన్యు (తేజస్సు/ఉత్సాహం) తో—దక్షుని స్వంత మన్యు తో—పక్కన పెట్టి తొలగించినప్పుడు, మీ సద్మ (ధామం) లో మేము స్వర్ణమయమైన (దీప్తి) ని చూశాము—ధీ (అంతర్దృష్టి) లతోను మనస్సుతోను, మా స్వంత అక్ష (దర్శన-శక్తి) లతోను, సోముని స్వంత అక్ష లతోను।

Mantra 3

युवां स्तोमेभिर्देवयन्तो अश्विनाश्रावयन्त इव श्लोकमायवो युवां हव्याभ्यायवः । युवोर्विश्वा अधि श्रियः पृक्षश्च विश्ववेदसा । प्रुषायन्ते वां पवयो हिरण्यये रथे दस्रा हिरण्यये ॥

దైవాన్ని కోరుతూ, స్తోమాలతో ఆయవులు (ఆయు-జనులు) మిమ్మల్ని, ఓ అశ్వినులారా, ప్రకాశమయ శ్లోకాన్ని ప్రతిధ్వనింపజేసినట్లుగా పిలుస్తారు; ఆయవులు హవ్యాలతో మీవైపు దూసుకొస్తారు. ఓ విశ్వవేదసా! సమస్త శ్రియలూ పుష్టులూ మీమీదే అధిష్ఠితమై ఉన్నాయి. ఓ దస్రా! మీ స్వర్ణమయ రథంపై పవయః (చక్ర-పరిధులు) మెరుస్తాయి—స్వర్ణమయ రథంపై।

Mantra 4

अचेति दस्रा व्यु नाकमृण्वथो युञ्जते वां रथयुजो दिविष्टिष्वध्वस्मानो दिविष्टिषु । अधि वां स्थाम वन्धुरे रथे दस्रा हिरण्यये । पथेव यन्तावनुशासता रजोऽञ्जसा शासता रजः ॥

మేల్కొనుడి, ఓ దస్రా (అద్భుత-కర్తలు)! మీరు ఆకాశాన్ని విప్పి తెరుస్తారు. దివిష్టి (యుద్ధ/సంఘర్ష) లో మార్గ-నిర్మాతలు, రథయుజ్ (రథ-యోజకులు) మీ రథాన్ని జూదుతారు—దివిష్టి లో మార్గ-నిర్మాతలే. ఓ దస్రా! స్వర్ణమయ రథంపై మీరు ఆసనంలో (స్థాం) నిలుస్తారు. మార్గంలోని ప్రయాణికుల వలె మీరు రజః (అంతరిక్ష-ప్రదేశం) ను అనుశాసిస్తారు; సూటిగా రజః ను శాసిస్తారు।

Mantra 5

शचीभिर्नः शचीवसू दिवा नक्तं दशस्यतम् । मा वां रातिरुप दसत्कदा चनास्मद्रातिः कदा चन ॥

హే శచీవసూ (ఇంద్ర–అశ్వినౌ), మీ శచీలు—కార్యసిద్ధి శక్తులు—ద్వారా పగలు రాత్రి మమ్మల్ని పోషించండి. మీ దానం ఏ కాలంలోనూ మాకు చేరకుండా ఆగిపోకూడదు; మీ దానంలో మా భాగం కూడా ఏ కాలంలోనూ తరుగకూడదు.

Mantra 6

वृषन्निन्द्र वृषपाणास इन्दव इमे सुता अद्रिषुतास उद्भिदस्तुभ्यं सुतास उद्भिदः । ते त्वा मन्दन्तु दावने महे चित्राय राधसे । गीर्भिर्गिर्वाहः स्तवमान आ गहि सुमृळीको न आ गहि ॥

హే వృషభ ఇంద్రా! వృషభ-బలముగల ఈ సోమబిందువులు—అద్రి (శిల)తో పిండబడినవి, ఉన్నతాలను ఛేదించి ఉద్భవించేవి—నీ కోసమే పిండబడ్డాయి, ఉన్నతాలను ఛేదించి. అవి నిన్ను దానార్థం, మహత్తరమైన మరియు విచిత్ర (బహువిధ) రాధస్‌ (సంపద-అనుగ్రహం) కోసం ఆనందింపజేయుగాక. హే గిర్వాహ (గీత-వాహకా), మా గీర్భులతో స్తుతింపబడినవాడా, రా; సుమృళీకుడై మా వద్దకు రా.

Mantra 7

ओ षू णो अग्ने शृणुहि त्वमीळितो देवेभ्यो ब्रवसि यज्ञियेभ्यो राजभ्यो यज्ञियेभ्यः । यद्ध त्यामङ्गिरोभ्यो धेनुं देवा अदत्तन । वि तां दुह्रे अर्यमा कर्तरी सचाँ एष तां वेद मे सचा ॥

ఓ అవును, హే అగ్నీ, మమ్మల్ని వినుము—నీవు ఆహ్వానింపబడినవాడవు; దేవుల కొరకు, యజ్ఞ్య రాజుల కొరకు వాక్యాన్ని పలుకుతావు. దేవులు అంగిరసులకు ఆ ధేనువు (గోవు)ను ఇచ్చినప్పుడు, అర్యమా కార్యంలో, సన్నిహిత సహచర్యంతో, ఆమెను దోహుతాడు. ఈవాడు (అగ్ని) ఆమెను తెలుసుకొనుచున్నాడు—నాతో, సహచర్యంలో.

Mantra 8

मो षु वो अस्मदभि तानि पौंस्या सना भूवन्द्युम्नानि मोत जारिषुरस्मत्पुरोत जारिषुः । यद्वश्चित्रं युगेयुगे नव्यं घोषादमर्त्यम् । अस्मासु तन्मरुतो यच्च दुष्टरं दिधृता यच्च दुष्टरम् ॥

హే మరుతులారా! మా నుండి ఆ పౌంస్య (పౌరుష) శక్తులు, ప్రాచీన ద్యుమ్నాలు (తేజోమయ కీర్తులు) దూరం కాకూడదు; అవి మా కోసం ఇప్పుడుగానీ, పూర్వముగానీ ఎప్పుడూ నశించకూడదు. యుగయుగాలలో మీది అయిన విచిత్రమైన, సదా-నవీనమైన, అమర్త్యమైన ఘోష (కీర్తిధ్వని) ఏదైతే ఉందో—దానిని మా లోన స్థాపించండి; అలాగే దుస్థరమైన (దాటుటకు కఠినమైన) దేనినైనా మా లోన ధారించండి—అది జయించబడిన దాటుగా మారినట్లు.

Mantra 9

दध्यङ्ह मे जनुषं पूर्वो अङ्गिराः प्रियमेधः कण्वो अत्रिर्मनुर्विदुस्ते मे पूर्वे मनुर्विदुः । तेषां देवेष्वायतिरस्माकं तेषु नाभयः । तेषां पदेन मह्या नमे गिरेन्द्राग्नी आ नमे गिरा ॥

దధ్యఞ్చ్, ప్రాచీన అంగిరసులు, ప్రియమేధ, కణ్వ, అత్రి, మనువు—వీరు నా జన్మను, నా రూపనిర్మాణాన్ని తెలిసినవారు; నా పూర్వులు కూడా దానిని తెలిసినవారు. వారి వ్యాప్తి దేవుల వైపే; వారిలోనే మా నాభి-బంధం, నిరంతరత్వపు కేంద్రసంబంధం ఉంది. వారి పాదచిహ్న మార్గాన, ఆ మహా అడుగున, నేను వాక్కుతో నమస్కరిస్తాను; ఇంద్ర-అగ్నులకు నేను వాక్కుతో నమస్కరిస్తాను.

Mantra 10

होता यक्षद्वनिनो वन्त वार्यं बृहस्पतिर्यजति वेन उक्षभिः पुरुवारेभिरुक्षभिः । जगृभ्मा दूरआदिशं श्लोकमद्रेरध त्मना । अधारयदररिन्दानि सुक्रतुः पुरू सद्मानि सुक्रतुः ॥

హోతా (ఆహ్వానక యాజకుడు) కోరిన వార్యం (శ్రేష్ఠ సంపద/పూర్ణత) ప్రత్యక్షం చేయుగాక. బృహస్పతి యజ్ఞం నిర్వహిస్తాడు; వేన (ప్రేరక-ఆకాంక్ష/అన్వేషణ) తన ఉక్షభిః (బలమైన శక్తులు) తో, వృద్ధికి అనేక ద్వారాలతో. అతడు దూరం నుంచే అద్రి (శిల/సోమశిల) యొక్క శ్లోకం—ప్రకటిత వాక్యాన్ని—గ్రహించాడు; ఆపై తన ఆత్మబలంతో విరగని శక్తులను నిలిపి ధారించాడు. సుక్రతు (సువివేకి) అనేక సద్మాలు (నివాసాలు/ఆధారాలు) స్థాపించాడు—సుక్రతు అనేక సద్మాలు స్థాపించాడు.

Mantra 11

ये देवासो दिव्येकादश स्थ पृथिव्यामध्येकादश स्थ । अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञमिमं जुषध्वम् ॥

హే దేవులారా! దివ్యలోకంలో పదకొండుగానూ, భూమిపై పదకొండుగానూ, తమ మహిమచేత జలాలలో నివసించే పదకొండుగానూ ఉన్న మీరందరూ—హే దేవులారా, మా ఈ యజ్ఞాన్ని స్వీకరించి ఇందులో ఆనందించండి।