Sukta 139

Mantra 1

अस्तु श्रौषट् पुरो अग्निं धिया दध आ नु तच्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वति नाभा संदायि नव्यसी । अध प्र सू न उप यन्तु धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः ॥

അസ്തു—ശ്രൗഷട്: ആഹ്വാനം കേൾക്കപ്പെടട്ടെ. ആദ്യം, ധിയയിൽ (ചിന്തയിൽ) ഞാൻ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പിന്നെ ആ ദിവ്യ ശർധ (ദേവസമൂഹം) ഞങ്ങൾ വൃണീമഹേ (തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു); ഇന്ദ്ര-വായുവിനെയും ഞങ്ങൾ വൃണീമഹേ. വിവസ്വത്തിന്റെ നാഭിയിൽ നവ്യസീ (പുതിയ) പ്രചോദനം സംദായി (ചേർന്നു) വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ധീതയഃ (ചിന്താരൂപങ്ങൾ) മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ദേവന്മാരിലേക്കു സമീപിക്കട്ടെ; അതെ, നമ്മുടെ ധീതയഃ ദേവന്മാരിലേക്കു സമീപിക്കട്ടെ.

Mantra 2

यद्ध त्यन्मित्रावरुणावृतादध्याददाथे अनृतं स्वेन मन्युना दक्षस्य स्वेन मन्युना । युवोरित्थाधि सद्मस्वपश्याम हिरण्ययम् । धीभिश्चन मनसा स्वेभिरक्षभिः सोमस्य स्वेभिरक्षभिः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ! നിങ്ങൾ ഋതം (സത്യം) ആധാരമാക്കി, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മന്യു (ഉത്സാഹതേജസ്)കൊണ്ട്—ദക്ഷന്റെ മന്യുവാൽ—അനൃതം (അസത്യം) എടുത്ത് മാറ്റിവെച്ചപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ സദ്മ (നിവാസ)ത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഹിരണ്യമയ (സ്വർണ്ണ) പ്രകാശം കണ്ടു—ധീകളാലും മനസ്സാലും, നമ്മുടെ സ്വന്തം അക്ഷങ്ങൾ (ദർശനശക്തികൾ)കൊണ്ടും, സോമന്റെ സ്വന്തം അക്ഷങ്ങൾകൊണ്ടും.

Mantra 3

युवां स्तोमेभिर्देवयन्तो अश्विनाश्रावयन्त इव श्लोकमायवो युवां हव्याभ्यायवः । युवोर्विश्वा अधि श्रियः पृक्षश्च विश्ववेदसा । प्रुषायन्ते वां पवयो हिरण्यये रथे दस्रा हिरण्यये ॥

ദേവത്വം ആഗ്രഹിച്ച്, സ്തോത്രങ്ങളാൽ ആയുക്കൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു, ഹേ അശ്വിന്മാരേ—പ്രകാശമയ ശ്ലോകം മുഴങ്ങിക്കുന്നതുപോലെ; ആയുക്കൾ ഹവിഷുകളുമായി നിങ്ങളിലേക്കു മുന്നേറുന്നു. ഹേ വിശ്വവേദസന്മാരേ! എല്ലാ ശ്രിയഃ (ഐശ്വര്യ-ശോഭകൾ)യും പൃക്ഷ (പോഷണം/വൃദ്ധി)യും നിങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. ഹേ ദസ്രന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ ഹിരണ്യമയ രഥത്തിൽ പവയഃ (ചക്രത്തിന്റെ അരികുകൾ/ഫെല്ലികൾ) മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നു—ഹിരണ്യമയ രഥത്തിൽ.

Mantra 4

अचेति दस्रा व्यु नाकमृण्वथो युञ्जते वां रथयुजो दिविष्टिष्वध्वस्मानो दिविष्टिषु । अधि वां स्थाम वन्धुरे रथे दस्रा हिरण्यये । पथेव यन्तावनुशासता रजोऽञ्जसा शासता रजः ॥

ജാഗരൂകരാകുവിൻ, ഹേ ദസ്രന്മാരേ; നിങ്ങൾ വ്യാപകമായ നാകം (ആകാശം) തുറന്നുവിടുന്നു. ദിവിഷ്ടി (യുദ്ധം/സ്പർധ)കളിൽ പഥനിർമ്മാതാക്കളായ രഥയുജർ നിങ്ങളുടെ രഥം കെട്ടിയൊരുക്കുന്നു—ദിവിഷ്ടികളിൽ പഥനിർമ്മാതാക്കൾ. ഹേ ദസ്രന്മാരേ! ഹിരണ്യമയ രഥത്തിലെ വന്ധുര (ആസനം)മേൽ നിങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു. പഥത്തിലെ യാത്രികരെപ്പോലെ, നിങ്ങൾ രജഃ (വിസ്താരം/അന്തരിക്ഷം) അനുഷാസിക്കുന്നു; നേരെ നിങ്ങൾ രജഃയെ ശാസിക്കുന്നു.

Mantra 5

शचीभिर्नः शचीवसू दिवा नक्तं दशस्यतम् । मा वां रातिरुप दसत्कदा चनास्मद्रातिः कदा चन ॥

ഹേ ശചീവസു—ശക്തിയുള്ള ദാതൃദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശചീഭിഃ (കർമ്മസാധക ശക്തികൾ) കൊണ്ടു ഞങ്ങളെ പകലും രാത്രിയും അനുഗ്രഹിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ രാതിഃ (ദാന-കൃപ) ഒരിക്കലും ഞങ്ങളിലേക്കെത്താതെ മുടങ്ങരുതേ; നിങ്ങളുടെ ദാനത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ പങ്കും ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കരുതേ.

Mantra 6

वृषन्निन्द्र वृषपाणास इन्दव इमे सुता अद्रिषुतास उद्भिदस्तुभ्यं सुतास उद्भिदः । ते त्वा मन्दन्तु दावने महे चित्राय राधसे । गीर्भिर्गिर्वाहः स्तवमान आ गहि सुमृळीको न आ गहि ॥

ഹേ വൃഷൺ ഇന്ദ്ര, വൃഷപാണമായ ഈ സോമബിന്ദുക്കൾ—അദ്രി (കല്ല്)കൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞു, ഉയരങ്ങളെ ഭേദിച്ചു തുറക്കുന്നവ—നിനക്കായി തന്നെയാണ് പിഴിഞ്ഞത്, ഉയരങ്ങളെ ഭേദിച്ചു തുറക്കുന്നവ. മഹത്തായതും ചിത്ര (വൈവിധ്യമുള്ള) റാധസ് (സമൃദ്ധി)യുമായ ദാനത്തിനായി അവ നിനക്കു ആനന്ദം നൽകട്ടെ. ഹേ ഗിർവാഹ (സ്തുതി-വാഹകൻ), ഞങ്ങളുടെ ഗീർഭിഃ (പ്രേരിത വാക്കുകൾ) സഹിതം, സ്തവമാന (സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ) ആയി വരിക; സുമൃളീക (കരുണാമയൻ) ആയി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

Mantra 7

ओ षू णो अग्ने शृणुहि त्वमीळितो देवेभ्यो ब्रवसि यज्ञियेभ्यो राजभ्यो यज्ञियेभ्यः । यद्ध त्यामङ्गिरोभ्यो धेनुं देवा अदत्तन । वि तां दुह्रे अर्यमा कर्तरी सचाँ एष तां वेद मे सचा ॥

ഓ ഹാ, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ കേൾക്കുക—നീ ഇളിത (ആഹ്വാനിതൻ) ആകുന്നു; നീ ദേവന്മാർക്കായി, യജ്ഞിയ രാജാക്കന്മാർക്കായി, യജ്ഞിയ ജനങ്ങൾക്കായി വാക്ക് പറയുന്നു. ദേവന്മാർ ആ ധേനു (പശു)യെ അങ്കിരസ്സുകൾക്കു നൽകിയപ്പോൾ, അര്യമാ പ്രവർത്തിയിൽ, അടുത്ത സഖ്യത്തിൽ, അവളെ കറക്കുന്നു. ഈ ഒരുത്തൻ അവളെ അറിയുന്നു—എന്നോടൊപ്പം സഖ്യത്തിൽ.

Mantra 8

मो षु वो अस्मदभि तानि पौंस्या सना भूवन्द्युम्नानि मोत जारिषुरस्मत्पुरोत जारिषुः । यद्वश्चित्रं युगेयुगे नव्यं घोषादमर्त्यम् । अस्मासु तन्मरुतो यच्च दुष्टरं दिधृता यच्च दुष्टरम् ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ആ പുരുഷബലങ്ങളും പ്രാചീന ദ്യുമ്നങ്ങളും (യശസ്–പ്രഭകൾ) അകന്നുപോകരുതേ; ഇപ്പോഴും, മുമ്പും, ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അവ നശിക്കരുതേ. യുഗം യുഗമായി നിങ്ങളുടേതായ അത്ഭുതവും സദാ നവീനവുമായ അമർത്യ ഘോഷം (കീർത്തിഘോഷം)—അത് ഞങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ; കൂടാതെ ദുഷ്ടരം (അതികഠിനം, കടക്കാൻ ദുഷ്കരം) ആയതും ഞങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ—ജയിച്ച കടന്നുപോകലായി.

Mantra 9

दध्यङ्ह मे जनुषं पूर्वो अङ्गिराः प्रियमेधः कण्वो अत्रिर्मनुर्विदुस्ते मे पूर्वे मनुर्विदुः । तेषां देवेष्वायतिरस्माकं तेषु नाभयः । तेषां पदेन मह्या नमे गिरेन्द्राग्नी आ नमे गिरा ॥

ദധ്യഞ്ച്, പ്രാചീന അങ്ഗിരസ്, പ്രിയമേധ, കണ്വ, അത്രി, മനു—ഇവർ എന്റെ ജനനവും രൂപീകരണവും അറിഞ്ഞവർ; എന്റെ പൂർവ്വികരും അതറിഞ്ഞവർ. അവരുടെ എത്തിച്ചേരൽ ദേവന്മാരിലേക്കാണ്; അവരിലാണു നമ്മുടെ നാഭിബന്ധം (കേന്ദ്രബന്ധം), തുടർച്ചയുടെ നാഭി. അവരുടെ പാദപഥത്തിലൂടെ, ആ മഹത്തായ പടിയിലൂടെ, ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് നമിക്കുന്നു; ഇന്ദ്ര–അഗ്നികൾക്കു ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് നമിക്കുന്നു.

Mantra 10

होता यक्षद्वनिनो वन्त वार्यं बृहस्पतिर्यजति वेन उक्षभिः पुरुवारेभिरुक्षभिः । जगृभ्मा दूरआदिशं श्लोकमद्रेरध त्मना । अधारयदररिन्दानि सुक्रतुः पुरू सद्मानि सुक्रतुः ॥

ഹോതാ (ആഹ്വാനക പുരോഹിതൻ) ഇഷ്ടമായ വാര്യ (വാഞ്ഛിത സമൃദ്ധി) പ്രകടമാക്കട്ടെ; ബൃഹസ്പതി യജ്ഞം നിർവഹിക്കുന്നു—വേന (ശോധക പ്രേരണ) തന്റെ ഉക്ഷഭിഃ (ബലവത്തായ ശക്തികൾ) സഹിതം, പുരുവാരേ (അനേകം ദ്വാരങ്ങളുള്ള) വർദ്ധനയോടെ. അവൻ ദൂരത്തിൽ നിന്ന് അദ്രി (ശില/സോമപാഷാണം)യുടെ ശ്ലോകം (ഘോഷിത വചനം) പിടിച്ചെടുത്തു; പിന്നെ സ്വന്തം ആത്മബലത്തോടെ അവൻ അഖണ്ഡ ശക്തികളെ ധരിച്ചു. സുക്രതു (സുജ്ഞൻ, ശുഭകർമ്മശീലൻ) അനേകം സദ്മാനി (നിവാസ/ആധാരങ്ങൾ) ധരിച്ചു—സുക്രതു അനേകം സദ്മാനി ധരിച്ചു.

Mantra 11

ये देवासो दिव्येकादश स्थ पृथिव्यामध्येकादश स्थ । अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञमिमं जुषध्वम् ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ! നിങ്ങൾ ദിവിയിൽ പതിനൊന്ന്, ഭൂമിയിൽ പതിനൊന്ന്; മഹിമയാൽ അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ) വസിക്കുന്ന പതിനൊന്ന്. ഹേ ദേവന്മാരേ, ഈ യജ്ഞത്തെ സ്വീകരിച്ച് അതിൽ ആനന്ദിക്കുവിൻ.