Character · Ramayana

ท้าวทศรถ in the Ramayana

King of AyodhyaHonor • Tragedy • Love

दशरथNamed in 1,948 verses

Speaks in 432 verses

In this book

Named as
Daśaratha, Dasharatha, King Daśaratha, rājā
  1. Kanda 1415
  2. Kanda 21,317
  3. Kanda 363
  4. Kanda 429
  5. Kanda 535
  6. Kanda 689

Key chapters

The chapters where ท้าวทศรถ matters most.

  1. Kaikeyi Presses the Boons; Dasaratha’s Lament and Collapse

    Ramayana 2.13 · 25 verses

    Central sufferer in dharma-saṅkaṭa

  2. Entry into the Chamber of Wrath (Kaikeyī’s Protest)

    Ramayana 2.10 · 24 verses

    King at the threshold of joy turned vulnerable: moves from…

  3. The Queens Summoned; Rama’s Leave-Taking and Dasaratha’s Collapse

    Ramayana 2.34 · 56 verses

    Grief-stricken king whose bodily collapse externalizes ethical…

  4. Coronation Preparations and Sumantra’s Commission

    Ramayana 2.15 · 11 verses

  5. Birth of the Princes and Viśvāmitra’s Arrival (Bālakāṇḍa 18)

    Ramayana 1.18 · 33 verses

    Completes sacrificial obligations, returns to Ayodhyā…

  6. Daśaratha’s Objections to Sending Rāma

    Ramayana 1.20 · 25 verses

    Petitioner-king in a dharma dispute

  7. Bringing Ṛśyaśṛṅga to Ayodhyā (Bālakāṇḍa, Sarga 11)

    Ramayana 1.11 · 24 verses

    Central executor of dhārmic strategy: consults Vasiṣṭha…

  8. Commencement and Performance of Daśaratha’s Aśvamedha

    Ramayana 1.14 · 23 verses

    yajamāna (sacrificer-king) who sustains the Aśvamedha economy…

  9. Praise of Rama’s Virtues and the Decision on the Heir-Apparent

    Ramayana 2.1 · 23 verses

  10. Daśaratha Resolves on the Aśvamedha (Horse-Sacrifice) for Progeny

    Ramayana 1.8 · 21 verses

Key episodes

  1. Manthara, Kaikeyi and the Two Boons

    Ramayana 2.7-2.20

  2. Dasharatha's Curse: The Blind Ascetic's Son

    Ramayana 2.63-2.64

Every verse that names ท้าวทศรถ

1,948 verses

  1. 1.1.19

    ครั้นทอดพระเนตรพระรามผู้เพียบพร้อมด้วยคุณธรรมดังนี้—ทรงกล้าหาญตั้งมั่นในสัจจะ เป็นโอรสองค์ใหญ่ ประดับด้วยคุณอันประเสริฐ และเป็นที่รักยิ่งของท้าวทศรถ ผู้มุ่งประโยชน์สุขแห่งปวงประชาและใฝ่สิ่งที่ประชารักใคร่—พระมหากษัตริย์ผู้ครองแผ่นดินจึงทรงป…

  2. 1.1.23

    ด้วยความสัตย์ต่อวาจาและถูกผูกไว้ด้วยบ่วงแห่งธรรม พระราชาทศรถจึงจำต้องส่งพระราม โอรสอันเป็นที่รัก ออกไปสู่การเนรเทศในป่า

  3. 1.1.24

    พระรามผู้กล้าหาญเสด็จสู่พงไพร ทรงรักษาปฏิญญาไว้—ด้วยพระบัญชาของพระบิดา และเพื่อสนองความพอพระทัยของไกเกยี

  4. 1.1.26

    สีตา พระชายาอันเป็นที่รักของพระราม ผู้เป็นดุจลมหายใจของพระองค์และมุ่งประโยชน์เกื้อกูลอยู่เสมอ ประสูติในราชวงศ์พระชนก ราวกับถูกรังสรรค์ด้วยศิลป์ทิพย์ ทรงพร้อมด้วยลักษณะมงคลทั้งปวง เป็นยอดแห่งสตรี เป็นพระสุณิสาแห่งราชสกุลทศรถ…

  5. 1.1.28

    ชาวเมืองและพระบิดาท้าวทศรถติดตามไปไกล พระรามผู้มีจิตบริสุทธิ์เสด็จถึงเมืองศฤงคเวรปุระริมฝั่งแม่น้ำคงคา ทรงส่งสารถีกลับ แล้วเสด็จไปพบท้าวคุหะ กษัตริย์แห่งนิษาทผู้เป็นที่รัก พระรามพร้อมด้วยท้าวคุหะ พระลักษมณ์ และนางสีดา เสด็จทางต่อไป

  6. 1.1.32

    เมื่อพระรามเสด็จไปยังจิตรคูฏแล้ว พระเจ้าทศรถผู้ทุกข์ระทมด้วยโศกเพราะพระโอรส คร่ำครวญถึงพระบุตร แล้วเสด็จสู่สวรรค์

  7. 1.1.33

    ครั้นเมื่อพระองค์นั้น (ทศรถ) สวรรคตแล้ว พระภรตผู้ทรงพละ แม้ถูกพระวสิษฐ์และพราหมณ์ทั้งหลายชักชวนให้รับราชสมบัติ ก็หาได้ปรารถนาราชย์ไม่

  8. 1.1.57

    แล้วพระรามผู้รุ่งเรืองยิ่ง ผู้ปราบศัตรู—โอรสแห่งทศรถ—เสด็จไปยังศบรี และศบรีได้บูชาต้อนรับพระองค์ด้วยความเคารพอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม

  9. 1.3.3

    ด้วยพลังแห่งธรรมะและตบะ มหาฤๅษีได้เห็นอย่างแจ่มชัดตามความจริงที่เกิดขึ้น คือพระราม พระลักษมณ์ และพระสีดา; พระเจ้าทศรถพร้อมพระมเหสีและทั้งแว่นแคว้น; และเหตุการณ์ทั้งปวง ณ ที่นั้น—ทั้งวิถีแห่งเรื่องราว ความเพียรพยายาม…

  10. 1.3.12

    ท่านยังพรรณนาถึงการโต้ตอบระหว่างพระรามกับพระปรศุราม คุณธรรมอันประเสริฐของพระรามโอรสแห่งท้าวทศรถ การตระเตรียมพิธีอภิเษกขึ้นครองราชย์ของพระราม และเจตนาร้ายอันชั่วช้าของนางไกเกยีด้วย

  11. 1.3.13

    ท่านกล่าวถึงการขัดขวางพิธีอภิเษกของพระราฆวะ การเนรเทศพระรามสู่พงไพร การคร่ำครวญของพระราชาในความโศก และการเสด็จสู่ปรโลกของพระองค์

  12. 1.3.16

    ท่านกล่าวถึงการสร้างและตั้งถิ่นฐานในที่พำนักกลางป่า การมาถึงของพระภรต ความพยายามของพระภรตในการทูลอ้อนวอนให้พระรามเสด็จกลับ และการที่พระรามประกอบพิธีชำระด้วยน้ำเพื่อพระบิดา

  13. 1.5.9

    ในนครนั้น พระราชาทศรถ ผู้ทรงบำรุงความรุ่งเรืองแห่งมหาราชอาณาจักร ประทับอยู่ดุจพระอินทร์ จอมเทพสถิตในสวรรค์

  14. 1.5.20

    นครนั้นเต็มไปด้วยมหารถะนับพัน—มือไวและชำนาญ—ผู้ไม่ยิงผู้โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง และเมื่อไล่ตามศัตรูที่หนี ก็ยังอาจยิงถูกได้ด้วยการตามรอยเสียง อีกทั้งในพงไพร พวกเขาสามารถสังหารสิงห์ พยัคฆ์ และหมูป่าที่คำรามและกำเริบด้วยความเมามัน…

  15. 1.6.1

    ในพระนครอโยธยานั้น มีพระราชาทศรถประทับอยู่—ทรงรู้พระเวท มีทรัพยากรพร้อมสรรพ ทรงมองการณ์ไกลและเปล่งรัศมี เป็นที่รักของชาวเมืองและชาวชนบท ทั้งในวงศ์อิกษวากุทรงเป็นอาติรถะ ผู้กล้าศึกแห่งรถศึกชั้นยอด ทรงประกอบยัญ บำเพ็ญธรรม…

  16. 1.6.5

    ด้วยพระราชาผู้นั้น ผู้มั่นคงในสัตย์และดำเนินไตรวรรค์ (ธรรม อรรถ กาม) โดยชอบ นครอันประเสริฐนั้นจึงได้รับการอภิบาล ดุจอมราวดีที่พระอินทร์ทรงอภิรักษ์

  17. 1.6.16

    ในอโยธยา หาได้มีชายหรือหญิงผู้ใดที่ไร้ความมั่งคั่งหรือไร้ความงามไม่ และก็ไม่ปรากฏผู้ใดที่ปราศจากภักติ คือความเลื่อมใสจงรักต่อพระราชา

  18. 1.6.20

    นครนั้นได้รับการคุ้มครองและปกครองอย่างยอดเยี่ยมโดยพระนาถแห่งอิกษวากุ (ทศรถ) ดุจดังในกาลก่อนที่มนู ผู้เป็นมนุษยินทร์ผู้ทรงปัญญา ได้บริหารไว้

  19. 1.6.26

    นครนั้นแผ่กว้างออกไปอีกสองโยชน์ ส่องประกายสมดังนามอันสัตย์; ณ ที่นั้นพระราชาทศรถประทับอยู่และทรงครองราชย์พิทักษ์โลกทั้งปวง

  20. 1.6.27

    พระราชาทศรถผู้ยิ่งใหญ่ เปี่ยมรัศมี ผู้ปราบศัตรูสิ้นแล้ว ทรงปกครองนครนั้นดุจพระจันทร์ครอบงำหมู่ดาว