Sukta 85

Mantra 1

इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, ഹേ സോമ, സുസുത (സുപ്രെസിത)നായി എല്ലാടവും ഒഴുകുക; രക്ഷസിനോടൊപ്പം രോഗം പുറത്താക്കപ്പെടട്ടെ. ദ്വയാവിന—വിഭജിതരും ദ്വിമനസ്കരുമായവർ—നിന്റെ രസം ആസ്വദിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഇവിടെ ഇന്ദവഃ (ദീപ്ത ബിന്ദുക്കൾ) സത്യധനത്തോടെ സമൃദ്ധരായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 2

अस्मान्त्समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानामसि हि प्रियो मदः । जहि शत्रूँरभ्या भन्दनायतः पिबेन्द्र सोममव नो मृधो जहि ॥

ഹേ പവമാന സോമ, സമരത്തിൽ ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ; നീ ദേവന്മാരുടെ ദക്ഷ (കൗശല-ശക്തി) ആകുന്നു, അവരുടെ പ്രിയ മദ (ആനന്ദോന്മാദം) ആകുന്നു. ഞങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങളിലേക്കു ചാടിവരുന്ന ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്ക; ഹേ ഇന്ദ്ര, സോമം പാനം ചെയ്ക—ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്ക, നമ്മുടെ മുന്നേറ്റത്തെ തടയുന്ന ആക്രമണങ്ങളെ നശിപ്പിക്ക.

Mantra 4

सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यं मधु । जयन्क्षेत्रमभ्यर्षा जयन्नप उरुं नो गातुं कृणु सोम मीढ्वः ॥

ആയിരം നയങ്ങളുള്ളവൻ, നൂറു ധാരകളുള്ളവൻ, അത്ഭുതൻ—ഇന്ദു ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ആത്മാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ മധുവായി. ക്ഷേത്രത്തെ ജയിച്ചുകൊണ്ട് അതിന്മേൽ ഒഴുകുക; അപഃ (ജലങ്ങളെ) ജയിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ സോമ, മീഢ്വഃ (ഫലദായക ദാതാവേ), ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ ഗതി-മാർഗം ഒരുക്കുക.

Mantra 5

कनिक्रदत्कलशे गोभिरज्यसे व्यव्ययं समया वारमर्षसि । मर्मृज्यमानो अत्यो न सानसिरिन्द्रस्य सोम जठरे समक्षरः ॥

കലശത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, നീ ഗോഭിഃ (കിരണങ്ങൾ/രശ്മികൾ) കൊണ്ട് അഭിഷിക്തനാകുന്നു; യഥാസമയം അവ്യയ (അക്ഷയ) ചാലനത്തിലൂടെ വ്യവ്യയം (വ്യാപകമായി) ഒഴുകുന്നു. മർമൃജ്യമാന (ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവനായി), ജയത്തിനായി പായുന്ന അശ്വംപോലെ, ഹേ സോമ, നീ ഇന്ദ്രന്റെ ജഠരത്തിൽ ഒന്നായി ഒഴുകിച്ചേരുന്നു.

Mantra 6

स्वादुः पवस्व दिव्याय जन्मने स्वादुरिन्द्राय सुहवीतुनाम्ने । स्वादुर्मित्राय वरुणाय वायवे बृहस्पतये मधुमाँ अदाभ्यः ॥

സ്വാദുവായി പവിത്രനായി ഒഴുകുക—ഞങ്ങളിലെ ദിവ്യജന്മത്തിനായി; സ്വാദുവായി ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഒഴുകുക—സുഹവീതുനാമ്നേ, ശുഭആഹ്വാനനാമധാരിയ്ക്കായി. സ്വാദുവായി മിത്രൻ, വരുണൻ, വായു എന്നിവർക്കായി ഒഴുകുക; ബൃഹസ്പതിക്കായി മധുമയനായി, അദാഭ്യ (അജേയ)നായി ഒഴുകുക.

Mantra 7

अत्यं मृजन्ति कलशे दश क्षिपः प्र विप्राणां मतयो वाच ईरते । पवमाना अभ्यर्षन्ति सुष्टुतिमेन्द्रं विशन्ति मदिरास इन्दवः ॥

പത്ത് ക്ഷിപ്ര (വേഗമുള്ള) കൈകൾ കലശത്തിൽ അശ്വത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; വിപ്രന്മാരുടെ ചിന്തകളും വാക്കുകളും മുന്നോട്ട് പൊങ്ങുന്നു. പവമാനനായി അവർ സുസ്ഥിതമായ സ്തുതിയിലേക്കു ഒഴുകുന്നു; മദിരമായ ഇന്ദു-ബിന്ദുക്കൾ ഞങ്ങളിലെ ഇന്ദ്രനിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 8

पवमानो अभ्यर्षा सुवीर्यमुर्वीं गव्यूतिं महि शर्म सप्रथः । माकिर्नो अस्य परिषूतिरीशतेन्दो जयेम त्वया धनंधनम् ॥

ഹേ സോമ, പവമാനനായി ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരിക—സുവീര്യം, ഉർവീ ഗവ്യൂതി (പ്രകാശകിരണങ്ങളുടെ വിശാല ഗോചര-മേഖല)യും മഹത്തായ സപ്രഥ ശർമ (ദൂരവ്യാപകമായ ശാന്തി-ആശ്രയം)യും കൊണ്ടു. ഈ അന്ധകാരത്തിന്റെ പരിഷൂതി (ചുറ്റുമുള്ള സമ്മർദ്ദം) ഞങ്ങളെ അധീനമാക്കരുതേ. ഹേ ഇന്ദു, നിനക്കൊപ്പമാകെ ഞങ്ങൾ ധനത്തിനുമേൽ ധനം ജയിക്കട്ടെ—എപ്പോഴും പുതുക്കപ്പെടുന്ന സമൃദ്ധികൾ.

Mantra 9

अधि द्यामस्थाद्वृषभो विचक्षणोऽरूरुचद्वि दिवो रोचना कविः । राजा पवित्रमत्येति रोरुवद्दिवः पीयूषं दुहते नृचक्षसः ॥

വിചക്ഷണനായ ഋഷി, ശക്തിയുള്ള വൃഷഭൻ, ദ്യൗവിന് മുകളിൽ നിലകൊണ്ടു; കവിയായ അവൻ ദിവ്യമായ രോചനങ്ങളെ ജ്വലിപ്പിച്ചു പ്രകാശിപ്പിച്ചു. രാജാവായ സോമൻ പവിത്രം (ചാലനി) കടന്ന് ഗർജ്ജനസദൃശ നാദത്തോടെ മുന്നേറുന്നു; നൃചക്ഷസരായ ഋഷികൾ ദ്യൗവിന്റെ പീയൂഷം—അമൃതം—ദോഹിച്ച് എടുക്കുന്നു.

Mantra 10

दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतो वेना दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सं वावृधानं समुद्र आ सिन्धोरूर्मा मधुमन्तं पवित्र आ ॥

ദിവ്യശിഖരത്തിൽ മധുജിഹ്വയും അശ്രാന്തവുമായ വേനശക്തികൾ ഉയരങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന വൃഷഭനെ ദോഹിക്കുന്നു. അപ്സുകളിൽ വളരുന്ന ദ്രപ്സം (ബിന്ദു) പോഷിക്കപ്പെടുന്നു; സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന്, സിന്ധുവിന്റെ ഊർമിയിൽ നിന്ന്, മധുമന്തമായ സാരം പവിത്രം (ചാലനി)യിലേക്കു വരുന്നു.

Mantra 11

नाके सुपर्णमुपपप्तिवांसं गिरो वेनानामकृपन्त पूर्वीः । शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं हिरण्ययं शकुनं क्षामणि स्थाम् ॥

ദിവ്യശിഖരത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്ന സുപർണൻ—സുന്ദരചിറകുള്ളവൻ—അവനെ വേനശക്തികളുടെ പുരാതന ഗിരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി. എപ്പോഴും ചലിക്കുന്ന ശിശുവിനെ മതികൾ നക്കി പോഷിപ്പിക്കുന്നു—ഹിരണ്യമയമായ ശകുനം, ക്ഷാമണി (ഭൂമി)യുടെ വാസസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിതൻ.

Mantra 12

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपा प्रतिचक्षाणो अस्य । भानुः शुक्रेण शोचिषा व्यद्यौत्प्रारूरुचद्रोदसी मातरा शुचिः ॥

ഊർദ്ധ്വനായി ഗന്ധർവ്വൻ നാകത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ തന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു; ഈ പ്രത്യക്ഷതയിലെ സർവ്വരൂപങ്ങളെയും അവൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ശുദ്ധപ്രകാശത്തിന്റെ ദീപ്തജ്വാലയാൽ അവന്റെ കാന്തി ദൂരദൂരത്തോളം പടർന്ന് മിന്നി; അവൻ രണ്ടു മാതാക്കളായ ദ്യൗസും പൃഥിവിയും ശുചിത്വത്തിൽ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.