Sukta 85

Mantra 1

इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ସୁସୁତ (ସୁପ୍ରେସିତ) ହୋଇ ସବୁଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ରକ୍ଷସ ସହିତ ରୋଗର ନିଷ୍କାସନ ହେଉ। ଦ୍ୱୟାବିନ—ବିଭକ୍ତ ଓ ଦ୍ୱିମନସ୍କ—ତୁମ ରସକୁ ଆସ୍ୱାଦନ ନ କରୁନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଇନ୍ଦବଃ (ଦୀପ୍ତ ବିନ୍ଦୁମାନେ) ସତ୍ୟଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ରୁହନ୍ତୁ।

Mantra 2

अस्मान्त्समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानामसि हि प्रियो मदः । जहि शत्रूँरभ्या भन्दनायतः पिबेन्द्र सोममव नो मृधो जहि ॥

ହେ ପବମାନ ସୋମ, ସମରରେ ଆମକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା କର; କାରଣ ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷ (କୌଶଳ-ଶକ୍ତି), ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ମଦ (ଆନନ୍ଦ-ଉଲ୍ଲାସ) ଅଟ। ଯେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଆମ ଉପରେ ଚଢ଼ିଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କର—ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ଅଗ୍ରଗତିକୁ ବାଧା ଦେଉଥିବା ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର।

Mantra 4

सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यं मधु । जयन्क्षेत्रमभ्यर्षा जयन्नप उरुं नो गातुं कृणु सोम मीढ्वः ॥

ହଜାର ନେତୃତ୍ୱର ଧାରକ, ଶତ ଧାରାର ଧାରକ, ଅଦ୍ଭୁତ—ଇନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଆତ୍ମା ଯାହାକୁ କାମନା କରେ ସେହି ଆନନ୍ଦର ମଧୁ ହୋଇ। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଜୟ କରି ତାହା ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେ; ଅପଃ (ଜଳମାନଙ୍କୁ) ଜୟ କରି, ହେ ସୋମ, ମୀଢ୍ୱଃ (ଫଳଦାୟକ ଦାତା), ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଗତି-ମାର୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କର।

Mantra 5

कनिक्रदत्कलशे गोभिरज्यसे व्यव्ययं समया वारमर्षसि । मर्मृज्यमानो अत्यो न सानसिरिन्द्रस्य सोम जठरे समक्षरः ॥

କଳଶରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ପରି, ତୁମେ ଗୋଭିଃ (କିରଣ/ରଶ୍ମି) ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଅ; ଯଥାସମୟରେ ଅବ୍ୟୟ (ଅକ୍ଷୟ) ଛାଣନୀ ମାଧ୍ୟମରେ ବ୍ୟବ୍ୟୟଂ (ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ) ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମର୍ମୃଜ୍ୟମାନ (ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା), ଜୟ ପାଇଁ ଧାଉଥିବା ଅଶ୍ୱ ପରି, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜଠରରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ଝରିପଡ଼।

Mantra 6

स्वादुः पवस्व दिव्याय जन्मने स्वादुरिन्द्राय सुहवीतुनाम्ने । स्वादुर्मित्राय वरुणाय वायवे बृहस्पतये मधुमाँ अदाभ्यः ॥

ସ୍ୱାଦୁ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୋଇ ବହ—ଆମ ଭିତରେ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଁ; ସ୍ୱାଦୁ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହ—ସୁହବୀତୁନାମ୍ନେ, ଶୁଭ ଆହ୍ୱାନ-ନାମଧାରୀ ପାଇଁ। ସ୍ୱାଦୁ ହୋଇ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ ବହ; ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ମଧୁମୟ, ଅଦାଭ୍ୟ (ଅଜେୟ) ହୋଇ ବହ।

Mantra 7

अत्यं मृजन्ति कलशे दश क्षिपः प्र विप्राणां मतयो वाच ईरते । पवमाना अभ्यर्षन्ति सुष्टुतिमेन्द्रं विशन्ति मदिरास इन्दवः ॥

ଦଶ କ୍ଷିପ୍ର (ଦ୍ରୁତ) ହସ୍ତ କଲଶରେ ଅଶ୍ୱକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ମତି ଓ ବାଣୀ ଆଗକୁ ଉଦ୍‌ଗୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପବମାନ ହୋଇ ସେମାନେ ସୁସଂଗଠିତ ସ୍ତୁତି ପାଖକୁ ଧାଉଛନ୍ତି; ମଦିରା ଇନ୍ଦୁ-ବିନ୍ଦୁମାନେ ଆମ ଭିତରେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

Mantra 8

पवमानो अभ्यर्षा सुवीर्यमुर्वीं गव्यूतिं महि शर्म सप्रथः । माकिर्नो अस्य परिषूतिरीशतेन्दो जयेम त्वया धनंधनम् ॥

ହେ ସୋମ, ପବମାନ ହୋଇ ଆମ ପାଖକୁ ଧାଉ—ସୁବୀର୍ୟ, ଉର୍ବୀ ଗବ୍ୟୂତି (ପ୍ରକାଶମୟ କିରଣମାନଙ୍କର ବିଶାଳ ଗୋଚର-କ୍ଷେତ୍ର) ଓ ମହତ୍ ସପ୍ରଥ ଶର୍ମ (ଦୂରବ୍ୟାପୀ ଶାନ୍ତି-ଆଶ୍ରୟ) ନେଇ। ଏହି ଅନ୍ଧକାରର କୌଣସି ପରିଷୂତି (ଚାରିପାଖର ଚାପ) ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାର କରୁନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଜୟ କରିବା—ସଦା ନବୀକୃତ ପ୍ରଚୁରତାମାନ।

Mantra 9

अधि द्यामस्थाद्वृषभो विचक्षणोऽरूरुचद्वि दिवो रोचना कविः । राजा पवित्रमत्येति रोरुवद्दिवः पीयूषं दुहते नृचक्षसः ॥

ବିଚକ୍ଷଣ ଋଷି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ଦ୍ୟାଉର ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହେଲେ; କବି ଦିବର ରୋଚନା—ପ୍ରକାଶମୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ—ଜ୍ୱଳନ୍ତ କରି ପ୍ରକଟ କଲେ। ରାଜା ସୋମ ପବିତ୍ର (ଛାଣଣୀ)କୁ ଗର୍ଜନସଦୃଶ ନାଦ ସହ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯାଆନ୍ତି; ନୃଚକ୍ଷସ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୟାଉର ପୀୟୂଷ—ଅମୃତ—ଦୋହି ବାହାର କରନ୍ତି।

Mantra 10

दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतो वेना दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सं वावृधानं समुद्र आ सिन्धोरूर्मा मधुमन्तं पवित्र आ ॥

ଦିବର ଶିଖରେ ମଧୁଜିହ୍ୱା ଓ ଅଶ୍ରାନ୍ତ ୱେନା-ଶକ୍ତିମାନେ ଉଚ୍ଚତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୃଷଭକୁ ଦୋହନ୍ତି। ଅପ୍ସୁ (ଜଳରେ) ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଦ୍ରପ୍ସ (ବିନ୍ଦୁ) ପୋଷିତ ହୁଏ; ସମୁଦ୍ରରୁ, ସିନ୍ଧୁର ଊର୍ମିରୁ, ମଧୁମନ୍ତ ସାର ପବିତ୍ର (ଛାଣଣୀ)କୁ ଆସେ।

Mantra 11

नाके सुपर्णमुपपप्तिवांसं गिरो वेनानामकृपन्त पूर्वीः । शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं हिरण्ययं शकुनं क्षामणि स्थाम् ॥

ଦିବର ଶିଖରେ ଅବତରିତ ସୁପର୍ଣ—ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷବାନ—ତାହାକୁ ୱେନା-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଗିର (ବାଣୀ) ଗଢ଼ିଲା। ସଦା ଚଳମାନ ଶିଶୁକୁ ମତିମାନେ ଚାଟି ପୋଷନ୍ତି—ହିରଣ୍ୟମୟ ଶକୁନ, କ୍ଷାମଣି (ପୃଥିବୀ)ର ନିବାସରେ ସ୍ଥାପିତ।

Mantra 12

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपा प्रतिचक्षाणो अस्य । भानुः शुक्रेण शोचिषा व्यद्यौत्प्रारूरुचद्रोदसी मातरा शुचिः ॥

ଊର୍ଧ୍ୱ ଭାବେ ଗନ୍ଧର୍ବ ନାକର ଶିଖରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲା; ଏହି ପ୍ରକଟତାର ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ସେ ପ୍ରତିଚକ୍ଷଣ କରେ। ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରକାଶର ଦୀପ୍ତ ଜ୍ୱାଳାରେ ତାହାର ରଶ୍ମି ସବୁଦିଗକୁ ବ୍ୟାପି ଝଲମଲ କଲା; ସେ ଦୁଇ ମାତା—ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ—କୁ ଶୁଚିତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲା।