Sukta 66

Mantra 1

पवस्व विश्वचर्षणेऽभि विश्वानि काव्या । सखा सखिभ्य ईड्यः ॥

ഹേ വിശ്വചർഷണേ, നീ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക; എല്ലാ കാവ്യങ്ങളിലേക്കും (പ്രചോദിത വചനങ്ങളിലേക്കും) പ്രവേശിക്ക. ഹേ സഖാ, സഖികളാൽ ആരാധ്യൻ (ഈഡ്യ) ആകുന്നു.

Mantra 2

ताभ्यां विश्वस्य राजसि ये पवमान धामनी । प्रतीची सोम तस्थतुः ॥

ആ രണ്ടു ആധാരങ്ങളാൽ, സർവ്വത്തിന്റെ ദീപ്തമായ വിസ്താരത്തിൽ, ഹേ പവമാന സോമ, നിന്റെ രണ്ടു ധാമങ്ങൾ പ്രതീചീ—അന്തര്മുഖമായി—സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; साधകനിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, അന്തർസംഗമത്തിനായി സന്നദ്ധം.

Mantra 3

परि धामानि यानि ते त्वं सोमासि विश्वतः । पवमान ऋतुभिः कवे ॥

ഹേ സോമ, നീ സർവ്വത്രവ്യാപി; നിന്റെ ചുറ്റും നിന്റെ ധാമങ്ങളും ക്രമബദ്ധമായ രൂപങ്ങളും എല്ലാദിക്കിലും പരിവർത്തിക്കുന്നു. ഹേ പവമാന, ഹേ കവി, നീ ഋതുക്കളിലൂടെ—ഋതത്തിന്റെ യുക്തകാലങ്ങളിൽ—പ്രകടമാകുന്നു.

Mantra 4

पवस्व जनयन्निषोऽभि विश्वानि वार्या । सखा सखिभ्य ऊतये ॥

പവിത്രനാകുക, ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രേരണകളെ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്; സർവ്വ വാഞ്ഛനീയങ്ങളിലേക്കു മുന്നേറുക. സഖനായി, സഖികൾക്കു സഹായത്തിനായി വരിക.

Mantra 5

तव शुक्रासो अर्चयो दिवस्पृष्ठे वि तन्वते । पवित्रं सोम धामभिः ॥

ഹേ സോമ, നിന്റെ ദീപ്തമായ ശുക്രകിരണങ്ങൾ/അർച്ചികൾ ദ്യൗവിന്റെ പൃഷ്ഠത്തിൽ വ്യാപിച്ചു വിരിയുന്നു; നിന്റെ ധാമങ്ങൾ (സ്ഥാപിത ശക്തികൾ) കൊണ്ടു നീ പവിത്രകനാകുന്നു—നീ തന്നെയാണ് പവിത്രം, സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പവിത്ര (ഫിൽറ്റർ) തന്നേ.

Mantra 6

तवेमे सप्त सिन्धवः प्रशिषं सोम सिस्रते । तुभ्यं धावन्ति धेनवः ॥

ഹേ സോമ, നിനക്കായി ഈ ഏഴ് സിന്ധുക്കൾ നിന്റെ പ്രശിഷ്—മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ആജ്ഞ—അനുസരിച്ച് ഒഴുകുന്നു; നിനക്കായി ധേനുക്കൾ ഓടിയെത്തുന്നു—പോഷകശക്തിയുടെ ധാരകൾ ആനന്ദത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞെത്തുന്നു.

Mantra 7

प्र सोम याहि धारया सुत इन्द्राय मत्सरः । दधानो अक्षिति श्रवः ॥

ഹേ സോമ, ധാരയായി മുന്നോട്ട് വരിക; സുത (പിഷിത)നായി ഇന്ദ്രനു മത്സര—ഉല്ലാസം—ആകുക. നീ അക്ഷിതി ശ്രവഃ—അവിനാശിയായ കീർത്തി—ധരിച്ചു വരുന്നു.

Mantra 8

समु त्वा धीभिरस्वरन्हिन्वतीः सप्त जामयः । विप्रमाजा विवस्वतः ॥

ഏഴ് ജാമി സഹോദരിമാർ—പ്രേരകികൾ—ധീ-ചിന്തകളാൽ നിന്നെ ഒരുമിച്ചു മുഴക്കിപ്പറഞ്ഞു; ഹേ വിപ്ര, വിവസ്വതിൽ ജനിച്ചവനേ, നിന്നെ ഗതിയിൽ സ്ഥാപിച്ച് പ്രകാശയാത്രയിലേക്കു ജാഗ്രതപ്പെടുത്തി.

Mantra 9

मृजन्ति त्वा समग्रुवोऽव्ये जीरावधि ष्वणि । रेभो यदज्यसे वने ॥

ഒരുമിച്ചുള്ള മന്ത്രഘോഷത്തോടെ അവർ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—അവ്യ (ആടിന്റെ മുടി/ഉണ്ണി) മേൽ, പുരാതന ചാലനിയിൽ, ഗുഞ്ജനധ്വനിയോടെ—ഹേ രേഭ, നീ വനത്തിൽ അഭിഷിക്തനാകുമ്പോൾ.

Mantra 10

पवमानस्य ते कवे वाजिन्त्सर्गा असृक्षत । अर्वन्तो न श्रवस्यवः ॥

ഹേ കവി, നീ പവമാനനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ശക്തമായ പ്രവാഹങ്ങൾ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നു; കീർത്തിക്കായി ആകാംക്ഷയുള്ള കുതിരകളെപ്പോലെ, അവ ശക്തിയുടെ സമ്പൂർണ്ണതയോടെ പാഞ്ഞുപുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 11

अच्छा कोशं मधुश्चुतमसृग्रं वारे अव्यये । अवावशन्त धीतयः ॥

മധു-ചോരുന്ന മാധുര്യത്തിന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് അതിനെ ഒഴുക്കി—അവ്യയമായ ഉണ്ണിന്റെ ചാലനത്തിലേക്ക്; ധീതികൾ (പ്രചോദിത ചിന്തകൾ) താഴോട്ടു ആകാംക്ഷിച്ചു—ആനന്ദത്തെ സ്വീകരിച്ച് ധരിക്കാനായി.

Mantra 12

अच्छा समुद्रमिन्दवोऽस्तं गावो न धेनवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा ॥

സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഇന്ദുവിന്റെ തുള്ളികൾ വീട്ടിലേക്കെന്നപോലെ പോയി—പശുക്കളെപ്പോലെ, പാൽ തരുന്ന ധേനുക്കളെപ്പോലെ; അവർ ഋതസ്യ യോനിയിൽ എത്തി—സത്യത്തിന്റെ ഗർഭസ്ഥാനത്തിലേക്ക്, അവിടെ ഋതം ജനിച്ചു സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 13

प्र ण इन्दो महे रण आपो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे ॥

ഹേ ഇന്ദു, ഞങ്ങൾക്കായി മഹാ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് ഒഴുകുക; സത്തയുടെ പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദികളുപോലെ ജലധാരകൾ പുറപ്പെടുന്നു—നീ പ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങളെ (ഗോകളെ) ഞങ്ങളിലകത്ത് വസിപ്പിച്ച് സമാഹരിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 14

अस्य ते सख्ये वयमियक्षन्तस्त्वोतयः । इन्दो सखित्वमुश्मसि ॥

നിന്റെ ഈ സഖ്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിന്റെ സഹായത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് യജ്ഞഭാവത്തോടെ മുന്നേറി ഞങ്ങളെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദു, നിനക്കൊപ്പമുള്ള സഖിത്വം ഞങ്ങൾ ആകാംക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 15

आ पवस्व गविष्टये महे सोम नृचक्षसे । एन्द्रस्य जठरे विश ॥

ഹേ സോമ, ഗവിഷ്ടി (ഗോ/കിരണങ്ങളുടെ വിജയം)ക്കായി ഞങ്ങളിലേക്കു ശുദ്ധനായി ഒഴുകിവരിക; മനുഷ്യനിലെ ആത്മദർശനത്തിന്റെ മഹത്തായ ദർശനത്തിനായി. ഇന്ദ്രന്റെ ജഠരത്തിൽ പ്രവേശിക്ക.

Mantra 16

महाँ असि सोम ज्येष्ठ उग्राणामिन्द ओजिष्ठः । युध्वा सञ्छश्वज्जिगेथ ॥

ഹേ സോമ, നീ മഹാനാണ്; ഉഗ്രന്മാരിൽ നീ ജ്യേഷ്ഠൻ. ഹേ ഇന്ദു, ഊർജത്തിൽ നീ അത്യന്തം ബലവാൻ. യുദ്ധം ചെയ്തു കൊണ്ടു നീ എപ്പോഴും വീണ്ടും വീണ്ടും ജയിക്കുന്നു.

Mantra 17

य उग्रेभ्यश्चिदोजीयाञ्छूरेभ्यश्चिच्छूरतरः । भूरिदाभ्यश्चिन्मंहीयान् ॥

ഉഗ്രന്മാരിലും അധികം ബലവാൻ, ശൂരന്മാരിലും അധികം ശൂരൻ, മഹാദാനികളിലും അധികം മഹാദാതാവ്—അത്യധികശക്തിയുള്ള അത്തരം സോമൻ.

Mantra 18

त्वं सोम सूर एषस्तोकस्य साता तनूनाम् । वृणीमहे सख्याय वृणीमहे युज्याय ॥

ഹേ സോമാ, നീ സൂര്യസദൃശനായ ശൂരൻ; നീ വേഗപ്രേരകൻ; നീ സന്താനത്തിന്റെയും ദേഹധാരിയായ നമ്മുടെ ജീവന്മാരുടെയും ജയദാതാവ്. സഖ്യതയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ വരിക്കുന്നു; കര്‍മത്തിൽ യുക്തമായ യോജിപ്പിനായും നിന്നെ വരിക്കുന്നു.

Mantra 19

अग्न आयूंषि पवस आ सुवोर्जमिषं च नः । आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആയുസ്സുകളുടെ സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരിക—ബലവും പ്രേരകമായ പോഷണവും. ദുഷ്ടതയും ദുര്ഭാഗ്യവും ദൂരെയാക്കി തള്ളുക.

Mantra 20

अग्निॠषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः । तमीमहे महागयम् ॥

അഗ്നി—ഋഷി, പവമാനൻ (പവിത്ര പ്രവാഹത്തിൽ ശുദ്ധിയാർജ്ജിക്കുന്നവൻ), പാഞ്ചജന്യൻ (അഞ്ചു ജനങ്ങൾക്ക് അനുബന്ധൻ), പുരോഹിതനായി മുൻപിൽ സ്ഥാപിതൻ—ആ മഹാഗയൻ (മഹാദാതാവ്, സൗഖ്യവും വർദ്ധനയും നൽകുന്നവൻ)നെ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

Mantra 21

अग्ने पवस्व स्वपा अस्मे वर्चः सुवीर्यम् । दधद्रयिं मयि पोषम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, പവമാനനായി നീ ശുദ്ധിയാർജ്ജിക്ക; ഞങ്ങൾക്കായി സ്വപാ (സുകൃത്യം) നിർവഹിക്ക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വർചസ് (തേജസ്)യും സുവീര്യ (ഉത്തമ വീരശക്തി)യും സ്ഥാപിക്ക; എന്റെ ഉള്ളിൽ റയി (ധനം/ആധ്യാത്മിക സമ്പത്ത്)യും പോഷ (പൂർണ്ണതയുടെ വർദ്ധന)യും നിക്ഷേപിക്ക.

Mantra 22

पवमानो अति स्रिधोऽभ्यर्षति सुष्टुतिम् । सूरो न विश्वदर्शतः ॥

പവമാനൻ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവരെ അതിക്രമിച്ച് ഒഴുകി, സുഷ്ടുതി (ഉത്തമ സ്തുതി)യിലേക്കു പാഞ്ഞുചേരുന്നു—സൂര്യനെപ്പോലെ, എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യൻ, സർവ്വത്ര പ്രകാശിതൻ.

Mantra 23

स मर्मृजान आयुभिः प्रयस्वान्प्रयसे हितः । इन्दुरत्यो विचक्षणः ॥

ആ പ്രകാശമുള്ള ഇന്ദു (സോമ), ആയുശക്തികളാൽ സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്, പിഷിത ആനന്ദത്തിൽ സമൃദ്ധനായി, ആ ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സ്ഥാപിതനായി—വിവേചക ദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ, വേഗമുള്ള അശ്വംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 24

पवमान ऋतं बृहच्छुक्रं ज्योतिरजीजनत् । कृष्णा तमांसि जङ्घनत् ॥

പവമാന സോമൻ തന്റെ ശുദ്ധീകരണ പ്രവാഹത്തിൽ ഋതത്തിന്റെ മഹത്തായ, ശുക്ല തേജസ്സിനെ—സത്യക്രമത്തിന്റെ ജ്യോതിയെ—ജനിപ്പിക്കുന്നു; കറുത്ത അന്ധകാരങ്ങളെ തകർക്കുന്നു.

Mantra 25

पवमानस्य जङ्घ्नतो हरेश्चन्द्रा असृक्षत । जीरा अजिरशोचिषः ॥

പവമാനൻ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന അന്ധകാരത്തെ പ്രഹരിച്ചു തകർക്കുമ്പോൾ, ഹരിയുടെ (താമ്രവർണ്ണ) ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ മോചിതമാകുന്നു—വേഗഗാമികൾ, അജര, അശോചിഷ് (അമര പ്രകാശജ്വാലയുള്ളവർ).

Mantra 26

पवमानो रथीतमः शुभ्रेभिः शुभ्रशस्तमः । हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः ॥

പവമാനൻ, യാത്രയുടെ രഥത്തിന് ഏറ്റവും യോജ്യൻ; ശുദ്ധന്മാരോടുകൂടെ—ശുദ്ധിയിൽ ഏറ്റവും അധികം സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ; ഹരിത-കാന്തിയുള്ളവൻ, മരുദ്ഗണത്തെപ്പോലെ ശക്തിസമൂഹം।

Mantra 27

पवमानो व्यश्नवद्रश्मिभिर्वाजसातमः । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम् ॥

പവമാനൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ വ്യാപിച്ചു എത്തുന്നു—വാജസാതമൻ, സമൃദ്ധിയുടെ ശ്രേഷ്ഠ ജയകൻ; സ്തോത്രത്തിൽ സുവീര്യം, ഉന്നത വീരബലം നിക്ഷേപിക്കുന്നു।

Mantra 28

प्र सुवान इन्दुरक्षाः पवित्रमत्यव्ययम् । पुनान इन्दुरिन्द्रमा ॥

പ്ര, പിഴിഞ്ഞ ഇന്ദു രക്ഷാഃ പവിത്രത്തിലൂടെ അതി-അവ്യയം, ക്ഷയാതീതമായി ഒഴുകുന്നു; സ്വയം പുനാനമാകുന്ന ഇന്ദു ഇന്ദ്രനിലേക്കു നീങ്ങുന്നു।

Mantra 29

एष सोमो अधि त्वचि गवां क्रीळत्यद्रिभिः । इन्द्रं मदाय जोहुवत् ॥

ഏഷ സോമഃ ത്വചി അധി—ഗവാം (കിരണ/പ്രകാശ-ധേനുക്കളുടെ) ഇടയിൽ, അദ്രിഭിഃ (കല്ലുകളാൽ) പീഡിതനായി ക്രീഡിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനെ മദായ (ശക്തിമദത്തിന്റെ ഉന്മാദാനന്ദത്തിനായി) ജോഹുവത്—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 30

यस्य ते द्युम्नवत्पयः पवमानाभृतं दिवः । तेन नो मृळ जीवसे ॥

ഹേ പവമാന, നിന്റെ ദ്യുമ്നവത് പയഃ—ദിവഃ (സ്വർഗ്ഗത്തിൽ) നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന, തേജസ്സുള്ള ബലത്തോടെ നിറഞ്ഞത്—അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളോടു ജീവസേ (ജീവിതത്തിനായി) മൃൾ—കൃപാലുവാകുക.