Sukta 67

Mantra 1

त्वं सोमासि धारयुर्मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे । पवस्व मंहयद्रयिः ॥

നീ സോമ—ധാരയുഃ (ധാരകളുടെ ധാരകൻ), മന്ദ്ര (ആനന്ദകരൻ), അധ്വരേ (യജ്ഞത്തിൽ) ഓജിഷ്ഠ (അത്യന്തം ശക്തൻ); പവസ്വ—ശുദ്ധനാകുക, ഞങ്ങൾക്ക് മംഹയത് റയിഃ—സമൃദ്ധി/പൂർണ്ണത നൽകുക.

Mantra 2

त्वं सुतो नृमादनो दधन्वान्मत्सरिन्तमः । इन्द्राय सूरिरन्धसा ॥

ഹേ സോമാ! നീ പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ മനുഷ്യനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവൻ; നീ ധാരകനും ഏറ്റവും മത്തമാക്കുന്നവനും—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി അന്ധസ് (സോമരസം) നൽകുന്ന പ്രചോദിത ദാതാവുമാകുന്നു.

Mantra 3

त्वं सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम् ॥

ഹേ സോമാ! അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് നന്നായി പിഴിഞ്ഞവനായി നീ ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരുന്നു, ഗർജ്ജനസദൃശമായ നാദത്തോടെ; നീ ദ്യുമന്ത (പ്രകാശമയ)വും ഉത്തമമായ ശുഷ്മ (ബലം)വും ധരിക്കുന്നു.

Mantra 4

इन्दुर्हिन्वानो अर्षति तिरो वाराण्यव्यया । हरिर्वाजमचिक्रदत् ॥

ഇന്ദു, പ്രേരിതനായി, ഒഴുകുന്നു—അവ്യയമായ പാതയിലൂടെ വാരാ (ആവരണങ്ങൾ) കടന്ന്; ഹരി (താമ്ര-തേജസ്സുള്ള ശക്തി) വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)യെ ഘോഷിക്കുന്നു.

Mantra 5

इन्दो व्यव्यमर्षसि वि श्रवांसि वि सौभगा । वि वाजान्त्सोम गोमतः ॥

ഹേ ഇന്ദു, നീ പവിത്രക (ചാലനി)യിലൂടെ വിശാലമായി ഒഴുകുന്നു; നീ ഉണർത്തുന്ന ശ്രവണങ്ങൾ/കീർത്തികളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു, നീ സൗഭാഗ്യങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; നീ വിജയകരമായ വാജങ്ങളെ (ശക്തികളെ) വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു—ഹേ സോമ, ഗോ (പ്രകാശ-കിരണങ്ങൾ) സമൃദ്ധനായവനേ, ദീപ്ത സമ്പത്താൽ നിറഞ്ഞവനേ.

Mantra 6

आ न इन्दो शतग्विनं रयिं गोमन्तमश्विनम् । भरा सोम सहस्रिणम् ॥

ഹേ ഇന്ദു, ഞങ്ങൾക്ക് ശതഗുണ സമൃദ്ധി—ഗോ (പ്രകാശ-കിരണങ്ങൾ) നിറഞ്ഞതും അശ്വിന (വേഗശീല പുരോഗതി-ശക്തി)യുക്തവുമായ ധനം—കൊണ്ടുവരിക; ഹേ സോമ, സഹസ്രധാര സമൃദ്ധിയെ ഞങ്ങളുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് വഹിക്ക.

Mantra 7

पवमानास इन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । इन्द्रं यामेभिराशत ॥

പവമാന ഇന്ദുക്കൾ, ചലനത്തിൽ വേഗശീലരായി, പവിത്രക (ചാലനി)യെ അതിക്രമിച്ച് അവരുടെ യാത്രകളാൽ ഇന്ദ്രനിലേക്കെത്തുന്നു; അവർ ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധ ആനന്ദ-രസത്തെ ദീപ്ത അധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തിയോടു ഏകീകരിക്കുന്നു.

Mantra 8

ककुहः सोम्यो रस इन्दुरिन्द्राय पूर्व्यः । आयुः पवत आयवे ॥

സോമ്യരസം—ഇന്ദു—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പുരാതനവും ശ്രേഷ്ഠവും ആകുന്നു; രുചിയുടെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും ശിഖരമായി. അത് ആയുസ്സായി, ആയുസ്സിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനിലേക്കു ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുന്നു.

Mantra 9

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः पवमानं मधुश्चुतम् । अभि गिरा समस्वरन् ॥

പ്രകാശമുള്ളവർ മധു ചൊരിയുന്ന പവമാന സോമനായ വീരനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഗീരങ്ങൾ അവനിലേക്കു ഒരേ സ്വരത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്നു.

Mantra 10

अविता नो अजाश्वः पूषा यामनियामनि । आ भक्षत्कन्यासु नः ॥

അജാശ്വൻ—ആടും കുതിരയും ഉള്ള—നമ്മുടെ സഹായിയായ പൂഷൻ, യാത്രയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ കന്യകളിൽ (വളർച്ചാശക്തികളിൽ) ഞങ്ങൾക്ക് ഭോജന-പോഷണം നല്കട്ടെ.

Mantra 11

अयं सोमः कपर्दिने घृतं न पवते मधु । आ भक्षत्कन्यासु नः ॥

ഈ സോമം കപർദിനനുവേണ്ടി ഘൃതംപോലെ മധുരമായ മധുരരസമായി ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുന്നു; കന്യകളെപ്പോലെ സദാ-നവമായ ഉണർവുള്ള ശക്തികളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കും പോഷണവും ലഭ്യമാക്കട്ടെ.

Mantra 12

अयं त आघृणे सुतो घृतं न पवते शुचि । आ भक्षत्कन्यासु नः ॥

ഹേ ആഘൃണേ (ദഹനശീല തേജസ്വി), ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം ഘൃതംപോലെ ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുന്നു; കന്യകളെപ്പോലെ സദാ-നവ ശക്തികളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണവും യുക്തമായ അനുഭവവും നൽകിക്കൊണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ വളർച്ച നിർമ്മലതയിൽ മുന്നേറട്ടെ.

Mantra 13

वाचो जन्तुः कवीनां पवस्व सोम धारया । देवेषु रत्नधा असि ॥

ഹേ സോമ, ധാരയായി ഒഴുകി നീ ശുദ്ധനാകുക; കവികളുടെ വാക്കിന്റെ ജീവന്ത പ്രേരകജന്തു നീയാകുന്നു; ദേവന്മാരിൽ നീ രത്നധാ—അന്തരത്തിലെ രത്നങ്ങളെ ധരിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ.

Mantra 14

आ कलशेषु धावति श्येनो वर्म वि गाहते । अभि द्रोणा कनिक्रदत् ॥

അവൻ കലശങ്ങളിലേക്കു പാഞ്ഞുകയറുന്നു; ശ്യേനൻ (പരുന്ത്)പോലെ ആവരണം ഭേദിച്ച് അകത്തു കുതിക്കുന്നു; ദ്രോണാ (മരത്തൊട്ടി/ദ്രോണം)കളുടെ മീതെ കനി-കനി എന്നു മുഴങ്ങുന്നു—അർപ്പണാസനത്തേക്കു മുന്നേറുന്ന സോമൻ।

Mantra 15

परि प्र सोम ते रसोऽसर्जि कलशे सुतः । श्येनो न तक्तो अर्षति ॥

ഹേ സോമ, നീ സുത (പീഡിത/പിഴിഞ്ഞ)നാകുമ്പോൾ നിന്റെ രസം പൂർണ്ണമായി കലശത്തിൽ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നു; ശ്യേനനെപ്പോലെ പ്രേരിതനായി നീ ഒഴുകുന്നു—ഉന്മത്തമായ, തേജസ്സുള്ള പ്രവാഹം।

Mantra 16

पवस्व सोम मन्दयन्निन्द्राय मधुमत्तमः ॥

ഹേ സോമ, പവിത്രനായി ഒഴുകുക; ഇന്ദ്രനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നീ മധുമത്തമ—ഏറ്റവും മധുര-രസസമ്പന്നൻ—ആകുക।

Mantra 17

असृग्रन्देववीतये वाजयन्तो रथा इव ॥

ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി അവ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—പുരസ്കാരത്തിനായി പായുന്ന രഥങ്ങളെപ്പോലെ; സോമധാരകൾ അമർത്തപ്പെട്ട് മുന്നോട്ട് കുതിച്ച്, ശക്തിയുടെ സമൃദ്ധി വഹിക്കുന്നു.

Mantra 18

ते सुतासो मदिन्तमाः शुक्रा वायुमसृक्षत ॥

ആ സുതസോമധാരകൾ—അതിമദകരവും ദീപ്തവും ശുദ്ധവുമായവ—വായുവിലേക്കു വിട്ടിരിക്കുന്നു; പ്രാണദേവൻ ശുദ്ധീകരിച്ച ആനന്ദം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിനായി.

Mantra 19

ग्राव्णा तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम् ॥

ഗ്രാവാണങ്ങളാൽ അമർത്തപ്പെട്ടും സ്തുതിയാൽ അഭിഷ്ടുതനുമായ ഹേ സോമ, നീ പവിത്രം (ചാലനി) യിലേക്കു പോകുന്നു; ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രത്തിൽ സുവീര്യം—ഉത്തമ വീരശക്തി—സ്ഥാപിച്ച്, വാക്കിൽ വിജയശക്തി നിക്ഷേപിക്കുന്നു.

Mantra 20

एष तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रमति गाहते । रक्षोहा वारमव्ययम् ॥

ഈ സോമൻ—മുന്നോട്ട് തള്ളപ്പെട്ടും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും—പവിത്രം (ചാലനി/അരിപ്പ) അതിക്രമിച്ച് അപ്പുറം കടക്കുന്നു. രക്ഷോ-ഹാ, ശത്രു-അന്ധകാരത്തെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, അവൻ അവ്യയമായ (അവിനാശിയായ) രക്ഷാ-ആവരണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 21

यदन्ति यच्च दूरके भयं विन्दति मामिह । पवमान वि तज्जहि ॥

ഏത് ഭയം—അടുത്തായാലും ദൂരെയായാലും—ഇവിടെ എന്നെ പിടികൂടുന്നുവോ, ഹേ പവമാന, അതിനെ അകറ്റി തള്ളുക, അതിനെ ലയിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കുക. ശുദ്ധധാര സത്തയെ ഭീതിയിൽ നിന്ന് നിർമ്മലമാക്കട്ടെ.

Mantra 22

पवमानः सो अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः । यः पोता स पुनातु नः ॥

ഹേ പവമാന, ഇന്ന് ആ വിശാല-കർമ്മൻ (വിചർഷണി) പവിത്രം (ചാലനി/അരിപ്പ) മുഖേന ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പോതാ—അന്തരംഗ ശുദ്ധികാര യജ്ഞ-പുരോഹിതൻ—ആയ അവൻ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും നിർമ്മലമാക്കട്ടെ.

Mantra 23

यत्ते पवित्रमर्चिष्यग्ने विततमन्तरा । ब्रह्म तेन पुनीहि नः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലയ്ക്കുള്ളിൽ അന്തരമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ പവിത്രകശക്തി ഏതാണോ—ആ ബ്രഹ്മം (അന്തരവാണി) കൊണ്ടു ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 24

यत्ते पवित्रमर्चिवदग्ने तेन पुनीहि नः । ब्रह्मसवैः पुनीहि नः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ജ്വാലാമയമായ നിന്റെ പവിത്രകം ഏതാണോ—അതുകൊണ്ടു ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ; ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സവങ്ങൾ (പ്രേരണാ-ആവേഗങ്ങൾ) കൊണ്ടും ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 25

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च । मां पुनीहि विश्वतः ॥

ഹേ ദേവ സവിതൃ, നിന്റെ ഇരണ്ടിനാലും—പവിത്രകത്താലും സവ (പ്രേരണ) യാലും—എന്നെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെല്ലാം, സകലഭാഗങ്ങളിലും, ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 26

त्रिभिष्ट्वं देव सवितर्वर्षिष्ठैः सोम धामभिः । अग्ने दक्षैः पुनीहि नः ॥

ഹേ ദേവ സവിതൃ, ത്രിഭിഃ—മൂന്നു ശക്തികളാൽ—പ്രകാശത്തിന്റെ സോമന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നത ധാമങ്ങളാൽ; ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ദക്ഷ (കാര്യസാധക) ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 27

पुनन्तु मां देवजनाः पुनन्तु वसवो धिया । विश्वे देवाः पुनीत मा जातवेदः पुनीहि मा ॥

ദേവജന—ദിവ്യകുലം—എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; വസുക്കൾ ജാഗ്രതധിയാ (പ്രബുദ്ധ ചിന്ത) വഴി എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. സർവ്വദേവന്മാർ എന്നെ നിർമ്മലമാക്കട്ടെ; ഹേ ജാതവേദസ്, എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.

Mantra 28

प्र प्यायस्व प्र स्यन्दस्व सोम विश्वेभिरंशुभिः । देवेभ्य उत्तमं हविः ॥

വളരുക, പരിപൂർണ്ണമാകുക; ഒഴുകി പുറപ്പെടുക, ഹേ സോമ, നിന്റെ സർവ്വ അംശുക്കൾ—കിരണങ്ങൾ—സഹിതം; ദേവന്മാർക്കായി പരമ ഹവിസ്സാകുക.

Mantra 29

उप प्रियं पनिप्नतं युवानमाहुतीवृधम् । अगन्म बिभ्रतो नमः ॥

ഞങ്ങൾ പ്രിയന്റെ സമീപത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു—സദാ പ്രവർത്തനനിരതമായ യുവശക്തി, ആഹുതികളാൽ വർധിക്കുന്നതു. നമസ്കാരം വഹിച്ച് ഞങ്ങൾ സമീപിക്കുന്നു.

Mantra 30

अलाय्यस्य परशुर्ननाश तमा पवस्व देव सोम । आखुं चिदेव देव सोम ॥

മന്ദമായ തടസ്സത്തെ കോടാലി നശിപ്പിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ഒഴുകിവാ, ദേവസോമാ—അതെ, ചെറുതായി കുരുക്കിക്കൊത്തുന്ന അന്ധകാരരൂപ ‘എലി’യെയും പോലും, ദേവസോമാ.

Mantra 31

यः पावमानीरध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् । सर्वं स पूतमश्नाति स्वदितं मातरिश्वना ॥

പവമാനീ ഋചകൾ പഠിച്ചു/പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ—ഋഷിമാർ സമാഹരിച്ച രസം—അത് മുഴുവനും ശുദ്ധമായതായി ആസ്വദിക്കുന്നു, മാതരിശ്വൻ മധുരമാക്കിയതായി.

Mantra 32

पावमानीर्यो अध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् । तस्मै सरस्वती दुहे क्षीरं सर्पिर्मधूदकम् ॥

പവമാനീ സ്തുതികൾ—ഋഷികൾ സമാഹരിച്ച രസസാരം—അധ്യയനം/പാരായണം ചെയ്യുന്നവനു സരസ്വതി ദോഹിക്കുന്നു: ക്ഷീരം, സർപ്പിസ് (ഘൃതം), മധു, ഉദകം—പോഷകങ്ങളായി.