Sukta 65

Mantra 1

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् । महामिन्दुं महीयुवः ॥

തേജസ്സുള്ള സഹോദരിമാരും ബന്ധുക്കളും സൂരനെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ അധിപനെ ഓടിച്ചു നയിക്കുന്നു. അവർ മഹത്തായ ഇന്ദുവിനെ—വിപുലമായ ആനന്ദത്തെ—മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 2

पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यस्परि । विश्वा वसून्या विश ॥

ഹേ പവമാന സോമ, ബഹുമുഖ ദീപ്തിയാൽ ദീപ്തനായ്, ദേവന്മാരിൽ ദേവനായി ഒഴുകുന്നവനേ—സകല വസുക്കളും വഹിച്ച് ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിക്കണമേ.

Mantra 3

आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व संयतम् ॥

ഹേ പവമാന സോമ, ദേവന്മാർക്കായി സുസംസ്കൃതമായ സ്തുതിയും പൂർണ്ണതയുടെ മഴയും കൊണ്ടുവരിക; ഞങ്ങളുടെ ഇഷയ്ക്കായി—സംയതവും ശരിയായി ദിശിതവുമായ—നീ ശുദ്ധനായി ഒഴുകുക.

Mantra 4

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वाध्यः ॥

നീ നിന്റെ പ്രകാശകിരണത്താൽ വൃഷഭനാകുന്നു; ദ്യുമന്തനായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനിക്കുന്നു—ഹേ പവമാന സോമ, സ്വാധ്യ, സ്വന്തം അന്തർബലത്തിൽ സമർത്ഥൻ.

Mantra 5

आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्विन्दवा गहि ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു പവിത്രനായി ഒഴുകിവാ, സുവീര്യം—പരിപൂർണ്ണ വീരബലം കൊണ്ടുവന്ന്; ഗതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന, സ്വായുധ—സ്വന്ത ശക്തിയാൽ സജ്ജനായി—ഹേ ഇന്ദു, സത്യമായും ഇവിടെ, ഞങ്ങളുടെ ഭവനത്തിന്റെ മേഖലയിലേക്കു വരിക.

Mantra 6

यदद्भिः परिषिच्यसे मृज्यमानो गभस्त्योः । द्रुणा सधस्थमश्नुषे ॥

ജലങ്ങളാൽ നിന്നെ ചുറ്റും തളിച്ച്, രണ്ടു കൈകളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നീ ദൃഢമായ ആസനം പ്രാപിക്കുന്നു—സ്ഥിരമായ അടിത്തറയെ, അവിടെ ആനന്ദം വസിക്കുവാൻ കഴിയുന്നിടം.

Mantra 7

प्र सोमाय व्यश्ववत्पवमानाय गायत । महे सहस्रचक्षसे ॥

സോമനോടു—പവമാനൻ, സ്വയം ശുദ്ധിയാകുന്നവനോടു—അനേകം കുതിരകളുടെ വേഗംപോലെ പായുന്ന സ്തുതിഗാനം പാടുവിൻ; മഹാനായ, സഹസ്രചക്ഷുസ് (ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള), സർവ്വദർശിയോടു.

Mantra 8

यस्य वर्णं मधुश्चुतं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥

യാരുടെ വർണം മധു-സ്രാവകവും ഹരി (താമ്ര-സ്വർണ്ണ) വർണ്ണവുമാകുന്നു—അദ്രി (പീഡനക്കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് അവനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ആ ഇന്ദുവിനെ ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യുവാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 9

तस्य ते वाजिनो वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । सखित्वमा वृणीमहे ॥

ഹേ വാജിൻ (വിജയി, ബലവാൻ) നിനക്കു—എല്ലാ ധനങ്ങളെയും ജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ സഖിത്വം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; സോമ-ശക്തിയോടുള്ള വിശ്വസ്ത സൗഹൃദബന്ധം.

Mantra 10

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः । विश्वा दधान ओजसा ॥

ഹേ വൃഷാ (സോമ), ധാരയായി ഒഴുകി നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക; മരുത്-ശക്തിക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നവനാകുക. നീ നിന്റെ ഓജസ്സാൽ എല്ലാം ധരിക്കുന്നവൻ—ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ബലത്തോടെ ശക്തികളെ സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 11

तं त्वा धर्तारमोण्योः पवमान स्वर्दृशम् । हिन्वे वाजेषु वाजिनम् ॥

ഹേ പവമാന സോമ, സ്വർദൃശ് (പ്രകാശലോകങ്ങളുടെ ദർശകൻ) ആയ നിന്നെ ഞങ്ങൾ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—രണ്ടു പാത്രങ്ങളിലുളള അന്തർധാരകനായി. ഹേ വാജിൻ (വാജത്തിന്റെ വിജേതാവ്), സമൃദ്ധിക്കായുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്നെ ചലിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 13

आ न इन्दो महीमिषं पवस्व विश्वदर्शतः । अस्मभ्यं सोम गातुवित् ॥

ഹേ ഇന്ദു, മഹത്തായ പോഷണം കൊണ്ടു ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരിക; ഹേ വിശ്വദർശത സോമ (സർവ്വത്ര സുന്ദരമായി പ്രകടമായവൻ), ഞങ്ങൾക്ക് ഗാതുവിത്—ശരിയായ ഗതിമാർഗങ്ങളുടെ അറിയുന്നവനും കണ്ടെത്തുന്നവനും—ആകുക.

Mantra 14

आ कलशा अनूषतेन्दो धाराभिरोजसा । एन्द्रस्य पीतये विश ॥

ഹേ ഇന്ദു (സോമ), കലശങ്ങൾ ബലഭരിതമായ ധാരകളോടെ നിന്നെ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ പാനാർത്ഥം പ്രവേശിക്ക—ഞങ്ങളിലെ ശക്തി ശുദ്ധാനന്ദംകൊണ്ട് നിറയട്ടെ.

Mantra 15

यस्य ते मद्यं रसं तीव्रं दुहन्त्यद्रिभिः । स पवस्वाभिमातिहा ॥

ആരുടെ തീക്ഷ്ണവും മദകരവുമായ രസം അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ) പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ—ഹേ സോമ, നീ പവിത്രനായി ഒഴുകുക; ഞങ്ങളിലെ വൈരിബലങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനായി.

Mantra 16

राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥

രാജാവ്—പവമാന സോമ—മേധകളാൽ (പ്രേരിത വിവേകങ്ങളാൽ) മുന്നേറുന്നു; അവൻ മനസ്സിൽ ആസനം എടുക്കുന്നു, അന്തരിക്ഷമാർഗ്ഗത്തിൽ യാത്രചെയ്യുന്നു—ഭൂബന്ധിത സ്വഭാവത്തിനും ദീപ്തമായ ഉയരങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ.

Mantra 17

आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् । वहा भगत्तिमूतये ॥

ഹേ ഇന്ദു, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക—നൂറുമടങ്ങു വർധന കൊണ്ടുവരിക; ഗവാം (കിരണ-ഗോകൾ)യുടെ പോഷണവും സുഷ്വ്യം (ശ്രേഷ്ഠ അശ്വശക്തി/വേഗശക്തി)യും. ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി ഭഗ (bhaga)യുടെ വിഭജിത സൗഭാഗ്യം വഹിച്ചു കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 18

आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर । सुष्वाणो देववीतये ॥

ഹേ സോമ, ഞങ്ങളിലേക്കു സഹോ (ബലം)യും ജുവോ (വേഗപ്രേരണം)യും കൊണ്ടുവരിക; വർചസ്സിനായി രൂപംപോലെ പ്രകാശം കൊണ്ടുവരിക. സുഷ്വാണ (ഗർജ്ജിച്ചു/ധ്വനിച്ചു) ആയി, ദേവവീതയേ—ദേവന്മാരുടെ ജയവും ആസ്വാദനവും വേണ്ടി—പ്രവർത്തിക്ക.

Mantra 19

अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सीदञ्छ्येनो न योनिमा ॥

ഹേ സോമ, അർഷാ—അതി ദ്യുമത്തമ (പരമപ്രകാശമുള്ള) ആയി, ദ്രോണങ്ങൾക്കുമേൽ റോരുവത് (ഘോഷിച്ചു) ഒഴുകുക. ശ്യേന (പരുന്ത്) തന്റെ യോനി (കൂട്/നിവാസം)യിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, നീയും നിന്റെ ധാമത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുക.

Mantra 20

अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे ॥

അപ്സുകളിൽ സോമൻ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയും, വായുവിനുവേണ്ടിയും, വരുണനുവേണ്ടിയും, മരുത്ഗണങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും, വിഷ്ണുവിനുവേണ്ടിയും ഒഴുകുന്നു.

Mantra 21

इषं तोकाय नो दधदस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम् ॥

ഹേ സോമ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതിക്കായി പോഷകശക്തി സ്ഥാപിച്ച്, ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ദാനം നൽകുക; ഞങ്ങളിലേക്കു ശുദ്ധനായി ഒഴുകിവാ, സഹസ്രഗുണ സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവന്ന്.

Mantra 22

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति ॥

പരാവത് പ്രദേശത്ത് പിഴിയപ്പെടുന്ന സോമങ്ങൾ, അർവാവത് പ്രദേശത്ത് പിഴിയപ്പെടുന്ന സോമങ്ങൾ, ശർയണാവത്തിൽ ഉള്ളവ—അവയെല്ലാം ഒരേയൊരു അർപ്പണമായി ഒന്നിച്ചു ചേരട്ടെ.

Mantra 23

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम् । ये वा जनेषु पञ्चसु ॥

ഋജിക മേഖലകളിൽ, സത്യപ്രേരണയുടെ ദീപ്തമായ നിലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന (സോമ-ശക്തികൾ) ഏവരോ; നമ്മുടെ സത്തയുടെ വാസ-തലങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ നിലകൊള്ളുന്നവർ ഏവരോ; കൂടാതെ പഞ്ചജനങ്ങളിൽ (നമ്മുടെ പ്രകൃതിയിലെ അഞ്ചു ക്രമങ്ങളിൽ) സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ഏവരോ—അവർ അന്തർസഹായകരായി ഞങ്ങളിലേക്കു സന്നിഹിതരാകട്ടെ.

Mantra 24

ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः ॥

ദേവപ്രസവത്തിൽ ദിവ്യമായ ആ തുള്ളികൾ (ഇന്ദവഃ) ദ്യൗവിന്റെ അപ്പുറത്തുനിന്നുള്ള വൃഷ്ടിയെ ഞങ്ങൾക്കായി ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; അവർ സുവീര്യം—ആത്മാവിന്റെ ജയശക്തിയായ സത്യവീര്യത്തെ—ഞങ്ങളിലേക്കു വരുത്തട്ടെ.

Mantra 25

पवते हर्यतो हरिर्गृणानो जमदग्निना । हिन्वानो गोरधि त्वचि ॥

ഹരിതപ്രേരിതനായ ഹരി—ആ ദീപ്ത സോമൻ—ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുന്നു; അന്വേഷകനിൽ ഉണരുന്ന ജമദഗ്നിയുടെ അഗ്നി-ഇച്ഛയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; ഗോവിന്റെ ത്വക്കിന്മേൽ, ആ മറവിന്മേൽ, മുന്നോട്ടു പ്രേരിതനാകുന്നു—മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രകാശത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ.

Mantra 26

प्र शुक्रासो वयोजुवो हिन्वानासो न सप्तयः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत ॥

പ്ര ശുക്രാസോ വയോജുവോ ഹിന്വാനാസോ ന സപ്തയഃ—ജീവശക്തിയാൽ വേഗമുള്ള ദീപ്തന്മാർ, ഏഴ് അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ പ്രേരിതരായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു. അപ്സു ശ്രീണാനാ—ജലങ്ങളിൽ ലയിച്ച്—അവർ ശുദ്ധീകരിച്ച് നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളെ ഒരുക്കുന്നു.

Mantra 27

तं त्वा सुतेष्वाभुवो हिन्विरे देवतातये । स पवस्वानया रुचा ॥

തം ത്വാ സുതേഷ്വാഭുവോ ഹിന്വിരേ ദേവതാതയേ—ഹേ സോമ, സുത അർപ്പണങ്ങളിൽ മഹാബലവാന്മാർ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ദേവത്വം ഉദിക്കുവാൻ നിന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സ പവസ്വ അനയാ രുചാ—ഈ രുചി, ഈ പ്രകാശംകൊണ്ട് നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക.

Mantra 28

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

ആ തേ ദക്ഷം മയോഭുവം വഹ്നിമദ്യാ വൃണീമഹേ—ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിന്റെ ദക്ഷം, ആനന്ദം പകരുന്ന യുക്തിവിവേകശക്തിയെ, നിന്റെ വഹ്നി—ജ്വലിക്കുന്ന വാഹകബലത്തെ—തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പാന്തമാ പുരുസ്പൃഹം—രക്ഷിതം, അത്യന്തം ആഗ്രഹിതം—ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

Mantra 29

आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम् । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക ആ ആനന്ദമയനായ (മന്ദ്ര) ശ്രേഷ്ഠനെ (വരേണ്യ); ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക പ്രചോദിത ഋഷിയെ (വിഫ്ര)യും ധ്യാനബുദ്ധിയുള്ള ജ്ഞാനിയെ (മനീഷിണ)യും—രക്ഷിതൻ (പാന്തമ)യും അനേകർ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ (പുരുസ്പൃഹ)യും, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

Mantra 30

आ रयिमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക റയി (സമൃദ്ധി/ധനം)യെ; ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക സുചേതു (സുഷ്പഷ്ട-ജാഗ്രതയുള്ള ചേതന)യെ. ഹേ സുക്രതു (സദ്ഇച്ഛാശക്തിയിൽ ബലവാൻ), അതിനെ ഞങ്ങളുടെ തനുക്കളിൽ (ശരീരങ്ങളിൽ) സ്ഥാപിക്ക—രക്ഷിതൻ (പാന്തമ)യും അനേകർ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ (പുരുസ്പൃഹ)യും, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.