Sukta 74

Mantra 1

विशोविशो वो अतिथिं वाजयन्तः पुरुप्रियम् । अग्निं वो दुर्यं वचः स्तुषे शूषस्य मन्मभिः ॥

എല്ലാ കുലങ്ങളിലുമുള്ളവരേ, ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അതിഥി—അഗ്നി, അനേകരുടെ പ്രിയൻ—നെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഗൃഹസ്ഥ (അന്തര്വാസി) അഗ്നിയെ ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് സ്തുതിക്കുന്നു, ഉഷ്ണശക്തിയുള്ള മനോഭാവങ്ങളാൽ.

Mantra 2

यं जनासो हविष्मन्तो मित्रं न सर्पिरासुतिम् । प्रशंसन्ति प्रशस्तिभिः ॥

മനുഷ്യരിൽ ഹവിഷ്യമുള്ള അർപ്പകർ ആരെ സുഹൃത്തുപോലെ പ്രശംസാസ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തുന്നുവോ—ആരുടെ സ്രവിക്കുന്ന ഘൃതം സമൃദ്ധിയാകുന്നുവോ—ആ അഗ്നി സ്തുതികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

पन्यांसं जातवेदसं यो देवतात्युद्यता । हव्यान्यैरयद्दिवि ॥

ആരാധ്യനായ ജാതവേദസ്—ദേവത്വത്തോട്ടു ഉയർന്നു, ദിവ്യപ്രകാശമുള്ള ഉയരങ്ങളിൽ ഹവ്യങ്ങളെ ചലനത്തിലാക്കുന്നു.

Mantra 4

आगन्म वृत्रहन्तमं ज्येष्ठमग्निमानवम् । यस्य श्रुतर्वा बृहन्नार्क्षो अनीक एधते ॥

വൃത്രഹന്തമൻ—വൃത്രവധത്തിൽ പരമൻ, ജ്യേഷ്ഠനായ അഗ്നി, മാനവൻ (പുരാതന-നവൻ) ആയ അഗ്നിയിലേക്കു ഞങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവന്റെ വിശാലമായ, ദൂരശ്രവണമായ ശക്തി പ്രകാശനത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗത്ത് വർധിച്ചു ജ്വലിക്കുന്നു.

Mantra 5

अमृतं जातवेदसं तिरस्तमांसि दर्शतम् । घृताहवनमीड्यम् ॥

അമൃതനായ ജാതവേദസ്—ഇരുട്ടുകളെ അതിക്രമിച്ച് ദർശനീയൻ; ഘൃതാഹവനൻ, ഘൃതംകൊണ്ട് ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ഈഡ്യൻ—സ്തുത്യൻ, ആരാധ്യൻ.

Mantra 6

सबाधो यं जना इमेऽग्निं हव्येभिरीळते । जुह्वानासो यतस्रुचः ॥

വിഭജനമില്ലാതെ, ഈ ജനങ്ങൾ ഹവ്യങ്ങളാൽ ആ അഗ്നിയെ ഈളിക്കുന്നു; യതസ്രുച്—നിയന്ത്രിത സ്രുച് (കരണ്ടി) കൈവശം വെച്ച്, ജുഹ്വാന—അർപ്പിച്ചു ഒഴുക്കി നൽകുന്നു.

Mantra 7

इयं ते नव्यसी मतिरग्ने अधाय्यस्मदा । मन्द्र सुजात सुक्रतोऽमूर दस्मातिथे ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ഏറ്റവും പുതിയ മതി (പ്രേരണം) നിനക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ മന്ദ്ര (ആനന്ദമയ), സുജാത (സുജന്മ), സുക്രതു (പ്രകാശമയ ഇച്ഛാശക്തിയുള്ളവൻ)—അമൂർ (അവിമൂഢൻ), ദസ്മ അതിഥി (അദ്ഭുത അതിഥി)—സമീപിക്കണമേ.

Mantra 8

सा ते अग्ने शंतमा चनिष्ठा भवतु प्रिया । तया वर्धस्व सुष्टुतः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അത് (മതി/സ്തുതി) നിനക്കു അത്യന്തം ശാന്തിദായകമാകട്ടെ; ഏറ്റവും അടുത്തതും അത്യന്തം ആത്മീയവുമായതു നിനക്കു പ്രിയമാകട്ടെ. അതിനാൽ നീ വർധിക്കണമേ—സുഷ്ടുത (സുപ്രശംസിത), നിന്റെ ബലത്തിൽ ഉയർന്ന്.

Mantra 9

सा द्युम्नैर्द्युम्निनी बृहदुपोप श्रवसि श्रवः । दधीत वृत्रतूर्ये ॥

ആ പ്രേരണം, ദ്യുമ്നങ്ങളാൽ ദ്യുമ്നിനി (പ്രകാശങ്ങളാൽ പ്രകാശമയ), നമ്മുടെ ശ്രവസിയിൽ (ശ്രവണത്തിൽ) മഹത്തായ മഹിമയെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ സമീപമായി സ്ഥാപിക്കട്ടെ; കൂടാതെ വൃത്ര-തൂര്യേ (തടസ്സത്തോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ) വിജയബലത്തെ ദൃഢമായി ധരിക്കട്ടെ.

Mantra 10

अश्वमिद्गां रथप्रां त्वेषमिन्द्रं न सत्पतिम् । यस्य श्रवांसि तूर्वथ पन्यम्पन्यं च कृष्टयः ॥

അവൻ അശ്വബലവും, പ്രകാശത്തിന്റെ ഗാവും, മുന്നോട്ടോടിക്കുന്ന രഥവും നല്കുന്നു—ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ളവൻ, സത്പതി (സത്യാധിപതി), പഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അധിപതി; അവന്റെ മഹിമകളെ, ഹേ തൂർവഥ, ജനങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ‘പ്രശംസനീയം’ എന്നു പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു.

Mantra 11

यं त्वा गोपवनो गिरा चनिष्ठदग्ने अङ्गिरः । स पावक श्रुधी हवम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, പ്രകാശമുള്ള ഗോകളുടെ കാവലാളായ (ഗോപവൻ) അങ്ഗിരസ് വാക്കിനാൽ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിച്ചു; ഹേ പാവക, ഞങ്ങളുടെ ഹവം കേൾക്കുക—അന്തര്യജ്ഞത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ നിർമലതേജസ്സാൽ ജ്വലിപ്പിക്കു.

Mantra 12

यं त्वा जनास ईळते सबाधो वाजसातये । स बोधि वृत्रतूर्ये ॥

ജനങ്ങൾ സ്തുതിയാൽ നിന്നെ ഈളിക്കുന്നവനേ—വാജസാതി (ബല-സമൃദ്ധി) നേടുന്നതിൽ അപ്രതിരോധ്യനേ—ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ജാഗരൂകനാകുക; വൃത്രതൂര്യയിൽ, തടസ്സം ഭേദിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ, ബോധവാനും പ്രവർത്തനശീലനും ആകുക.

Mantra 13

अहं हुवान आर्क्षे श्रुतर्वणि मदच्युति । शर्धांसीव स्तुकाविनां मृक्षा शीर्षा चतुर्णाम् ॥

ഞാൻ, ഗരുഡൻ (സൂര്യ-പക്ഷി)ന്റെ വിശാല പറക്കലിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്‌തുകൊണ്ട്, ശ്രുതർവണിയിൽ—ശ്രവണത്തിൽ ചലിക്കുന്ന, ആനന്ദം വിടുവിക്കുന്ന ഉന്മേഷപ്രവാഹത്തിൽ—കൂട്ടമായ പ്രതിരോധങ്ങളെ തകർക്കുന്നു; വഴിയെ തടയുന്ന ചതുര്വിധ ശക്തികളുടെ തലകൾ ചതച്ചുകളയുന്നതുപോലെ.

Mantra 14

मां चत्वार आशवः शविष्ठस्य द्रवित्नवः । सुरथासो अभि प्रयो वक्षन्वयो न तुग्र्यम् ॥

പരമശക്തനായ (ശവിഷ്ഠ)ന്റെ നാല് വേഗശക്തികൾ—ചലനപ്രേരണയിൽ സമൃദ്ധമായവ—സുയോജിതമായ സുറഥങ്ങളെപ്പോലെ, എന്നെ പോഷക പരിപൂർണതയിലേക്കു വഹിക്കുന്നു; ദൂരലക്ഷ്യം തേടുന്നവനെ ബലവാനായ അശ്വങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ.

Mantra 15

सत्यमित्त्वा महेनदि परुष्ण्यव देदिशम् । नेमापो अश्वदातरः शविष्ठादस्ति मर्त्यः ॥

സത്യമായിട്ടുതന്നെ, ഹേ മഹാനദിയായ പരുഷ്ണീ, ഞാൻ നിന്നെ ദീപ്തിയായി ജ്വലിപ്പിച്ചു; മർത്ത്യ മനുഷ്യരിൽ ആരുമില്ല—അശ്വദാതാവും പോലും—നിനക്കാൾ ശക്തനായവൻ, ഹേ പരമശക്തിയായ (ശവിഷ്ഠ) ശക്തി.