Sukta 60

Mantra 1

अग्न आ याह्यग्निभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । आ त्वामनक्तु प्रयता हविष्मती यजिष्ठं बर्हिरासदे ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ അഗ്നികളോടുകൂടെ ഇവിടെ വരിക; ഹോതാവായി നിന്നെയാണു ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നത്. സുസജ്ജമായ ഹവിഷ്മതി അർപ്പണം നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ; ഹേ യജിഷ്ഠ, പവിത്ര ബർഹിസ്സിൽ ആസനം ഏൽക്കാൻ വരിക.

Mantra 2

अच्छा हि त्वा सहसः सूनो अङ्गिरः स्रुचश्चरन्त्यध्वरे । ऊर्जो नपातं घृतकेशमीमहेऽग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् ॥

ഹേ സഹസിന്റെ സുനോ, ഹേ അങ്ഗിരസേ, അധ്വരത്തിൽ സ്രുചുകൾ സത്യമായും നിന്റെ ദിശയിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുന്നു. യജ്ഞങ്ങളിൽ പുരാതനനായ അഗ്നിയെ—ഊർജ്ജയുടെ നപാതനെയും, ഘൃത-കേശനെയും—ഞങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു.

Mantra 3

अग्ने कविर्वेधा असि होता पावक यक्ष्यः । मन्द्रो यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यो विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ കവി, വേധാ (ജ്ഞാതാവ്) ആകുന്നു; നീ ഹോതാ, പാവക, യജ്ഞം നിർവഹിക്കാൻ സന്നദ്ധൻ. ആനന്ദമയൻ, കർമത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, അധ്വരങ്ങളിൽ ആരാധ്യൻ—വിപ്രന്മാരുടെ ശുക്ര മന്മങ്ങൾ (പ്രകാശമുള്ള പ്രചോദിത ചിന്തകൾ) കൊണ്ട് നീ ദീപ്തനാകുന്നു.

Mantra 4

अद्रोघमा वहोशतो यविष्ठ्य देवाँ अजस्र वीतये । अभि प्रयांसि सुधिता वसो गहि मन्दस्व धीतिभिर्हितः ॥

ഹേ യവിഷ്ഠ്യ (ഏറ്റവും യുവൻ) അഗ്നേ, അദ്രോഘ (ദ്രോഹമില്ലാത്ത) ദേവന്മാരെ ഇഷ്ടഭോഗത്തിനായി അജസ്രമായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ഹേ വസു, സുസംവിധിതമായ പ്രയാംസികളിലേക്കു (അർപ്പണങ്ങളിലേക്കു) വരിക; ഞങ്ങളുടെ ധീതികളാൽ (അന്തര്ദൃഷ്ടികളാൽ) സ്ഥാപിതനായി ആനന്ദിക്ക.

Mantra 5

त्वमित्सप्रथा अस्यग्ने त्रातॠतस्कविः । त्वां विप्रासः समिधान दीदिव आ विवासन्ति वेधसः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ തന്നെയാണ് ഈ സപ്രഥാ (വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്നവൻ); ഋതത്തിന്റെ രക്ഷകനും കവിയും. വിപ്രന്മാർ നിന്നെ സമിധാനം ചെയ്ത് ദീദിവ (ദീപ്ത ജ്വാല) ആക്കി, വേധസ് (ജ്ഞാനകൃത്യങ്ങൾ) സഹിതം നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു.

Mantra 6

शोचा शोचिष्ठ दीदिहि विशे मयो रास्व स्तोत्रे महाँ असि । देवानां शर्मन्मम सन्तु सूरयः शत्रूषाहः स्वग्नयः ॥

അത്യന്തം ദീപ്തനായ അഗ്നിയേ, ജ്വലിക്ക; പ്രകാശിക്ക; ജനങ്ങൾക്കായി ദീപ്തിയാക. നമ്മുടെ സ്തോത്രത്തിന് ‘മയഃ’—ആനന്ദകരമായ കൃപ—നൽകുക; നീ മഹാനാണ്. ദേവന്മാരുടെ ശർമൻ (ആശ്രയം)യിൽ എന്റെ സൂരന്മാർ വസിക്കട്ടെ—ശത്രുനിഗ്രാഹകർ, സ്വഗ്നി (അന്തരത്തിലെ ശുഭാഗ്നി) ഉള്ളവർ.

Mantra 7

यथा चिद्वृद्धमतसमग्ने संजूर्वसि क्षमि । एवा दह मित्रमहो यो अस्मध्रुग्दुर्मन्मा कश्च वेनति ॥

അഗ്നിയേ, ഭൂമിയിൽ വളർന്ന് കുരുങ്ങിയ കാട്ടുപുല്ലിനെയും നീ എങ്ങനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ, മഹത്തുകളുടെ മിത്രമേ, ഞങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാൻ നോക്കുന്നവൻ—ഏതൊരു ദുർമനസ്സുകാരനും ദുഷ്ചിന്തകനും—അവനെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്ക.

Mantra 8

मा नो मर्ताय रिपवे रक्षस्विने माघशंसाय रीरधः । अस्रेधद्भिस्तरणिभिर्यविष्ठ्य शिवेभिः पाहि पायुभिः ॥

ഞങ്ങളെ മർത്ത്യശത്രുവിനും, റിപ്പുവിനും, അന്ധകാരത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനും, ദുഷ്‌വചനക്കാരനും ഏൽപ്പിക്കരുതേ. ഹേ യവിഷ്ഠ്യ (ഏറ്റവും യുവനായ) അഗ്നിയേ, അശ്രേധദ് (അചഞ്ചല) ‘തരണി’ ശക്തികളാലും, ശിവ (മംഗള) പായുഭിഃ—രക്ഷാകവചങ്ങളാലും—ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.

Mantra 9

पाहि नो अग्न एकया पाह्युत द्वितीयया । पाहि गीर्भिस्तिसृभिरूर्जां पते पाहि चतसृभिर्वसो ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഏക ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; രണ്ടാം ശക്തിയാലും രക്ഷിക്കേണമേ. ഹേ ഊർജ്ജത്തിന്റെ പതേ, വാണിയുടെ മൂന്നു സ്തുതി-ഉച്ചാരണങ്ങളാൽ രക്ഷിക്കേണമേ; ഹേ വസു, നാല്മടങ്കൽ സഹായത്താൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.

Mantra 10

पाहि विश्वस्माद्रक्षसो अराव्णः प्र स्म वाजेषु नोऽव । त्वामिद्धि नेदिष्ठं देवतातय आपिं नक्षामहे वृधे ॥

ഹേ അഗ്നേ, എല്ലാം വിഴുങ്ങുന്ന രക്ഷസ്-അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ വാജങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കേണമേ. കാരണം, ഹേ ഏറ്റവും സമീപനായ ദേവാ, ദൈവശക്തികളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ നിന്നെയേ ഉറച്ച ആശ്രയമായി പ്രാപിക്കുന്നു.

Mantra 11

आ नो अग्ने वयोवृधं रयिं पावक शंस्यम् । रास्वा च न उपमाते पुरुस्पृहं सुनीती स्वयशस्तरम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, പാവകാ, വയോവർദ്ധനം വരുത്തുന്ന റയി—ആത്മാവാൽ പ്രശംസനീയമായത്—ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരേണമേ. ഹേ ഉപമാതേ, ഞങ്ങൾക്കും അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന സമൃദ്ധി നല്കേണമേ: സുനീതി (നല്ല മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം)യും കൂടുതൽ സ്വയം-പ്രകാശിത യശസ്സും.

Mantra 12

येन वंसाम पृतनासु शर्धतस्तरन्तो अर्य आदिशः । स त्वं नो वर्ध प्रयसा शचीवसो जिन्वा धियो वसुविदः ॥

യാരാൽ ഞങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുമോ, പാഞ്ഞുവരുന്ന സംഘങ്ങളെ തുരന്ന്, ആര്യ ദിശകളിലേക്കു കടന്നുചെന്നു മുന്നേറുമോ—ഹേ ശചീവസു (പ്രഭാവശക്തിയുടെ അധിപൻ), നീ ഞങ്ങളെ നിന്റെ പ്രയസ് (സജീവബലം)കൊണ്ട് വർധിപ്പിക്ക; ഞങ്ങളുടെ ധിയോകളെ ഉണർത്തുക, അവ സത്യ വസുവിനെ കണ്ടെത്തുന്നവയാകട്ടെ.

Mantra 14

नहि ते अग्ने वृषभ प्रतिधृषे जम्भासो यद्वितिष्ठसे । स त्वं नो होतः सुहुतं हविष्कृधि वंस्वा नो वार्या पुरु ॥

ഹേ അഗ്നേ, വൃഷഭ (ബലവാൻ കാള) സമാനനായേ, നീ നിന്റെ പരാക്രമത്തിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ജംഭാസു (താടികൾ)ക്കെതിരെ ആരും പ്രതിധൃഷേ (താങ്ങിനിൽക്കാൻ) കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഹേ നമ്മുടെ ഹോതൃ, ഞങ്ങളുടെ ഹവിസിനെ സുഹുത (ശ്രേഷ്ഠമായി അർപ്പിതം) ആക്കുക; ഞങ്ങൾക്ക് പുരു വാർയാ (അനേകം ഇഷ്ടസമ്പത്തുകൾ) ജയിപ്പിക്ക.

Mantra 15

शेषे वनेषु मात्रोः सं त्वा मर्तास इन्धते । अतन्द्रो हव्या वहसि हविष्कृत आदिद्देवेषु राजसि ॥

നിന്റെ രണ്ടു മാതാക്കളുടെയായ ശേഷേ വനേഷു (വിശ്രമവനങ്ങളിൽ) പോലും മർത്ത്യർ നിന്നെ ഒരുമിച്ചു ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. അതന്ദ്രനായി നീ ഹവ്യങ്ങളെ വഹിക്കുന്നു; ഹവിഷ്കൃത (അർപ്പണത്തിന്റെ കർത്താവ്) ആയേ, അപ്പോൾ തന്നേ നീ ദേവേഷു രാജസി—ദേവന്മാരിൽ രാജത്വം വഹിക്കുന്നു.

Mantra 16

सप्त होतारस्तमिदीळते त्वाग्ने सुत्यजमह्रयम् । भिनत्स्यद्रिं तपसा वि शोचिषा प्राग्ने तिष्ठ जनाँ अति ॥

ഏഴ് ഹോതൃ-ശക്തികൾ നിന്നെയേ മാത്രം സ്തുതിക്കുന്നു, ഹേ അഗ്നേ—സുത്യജ, അഹ്രയ (അശ്രാന്തൻ) । നീ തപസ്സാൽ പാറയെ പിളർക്കുന്നു; വിശാലമായി ദീപ്തമായ ശോചിഷാ (ജ്വാല) കൊണ്ടും. ഹേ അഗ്നേ, മുന്നിൽ നില്ക്കുക; ജനങ്ങളെ അതി—മാനുഷപരിധികൾക്കപ്പുറം—നയിക്കണമേ.

Mantra 17

अग्निमग्निं वो अध्रिगुं हुवेम वृक्तबर्हिषः । अग्निं हितप्रयसः शश्वतीष्वा होतारं चर्षणीनाम् ॥

അഗ്നിയിലേയ്ക്ക് അഗ്നി—ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഹുവേമ (ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു), അധ്രിഗു (അചഞ്ചലബലൻ), ഹേ വൃതകബർഹിഷഃ (വിരിച്ച ബർഹിസ് ഉള്ളവനേ) । ഹിതപ്രയസഃ ആയ ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു—ശാശ്വത ഇഷ്ടികളിൽ—ചർഷണീനാം ജനങ്ങളുടെ നിത്യ ഹോതൃ.

Mantra 18

केतेन शर्मन्त्सचते सुषामण्यग्ने तुभ्यं चिकित्वना । इषण्यया नः पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये ॥

ഏത് കേതു (ചിഹ്നം) കൊണ്ടും ഏത് ശർമ (ആശ്രയം) കൊണ്ടും അവർ നിന്നോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു, ഹേ സുഷാമണ്യ അഗ്നേ, നിന്നെ—ചികിത്വാൻ (ജാഗ്രതജ്ഞാനമുള്ളവൻ)—എന്ന് അറിഞ്ഞ്? ഇഷണ്യയാ (പ്രേരകശക്തി) കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് പുരുരൂപ (ബഹുരൂപ) സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരിക; വാജ (ശക്തി/വിജയം)—ഏറ്റവും അടുത്തത്—ഞങ്ങളുടെ ഊതയേ (സഹായം)ക്കായി നൽകുക.

Mantra 19

अग्ने जरितर्विश्पतिस्तेपानो देव रक्षसः । अप्रोषिवान्गृहपतिर्महाँ असि दिवस्पायुर्दुरोणयुः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ ജരിതാവിന്റെ സഹായി, ഹേ വിശ്പതി—വാസസ്ഥലത്തിന്റെ അധിപനേ—തപ്തതേജസ്സുള്ള ദേവനേ, രക്ഷസ്‌ (അന്ധകാരശക്തികൾ) എതിരായി നീ ജ്വലിക്ക. അപ്രോഷിവാൻ, ഗൃഹപതി, നീ മഹാൻ—ദിവസിന്റെ പ്രകാശമയ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനും, സത്യഗൃഹത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന (ദുരോണമയു) വനും ആകുന്നു.

Mantra 20

मा नो रक्ष आ वेशीदाघृणीवसो मा यातुर्यातुमावताम् । परोगव्यूत्यनिरामप क्षुधमग्ने सेध रक्षस्विनः ॥

ഹേ വിശാലപ്രകാശിയേ (ആഘൃണീവസോ), രക്ഷസ്‌ ഞങ്ങളിലേക്കു കടക്കരുതേ; യാതുവിന്റെ യാതുര്യ—മാന്ത്രികഹിംസ—ഞങ്ങളിലേക്കു സമീപിക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ പാത തടയുന്ന അനിരാമ ദുർസ്ഥിതിയെ ദൂരെയാക്കി, ക്ഷുധ (വിശപ്പ്) പുറത്തേക്ക് തള്ളുക; ഹേ അഗ്നേ, രക്ഷസ്വിൻ—വൈരിശക്തികളെ പ്രതിരോധിക്ക.