Sukta 18

Mantra 1

तमु ष्टुहि यो अभिभूत्योजा वन्वन्नवातः पुरुहूत इन्द्रः । अषाळ्हमुग्रं सहमानमाभिर्गीर्भिर्वर्ध वृषभं चर्षणीनाम् ॥

അവനെ സ്തുതിക്ക—ഇന്ദ്രനെ—എല്ലാ ആക്രമണങ്ങളെയും ജയിക്കുന്ന ഓജസ്സുള്ളവനെ, പിന്നോട്ടു തള്ളപ്പെടാതെ വിജയം നേടുന്നവനെ, ഏറെ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവനെ. ഈ ഗീരുകളാൽ അജേയനും ഉഗ്രനും സഹിഷ്ണുവുമായ—ജനങ്ങളുടെ വൃഷഭനായ—അവനെ വർധിപ്പിക്ക.

Mantra 2

स युध्मः सत्वा खजकृत्समद्वा तुविम्रक्षो नदनुमाँ ऋजीषी । बृहद्रेणुश्च्यवनो मानुषीणामेकः कृष्टीनामभवत्सहावा ॥

അവൻ യോധ്മഃ, സത്വാ—തടസ്സമാകുന്ന കട്ടയെ തകർക്കുന്നവൻ, സമരത്തിൽ ജയിക്കുന്നവൻ; ദീപ്തബലത്തിൽ വിശാലൻ, ഉയർച്ചയുടെ പ്രളയത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നവൻ, ഋജീഷീ—നേരെ ഓടിപ്പിക്കുന്നവൻ—മനുഷ്യരുടെ പരിധികളെ കുലുക്കുന്ന മഹാധൂളി-ഉയർത്തുന്ന ചലകനായി. ജനങ്ങളിൽ ഏകാകിയായി അവൻ സർവ്വവിജയ സഹായിയായി നിലകൊണ്ടു.

Mantra 3

त्वं ह नु त्यददमायो दस्यूँरेकः कृष्टीरवनोरार्याय । अस्ति स्विन्नु वीर्यं तत्त इन्द्र न स्विदस्ति तदृतुथा वि वोचः ॥

നീ തന്നേ അദമായ ദസ്യുക്കളെ കീഴടക്കി; ഏകാകിയായി ആര്യനുവേണ്ടി ജനങ്ങളെ കാത്തു. ഇന്ദ്രാ, ഋതുവിനൊത്തു പ്രസ്താവിക്ക: ആ വീര്യം സത്യത്തിൽ നിന്റേതോ, അല്ലെങ്കിൽ അതൊട്ടുമില്ലയോ?

Mantra 4

सदिद्धि ते तुविजातस्य मन्ये सहः सहिष्ठ तुरतस्तुरस्य । उग्रमुग्रस्य तवसस्तवीयोऽरध्रस्य रध्रतुरो बभूव ॥

നിശ്ചയമായി, തുവിജാത—വിശാലജന്മനായ—നിന്റെ ബലം ഞാൻ ഇങ്ങനെ കരുതുന്നു: സഹത്തിൽ സഹിഷ്ഠൻ, തുരതയിൽ തുരൻ; ഉഗ്രത്തിന്റെ ഉഗ്രം, തവസിന്റെ തവീയസ്. അരധ്ര—അഖണ്ഡൻ—രധ്രതുരൻ, വക്രവും ഭംഗപ്പെട്ടതുമായതിനെ ഭംഗിക്കുന്നവൻ, ആയി ഭവിച്ചു.

Mantra 5

तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः । हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः ॥

ഹേ (ഇന്ദ്ര), നിനക്കൊപ്പമുള്ള ഞങ്ങളുടെ ആ പുരാതന സഖ്യം നിലനില്ക്കട്ടെ—വലനെ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ അങ്ഗിരസർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. ഹേ അത്ഭുതകർമ്മാ, അചലത്തെയും കുലുക്കുന്നവനെ നീ സംഹരിക്ക; അവന്റെ എല്ലാ വാതിലുകളും—അവന്റെ കോട്ടകളുടെ മുൻവശ ദ്വാരങ്ങളൊക്കെയും—വ്യാപിപ്പിച്ച് തുറക്കുക.

Mantra 6

स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये । स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु ॥

കാരണം അവൻ ധീകളാൽ (പ്രേരിത ചിന്തകളാൽ) ഹവ്യനീയൻ; അവൻ ഉഗ്രൻ, മഹത്തായ വൃത്ര-യുദ്ധത്തിൽ ആധിപത്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. അവൻ സന്താനസിദ്ധിയും വംശവർദ്ധനയും നൽകുന്നു; വജ്രധാരി അവൻ സമരങ്ങളിൽ ദൂരവരെ വ്യാപിക്കുന്ന വിജയിയായി മാറുന്നു.

Mantra 7

स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे । स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः ॥

അവൻ തന്റെ മഹിമയാൽ മനുഷ്യരുടെ ജനനത്തെയും മറികടന്നു; അമർത്ത്യ നാമത്താൽ അവൻ അതീതമായി കുതിച്ചു. ദ്യുമ്നം (പ്രകാശമയ യശസ്), ശവസ് (ബലം) 그리고 റായ് (സമൃദ്ധി) എന്നിവകൊണ്ട്, ഒരുമിച്ച് വസിക്കുന്നവരിൽ അവൻ ഏറ്റവും പുരുഷോചിതൻ; വീര്യത്താൽ അവൻ പൊതുവീടിനെ നയിക്കുന്നു.

Mantra 8

स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च । वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित् ॥

മോഹിതനോ വക്രനോ അല്ലാത്ത മനുഷ്യൻ—‘സുമന്തു’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധൻ—അവനുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ ചുമുരിയെയും ധുനിയെയും സംഹരിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ പിപ്രുവിനെയും ശംബരനെയും ശുഷ്ണനെയും കൂടി വീഴ്ത്തി; പുരാതന ദുർഗ്ഗങ്ങളെയും തകർക്കുവാൻ അവയുടെ പതനം വരുത്തി.

Mantra 9

उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ । धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः ॥

ഉയർത്തുന്ന പ്രചോദനത്തോടും, ദീപ്തവും പ്രശംസനീയവുമായ തേജസ്സോടും കൂടി, ഹേ ഇന്ദ്രാ, വൃത്രവധത്തിനായി രഥത്തിൽ आरोഹിക്ക. വലങ്കയ്യിൽ വജ്രം ധരിക്ക; ഹേ പുരുദാത്രാ, നിന്റെ മായകൾ—കൗശലസമ്പന്നമായ ബോധശക്തികൾ—കൊണ്ട് ആനന്ദിച്ച് മുന്നോട്ട് പ്രചോദിപ്പിക്ക.

Mantra 10

अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा । गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च ॥

ഉണങ്ങിയ കാടിനെ അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ആയുധത്താൽ രക്ഷസ്സ്വരൂപമായ ഭക്ഷക അന്ധകാരത്തെ ദഹിപ്പിക്ക—ഭീകരമായ അശനിപോലെ. ആഴവും ഉയരവുമുള്ള ശക്തിയാൽ നീ തകർക്കുന്നു; നീ പാത തുറക്കുന്നു, ദുർഗ്ഗമമായ കടപ്പാടുകൾ ചതയ്ക്കുന്നു.

Mantra 11

आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् । याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സമൃദ്ധിയോടെ ആയിരം പാതകളിലൂടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; ഹേ മഹാദ്യുതിയുള്ളവനേ, ജയസമ്പന്നമായ ശക്തികളുടെ പ്രചുരതയോടെ ഇവിടെ വരിക. ഹേ സഹസന്റെ പുത്രാ, വരിക—ഇപ്പോൾ ദേവരഹിതനും യാത്രാമാർഗ്ഗത്തിൽ അധിപത്യം അവകാശപ്പെടുന്നു; ഹേ പുരുഹൂത, പാതയുടെ ഗതി നീ തന്നേ കൈക്കൊൾക.

Mantra 12

प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः । नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः ॥

ബലവാനും ഉഷ്ണതേജസ്സുള്ളവനുമായ തുവിദ്യുമ്നന്റെ മഹത്വം മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നു; ദ്യൗവിന്റെ മഹിമ മുഴങ്ങുന്നു, പൃഥിവിയുടെ മഹിമയും മുഴങ്ങുന്നു. അവനു ശത്രുവില്ല; അവനെതിരെ നിർത്താവുന്ന അളവുമില്ല; അനേക-മായകളുള്ള, അതിജയശാലിയായ അവനെ എതിർക്കാൻ യാതൊരു പ്രതിഷ്ഠയും നിലനിൽക്കില്ല.

Mantra 13

प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै । पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ ॥

ഇന്ന് നിന്റെ ആ കര്‍മ്മം സഫലമായി: അവനുവേണ്ടി നീ കുത്സനെ—ആയു-ശക്തിയെ, അതിഥിഗ്വനെ—നിയോഗിച്ചപ്പോൾ. അനേകം ആയിരങ്ങളെ നീ അമർത്തി നിലത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ധൈര്യബലത്തോടെ നീ തൂർവയാണനെ ഉയർത്തി നയിച്ചു.

Mantra 14

अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः ॥

ഹേ അഹിഘ്നേ (വൃത്രഹൻ), ഹേ ദേവ—നിന്നെ അനുഗമിച്ച് ദേവന്മാരും ആനന്ദിക്കുന്നു; കവികളിൽ നീ ഏറ്റവും കവിതമൻ. പീഡിതനും വളഞ്ഞുമുട്ടിയവനും വേണ്ടി നീ വിശാലമായ ഇടം (വരിവോ) ഒരുക്കുന്നു—ദിവത്തിനായി, ജനങ്ങൾക്കായി, ദേഹധാരിയായ ജീവിക്കായി—ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിച്ചു പാടുമ്പോൾ.

Mantra 15

अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः । कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः ॥

അതിനെ അനുഗമിച്ച്, ഹേ ഇന്ദ്ര, ദ്യാവാ-പൃഥിവി നിന്റെ ഓജസ്സിന് വഴങ്ങുന്നു; അമർത്ത്യ ദേവശക്തികളും പിന്മാറുന്നു. നിനക്കുള്ളിൽ ഉള്ള അപൂർണ്ണത്തെ പൂർണ്ണമാക്കുക; യജ്ഞങ്ങളാൽ കൂടുതൽ പുതുമയുള്ള ഉക്തം (സ്തുതി-വചനം) ജനിപ്പിക്കുക.