Sukta 19

Mantra 1

महाँ इन्द्रो नृवदा चर्षणिप्रा उत द्विबर्हा अमिनः सहोभिः । अस्मद्र्यग्वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर्भूत् ॥

മഹാനാണ് ഇന്ദ്രൻ—നൃവദ് (വീര-പ്രശംസക) വചനത്തോടുകൂടെ, ജനസമൂഹങ്ങളുടെ പോഷകൻ; ദ്വിബർഹാ (ദ്വിഗുണ മഹിമയുള്ളവൻ) ആയി, തന്റെ സഹസാൽ അക്ഷീണൻ. ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് അവൻ വീര്യത്തിനായി വർദ്ധന വരുത്തി: വിശാലനും വ്യാപ്തനും ആയി, കർത്താക്കൾ (കർത്തൃഭിഃ) ചെയ്ത സുകൃതമായി അവൻ ഭവിക്കുന്നു.

Mantra 2

इन्द्रमेव धिषणा सातये धाद्बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । अषाळ्हेन शवसा शूशुवांसं सद्यश्चिद्यो वावृधे असामि ॥

ജയത്തിനായി ധിഷണാ ഇന്ദ്രനെയേ തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു—വിശാലനെ, ഉയർന്നുയരുന്നവനെ, അജരനെ, നിത്യയൗവനനെ. അജേയമായ ബലത്തോടെ, നിരന്തരം ശക്തിയാർജ്ജിക്കുന്നവനായി, അവൻ ക്ഷണമാത്രത്തിലുപോലും അളവറ്റ വ്യാപ്തിയിലേക്കു വളരുന്നവൻ.

Mantra 3

पृथू करस्ना बहुला गभस्ती अस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । यूथेव पश्वः पशुपा दमूना अस्माँ इन्द्राभ्या ववृत्स्वाजौ ॥

വിശാലമായ കൈകളും സമൃദ്ധമായ കിരണങ്ങളും ഉള്ളവനേ, ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു പ്രചോദിത ശ്രവണത്തിന്റെ ശക്തികളെ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുക. കൂട്ടംപോലെ, ഹേ പശുപാ, ഗൃഹനാഥാ, ഞങ്ങളെ ചുറ്റി സംരക്ഷിക്ക; ഹേ ഇന്ദ്ര, യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളെ ആലിംഗനം ചെയ്‌തു കാക്കുക.

Mantra 4

तं व इन्द्रं चतिनमस्य शाकैरिह नूनं वाजयन्तो हुवेम । यथा चित्पूर्वे जरितार आसुरनेद्या अनवद्या अरिष्टाः ॥

ആ ഇന്ദ്രനെ—വിവേകിയെയ—അവന്റെ ശക്തികളോടെ, ഇവിടെ ഇപ്പോൾ തന്നെ, സമൃദ്ധി തേടി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. മുൻകാല ജരിതാക്കൾ എങ്ങിനെയുണ്ടായിരുന്നുവോ—നിന്ദാരഹിതർ, നിർദോഷർ, അഹതർ—അങ്ങിനെയേ ഞങ്ങളും ആയിരിക്കട്ടെ.

Mantra 5

धृतव्रतो धनदाः सोमवृद्धः स हि वामस्य वसुनः पुरुक्षुः । सं जग्मिरे पथ्या रायो अस्मिन्त्समुद्रे न सिन्धवो यादमानाः ॥

ധൃതവ്രതൻ, ധനദാതാവ്, സോമംകൊണ്ട് വർദ്ധിതൻ—അവൻ തന്നെയാണ് വാഞ്ചിത വസുവിന്റെ പുരുക്ഷു (വിശാല നിവാസം). പഥ്യമായ റായകൾ അവനിൽ ഒന്നിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിൽ നദികൾ ചേർന്നുവരുന്നതുപോലെ, അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒഴുകുന്ന സിന്ധുക്കൾ അവനിൽ സംഗമിക്കുന്നു.

Mantra 6

शविष्ठं न आ भर शूर शव ओजिष्ठमोजो अभिभूत उग्रम् । विश्वा द्युम्ना वृष्ण्या मानुषाणामस्मभ्यं दा हरिवो मादयध्यै ॥

ഹേ ശൂര, ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ശവിഷ്ഠമായ ശവം, ഏറ്റവും ഓജിഷ്ഠമായ ഓജസ്—അഭിഭൂതം ചെയ്യുന്ന ഉഗ്രബലം—കൊണ്ടുവരിക. ഹേ ഹരിവഃ, മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ ദ്യുമ്നങ്ങളും, എല്ലാ വൃഷണ്യശക്തികളും ഞങ്ങൾക്ക് ദാനമരുളുക, ദിവ്യാനന്ദത്തിൽ മദിക്കുവാൻ.

Mantra 7

यस्ते मदः पृतनाषाळमृध्र इन्द्र तं न आ भर शूशुवांसम् । येन तोकस्य तनयस्य सातौ मंसीमहि जिगीवांसस्त्वोताः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ യഃ മദഃ പൃതനാഷാളം, അമൃധ്ര—അച്യുതം—ശൂശുവാംസം (തീവ്രമായത്) ആകുന്ന ആ ഉന്മാദം ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക. അതിനാൽ തോകത്തിന്റെയും തനയത്തിന്റെയും സാതിയിൽ ഞങ്ങൾ ജയിക്കുമെന്നു മനസ്സിടുന്നു; ത്വോതാ (നിന്റെ രക്ഷയാൽ) ഞങ്ങൾ സദാ ജിഗീവാംസ—വിജയികളായി—ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 8

आ नो भर वृषणं शुष्ममिन्द्र धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । येन वंसाम पृतनासु शत्रून्तवोतिभिरुत जामीँरजामीन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളിലേക്കു വൃഷഭസദൃശമായ ശൂഷ്മം—ഉഗ്രമായ പ്രചോദകബലം—കൊണ്ടുവരിക; ധനം ജയിപ്പിക്കുന്നതും, കൂടുതൽ കൂടുതൽ തീവ്രമായി വളർന്നതും, സുദക്ഷം (സുചതുരം) ആയതും. അതിന്റെ ബലത്താൽ ഞങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളിൽ ശത്രുക്കളെ—നിന്റെ സഹായങ്ങളാൽ—എതിരിടുന്ന ബന്ധുക്കളെയും ബന്ധമില്ലാത്തവരെയും ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 9

आ ते शुष्मो वृषभ एतु पश्चादोत्तरादधरादा पुरस्तात् । आ विश्वतो अभि समेत्वर्वाङिन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे ॥

നിന്റെ വൃഷഭസദൃശമായ ശൂഷ്മം ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ—പിന്നിൽനിന്നും, മുകളിൽനിന്നും, താഴെനിന്നും, മുന്നിൽനിന്നും. എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമത് ഒന്നിച്ചു ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു എത്തട്ടെ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, സൂര്യലോകം നിറഞ്ഞ ദ്യുമ്നം (യശോപ്രകാശം) ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് നല്കുക.

Mantra 10

नृवत्त इन्द्र नृतमाभिरूती वंसीमहि वामं श्रोमतेभिः । ईक्षे हि वस्व उभयस्य राजन्धा रत्नं महि स्थूरं बृहन्तम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഏറ്റവും പുരുഷാർത്ഥപൂർണ്ണമായ സഹായങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ പ്രചോദിതവാക്സ്തുതികളാൽ ഇഷ്ടമായ ശ്രേയസ്സിനെ ജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കാരണം, ഹേ വസുവിന്റെ രാജാവേ, നീ ഇരുവിധ സമ്പത്തും കാണുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മഹാരത്നം—ഘനവും സ്ഥൂലവും വിശാലവും—സ്ഥാപിക്കണമേ.

Mantra 11

मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम ॥

ഇവിടെ ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ ആവാഹിക്കുന്നു—മരുത്വന്തനായ, ശക്തിയുടെ വൃഷഭനായ, നിരന്തരം വർദ്ധിക്കുന്നവനെ; ആക്രമണത്തിൽ ദുർബലനല്ലാത്ത, ദിവ്യമായ ശാസ (ആജ്ഞ) ഉള്ളവനെ; സർവ്വവിജയിയായ, നവീന സഹായിയായ, ഉഗ്ര സഹോദാ (ബലദാതാവ്)—പോഷണത്തിനായി അവനെയേ ഞങ്ങൾ ഹവിക്കുന്നു.

Mantra 12

जनं वज्रिन्महि चिन्मन्यमानमेभ्यो नृभ्यो रन्धया येष्वस्मि । अधा हि त्वा पृथिव्यां शूरसातौ हवामहे तनये गोष्वप्सु ॥

ഹേ വജ്രധാരി, താനെത്ര മഹത്തായെന്നു കരുതുന്ന അഹങ്കാരിയായ മനുഷ്യബലത്തെ—ഈ നമ്മുടെ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത്—ഞങ്ങൾക്കായി കീഴടക്കുക. അതിനാൽ, ഹേ ശൂര, ഭൂമിയിൽ ശൂരസാതൗ (വീരവിജയം) യിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഹവിക്കുന്നു—തനയത്തിനായി, ഗോ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ) ക്കായി, അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ) ക്കായി.

Mantra 13

वयं त एभिः पुरुहूत सख्यैः शत्रोःशत्रोरुत्तर इत्स्याम । घ्नन्तो वृत्राण्युभयानि शूर राया मदेम बृहता त्वोताः ॥

ഹേ പുരുഹൂത, നിന്റെ ഈ സഖ്യതകളാൽ—ഹേ ശത്രുവിന്റെ ശത്രു—ഞങ്ങൾ ശത്രുവിന് ശേഷം ശത്രുവിനേക്കാൾ ഉന്നതരാകട്ടെ. ഹേ ശൂര, ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള വൃത്രാണി (തടസ്സങ്ങൾ) നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, നിന്റെ വിശാലമായ രക്ഷയിൽ, മഹത്തായ റായാ (സമ്പത്ത്/പൂർണ്ണത) യിൽ ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ.