Sukta 55

Mantra 1

को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः ॥

ഹേ വസുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ ആര്? നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ പ്രതിരോധം ആര്? ഹേ ദ്യാവാ-ഭൂമീ, ഹേ അദിതേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കാക്കുക. ഹേ വരുണാ, മിത്രാ, അതിക്രമിയായ മർത്ത്യനിൽ നിന്ന്—യജ്ഞത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വിശാല സ്വാതന്ത്ര്യം/അവകാശം (വരിവഃ) ഏത് ദേവൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു?

Mantra 2

प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः ॥

അവർ പുരാതന ധാമങ്ങളെ സ്തുതിഗാനത്തോടെ മുന്നോട്ടു പാടിപ്പറഞ്ഞു; അവർ ഉദിച്ചപ്പോൾ, നിർമ്മലദർശികളായ വിയോതാരർ (മാർഗ്ഗ-വിഭാജകർ) വഴികൾ തുറന്നു. വിധാതാക്കൾ അവരെ അവരുടെ വ്യത്യസ്ത സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ചു—അവിരതമായി, ഋതത്തെ ധ്യാനിക്കുന്ന ആ അത്ഭുത ദസ്മർ പ്രകാശിച്ചു തിളങ്ങി.

Mantra 3

प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे ॥

ഗൃഹത്തിൽ സ്തുതി-മന്ത്രങ്ങളാൽ ഞാൻ അദിതിയെയും സിന്ധുവിനെയും ഉയർത്തുന്നു; സ്വസ്തിക്കും സഖ്യതയ്ക്കുമായി ആ ദേവിയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു—ഞങ്ങളുടെ ഇരുദിനങ്ങളും അവരവരുടെ ഇറങ്ങിവരുന്ന സമയത്ത്, ഉഷസ്സും നക്തയും (രാത്രി), അദബ്ധേ (വഞ്ചനയില്ലാത്തവൾ) ആയി, ഞങ്ങൾക്ക് യഥോചിതമായ നില സൃഷ്ടിക്കട്ടെ.

Mantra 4

व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम् ॥

അര്യമനും വരുണനും പാത വ്യക്തമാക്കട്ടെ; ഇഷസ്പതി—യജ്ഞപ്രേരണയുടെ അധിപതി—അഗ്നി ഞങ്ങളെ സുഖകരമായ ഗമനപഥത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ. പുരുഷബലത്തോടെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദ്ര-വിഷ്ണു ഞങ്ങൾക്ക് ശർമ (ശാന്തി) കൊണ്ടുവരട്ടെ—ഫലപ്രദവും രക്ഷകവുമായ വരൂഥം (ആവരണം/രക്ഷ) നൽകട്ടെ.

Mantra 5

आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत् ॥

പർവതത്തിന്റെ ദൃഢമായ താങ്ങുകൾ—മുകളിലോട്ടു തള്ളുന്ന അടിത്തറപോലെ—മരുതുകളുടെ സഹായശക്തികളോടുകൂടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; ദൈവവിതരണകനായ ഭഗൻ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി തന്റെ കാവലുള്ള സമൃദ്ധി തുറന്നുതരട്ടെ. പാത്പതി (പ്രഭു) ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ; അംഹസ് (കഷ്ടം/പാപം) മുതൽ ഞങ്ങളെ ജനിപ്പിച്ച് പുറത്തെടുക്കട്ടെ. മിത്രൻ ഞങ്ങളെ മൈത്രി-സൗഹൃദത്തിൽ വളർത്തി, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 6

नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः । समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन् ॥

ഇപ്പോൾ ദ്യാവാ-പൃഥിവി എന്ന രണ്ടു ദേവിമാർ ഇഷ്ടമായ അർപ്പണങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടട്ടെ; കൂടാതെ അടിത്തറയിൽ നിന്നു ചലിക്കുന്ന ഗൂഢ സർപ്പശക്തിയായ ബുധ്ന്യ അഹിയോടുകൂടി. ഘർമത്തിന്റെ സ്വര-രസത്തോടെ മുഴങ്ങുന്ന നദികൾ ജയലാലസയോടെ തങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തിൽ അസ്തിത്വത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞുചേരുന്നതുപോലെ, അവർ തങ്ങളുടെ ഗതിയിൽ മുന്നേറട്ടെ.

Mantra 7

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः ॥

ദേവന്മാരോടുകൂടെ ദേവി അദിതി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ദിവ്യ ത്രാതാവ് ഞങ്ങളെ അപ്രയുച്ഛൻ—അവിരതമായി—രക്ഷിക്കട്ടെ. കാരണം മിത്ര-വരുണന്മാരുടെ സ്ഥാപിത ധാസി (വിധി-നിയമങ്ങൾ) ക്ഷയിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അർഹരല്ല; അഗ്നിയുടെ ദൃഢ ശിഖരമായ ആകാംക്ഷയുടെ ജ്വാലയിൽ നിന്ന് വീഴാനും ഞങ്ങൾ യോഗ്യരല്ല.

Mantra 8

अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य । तान्यस्मभ्यं रासते ॥

അഗ്നി വസവ്യ—വാസം നല്കുന്ന സമ്പത്ത്—മേൽ അധിപത്യം വഹിക്കുന്നു; അഗ്നി മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിൻമേലും അധിപൻ. ആ സമൃദ്ധിയുടെ ശക്തികൾ അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ദാനമാകട്ടെ.

Mantra 9

उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु । अस्मभ्यं वाजिनीवति ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, ദാനസമൃദ്ധയായവളേ, ഹേ സൂനൃതേ (സത്യ-മധുര വാക്കിന്റെ ശക്തി), ഞങ്ങൾക്ക് അനേകം അഭിലഷണീയ നിധികൾ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ വാജിനീവതി (ബലസമ്പന്നയായവളേ), അവ ഞങ്ങളിലേക്കു എത്തിക്കണമേ.

Mantra 10

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रो नो राधसा गमत् ॥

ആ ദൈവിക പ്രവർത്തനം ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ: സവിതാ പ്രേരകൻ, ഭഗ വിതരണകൻ, വരുണ വിശാലമായ ശുദ്ധി, മിത്ര സമന്വയകൻ, അర్యമാ ആര്യനിയമം; ഇന്ദ്രൻ പൂർണതയുടെ സമൃദ്ധിയുമായി ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.