Sukta 55

Mantra 1

को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः ॥

હે વસુઓ, તમારો રક્ષક કોણ? તમારો સાચો કવચ કોણ? હે દ્યાવા-ભૂમી, હે અદિતે, તમે અમને રક્ષો. હે વરુણ અને મિત્ર, અતિશય દમનકારી મર્ત્યથી—યજ્ઞમાં અમને વિશાળ અવકાશ/મુક્તિ (વરિવઃ) કોણ દેવ સ્થાપે છે?

Mantra 2

प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः ॥

તેઓ પ્રાચીન ધામોને ગાનથી પ્રગટ કરતા આગળ વધ્યા; જ્યારે તેઓ ઉદય પામ્યા, ત્યારે નિર્મળદર્શી વિયોતારો (માર્ગ-વિભાજકો)એ માર્ગો ખુલ્લા કર્યા. વિધાતાઓએ તેમને તેમના જુદા જુદા સ્થાનોમાં સ્થાપ્યા—અવિરત, ઋતનું ચિંતન કરનાર તે અદ્ભુત દસ્માઓ તેજસ્વી થઈ ઝળહળ્યા.

Mantra 3

प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे ॥

ગૃહમાં સ્તુતિ-મંત્રો વડે હું અદિતિ અને સિંધુને ઊંચે ઉઠાવું છું; કલ્યાણ અને સખ્યભાવ માટે તે દેવીને હું વંદું છું—જેથી અમારા બંને દિવસો, અવતરતાં સમયે, ઉષા અને નક્તા (રાત), અદબ્ધા (અવિશ્વાસઘાતી) બની, અમારે માટે યોગ્ય અવસ્થા રચી આપે.

Mantra 4

व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम् ॥

અર્યમા અને વરુણ માર્ગને સ્પષ્ટ કરે; ઇષસ્પતિ—યજ્ઞપ્રેરણાનો સ્વામી—અગ્નિ અમને સુગમ ગતિપથ તરફ દોરી જાય. નરબળથી સ્તુત ઇન્દ્ર-વિષ્ણુ અમારે માટે શર્મ (શાંતિ) લાવો—પ્રભાવી અને રક્ષક વરૂથ (આવરણ/રક્ષણ) આપો.

Mantra 5

आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत् ॥

પર્વતના દૃઢ આધાર—ઉપર દબાવતી પાયાની જેમ—અને મરુતોની સહાયક શક્તિઓ અમારે સુધી આવે; દેવ વિતરણકર્તા ભગ અમારા ઉદ્ધાર માટે પોતાની રક્ષિત સમૃદ્ધિ ખોલી આપે. પાત્પતિ (પ્રભુ) અમને રક્ષે; અમને અંહસ (કષ્ટ/પાપ)માંથી જન્માવી બહાર કાઢે. મિત્ર અમને મિત્રતા-સૌહાર્દમાં વધારશે, અને અમને સુરક્ષિત રાખશે.

Mantra 6

नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः । समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन् ॥

હવે દ્યાવા-પૃથિવી—આ બે દેવીઓ—ઇચ્છિત અર્પણોથી સ્તુતિ પામે; અને બુધ્ન્ય અહિ, આધારથી ગતિમાન ગૂઢ સર્પશક્તિ સાથે. જેમ ઘર્મના સ્વર-રસથી ગર્જતી નદીઓ, વિજયલાલસા ધરાવી, પોતાના પ્રવાહમાં અસ્તિત્વના સમુદ્ર તરફ ધસી જાય છે તેમ તેઓ આગળ વધે.

Mantra 7

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः ॥

દેવો સાથે દેવી અદિતિ અમને રક્ષે; દેવ-ત્રાતા અમને અપ્રયુચ્છન—અવિરત—ઉદ્ધારે. કેમ કે મિત્ર અને વરુણના સ્થાપિત ધાસિ (વિધિ-નિયમો)ને ક્ષીણ કરવાનું અમે અર્હ નથી; ન તો અગ્નિના દૃઢ શિખર—આકાંક્ષાની જ્વાળા—માંથી પતન પામવા યોગ્ય છીએ.

Mantra 8

अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य । तान्यस्मभ्यं रासते ॥

અગ્નિ વસવ્ય—નિવાસ આપતી સમૃદ્ધિ—પર અધિકાર રાખે છે; અગ્નિ મહાન સૌભાગ્ય પર પણ અધિકારી છે. એ સમૃદ્ધિના તે તત્ત્વો અમને અર્પે.

Mantra 9

उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु । अस्मभ्यं वाजिनीवति ॥

હે ઉષા, દાનસમૃદ્ધા, હે સૂનૃતે (સત્ય-મધુર વાણીની શક્તિ), અમારે માટે અનેક ઇચ્છનીય ધનો લાવી દે; હે વાજિનીવતિ (બળ-સમૃદ્ધા), અમને તે ધનો પહોંચાડ.

Mantra 10

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रो नो राधसा गमत् ॥

તે દૈવી કાર્ય અમારે સુધી આવે: સવિતા પ્રેરક, ભગ વિતરણકર્તા, વરુણ વિશાળ પવિત્રતા, મિત્ર સમન્વયક, અર્યમા આર્ય નિયમ; અને ઇન્દ્ર અમારે પાસે પૂર્ણતાની સમૃદ્ધિ લઈને આવે.