Sukta 55

Mantra 1

को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः ॥

ஓ வசுக்களே! உங்களைக் காக்கும் காவலன் யார், உங்களின் உண்மையான அரண் யார்? ஓ த்யாவா-பூமீ, ஓ அதிதி, எங்களை நீங்கள் காத்தருளுங்கள். ஓ வருணா, மித்ரா! அடக்கமற்ற மானிடனிடமிருந்து—யாகத்தில் தேவர்களில் யார் எங்களுக்கு விரிந்த ‘வரிவஸ்’ (விடுதலை/பாதுகாப்பான இடம்) அமைக்கிறார்?

Mantra 2

प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः ॥

அவர்கள் பழம்பெரும் தாமங்களைப் பாடி முன்னே சென்றனர்; அவர்கள் எழுந்தபோது, மயக்கமற்ற தெளிவுநோக்கிய பிரிப்பவர்கள் வழிகளைத் திறந்தனர். விதாதார்கள் அவற்றைத் தத்தம் இடங்களில் நிறுவினர்—இடையறாது, ‘ருத’த்தைச் சிந்திப்பவர்கள், அந்த அதிசயமானோர் ஒளிர்ந்தனர்.

Mantra 3

प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे ॥

ஸ்துதிகளால் நான் இல்லத்தில் அதிதியையும் சிந்துவையும் உயர்த்துகிறேன்; நலனுக்கும் சখ্যத்திற்கும் அந்த தேவியை வணங்குகிறேன்—எங்கள் இரு அஹனீ, தங்கள் இறங்குதலில், உஷாஸும் நக்தாவும்—அதப்த (ஏமாற்றமற்ற)—எங்களுக்கு சரியான நிலையை அமைக்கட்டும்.

Mantra 4

व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम् ॥

அர்யமனும் வருணனும் பாதையைத் தெளிவாக்கட்டும்; இஷத்தின் அதிபதி அக்னி எங்களை ஸுவிதம்—நல்ல கடப்பாடு/நல்ல வழி—அடைய நடத்தட்டும். நர-வலத்தால் புகழப்பட்ட இந்திர-விஷ்ணு எங்களுக்கு சாந்தியை அளிக்கட்டும்—வலிமையான, காக்கும், உறுதியான வரூதம் (பாதுகாப்பு-அடைக்கலம்)।

Mantra 5

आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत् ॥

பர்வதத்தின் உறுதியான தாங்குதல்கள்—மேலே தள்ளும் அடித்தளம்—மற்றும் மருத்களின் உதவும் வலிமைகள் எங்களிடம் வருக; தெய்வத் த்ராதா பகன், எங்கள் மீட்பிற்காக, தன் காக்கப்பட்ட செல்வத்தை விரிக்கட்டும். பாத்பதி (பாலக-அதிபதி) எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்; அஹஸ (கிளேசம்/இடர்) இலிருந்து எங்களைப் பிறப்பித்து வெளியே கொண்டு வரட்டும். மித்ரன் எங்களை மித்ரியா—நட்பு-ஒற்றுமை—யில் வளர்க்கட்டும்; மேலும் எங்களை காத்தருளட்டும்.

Mantra 6

नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः । समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन् ॥

இப்போது த்யாவா-பிருதிவீ எனும் இரு தேவியரும், விரும்பிய ஹவிகளுடன், அடித்தளத்தில் இயங்கும் ஆழ்ந்த சர்ப்ப-சக்தி (அஹினா புத்ந்யேன) உடன், ஸ்துதிக்கப்படுவாராக. வெப்பத்தின் முழக்கத்துடன் ஓடும் நதிகள் வெற்றியை நாடி கடலை நோக்கி தங்கள் ஓட்டத்தில் முன்னேறுவது போல, அவையும் தங்கள் பாதையில் முன்னே செல்லட்டும்.

Mantra 7

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः ॥

தேவர்களுடன் தேவியாதிதி எங்களைப் பாதுகாப்பாளாக; தெய்வத் த்ராதா தவறாது எங்களைத் தாங்கி ரட்சிப்பாராக. மித்ரன்-வருணன் நிறுவிய ஒழுங்குகளை (தாஸி) குறைப்பதற்கு நாம் தகுதியற்றோம்; மேலும் அக்னியின் ஆசை-ஜ்வாலையின் உறுதியான உச்சியிலிருந்து வீழ்வதும் எமக்கு உரியதல்ல.

Mantra 8

अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य । तान्यस्मभ्यं रासते ॥

அக்னி வஸவ்யம்—வஸுக்களின் செல்வ-வளத்தை—ஆள்கிறான்; அக்னி மாபெரும் சௌபாக்யத்தையும் ஆள்கிறான். அந்த வளமிக்க சக்திகளை அவன் எமக்கு அருளட்டும்.

Mantra 9

उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु । अस्मभ्यं वाजिनीवति ॥

ஓ உஷா, தானங்களில் செல்வமிக்கவளே! ஓ ஸூந்ருதா—சத்தியஒளி நிறைந்த வாக்கின் சக்தியே! எங்களுக்காகப் பல விரும்பத்தக்க செல்வங்களைச் சுமந்து கொண்டு வா; ஓ வாஜினீவதி, வலத்தின் நிறைவால் நிரம்பியவளே, அவற்றை எங்களுக்குக் கொண்டு வா.

Mantra 10

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रो नो राधसा गमत् ॥

அந்த தெய்வீகச் செயற்பாடு எங்களிடம் வருக—ஸவிதா ஊக்குவிப்பவன், பகன் பகிர்வவன், வருணன் விரிந்த தூய்மை, மித்ரன் இசைவூட்டுபவன், அர்யமன் உயர்ந்த நியதி; மேலும் இந்திரன் நிறைவேற்றத்தின் செழுமையுடன் எங்களிடம் வருக.