Sukta 55

Mantra 1

को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः ॥

হে বসুসকল, তোমালোকৰ ৰক্ষক কোন? তোমালোকৰ সত্য আশ্ৰয় কোন? হে দ্যাৱা-ভূমী, হে অদিতি, তোমালোকেই আমাক ৰক্ষা কৰা। হে বৰুণ-মিত্ৰ, দম্ভী মৰ্ত্যৰ পৰা—এই যজ্ঞত তোমালোক দেৱসকলৰ মাজত কোনে আমালৈ বিস্তৃত মুক্তি (ৱৰিব) স্থাপন কৰে?

Mantra 2

प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः ॥

তেওঁলোকে প্ৰাচীন ধামসমূহ গীত কৰি আগবাঢ়িল; যেতিয়া তেওঁলোকে উঠিল, স্পষ্টদৰ্শী বিভাজকসকল—অমূঢ়—পথসমূহ মুকলি কৰিলে। বিধাতাসকলে সিহঁতক নিজ নিজ স্থানত স্থাপন কৰিলে; ঋত-চিন্তনকাৰী, অবিৰত, সেই আশ্চৰ্য্যজনকসকল দীপ্ত হৈ উজলি উঠিল।

Mantra 3

प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे ॥

গৃহৰ ভিতৰত স্তোত্ৰ-ঋচাৰে মই অদিতি আৰু সিন্ধুক উচ্ছ্বসিত কৰি তোলোঁ; স্বস্তি আৰু সখ্যৰ নিমিত্তে সেই দেবীক মই আৰাধনা কৰোঁ—যেন আমাৰ দুয়োটা দিন, অৱতৰণৰ সময়ত, উষা আৰু নক্তা—অদব্ধা (অবিশ্বাসঘাতী)—আমাৰ বাবে সঠিক অৱস্থা/কল্যাণকৰ বিধান গঢ়ি তোলে।

Mantra 4

व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम् ॥

অৰ্যমা আৰু বরুণে পথ স্পষ্ট কৰক; ইষস্পতি—অগ্নি—আমাক শুভ গতি, সুপথলৈ লৈ যাওক। নৰবলে স্তৱিত ইন্দ্ৰ-ৱিষ্ণু, আমালৈ শান্তি আনক—কাৰ্যকৰ, ৰক্ষাকাৰী আশ্ৰয়-বৰূথ।

Mantra 5

आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत् ॥

পৰ্বতৰ দৃঢ় আধাৰসমূহ—উৰ্ধ্ব-চাপ দিয়া ভিত্তি—আৰু মৰুতসকলৰ সহায়কাৰী শক্তিসমূহ আমাৰ ওচৰলৈ আহক; ভাগ—দেৱ বিতৰক—আমাৰ উদ্ধাৰৰ বাবে নিজৰ ৰক্ষিত ঐশ্বৰ্য মুকলি কৰক। প্ৰভুৱে ৰক্ষা কৰক; তেওঁ আমাক অংহস (দুঃখ-অপৰাধ/সংকট)ৰ পৰা জন্মাই উলিয়াওক। মিত্ৰে মিত্ৰিয় (মৈত্ৰী-সমন্বয়)ত আমাক বৃদ্ধি কৰক, আৰু আমাকো ৰক্ষা কৰক।

Mantra 6

नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः । समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन् ॥

এতিয়া ৰোদসী—দ্যৌঃ-পৃথিৱী এই দুই দেৱীক, বুধ্ন্য অহিনাৰ (গভীৰ-মূলস্থিত সৰ্পশক্তিৰ) সহায়ত, ইষ্ট অৰ্পণসমূহেৰে স্তৱ কৰা হওক। জয়লাভৰ আকাঙ্ক্ষাৰে, ঘৰ্ম-স্বৰৰসযুক্ত নদীৰ দৰে, সিহঁতে নিজৰ গতি-প্ৰবাহত সাগৰলৈ আগবাঢ়ে।

Mantra 7

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः ॥

দেৱসকলৰ সৈতে দেৱী অদিতিয়ে আমাক ৰক্ষা কৰক; দেৱ ত্ৰাতা আমাক অবিচলভাৱে ত্ৰাণ কৰক। কিয়নো মিত্ৰ-বৰুণৰ স্থাপিত বিধানসমূহ ক্ষুণ্ণ কৰাৰ যোগ্য আমি নহওঁ; আৰু অগ্নিৰ দৃঢ় শিখৰ—আকাঙ্ক্ষাৰ জ্যোতিৰ পৰা পতিত নহওঁ।

Mantra 8

अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य । तान्यस्मभ्यं रासते ॥

অগ্নিয়ে বাসব্য (বাসস্থান-সমৃদ্ধি) ধনৰ অধিপতি; অগ্নিয়ে মহৎ সৌভাগ্যৰো অধিপতি। সেই সমৃদ্ধিৰ শক্তিসমূহ তেওঁ আমালৈ দান কৰক।

Mantra 9

उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु । अस्मभ्यं वाजिनीवति ॥

হে উষা, দানসমৃদ্ধা, হে সুনৃতা—সত্য-উজ্জ্বল বাক্‌শক্তিৰ অধিষ্ঠাত্রী—আমালৈ বহু মনোহৰ ধন-সম্পদ বহন কৰি আন; হে বাজিনীৱতী, বল-সমৃদ্ধা, সেয়া আমালৈ আন।

Mantra 10

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । इन्द्रो नो राधसा गमत् ॥

সেয়া আমাৰ ওচৰলৈ আহক—সৱিতা প্ৰেৰক, ভাগ বণ্টনকাৰী, বৰুণ বিশাল পবিত্ৰতা, মিত্ৰ সমন্বয়কাৰী, অর্যমা মহৎ বিধান; আৰু ইন্দ্ৰো আমাৰ ওচৰলৈ সিদ্ধিৰ প্ৰাচুৰ্যসহ আহক।