Sukta 20

Mantra 1

आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥

ഇന്ദ്രൻ ദൂരത്തുനിന്നും ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; സമീപത്തുനിന്നും ഞങ്ങളിലേക്കു എത്തട്ടെ—നമ്മുടെ ഉറച്ച രക്ഷയും സഹായവും ചെയ്യുന്ന ആ ഉഗ്രൻ. അത്യന്തം പ്രബലമായ ശക്തികളോടെ, മനുഷ്യരുടെ അധിപൻ, വജ്രബാഹു, യുദ്ധങ്ങളുടെ സംഘർഷത്തിൽ തുരവണിയായി (വേഗം പാഞ്ഞുചാടുന്നവനായി) മുന്നേറ്റത്തെ തടയാൻ പോരാടുന്ന ശത്രുയോദ്ധാക്കളെ ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 2

आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ ॥

ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ഹരികളോടുകൂടെ (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ) ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, സഹായത്തിനും രാധസ് (സമൃദ്ധി/ദാനം)ക്കും ഇവിടെ വരട്ടെ. വജ്രധാരി, മഘവൻ, വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്ന വീര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; വാജസാതി (വാജ—ബലം/വിജയത്തിന്റെ പ്രാപ്തി)യിൽ നമ്മുടെ ഈ യജ്ഞത്തെ അനുഗമിക്കട്ടെ.

Mantra 3

इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्त्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നമ്മുടെ ഈ യജ്ഞത്തെ നീ മുന്നിൽ സ്ഥാപിക്ക; അപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ക്രതു (യോഗ്യമായ സംकल्पം/വിവേകശക്തി) നീ നേടിത്തരും. ഹേ വജ്രിൻ, ധനത്തിന്റെ സനയ (പ്രാപ്തി)ക്കായി ശ്വഘ്നീ (ഇരയെ പിടിച്ചടിക്കുന്ന വേട്ടനായയെപ്പോലെ) സമാനമായി; നിന്റെ വഴി ഞങ്ങൾ, ആര്യ (ഉന്നത അഭിലാഷമുള്ളവർ), ആജി (യുദ്ധം) ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 4

उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन ॥

ഹേ സ്വധാവൻ (സ്വശക്തിയുടെ അധിപതി), അതിനെ ആഗ്രഹിച്ച് നീ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളോടു സമീപത്തുതന്നെ സുമനസ്സോടെ (കൃപയോടെ) ഇരിക്ക. ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കായി അർപ്പിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന മധുരമായ മധു (സോമരസം) പാനം ചെയ്യുക; പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള സോമ-സാരം (അന്ധസ്)യിൽ പൂർണ്ണമായി ആനന്ദിക്കുക.

Mantra 5

वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम् ॥

പുതിയ ഋഷിമാരോടൊപ്പം ശക്തിയിൽ വ്യാപിച്ചവൻ—പക്വമായ വൃക്ഷം പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തുന്നതുപോലെ, ജയിക്കുന്ന ക്ഷിപണി (സൃണ്യ)പോലെ; യുവാവ് കന്യയിലേക്കു തീക്ഷ്ണാഭിലാഷത്തോടെ ചായുന്നതുപോലെ—അത്തരം ത്വരയോടെ ഞാൻ നേരെ പുരുഹൂതനായ ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുന്നു.

Mantra 6

गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम् ॥

പർവ്വതംപോലെ സ്വബലത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ഉയർന്നവൻ ഇന്ദ്രൻ; പുരാതനകാലംമുതൽ തന്നെ അവൻ ശക്തിക്കായി ജനിച്ച ഉഗ്രൻ. അവൻ വജ്രം ധരിക്കുന്നു—സ്ഥിരം, ഭീതികരമല്ല; ജലത്തിനുള്ളിൽ ആഴത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച ധനകോശംപോലെ, വസുക്കളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, അവൻ അകത്ത് സമൃദ്ധിയുടെ പൂർണ്ണതകളെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 7

न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः ॥

ജന്മത്താൽ തന്നെ അതിരില്ലാത്ത ഗതിയുള്ളവൻ; ദാതാവായ (മഘ) അവന്റെ ദാനശക്തി (രാധസ്) ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുകയില്ല. ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന ബലം ഒഴുക്കുന്നവനേ, അപ്രതിരോധ്യശക്തിയുള്ള മഹാവീരനേ—ഹേ പുരുഹൂത, ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധിയുടെ കിരണങ്ങളായ റായഃ ദാനം ചെയ്യുക.

Mantra 8

ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम् ॥

മനുഷ്യജനങ്ങളുടെ റായഃ (സമൃദ്ധി)യും ക്ഷയ (നിവാസം/സ്ഥിരവാസം)വും നീ നിരീക്ഷിച്ചു ഭരിക്കുന്നു; ഗോ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ)യുടെ അടച്ച വ്രജ (കൂട്ടം/വേലി) തിരിച്ചു തുറന്ന് വിടുന്നതും നീ തന്നെയാണ്. ഉള്ളിലെ സമിഥേഷു (സംഘർഷങ്ങളിൽ) ആഗ്രഹിക്കുന്ന നരനെ പരിശീലിപ്പിച്ച്, തടസ്സക്കാരെ പ്രഹരിച്ച് വീഴ്ത്തി, നീ ഞങ്ങളെ മഹത്തായ ധനരാശിയിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

Mantra 9

कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे ॥

ഹേ ശചിഷ്ഠ (അത്യന്തം കഴിവുള്ളവനേ), നിന്റെ ശച്യാ (ഫലപ്രദമായ പ്രജ്ഞ/ശക്തി) ഏതാണ്—അതുകൊണ്ടാണ് നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഷ്കരമായതും സാധിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്? ദാനിയ്ക്കായി (ദാശുഷേ) അംഹസ് (സങ്കടം/പാപബന്ധനം) വേർതിരിച്ച് നീക്കുന്ന വിവേചകനേ—അതിനുശേഷം നീ ജരിത്രേ (സ്തോതാവിൽ) ദ്രവിണ (സത്യ ധനതത്ത്വം) സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 10

मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः ॥

ഞങ്ങളെ ഞെരിച്ചുതകർക്കരുതേ; അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് ഞങ്ങൾക്കായി സ്ഥാപിക്കേണമേ—സമൃദ്ധമായി—ദാതാവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദാനം നൽകുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്. ഈ പുതിയ ദേഷ്ണ (ദാന-കർമ്മ)യിൽ, ഈ ശസ്ത (സ്തുതി)യിൽ, ഈ ഉക്ത (പവിത്രോച്ചാരം)ത്തിൽ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നവർ അതിനെ പ്രസ്താവിച്ചു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ഇപ്പോൾ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇപ്പോൾ ഗാനം പാടപ്പെട്ടവനേ, ജരിത്ര (ഗായകൻ)നുവേണ്ടി ഇഷ് (പ്രേരണാശക്തി)യെ നദികൾ പ്രവാഹത്തെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ നീ നിറയ്ക്കേണമേ. ഹേ ഹരിവോ (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങളുടെ അധിപനേ), നിനക്കായി പുതിയ ബ്രഹ്മ (പ്രേരിത സ്തുതി-വചനം) നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ജാഗ്രതമായ ധീ (പ്രജ്ഞ)യാൽ ഞങ്ങൾ രഥ്യ—യാത്രയ്ക്ക് യോഗ്യർ—ആകട്ടെ, നിന്റെ സദസ് (സംഗമത്തിൽ) സദാ ആസീനരായി.