Sukta 20

Mantra 1

आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥

দূৰৰ পৰা ইন্দ্ৰ আমাৰ ওচৰলৈ আহক, ওচৰৰ পৰাও আহক—যি আমাৰ নিশ্চিত ৰক্ষা-কৰ্তা, সেই উগ্ৰজন। অতি প্ৰবল শক্তিসমূহেৰে নৃপতি, বজ্ৰবাহু, যুদ্ধসমূহৰ সংঘাতে আগবাঢ়ি অহা শত্রু-যোদ্ধাসকলক তুৰ্বণি (দ্ৰুতবেগে) পৰাভূত কৰক।

Mantra 2

आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ ॥

হৰিসকল (তাম্ৰবৰ্ণ অশ্ব) লৈ ইন্দ্ৰ আমাৰ ওচৰলৈ আহক, আমাৰ সহায় আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে আমাৰ ফালে মুখ কৰি। বজ্ৰধাৰী, মঘৱান, বিস্তৃত শক্তিত স্থিত; বাজ-সাতৌ (বাজ জয়ত) এই আমাৰ যজ্ঞ অনুসৰণ কৰক—আমাৰ বল-সম্পূৰ্ণতা লাভৰ বাবে।

Mantra 3

इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्त्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ এই যজ্ঞ আগত স্থাপন কৰা; তেনে কৰিলে তুমি আমাৰ বাবে ক্ৰতু (সঠিক সংকল্প আৰু বিবেচনাশক্তি) জয় কৰিবা। হে বজ্ৰিন, শ্বঘ্নী (শিকাৰ-ধৰা কুকুৰ) যেন ধন-লাভৰ বাবে আঘাত কৰে, তেনেকৈ; তোমাৰ দ্বাৰাই আমি—আৰ্য (উচ্চ আকাঙ্ক্ষাৰে)—যুদ্ধ-আজি জয় কৰোঁ।

Mantra 4

उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन ॥

হে স্বধাৱন্ ইন্দ্ৰ, সোমৰ সন্নিধানত আমাৰ ওচৰত সদ্য ইচ্ছুক হৈ সু-মনা হওঁক। তোমালৈ আনা আৰু অৰ্পিত মধুৰ মধু পান কৰা; পৃষ্ঠ্য-শক্তিসহ সোম-ৰসৰ সাৰত সম্পূৰ্ণ আনন্দিত হওঁক।

Mantra 5

वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम् ॥

যি নৱ ঋষিসকলৰ সৈতে শক্তিত বিস্তৃত হৈছে—পক্ব বৃক্ষৰ দৰে পূৰ্ণ, জয়ী ক্ষেপণাস্ত্ৰৰ দৰে; কন্যাৰ প্ৰতি উন্মুখ যুৱকৰ দৰে আকুল হৈ—মই সোজাকৈ বহুবাৰ আহ্বানিত ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 6

गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम् ॥

পৰ্বতৰ দৰে স্ববলত স্থিৰ হৈ ঋষ্ব ইন্দ্ৰ উচ্চতাত অৱস্থিত; সনাতন কালৰ পৰা শক্তিৰ বাবে জন্ম লোৱা উগ্ৰ। তেওঁ বজ্ৰ ধাৰে—দৃঢ়, ভয়ংকৰ নহয়; যেন জলে গভীৰে স্থাপিত ধন-ভঁৰাল, ধনেৰে পূৰ্ণ, তেনেই তেওঁ অন্তৰত ঐশ্বৰ্যৰ পূৰ্ণতা ধৰি ৰাখে।

Mantra 7

न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः ॥

যাৰ গতি জন্মৰ দ্বাৰা সীমাবদ্ধ নহয়; দানশীল মঘৱনৰ দান কেতিয়াও ক্ষয় নাহে। হে তৱিষী-সম্পন্ন উগ্ৰ, উঠি-উঠি উজাৰি দিয়া শক্তিৰে—হে বহুবাৰ আহ্বানিত (পুরুহূত), আমাক প্ৰচুৰ ৰায়ঃ (ধন-সমৃদ্ধি) দান কৰা।

Mantra 8

ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम् ॥

তুমি মানুহ-জনসমূহৰ ৰায়ঃ (সমৃদ্ধি) আৰু ক্ষয় (স্থায়ী নিবাস) লক্ষ্য কৰি শাসন কৰা; আৰু গোনাম্—গোৰ (ৰশ্মি/আলোক) সমূহৰ বন্ধ ব্ৰজ (গোঠ) উলটাই মুকলি কৰা জনা তুমি। অন্তৰৰ সমিথেষু (সংগ্ৰামসমূহত) সাধক-নরক শিক্ষা দিয়া, বাধকক প্ৰহাৰ কৰি, তুমি আমাক বহুল ধনৰ মহা-ৰাশি লৈ আগবঢ়োৱা।

Mantra 9

कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे ॥

কোন শচ্যা (কাৰ্যক্ষম জ্ঞান-শক্তি) দ্বাৰা, হে শচিষ্ঠ (সৰ্বাধিক সক্ষম), মই শুনোঁ—তুমি বাৰে বাৰে কঠিনো কাৰ্য সম্পন্ন কৰা? দানশীলৰ বাবে তুমি অংহঃ (বিপদ/পাপ-বন্ধন) বিচয় কৰি পৃথক কৰা; তাৰ পাছত তুমি গায়ক-স্তোত্ৰকাৰৰ ভিতৰত সত্য দ্ৰৱিণ (ধনৰ সাৰ) স্থাপন কৰা।

Mantra 10

मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः ॥

আমাক চূর্ণ নকৰিবা; আমাৰ বাবে সেই দান আনি স্থাপন কৰা—প্ৰচুৰভাৱে—যাতে দাতা সত্যই দান কৰিব পাৰে। এই নৱ দেষ্ণা (দান-কৰ্ম)ত, এই শস্ত (স্তোত্ৰ) আৰু উক্থ (উচ্চাৰণ)ত, হে ইন্দ্ৰ, আমি তোমাক স্তৱন কৰি সেই কথা আগবঢ়াই ঘোষণা কৰোঁ।

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

এতিয়া স্তুত, হে ইন্দ্ৰ, এতিয়া গীত; জৰিত্ৰ (গায়ক)ৰ বাবে ইষ্ (প্ৰেৰণা) নদীসমূহে ধাৰা ফুলাই তোলাৰ দৰে তুমি পূৰ্ণ কৰি দিয়া। হে হৰিবো (হৰিত অশ্বৰ অধিপতি), তোমাৰ বাবে নৱ ব্ৰহ্ম (প্ৰেৰিত স্তোত্ৰ-বচন) ৰচিত হ’ল; ধী (জাগ্ৰত বুদ্ধি)ৰ দ্বাৰা আমি ৰথ্য (যাত্ৰাৰ যোগ্য) হওঁ, সদাসা (সদা সহচৰ-সভাত আসীন) হওঁ।