Sukta 20

Mantra 1

आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥

இந்திரன் எங்களிடம் தூரத்திலிருந்தும் வருக; அருகிலிருந்தும் எங்களிடம் வந்து சேருக—எங்கள் உறுதியான காவலை அமைப்பவன், அந்த உக்கிரன். மிகப் பேராற்றலான வலிமைகளுடன், மனிதரின் தலைவர், வஜ்ரபாஹு, போர்களின் மோதலில் எதிர்த்து நிற்கும் பகை வீரர்களை விரைவில் வெல்லட்டும்.

Mantra 2

आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ ॥

இந்திரன் தன் ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) உடன் எங்கள் பக்கம் திரும்பி, எங்கள் அவஸ் (உதவி) மற்றும் ராதஸ் (செல்வ-வளமை) பொருட்டு எங்களிடம் வருக. வஜ்ரதாரி, மகவா, விரிந்த வீரியத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்; வாஜ-சாதி—வலிமை-நிறைவு பெறுதலில்—எங்கள் இந்த யஜ்ஞத்தை அவர் பின்தொடரட்டும்.

Mantra 3

इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्त्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम ॥

இந்திரா, எங்கள் இந்த யஜ்ஞத்தை நீ முன்னணியில் நிறுவு; அப்பொழுது எங்களுக்கு க்ரது (நல்லத் தீர்மானம், விவேக-ஆற்றல்) வெற்றியாகும். வஜ்ரினே, செல்வம் பெறுவதற்காக, இரையைத் தாக்கும் வேட்டையாடும் நாய் போல; உன் துணையால் நாங்கள், ஆர்ய (உயர்ந்த இலக்குடையோர்), போரின் ஆஜியை வெல்லுவோமாக.

Mantra 4

उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन ॥

ச்வதாவன் (தன் சக்தியின் அதிபதி) இந்திரா! சோமத்தின் அருகிலேயே இப்போது எங்கள்மேல் சுமனஸ் (அருளுள்ள மனம்) கொள். உனக்காக அர்ப்பணித்து கொண்டு வரப்பட்ட மது (இனிய ரசம்) யை அருந்து; மேலும் ப்ருஷ்ட்ய (துணைநிறைவு தரும்) அந்தஸ்—சோமரஸத்தின் சாரம்—ஆல் முழுமையாக மகிழ்ந்து திளை।

Mantra 5

वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम् ॥

புதிய ரிஷிகளுடன் வல்லமையில் விரிந்தவன்—முழுப் பழுத்த மரம்போல், வெற்றியளிக்கும் அம்பு/எறிபொருள்போல்; இளையவன் கன்னியின்மேல் தீவிர ஆசையுடன் செல்பதுபோல்—அவ்வாறே நான் ஏக்கத்துடன் நேராகப் புருஹூத (பலமுறை அழைக்கப்படுபவன்) இந்திரனை அழைக்கிறேன்.

Mantra 6

गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम् ॥

தன் வலிமையில் மலைபோல் நிலைத்து உயர்ந்து நிற்பவன் இந்திரன்; ஆதிகாலத்திலிருந்தே அவன் சகஸ் (பராக்கிரமம்) க்காகப் பிறந்தவன்—உக்ரன், அஞ்சமுடியாதவன். அவன் வஜ்ரத்தைத் தாங்குகிறான்—ஸ்தவிர (அசையாத), பீமன் அல்ல (அச்சமற்ற). நீரில் ஆழத்தில் வைக்கப்பட்ட, வசுக்களால் நிரம்பிய கோஷம் (நிதிப்பெட்டி) போல, அவன் உள்ளே செல்வச் செறிவின் நிறைவுகளைத் தக்கவைத்துள்ளான்.

Mantra 7

न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः ॥

பிறப்பினால் யாருடைய நடைமுறைக்கு எல்லை இல்லை; தானவான் (மக) உடைய தானச் செல்வம் (ராதஸ்) ஒருபோதும் குறையாது. ஹே புருஹூத! ஹே உக்ர, மிகுந்த வலிமையுடைய வீரா! எழுந்து பொங்கிப் பெருகும் ஆற்றலுடன் பாய்ந்து—எங்களுக்கு நிறைவு-செல்வத்தின் கதிர்களை (ராயः) அருள்வாயாக.

Mantra 8

ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम् ॥

மனிதக் குடிகள் (சர்ஷணீ) உடைய செல்வநிறைவு (ராயः) மற்றும் அவர்களின் நிலைத்த வாசஸ்தலம் (க்ஷய) ஆகியவற்றை நீ நோக்கி ஆள்கிறாய்; மேலும் ஒளிக்கதிர்கள் (கோ) அடைக்கப்பட்டிருந்த வ்ரஜம் (கோட்டம்/பேனா) திறந்து விடுபவனும் நீயே. உள்ளார்ந்த போர்க்களங்களில் முயல்வோனைப் பயிற்றுவித்து, தடுப்போரைத் தாக்கி வீழ்த்தி, மிகப் பெரும் செல்வக் குவியலான (ராஶி) இடத்துக்கு எங்களை நடத்துபவன் நீ—மிகுந்த அளவில்.

Mantra 9

कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे ॥

எந்த செயல்திறன் கொண்ட ஆற்றலால்—உன் ஞானவல்லமை (ஶச்யா) மூலம்—ஹே ஶசிஷ்ட, மிகச் சிறந்த திறனாளி! நீ மீண்டும் மீண்டும் கடினமானதையும் நிறைவேற்றுவாய் என்று நான் எவ்வாறு கேட்பேன்? ஹே தானம் செய்பவனுக்காக அபாயம்/அழிவு (அம்ஹஸ்) யை நன்கு அறிந்து பிரித்தெடுப்பவனே! அப்பொழுது பாடுபவனான ஸ்தோதாவின் உள்ளத்தில் உண்மையான செல்வத் தத்துவம் (த்ரவிண) ஐ நீ நிறுவுகிறாய்.

Mantra 10

मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः ॥

இந்திரா, எங்களை நசுக்காதே; உன்னுடைய (அனுகிரகம்) எங்களிடம் கொண்டு வந்து, எங்களுக்காக இங்கே நிலைநிறுத்து—மிகப் பெருக—அப்பொழுது தானம் அளிப்பவன் உண்மையாய் தானம் அளிக்கட்டும். இந்த புதிய தான-விதானத்தில், இந்தப் புகழ்ச்சியிலும் உக்தத்திலும், உன்னைப் போற்றி நிற்கும் நாங்கள் அதை வெளிப்படையாகப் பிரகடனம் செய்கிறோம்.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

இப்போது, இந்திரா, போற்றப்பட்டவனாய், பாடப்பட்டவனாய், ஜரித்ரன் (பாடகர்) பொருட்டு இஷ் (ஊக்கம்/போஷண-சக்தி) நதிகள் ஓடைகளை நிரப்புவது போலப் பெருகச் செய். ஹரிவோ (ஹரி குதிரைகளின் அதிபதி), உனக்காக புதிய பிரஹ்மன் (ஊக்கமூட்டிய வாக்கு) இயற்றப்பட்டது; தி (விழித்த சிந்தனை) மூலம் நாம் ரத்ய—பயணத்திற்குத் தகுதியானோர்—ஆகி, எப்போதும் உன் தோழமையில் அமர்ந்திருப்போமாக.