Sukta 20

Mantra 1

आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥

ಇಂದ್ರನು ದೂರದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ, ಸಮೀಪದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು—ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ-ಕರ್ತ, ಸಹಾಯದಾತ, ಆ ಉಗ್ರನು. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ, ನರಪತಿ, ವಜ್ರಬಾಹು, ಯುದ್ಧಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ತುರವಣಿ (ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವ)ಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮುನ್ನಡೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಶತ್ರುಯೋಧರನ್ನು ಜಯಿಸಲಿ.

Mantra 2

आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ ॥

ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಹರಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ) ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ್ಕೂ ರಾಧಸ (ಸಮೃದ್ಧಿ/ದಾನ)ಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರಲಿ. ವಜ್ರಧಾರಿ, ಮಘವ, ವ್ಯಾಪಕ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ವಾಜಸಾತಿ (ವಾಜ—ಬಲ/ವಿಜಯದ ಪ್ರಾಪ್ತಿ)ಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ.

Mantra 3

इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्त्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೀನು ಮುಂಚೆ ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಆಗ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಕ್ರತು (ಯೋಗ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪ/ವಿವೇಕಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ನೀನು ಗೆಲ್ಲುವೆ. ಹೇ ವಜ್ರಿನ್, ಧನದ ಸನಯ (ಪ್ರಾಪ್ತಿ)ಗಾಗಿ ಶ್ವಘ್ನೀ (ಬೇಟೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ನಾಯಿಯಂತೆ) ಸಮಾನವಾಗಿ; ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ನಾವು, ಆರ್ಯ (ಉನ್ನತ ಅಭಿಲಾಷೆಯವರು), ಆಜಿ (ಯುದ್ಧ)ಯನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ.

Mantra 4

उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन ॥

ಹೇ ಸ್ವಧಾವನ್ (ಸ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಧಿಪತಿ), ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ ನೀನು ಈಗ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ, ಸುಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (ಕೃಪೆಯಿಂದ) ಬಾ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ತಂದುಕೊಡಲಾದ ಮಧುರ ಮಧು (ಸೋಮರಸ)ವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು; ಮತ್ತು ಆಧಾರಬಲವುಳ್ಳ ಸೋಮ-ಸಾರ (ಅಂಧಸ್)ದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸು.

Mantra 5

वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम् ॥

ಯಾರು ಹೊಸ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಪಕ್ವವಾದ ವೃಕ್ಷವು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ, ಜಯ ತರುವ ಕ್ಷಿಪಣಿ (ಸೃಣ್ಯ)ಯಂತೆ; ಮತ್ತು ಯುವಕನು ಕನ್ಯೆಯ ಕಡೆಗೆ ಉರಿಗೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಿಂದಿರುವಂತೆ—ಅದೇ ತವಕದಿಂದ ನಾನು ನೇರವಾಗಿ ಬಹು-ಆಹ್ವಾನಿತನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.

Mantra 6

गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम् ॥

ಪರ್ವತದಂತೆ ತನ್ನ ಸ್ವಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಉನ್ನತನಾಗಿರುವನು ಇಂದ್ರ; ಆದಿಯಿಂದಲೇ ಅವನು ಸಹಸಕ್ಕಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಉಗ್ರನು. ಅವನು ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸ್ಥಿರ, ಭಯಂಕರವಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ನೆಡಲಾದ ಧನಕೋಶದಂತೆ, ವಸುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ, ಅವನು ಒಳಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 7

न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः ॥

ಯಾವನ ಗತಿ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಅಸೀಮ; ದಾತನ (ಮಘ) ದಾನಶಕ್ತಿ (ರಾಧಸ್) ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲೇಳುವ ಬಲವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಹೇ ಅಪ್ರತಿಹತ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಾಬಲವಂತ—ಹೇ ಪುರುಹೂತ, ನಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಿರಣರೂಪವಾದ ರಾಯಃ ದಯಪಾಲಿಸು.

Mantra 8

ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम् ॥

ನೀನು ಮಾನವಜನರ ರಾಯಃ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಮತ್ತು ಕ್ಷಯ (ನಿವಾಸ/ಸ್ಥಿರ ವಾಸ)ವನ್ನು ನೋಡುವವನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಗೋ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು)ಗಳ ಮುಚ್ಚಿದ ವ್ರಜ (ಗೋಶಾಲೆ/ಬಂಧನ)ವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಬಿಡಿಸುವವನು ನೀನೇ. ಒಳಗಿನ ಸಮಿಥೇಷು (ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ) ಯತ್ನಿಸುವ ನರನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿ, ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವವರನ್ನು ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಕೆಡವಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪಾರ ಧನರಾಶಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವವನು.

Mantra 9

कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे ॥

ಹೇ ಶಚಿಷ್ಠ (ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥ), ನಿನ್ನ ಶಚ್ಯಾ (ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ/ಶಕ್ತಿ) ಯಾವುದು—ಅದರಿಂದ ನೀನು ಮರುಮರು ಕಠಿಣವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತೀಯೆಂದು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ? ಹೇ ದಾನಶೀಲನಿಗೆ (ದಾಶುಷೇ) ಅಂಹಸ್ (ಸಂಕಟ/ಪಾಪಬಂಧನ)ವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ದೂರಮಾಡುವ ವಿವೇಚಕ—ನಂತರ ನೀನು ಜರಿತ್ರೆ (ಸ್ತೋತೃ)ಯಲ್ಲಿ ದ್ರವಿಣ (ಸತ್ಯ ಧನತತ್ತ್ವ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 10

मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः ॥

ನಮ್ಮನ್ನು ನುಚ್ಚುಚೂರಾಗಿಸಬೇಡ; ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತಂದು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು—ಬಹಳವಾಗಿ—ದಾತನು ನಿಜವಾಗಿ ದಾನ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ. ಈ ಹೊಸ ದೇಷ್ಣೆ (ದಾನ-ಕ್ರಿಯೆ)ಯಲ್ಲಿ, ಈ ಶಸ್ತ (ಸ್ತುತಿ)ಯಲ್ಲಿ, ಈ ಉಕ್ಥ (ಪವಿತ್ರ ಉಚ್ಚಾರ)ದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಾವು ಸ್ತುತಿಸುವವರು ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ಈಗ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ಗಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಜರಿತ್ರ (ಗಾಯಕ)ನಿಗಾಗಿ ಇಷ್ (ಪ್ರೇರಣಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ನದಿಗಳು ಹರಿವನ್ನು ತುಂಬಿಸುವಂತೆ ನೀನು ತುಂಬಿಸು. ಹೇ ಹರಿವೋ (ತಾಮ್ರ ಅಶ್ವಗಳ ಸ್ವಾಮಿ), ನಿನಗಾಗಿ ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮ (ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿ-ವಚನ) ರಚಿತವಾಗಿದೆ; ಜಾಗೃತ ಧೀ (ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯಿಂದ ನಾವು ರಥ್ಯ—ಯಾತ್ರೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರು—ಆಗೋಣ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸದಸ್ (ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ) ಆಸೀನರಾಗಿರೋಣ.