Sukta 55

Mantra 1

उषसः पूर्वा अध यद्व्यूषुर्महद्वि जज्ञे अक्षरं पदे गोः । व्रता देवानामुप नु प्रभूषन्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

മുൻ ഉഷസ്സുകൾ വിരിഞ്ഞു തെളിയുമ്പോൾ, പ്രകാശത്തിന്റെ പദത്തിൽ മഹത്തായ അക്ഷരവചനം ജനിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ വ്രതങ്ങളെ അലങ്കരിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, ദൈവശക്തികളുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം പ്രസ്ഫുടമാകുന്നു.

Mantra 2

मो षू णो अत्र जुहुरन्त देवा मा पूर्वे अग्ने पितरः पदज्ञाः । पुराण्योः सद्मनोः केतुरन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ഇവിടെ ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ തള്ളിക്കളയരുതേ; ഹേ അഗ്നേ, പഥജ്ഞരായ മുൻ പിതാക്കന്മാരും ഞങ്ങളെ നിരസിക്കരുതേ. രണ്ടു പുരാതന വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ കേതു (ദീപചിഹ്നം) സ്ഥാപിതമാണ്—ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം.

Mantra 3

वि मे पुरुत्रा पतयन्ति कामाः शम्यच्छा दीद्ये पूर्व्याणि । समिद्धे अग्नावृतमिद्वदेम महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

എന്റെ കാമനകൾ പല ദിക്കുകളിലേക്കും പറന്നു പോകുന്നു; ജ്വലിച്ചിരിക്കുന്ന ജ്വാലയിലേക്കു ഞാൻ പുരാതന പ്രകാശങ്ങളെ ദീപ്തമാക്കുന്നു. ജ്വലിച്ചിരിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നാം ഋതം—സത്യത്തെയേ തന്നെ ഉച്ചരിക്കട്ടെ; ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (ദിവ്യാധിപത്യം) അതാണ്.

Mantra 4

समानो राजा विभृतः पुरुत्रा शये शयासु प्रयुतो वनानु । अन्या वत्सं भरति क्षेति माता महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ഒരേ രാജാവ് പലവിധത്തിൽ ധരിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ വിശ്രമസ്ഥാനങ്ങളിൽ ശയിക്കുന്നു, വനങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. മറ്റൊരാൾ കിടാവിനെ വഹിക്കുന്നു; മാതാവ് വസിച്ച് പോഷിപ്പിക്കുന്നു—ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (ദിവ്യാധിപത്യം) അതാണ്.

Mantra 5

आक्षित्पूर्वास्वपरा अनूरुत्सद्यो जातासु तरुणीष्वन्तः । अन्तर्वतीः सुवते अप्रवीता महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

പിന്നിലുള്ളത് മുൻപിലുള്ളതിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; അനൂരൂത്—അനുനാദമില്ലാത്തത്—പുതുതായി ജനിച്ച യുവരൂപങ്ങളിലകത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. അന്തർവതീ—അകത്ത് ധരിക്കുന്നവൾ—അപ്രവീതാ, അഘോഷിതയായിട്ടും പ്രസവിക്കുന്നു—ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (ദിവ്യാധിപത്യം) അതാണ്.

Mantra 6

शयुः परस्तादध नु द्विमाताबन्धनश्चरति वत्स एकः । मित्रस्य ता वरुणस्य व्रतानि महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

അപ്പുറത്തപ്പുറം ശയിക്കുന്നവൻ—ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായും ദ്വിമാതാ, ബന്ധനമില്ലാതെ—ഏകനായ വത്സമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇവ മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും വ്രതങ്ങൾ (നിയമങ്ങൾ) ആകുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (ദിവ്യാധിപത്യ-ശക്തി) ഇതാണ്.

Mantra 7

द्विमाता होता विदथेषु सम्राळन्वग्रं चरति क्षेति बुध्नः । प्र रण्यानि रण्यवाचो भरन्ते महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ദ്വിമാതാ ഹോതാ വിധഥങ്ങളിൽ സമ്രാട്ടായി നിലകൊള്ളുന്നു; അഗ്രത്തെ അനുഗമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു, ബുധ്ന (ഗഹനാധാരം)യിൽ വസിക്കുന്നു. മുന്നോട്ട് അവർ രണ്യ (മനോഹര) നിധികളും രണ്യവാച് (ആനന്ദവാഹി വാക്കുകൾ)യും കൊണ്ടുവരുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം ഇതാണ്.

Mantra 8

शूरस्येव युध्यतो अन्तमस्य प्रतीचीनं ददृशे विश्वमायत् । अन्तर्मतिश्चरति निष्षिधं गोर्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

യുദ്ധിക്കുന്ന വീരനെപ്പോലെ, അന്തമ (അന്തരതമ) പിന്നോട്ടു തിരിഞ്ഞ്, നേരെ വന്നിരിക്കുന്ന സർവ്വത്തെയും കാണുന്നു. അന്തർമതി ‘ഗോ’ (കിരണം/പ്രകാശം)യുടെ നിഷ്ഷിധ (ഗൂഢാസനം)ത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം ഇതാണ്.

Mantra 9

नि वेवेति पलितो दूत आस्वन्तर्महाँश्चरति रोचनेन । वपूंषि बिभ्रदभि नो वि चष्टे महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

താഴേക്ക് വേഗം ചെല്ലുന്നു—പുരാതന ദൂതൻ—പ്രവാഹങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ; മഹാനായി, പ്രകാശമയ ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു, വിവേകത്തോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു നോക്കുന്നു: ദേവന്മാരുടെ ഒരേയൊരു മഹത്തായ അസുരത്വം (ആധിപത്യം) തന്നെയുണ്ട്.

Mantra 10

विष्णुर्गोपाः परमं पाति पाथः प्रिया धामान्यमृता दधानः । अग्निष्टा विश्वा भुवनानि वेद महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

വിഷ്ണു ഗോപനായി പരമ പഥത്തെ കാക്കുന്നു; പ്രിയമായ അമൃത ധാമങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അഗ്നി ഈ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളെയും അറിയുന്നു: ദേവന്മാരുടെ ഒരേയൊരു മഹത്തായ അസുരത്വം (ആധിപത്യം) തന്നെയുണ്ട്.

Mantra 11

नाना चक्राते यम्या वपूंषि तयोरन्यद्रोचते कृष्णमन्यत् । श्यावी च यदरुषी च स्वसारौ महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

യമ്യ—സഹോദരികളായ രണ്ടു പേർ—വിവിധ രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അവരിൽ ഒരുത്തി പ്രകാശിക്കുന്നു, മറ്റുത്തി കറുപ്പാണ്. ശ്യാവിയും അരുഷിയും—സഹോദരികൾ—പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ദേവന്മാരുടെ ഒരേയൊരു മഹത്തായ അസുരത്വം (ആധിപത്യം) തന്നെയുണ്ട്.

Mantra 12

माता च यत्र दुहिता च धेनू सबर्दुघे धापयेते समीची । ऋतस्य ते सदसीळे अन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

അവിടെ മാതാവും പുത്രിയും—രണ്ട് ക്ഷീരധേനുക്കൾ—സമന്വയത്തോടെ ഒരുമിച്ച് പാൽ കറന്ന് പരസ്പരം പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ അന്തർസദസ്സിൽ ഞാൻ അവരെ ആരാധിക്കുന്നു: ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (പ്രഭുത്വം) അതുതന്നെ.

Mantra 13

अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः । ऋतस्य सा पयसापिन्वतेळा महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

മറ്റൊരുത്തിയുടെ കിടാവിനെ നക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ മുഴങ്ങുന്നു; ഏതു ഭാവത്തിൽ ധേനു തന്റെ ഉദരം താഴെ വെക്കുന്നു? ഋതത്തിന്റെ പാലാൽ അവൾ നിറഞ്ഞു വീർപ്പുന്നു—ഇളാ: ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (പ്രഭുത്വം) അതുതന്നെ.

Mantra 14

पद्या वस्ते पुरुरूपा वपूंष्यूर्ध्वा तस्थौ त्र्यविं रेरिहाणा । ऋतस्य सद्म वि चरामि विद्वान्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

തന്റെ പാദചുവടുകളാൽ അവൾ പലരൂപങ്ങളായ വപുസ്സുകളെ തന്നെ പൊതിയുന്നു; നേരെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ത്രിവിധ പോഷണത്തെ നക്കുന്നു. അറിഞ്ഞവനായി ഞാൻ ഋതത്തിന്റെ സദ്മത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു: ദേവന്മാരുടെ ഏകമായ മഹത്തായ അസുരത്വം (പ്രഭുത്വം) അതുതന്നെ.

Mantra 15

पदे इव निहिते दस्मे अन्तस्तयोरन्यद्गुह्यमाविरन्यत् । सध्रीचीना पथ्या सा विषूची महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ദസ്മമായ (അദ്ഭുത) തത്ത്വത്തിനുള്ളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടു പാദമുദ്രകളെപ്പോലെ—അവയിൽ ഒന്ന് ഗൂഢം, മറ്റൊന്ന് പ്രസ്ഫുടം. ഒന്ന് നേരെ പോകുന്ന പഥ്യാ, മറ്റൊന്ന് വഴിമാറുന്ന; ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ ഏകമായ അസുരത്വം (സാർവ്വഭൗമാധിപത്യം) അതുതന്നെ.

Mantra 16

आ धेनवो धुनयन्तामशिश्वीः सबर्दुघाः शशया अप्रदुग्धाः । नव्यानव्या युवतयो भवन्तीर्महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ധേനുക്കൾ കുലുങ്ങി ചലനത്തിലാകട്ടെ—അശിശ്വീ (അക്ഷയ), സബർദുഘാഃ (ഒരുമിച്ച് പാൽ തരുന്ന), ഇനിയും പൂർണ്ണമായി കറന്നുതീരാത്തവ. നവ്യ-നവ്യമായി, യുവതികളായി വീണ്ടും വീണ്ടും യൗവനം പ്രാപിക്കുന്നു: ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ ഏകമായ അസുരത്വം (സാർവ്വഭൗമാധിപത്യം) അതുതന്നെ.

Mantra 17

यदन्यासु वृषभो रोरवीति सो अन्यस्मिन्यूथे नि दधाति रेतः । स हि क्षपावान्त्स भगः स राजा महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

വൃഷഭൻ (പുരുഷ-ബലം) മറ്റു യൂഥങ്ങളിൽ ഗർജ്ജിക്കുമ്പോൾ, അവൻ മറ്റൊരു യൂഥത്തിൽ തന്റെ രേതഃ (വീര്യം, ശക്തിയുടെ വിത്ത്) സ്ഥാപിക്കുന്നു. കാരണം അവൻ ക്ഷപാവാൻ—രാത്രികളുടെ അധിപൻ, അവൻ ഭഗ—ആനന്ദദാതാവ്, അവൻ രാജാവ്: ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ ഏകമായ അസുരത്വം (ഏക അസുര-ശക്തി) അതുതന്നെ.

Mantra 18

वीरस्य नु स्वश्व्यं जनासः प्र नु वोचाम विदुरस्य देवाः । षोळ्हा युक्ताः पञ्चपञ्चा वहन्ति महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ഹേ ജനാസഃ, ഇപ്പോൾ വീരന്റെ സു-അശ്വയുക്ത രഥബലത്തെ നാം പ്രസ്താവിക്കാം; ദേവന്മാർ അതിനെ അറിയുന്നു. പതിനാറു യുക്തർ, അഞ്ചും അഞ്ചും (സംഘങ്ങളായി), അതിനെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്നു—ദേവന്മാരുടെ ഒരു മഹത്തായ ആധിപത്യം, ഏകമായ അസുരത്വ-ശക്തി.

Mantra 19

देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः पुपोष प्रजाः पुरुधा जजान । इमा च विश्वा भुवनान्यस्य महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ദിവ്യ ത്വഷ്ടാ—വിശ്വരൂപ സവിതൃ—പ്രജകളെ പോഷിപ്പിച്ചു; പലവിധമായി ജനങ്ങളെ ജനിപ്പിച്ചു, ഈ എല്ലാ ഭുവനങ്ങളും അവന്റേതാണ്. ഇതാണ്—ദേവന്മാരുടെ ഒരു മഹത്തായ ആധിപത്യം, ഏകമായ അസുരത്വ-ശക്തി.

Mantra 20

मही समैरच्चम्वा समीची उभे ते अस्य वसुना न्यृष्टे । शृण्वे वीरो विन्दमानो वसूनि महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

മഹീ (വിശാല ശക്തി) സമീചിയായി കൂടിച്ചേരുന്ന രണ്ടു ചമ്വാ (പാത്രങ്ങൾ) യോടൊപ്പം സംയോഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവന്റെ ഇരുവശ വസു-നിധികളും അകത്ത് സ്ഥാപിതമാണ്. വീരൻ ശ്രവിക്കുന്നു, വസുക്കളെ കണ്ടെത്തി—ദേവന്മാരുടെ ഒരു മഹത്തായ ആധിപത്യം, ഏകമായ അസുരത്വ-ശക്തി.

Mantra 21

इमां च नः पृथिवीं विश्वधाया उप क्षेति हितमित्रो न राजा । पुरःसदः शर्मसदो न वीरा महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

ഞങ്ങളുടെ ഈ സർവ്വധായാ—എല്ലാം താങ്ങുന്ന പൃഥിവിയുടെ സമീപത്ത് ഹിതമിത്രൻ രാജാവുപോലെ വസിക്കുന്നു. പുരഃസദത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന വീരന്മാരെപ്പോലെ, ശർമത്തിൽ ആശ്രയാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ, അവൻ രക്ഷ സ്ഥാപിക്കുന്നു—ദേവന്മാരുടെ ഒരു മഹത്തായ അസുരത്വം, ഏകമായ അസുര-ശക്തി.

Mantra 22

निष्षिध्वरीस्त ओषधीरुतापो रयिं त इन्द्र पृथिवी बिभर्ति । सखायस्ते वामभाजः स्याम महद्देवानामसुरत्वमेकम् ॥

നിന്റെ നിഷ്ഷിധ്വരീ ശക്തികൾ—ഔഷധികളും ആപഃ (ജലങ്ങളും); പൃഥിവി, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കായി റയി (സമൃദ്ധി) വഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്റെ സഖാക്കളാകട്ടെ, നിന്റെ വാമഭാജഃ—പ്രിയ ദാനങ്ങളുടെ പങ്കാളികളാകട്ടെ—ദേവന്മാരുടെ ഒരു മഹത്തായ അസുരത്വം, ഏകമായ അസുര-ശക്തി.