Sukta 75

Mantra 1

प्र सु व आपो महिमानमुत्तमं कारुर्वोचाति सदने विवस्वतः । प्र सप्तसप्त त्रेधा हि चक्रमुः प्र सृत्वरीणामति सिन्धुरोजसा ॥

ഹേ ആപഃ (ജലദേവിമാരേ), വിവസ്വത്തിന്റെ സദനത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പരമ മഹിമയെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഏഴും ഏഴും ത്രിധാ ക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു; സിന്ധു തന്റെ ബലത്താൽ വേഗധാരകളായ നദികളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു—ചൈതന്യശക്തിയുടെ അതിപ്രബല പ്രവാഹമായി.

Mantra 2

प्र तेऽरदद्वरुणो यातवे पथः सिन्धो यद्वाजाँ अभ्यद्रवस्त्वम् । भूम्या अधि प्रवता यासि सानुना यदेषामग्रं जगतामिरज्यसि ॥

ഹേ സിന്ധു! നീ ശക്തിയുടെ സമൃദ്ധികളിലേക്കു പാഞ്ഞുചെന്നപ്പോൾ, വരുണൻ നിനക്കു പോകുവാനുള്ള പാതകൾ തുറന്നു കൊടുത്തു. ഭൂമിയിൽ നിന്നു നീ ചരിവുകളിലൂടെയും കുന്നിൻ മുകളിലൂടെയും ഒഴുകുന്നു; ഈ ചലിക്കുന്ന ലോകങ്ങളുടെ അഗ്രത്തിൽ നീ നീങ്ങുമ്പോൾ, അവയുടെ മുന്നേറ്റത്തെ നീ തന്നെ നയിക്കുന്നു.

Mantra 3

दिवि स्वनो यतते भूम्योपर्यनन्तं शुष्ममुदियर्ति भानुना । अभ्रादिव प्र स्तनयन्ति वृष्टयः सिन्धुर्यदेति वृषभो न रोरुवत् ॥

ദിവ്യലോകത്തിൽ അതിന്റെ നാദം വലിഞ്ഞു പടരുന്നു; ഭൂമിയുടെ മീതെ അത് ഉയരുന്നു. തന്റെ പ്രകാശത്താൽ അത് അനന്തമായ ശക്തിയെ ഉയർത്തുന്നു. മേഘത്തിൽ നിന്നു മഴകൾ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതുപോലെ, സിന്ധു നീങ്ങുമ്പോൾ—മഹാശക്തി കാളയെപ്പോലെ മുഴങ്ങുന്നു.

Mantra 4

अभि त्वा सिन्धो शिशुमिन्न मातरो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः । राजेव युध्वा नयसि त्वमित्सिचौ यदासामग्रं प्रवतामिनक्षसि ॥

ഹേ സിന്ധു! അമ്മമാർ കുഞ്ഞിനരികേ ഓടിയെത്തുന്നതുപോലെ, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടുള്ളവ നിനക്കു നേരെ ഒഴുകിവരുന്നു—പാലോടെ നിറഞ്ഞ ധേനുക്കളെപ്പോലെ. രാജാവ് തന്റെ യോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം നയിക്കുന്നതുപോലെ, നീ കലർന്ന ജലങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; ഈ ചരിവുകളുടെ അഗ്രത്തിലെത്തുമ്പോൾ, ഇറക്കത്തിൽ നീ തന്നെയാണ് മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്നത്.

Mantra 5

इमं मे गङ्गे यमुने सरस्वति शुतुद्रि स्तोमं सचता परुष्ण्या । असिक्न्या मरुद्वृधे वितस्तयार्जीकीये शृणुह्या सुषोमया ॥

ഹേ ഗംഗേ, യമുനേ, സരസ്വതീ, ശുതുദ്രി—പരുഷ്ണിയോടുകൂടെ—എന്റെ ഈ സ്തോത്രത്തോടു ചേർന്നു വരുവിൻ. ഹേ അസിക്നീ, ഹേ വിതസ്താ, ഹേ ആർജീകീയാ, ഇതും കേൾക്കുവിൻ; ഹേ സുഷോമയാ, നീയും. സോമത്തിന്റെ പ്രാണരസം ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വർദ്ധിക്കട്ടെ; ചേതനയുടെ പ്രവാഹങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അർപ്പണം സത്യത്തിലേക്ക് വഹിച്ചു കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

Mantra 6

तृष्टामया प्रथमं यातवे सजूः सुसर्त्वा रसया श्वेत्या त्या । त्वं सिन्धो कुभया गोमतीं क्रुमुं मेहत्न्वा सरथं याभिरीयसे ॥

ഹേ സിന്ധുവേ, നീ ആദ്യം തൃഷ്ടാമയയോടുകൂടെ—സുസർത്വാ രസയോടും പ്രകാശമുള്ള ശ്വേതിയോടും—സഹചാരിയായി പുറപ്പെടുന്നു. നീ കുഭയോടുകൂടെ യാത്രചെയ്യുന്നു; ഗോമതി, ക്രുമു, മെഹത്നു എന്നിവരോടുകൂടെ ഒരേ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ നീ ഒഴുകുന്നു. അതുപോലെ ഞങ്ങളിലെ അനേകം പ്രവാഹങ്ങൾ ഒരൊറ്റ സുസ്വരമായ ഗതിയായി ആത്മവിജയത്തിലേക്ക് നീങ്ങട്ടെ.

Mantra 7

ऋजीत्येनी रुशती महित्वा परि ज्रयांसि भरते रजांसि । अदब्धा सिन्धुरपसामपस्तमाश्वा न चित्रा वपुषीव दर्शता ॥

ഋജുവായി ഒഴുകുന്ന, ആവേശഭരിത, മഹിമയിൽ ദീപ്തമായ സിന്ധു തന്റെ ചുറ്റും ദൂരവ്യാപകമായ വിസ്താരങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു. അദബ്ധ, അജേയ, പ്രവർത്തനശക്തികളിൽ ഏറ്റവും പ്രവർത്തനശീലമായ അവൾ അത്ഭുതകരമായ രൂപത്തിൽ ദർശനീയയാണ്—ദീപ്തമായ അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ. അതുപോലെ ഞങ്ങളിലെ ജ്യോതിർമയ ശക്തി ചേതനയുടെ മേഖലകളിലൂടെ അപ്രതിരോധമായി മുന്നേറട്ടെ.

Mantra 8

स्वश्वा सिन्धुः सुरथा सुवासा हिरण्ययी सुकृता वाजिनीवती । ऊर्णावती युवतिः सीलमावत्युताधि वस्ते सुभगा मधुवृधम् ॥

സ്വശ്വാ സിന്ധുഃ—ശ്രേഷ്ഠ അശ്വങ്ങളാൽ സമൃദ്ധ; സുരഥാ—രഥബലത്തിൽ സമൃദ്ധ; സുവാസാ—ശുഭവസ്ത്രധാരി; ഹിരണ്യയീ—സ്വർണമയി; സുകൃതാ—സുഘടിതമായി നിർമ്മിത; വാജിനീവതീ—ബലവും ജയസമ്പത്തും നിറഞ്ഞവൾ. ഊർണാവതീ യുവതി, ശീലമാവതീ—സുശീലയും സ്ഥിരഭാവവുമുള്ളവൾ; അവൾ തന്റെ മേൽ സുഭഗ മധുവൃധം—മധുരത വർധിപ്പിക്കുന്ന ദീപ്തി ധരിക്കുന്നു.

Mantra 9

सुखं रथं युयुजे सिन्धुरश्विनं तेन वाजं सनिषदस्मिन्नाजौ । महान्ह्यस्य महिमा पनस्यतेऽदब्धस्य स्वयशसो विरप्शिनः ॥

സിന്ധുഃ സുഖം രഥം—സഹജഗതിയുള്ള രഥം—അശ്വിനം, അശ്വങ്ങളാൽ യുക്തമായി, യുയുജേ (യോജിപ്പിച്ചു); തേന ഈ ആജൗ—ഈ സമരത്തിൽ—വാജം, ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത, സനിഷത് (ജയിക്കുന്നു). മഹാൻ ഹ്യസ്യ മഹിമാ—അവളുടെ മഹിമ മഹത്താണ്; പനസ്യതേ—സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; അദബ്ധസ്യ—അജേയയായ; സ്വയശസഃ—സ്വയം-യശസ്സുള്ള; വിരപ്ശിനഃ—വ്യാപകശക്തിയുള്ളവൾ.