Opening the text

Sukta 10.75
Āpas (Waters), with special focus on Sindhu; Vivasvat as luminous seat-context
இந்த ஸூக்தம் நீர்தெய்வங்கள் (ஆபஸ்) பற்றிய மாபெரும் புகழ்ச்சியாகும்; இதில் குறிப்பாக சிந்து, நதிகளிலேயே மிக வலிமைமிக்கதும், மிக வேகமுடையதும், மிக வெற்றியாளியும் என உயர்த்திப் போற்றப்படுகிறது. பல புனித நதிகளின் பெயர்களைச் சொல்லி, அவை கவியின் ஸ்தோமத்தில் இணைந்து வருமாறு அழைக்கப்படுகிறது. நதிகள் உயிருள்ள சக்திகளாக வர்ணிக்கப்படுகின்றன—அவை வலிமை, ஊட்டம், மற்றும் ருதம் (ஒழுங்கு)-சார்ந்த சரியான இயக்கத்தை எடுத்துச் செல்கின்றன; மேலும் இந்தப் புகழ்ச்சி ‘விவஸ்வத்தின் ஆசனம்’—ஒளிமிகு சூரியச் சூழலில், ஒழுங்கும் சத்தியமும் நிலைபெறும் இடத்தில்—பிரகடனமாகிறது.
Mantra 1
प्र सु व आपो महिमानमुत्तमं कारुर्वोचाति सदने विवस्वतः । प्र सप्तसप्त त्रेधा हि चक्रमुः प्र सृत्वरीणामति सिन्धुरोजसा ॥
ஓ ஆபः (நீர்தெய்வங்களே), விவஸ்வத்தின் சதனத்தில் உங்கள் உத்தம மகிமையை நான் அறிவிக்கிறேன். ஏழும் ஏழும் மூவகை ஒழுங்கில் நகர்ந்தன; மேலும் சிந்து தன் ஓஜஸால் வேகமாக ஓடும் ஆறுகளையும் மீறி நிற்கிறது—சேதன-சக்தியின் மேலோங்கும் பெருக்காக.
Mantra 2
प्र तेऽरदद्वरुणो यातवे पथः सिन्धो यद्वाजाँ अभ्यद्रवस्त्वम् । भूम्या अधि प्रवता यासि सानुना यदेषामग्रं जगतामिरज्यसि ॥
ஓ சிந்து! நீ வலச் செல்வங்கள் (வாஜ) நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தபோது, வருணன் உன் செல்லும் பாதைகளைத் திறந்து வைத்தான். நீ பூமியின் சரிவுகளும் மேடுகளும் வழியாகச் செல்கிறாய்; இவ்வியங்கும் உலகங்களின் முன்நிலையில் நீ முன்னேறும்போது, அவற்றின் முன்னேற்றத்தை நீ வழிநடத்துகிறாய்.
Mantra 3
दिवि स्वनो यतते भूम्योपर्यनन्तं शुष्ममुदियर्ति भानुना । अभ्रादिव प्र स्तनयन्ति वृष्टयः सिन्धुर्यदेति वृषभो न रोरुवत् ॥
வானில் ஒலி விரிகிறது; பூமியின் மேல் அது உயர்கிறது; தன் ஒளியால் அது முடிவற்ற ‘ஷுஷ்ம’ (வீரிய-வலிமை) யை எழுப்புகிறது. மேகத்திலிருந்து மழைகள் இடியென முழங்கிப் பொழிவதுபோல், சிந்து நகரும் போது—காளைபோல் முழங்கி, மாபெரும் சக்தியாக முன்னேறுகிறது.
Mantra 4
अभि त्वा सिन्धो शिशुमिन्न मातरो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः । राजेव युध्वा नयसि त्वमित्सिचौ यदासामग्रं प्रवतामिनक्षसि ॥
ஓ சிந்து! குழந்தையிடம் தாய்மார்கள் வருவது போல, ‘வாஷ்ரா’ (முழங்கும்) ஓடைகள் உன்னை நோக்கி ஓடிவருகின்றன—பாலுடன் கூடிய பசுக்கள் போல. போர்வீரர்களுடன் அரசன் நடத்துவது போல, கலந்த நீர்ப்பெருக்கை நீ நடத்திச் செல்கிறாய்; இந்தச் சரிவுகளின் முன்முனையை நீ அடையும் போது, அவற்றின் இறங்குதலில் நீ முன்னணியாகிறாய்.
Mantra 5
इमं मे गङ्गे यमुने सरस्वति शुतुद्रि स्तोमं सचता परुष्ण्या । असिक्न्या मरुद्वृधे वितस्तयार्जीकीये शृणुह्या सुषोमया ॥
ஓ கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி, சுதுத்ரி—பருஷ்ணியுடன்—என் இந்த ஸ்தோத்திரத்துடன் இணைந்திருங்கள். ஓ அசிக்னி, ஓ விதஸ்தா, ஓ ஆர்ஜிகீயா, இதையும் கேளுங்கள்; மேலும் ஓ சுஷோமயா—எங்களுள் உள்ள சோம-பிராணம் வளரட்டும்; சிந்தனையின் ஓடைகள் எங்கள் ஆஹுதியை சத்தியத்தின் நோக்கி எடுத்துச் செல்லட்டும்.
Mantra 6
तृष्टामया प्रथमं यातवे सजूः सुसर्त्वा रसया श्वेत्या त्या । त्वं सिन्धो कुभया गोमतीं क्रुमुं मेहत्न्वा सरथं याभिरीयसे ॥
ஓ சிந்து, நீ முதலில் த்ரிஷ்டாமயாவுடன்—சகபயணமாக—பாய்ந்து செல்கிறாய்; ரசாவுடன், ஒளிரும் ஷ்வேதியுடன். நீ குபாவுடன் பயணிக்கிறாய்; கோமதி, க்ருமு, மேஹத்னுவுடன் நீ ஒரே ரதத்தில் செல்லும் போல் ஒன்றாக நகர்கிறாய்—அவ்வாறே எங்களுள் உள்ள பல ஓடைகள் ஒரே இசைவான இயக்கமாகி ஆன்மாவின் வெற்றியை நோக்கிச் செல்லட்டும்.
Mantra 7
ऋजीत्येनी रुशती महित्वा परि ज्रयांसि भरते रजांसि । अदब्धा सिन्धुरपसामपस्तमाश्वा न चित्रा वपुषीव दर्शता ॥
நேர்ச் செல்கை உடையவள், திடவேகமுடையவள், தன் மகிமையில் ஒளிரும் சிந்து, தூரம் விரிந்த வெளிகளையும் பரப்புகளையும் தன்னைச் சுற்றி தாங்கி நிற்கிறாள். காயமற்றவள், வெல்ல முடியாதவள்—செயலாற்றும் சக்திகளில் மிகச் செயல்மிக்கவள்—ஒளிரும் குதிரைகள் போல அதிசய வடிவில் கண்களுக்கு புலப்படுகிறாள்; அவ்வாறே எங்களுள் உள்ள ஒளிமிகு சக்தி சிந்தனைப் புலங்களில் தடுக்கமற வேகமாகச் செல்லட்டும்.
Mantra 8
स्वश्वा सिन्धुः सुरथा सुवासा हिरण्ययी सुकृता वाजिनीवती । ऊर्णावती युवतिः सीलमावत्युताधि वस्ते सुभगा मधुवृधम् ॥
சிந்து சிறந்த குதிரைகளால் செழித்தவள், சிறந்த ரத-வலிமையால் நிறைந்தவள், நல்வஸ்திரம் அணிந்தவள்; பொன்ன்மயமானவள், நன்கு வடிவமைக்கப்பட்டவள், வாஜினீவதி—ஆற்றல்-செல்வம் நிறைந்தவள். மயிர்/உன் (ஊர்ணா) தாங்கும் இளமங்கை, நற்குணம் உடையவள்; மேலும் அவள் தன் மேல் மதுவை வளர்க்கும் சுப ஒளியை அணிகிறாள்.
Mantra 9
सुखं रथं युयुजे सिन्धुरश्विनं तेन वाजं सनिषदस्मिन्नाजौ । महान्ह्यस्य महिमा पनस्यतेऽदब्धस्य स्वयशसो विरप्शिनः ॥
சிந்து எளிதாகச் செல்லும் ரதத்தை—குதிரை இழுக்கும் ரதத்தை—இணைத்தாள்; அதனால் இப்போரில் வாஜம் (வலிமை/வெற்றி-செல்வம்) பெறுகிறாள். அவளுடைய மகிமை மிகப் பெரியது; புகழப்படுபவள்—அடக்கமறியாத (அதப்த), தன்னிறைவு யசஸுடன், தன் ஆற்றலில் விரிந்தடையும் வல்லமை உடையவள்.
It is a hymn praising the divine Waters (Āpas), especially Sindhu, and it also invokes many named rivers to join the poet’s hymn and bring strength, purity, and auspicious flow.
The rivers are treated as living divine powers. Naming them is a way of inviting their presence and blessings, and of honoring the interconnected sacred landscape through which life and offerings flow.
Vivasvat is the solar, luminous context of order and truth. The phrase suggests that the waters are praised not only as physical rivers but as powers working within a higher, radiant order (ṛta-like harmony).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.