Sukta 76

Mantra 1

आ व ऋञ्जस ऊर्जां व्युष्टिष्विन्द्रं मरुतो रोदसी अनक्तन । उभे यथा नो अहनी सचाभुवा सदःसदो वरिवस्यात उद्भिदा ॥

ആ വഃ—ഹേ ഊർജം ഒരുക്കുന്നവരേ—ഋഞ്ജസഃ, വ്യുഷ്ടിഷു—ഉഷസ്സുകളുടെ ഉദയങ്ങളിൽ—ഇന്ദ്രം, മരുതഃ, കൂടാതെ രോദസീ—ഇരു ലോകങ്ങളെയും—അനക്തന, അഭ്യഞ്ജനം/അഭിഷേകം ചെയ്യുവിൻ. ഉഭേ യഥാ നഃ അഹനീ—ഞങ്ങളുടെ രണ്ടു ‘ദിവസങ്ങൾ’ (പ്രകാശത്തിന്റെ ദ്വിഗതി)—സചാഭുവാ, സഹചാരികളാകട്ടെ; സദഃസദഃ—ഓരോ സത്രത്തിലും—ഉദ്ഭിദാ, തടസ്സം ഭേദിച്ച്, വരിവസ്യാത, വിശാലാവകാശം നല്കട്ടെ.

Mantra 2

तदु श्रेष्ठं सवनं सुनोतनात्यो न हस्तयतो अद्रिः सोतरि । विदद्ध्यर्यो अभिभूति पौंस्यं महो राये चित्तरुते यदर्वतः ॥

ആ ശ്രേഷ്ഠമായ സവനം പിഴിഞ്ഞ് പുറത്തെടുക്കുക; കൈയിലെ അശ്വംപോലെ, ഹേ സോതരി (പിഴിയുന്നവനേ), അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ല്) അതിനെ മുന്നോട്ട് തള്ളട്ടെ. ആര്യൻ (ഉദാത്തൻ) ജയകരമായ പൗംസ്യം (പുരുഷാർത്ഥം) കണ്ടെത്തുന്നു; യഥാവിധി ബന്ധിപ്പിച്ച പ്രേരണയാൽ അവൻ മഹത്തായ ധനത്തെയും മറികടക്കുന്നു. അതിനാൽ നമ്മുടെ സവനം വെറും ഭോഗ-സ്വത്തിനെക്കാൾ അപ്പുറമുള്ള പരമബലത്തെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 3

तदिद्ध्यस्य सवनं विवेरपो यथा पुरा मनवे गातुमश्रेत् । गोअर्णसि त्वाष्ट्रे अश्वनिर्णिजि प्रेमध्वरेष्वध्वराँ अशिश्रयुः ॥

കാരണം ആ സവനം തന്നെയാണ് ജലങ്ങളെ വിശാലമായി തുറന്നത്; പണ്ടുകാലത്ത് മനുവിന് നടക്കാനുള്ള പാത ഒരുക്കിയതുപോലെ. ഗോഅർണസി (ഗോ-സമൃദ്ധമായ പ്രകാശക്ഷേത്ര)യിൽ, ത്വാഷ്ടൃ-കൃത (ത്വഷ്ടൃ നിർമ്മിത) അശ്വ-നിർണിജി (അശ്വദീപ്ത) ക്രമത്തിൽ, അവർ അധ്വരങ്ങളിൽ അധ്വരങ്ങളെ (യജ്ഞങ്ങളെ) മുന്നോട്ട് സ്ഥാപിച്ചു. അതിനാൽ നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ അർപ്പണം ഉള്ളിലെ ജലങ്ങളെ തുറക്കുകയും മനുഷ്യന് ഗതിപഥം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 4

अप हत रक्षसो भङ्गुरावत स्कभायत निॠतिं सेधतामतिम् । आ नो रयिं सर्ववीरं सुनोतन देवाव्यं भरत श्लोकमद्रयः ॥

രക്ഷസഃ (രാക്ഷസീ ശക്തികൾ)—നമ്മുടെ ഘടനയെ തകർക്കുന്നവർ—അവരെ അകറ്റി അടിച്ചോടിക്കൂ; അവരെ താങ്ങി തടഞ്ഞുനിർത്തൂ; നിരൃതിയെ ഓടിക്കളയൂ; വക്രമായ മനസ്സിന്റെ അതിയെ നിയന്ത്രിക്കൂ. ഞങ്ങൾക്കായി സർവ്വവീര റയി (സമൃദ്ധി) പിഴിഞ്ഞ് പുറത്തെടുക്കുക; ദേവാവ്യ (ദേവരാൽ സംരക്ഷിത) ശ്ലോകം—യശസ്സിനെ—കൊണ്ടുവരിക, ഹേ അദ്രയഃ (പിഴിയുന്ന കല്ലുകളേ). അങ്ങനെ നമ്മുടെ അന്തർയജ്ഞം അന്ധകാരത്തെ തള്ളിയും ജയകരമായ ക്രമം സ്ഥാപിച്ചും നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 5

दिवश्चिदा वोऽमवत्तरेभ्यो विभ्वना चिदाश्वपस्तरेभ्यः । वायोश्चिदा सोमरभस्तरेभ्योऽग्नेश्चिदर्च पितुकृत्तरेभ्यः ॥

ദിവത്തേക്കാളും അപ്പുറം—ഹേ കൂടുതൽ ബലവാന്മാരേ, നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു; സർവ്വവ്യാപിത്വത്തേക്കാളും അപ്പുറം—ഹേ കർമ്മത്തിൽ കൂടുതൽ ത്വരിതന്മാരേ, നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നു. വായുവിനേക്കാളും അപ്പുറം—ഹേ സോമത്തെ കൂടുതൽ ദൃഢമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്നവരേ, നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നു; അഗ്നിയേക്കാളും അപ്പുറം—ഹേ യജ്ഞത്തിൽ യഥാവിധി ‘മുറിച്ച്-ക്രമപ്പെടുത്തൽ’ (പിതുകൃത)യിൽ കൂടുതൽ പരിപൂർണ്ണരേ, നിങ്ങളെ അർച്ചിക്കുന്നു.

Mantra 6

भुरन्तु नो यशसः सोत्वन्धसो ग्रावाणो वाचा दिविता दिवित्मता । नरो यत्र दुहते काम्यं मध्वाघोषयन्तो अभितो मिथस्तुरः ॥

ഞങ്ങൾക്കായി യശസ്സുള്ള പ്രകാശം ഒഴുക്കട്ടെ—ഹേ ഗ്രാവാണഃ (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ); വാക്കിനോടൊപ്പം സോമരസം പിഴിയട്ടെ, ദൈവിക ശക്തിയാലും ദിവത്തേക്കുയരുന്ന അതിന്റെ പ്രേരണാബലത്താലും. അവിടെ നരഃ (വീരന്മാർ) ആഗ്രഹിച്ച മധുരമധുവിനെ ദോഹിക്കുന്നു; ചുറ്റുമെങ്ങും ഘോഷിച്ചു, പരസ്പരം മത്സരിച്ച് ഉയർന്നു കയറുന്നു.

Mantra 7

सुन्वन्ति सोमं रथिरासो अद्रयो निरस्य रसं गविषो दुहन्ति ते । दुहन्त्यूधरुपसेचनाय कं नरो हव्या न मर्जयन्त आसभिः ॥

രഥംപോലെ ത്വരിതഗതിയുള്ള അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ) സോമത്തെ പിഴിയുന്നു; അതിന്റെ രസം പുറത്തെടുത്തു, ഗവിഷ് (ഗോസംപത്ത്/പ്രകാശധനം) തേടി അതിനെ ദോഹിക്കുന്നു. ഒഴുക്കുവാൻ ഉദ്ധരം ദോഹിക്കുന്നു; നരഃ (വീരന്മാർ) ആസഭിഃ—വായുകളാൽ തന്നെയെന്നപോലെ—ഹവ്യങ്ങളെ മർജയന്തി, ദേവർക്കു യോജ്യമാകുവാൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

Mantra 8

एते नरः स्वपसो अभूतन य इन्द्राय सुनुथ सोममद्रयः । वामंवामं वो दिव्याय धाम्ने वसुवसु वः पार्थिवाय सुन्वते ॥

ഹേ നരഃ (ദൃഢശിലകളേ), നിങ്ങൾ ഈ ഫലപ്രദമായ ശക്തികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം പിഴിയുന്നു, ഹേ അദ്രയഃ. ദിവ്യധാമത്തിനായി വാമം-വാമം (പ്രിയപ്രിയ) വസു നൽകുവിൻ; ഭൂമിയിലെ സോമപിഴിയുന്നവനും വസു-വസു (സമൃദ്ധി-സമൃദ്ധി) നൽകുവിൻ.