Sukta 2

Mantra 1

पिप्रीहि देवाँ उशतो यविष्ठ विद्वाँ ऋतूँॠतुपते यजेह । ये दैव्या ऋत्विजस्तेभिरग्ने त्वं होतॄणामस्यायजिष्ठः ॥

ഹേ യവിഷ്ഠ (ഏറ്റവും യുവ) അഗ്നേ, ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ നീ നിറച്ച് പോഷിപ്പിക്ക; ഋതുക്കളെ അറിയുന്നവനേ, ഋതുപതേ, ഇവിടെ യജ്ഞം നടത്തുക. ആ ദൈവ്യ ഋത്വിജന്മാരോടൊപ്പം, ഹേ അഗ്നേ, ഈ അർപ്പണത്തിൽ ഹോതൃകളിൽ ഏറ്റവും യോജ്യനായ യജകനായി നീ നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 2

वेषि होत्रमुत पोत्रं जनानां मन्धातासि द्रविणोदा ऋतावा । स्वाहा वयं कृणवामा हवींषि देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन् ॥

ജനങ്ങൾക്കായി നീ ഹോതൃസ്ഥാനവും പോതൃസ്ഥാനവും വഹിക്കുന്നു; നീ മന്ധാതാ (പ്രചോദിത ചിന്തകൻ), ദ്രവിണോദാ (സമൃദ്ധിദാതാവ്), ഋതാവാൻ (ഋതത്തിന്റെ പാലകൻ) ആകുന്നു. സ്വാഹാ എന്നു ഞങ്ങൾ ഹവിസ്സുകൾ ഒരുക്കുന്നു; അർഹനായ ദൈവ അഗ്നി ദേവന്മാർക്കായി യജിക്കട്ടെ.

Mantra 3

आ देवानामपि पन्थामगन्म यच्छक्नवाम तदनु प्रवोळ्हुम् । अग्निर्विद्वान्त्स यजात्सेदु होता सो अध्वरान्त्स ऋतून्कल्पयाति ॥

ഞങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ പാതയിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നതോളം അതിനെ പിന്തുടർന്ന് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അറിയുന്ന അഗ്നി യജിക്കട്ടെ; അവൻ തന്നെയാണ് ഹോതൃ—അവൻ അധ്വരങ്ങളെ (യജ്ഞവിധികളെ)യും ഋതുക്കളെയും ഋതപ്രകാരം ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 4

यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः । अग्निष्टद्विश्वमा पृणाति विद्वान्येभिर्देवाँ ऋतुभिः कल्पयाति ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, അറിയുന്നവരെക്കാൾ കൂടുതൽ അജ്ഞാനികളായ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വ്രതങ്ങൾ (നിയമങ്ങൾ) കുറച്ചാൽ, ജ്ഞാനിയായ അഗ്നി അതെല്ലാം പൂരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഋതുക്കൾ—ഋതത്തിന്റെ യഥാക്രമങ്ങൾ—കൊണ്ട് അവൻ ദേവന്മാരെ അവരുടെ യോജ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 5

यत्पाकत्रा मनसा दीनदक्षा न यज्ञस्य मन्वते मर्त्यासः । अग्निष्टद्धोता क्रतुविद्विजानन्यजिष्ठो देवाँ ऋतुशो यजाति ॥

മനസ്സിൽ ബാലിശരും ശേഷിയിൽ ദീനരുമായ മർത്ത്യർ യജ്ഞത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, ഹോതൃയായ അഗ്നി—ക്രതു (സങ്കൽപം) അറിയുന്നവൻ—അതിനെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കി, ഏറ്റവും യജിഷ്ഠനായി, ഋതുശഃ (യോഗ്യക്രമത്തിൽ) ദേവന്മാർക്ക് യജ്ഞം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 6

विश्वेषां ह्यध्वराणामनीकं चित्रं केतुं जनिता त्वा जजान । स आ यजस्व नृवतीरनु क्षा स्पार्हा इषः क्षुमतीर्विश्वजन्याः ॥

എല്ലാ അധ്വരങ്ങളുടെയും (യജ്ഞവിധികളുടെയും) മദ്ധ്യേ ജനിതാ (ഉത്പാദകൻ) നിന്നെ പ്രകാശമുള്ള മുഖമായി, അത്ഭുതമായ കേതു (ധ്വജ-ചിഹ്നം) ആയി ജനിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട് യജ്ഞം ചെയ്‌ക—മനുഷ്യസമൃദ്ധമായ ഭൂമികളെ അനുഗമിച്ച്; സർവ്വജന്യമായ ഇഷ്ടകരമായ ഇഷഃ, പോഷക സമൃദ്ധികളെ നേടുക.

Mantra 7

यं त्वा द्यावापृथिवी यं त्वापस्त्वष्टा यं त्वा सुजनिमा जजान । पन्थामनु प्रविद्वान्पितृयाणं द्युमदग्ने समिधानो वि भाहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെ ദ്യാവാ–പൃഥിവീ പ്രസവിച്ചു; നിന്നെ ആപഃയും ത്വഷ്ടൃയും രൂപപ്പെടുത്തി; നിന്നെ സുജനിമാ—ശുഭജന്മശക്തി—ജനിപ്പിച്ചു. പിതൃയാണമാർഗ്ഗം അറിയുന്നവനേ, സമിധയാൽ പ്രജ്വലിതനായി, ഞങ്ങളിലകത്ത് ദ്യുമത് തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കണമേ.