Sukta 64

Mantra 1

वृष्णे शर्धाय सुमखाय वेधसे नोधः सुवृक्तिं प्र भरा मरुद्भ्यः । अपो न धीरो मनसा सुहस्त्यो गिरः समञ्जे विदथेष्वाभुवः ॥

ഹേ നോധാസ്! വൃഷ്ണനെപ്പോലെ ശക്തിയുള്ള, സുസംസ്കൃത യാഗമുള്ള, വിധാതാക്കളായ മരുതുകൾക്കായി നീ നന്നായി പണിത സ്തുതിവാക്യം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരിക. ധീരൻ ജലങ്ങളെ വഴിനടത്തുന്നതുപോലെ, മനസ്സും നിപുണഹസ്തങ്ങളും കൊണ്ട് ഞാൻ വാക്കുകളെ ക്രമപ്പെടുത്തി, വിധഥങ്ങളിൽ—സഭകളിൽ—സമരസമായി ചേർക്കുന്നു.

Mantra 2

ते जज्ञिरे दिव ऋष्वास उक्षणो रुद्रस्य मर्या असुरा अरेपसः । पावकासः शुचयः सूर्या इव सत्वानो न द्रप्सिनो घोरवर्पसः ॥

അവർ ദിവത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു—ഉന്നതരും കാളപോലെ പ്രബലരുമായവർ; രുദ്രന്റെ യുവവീരർ, അസുര-ബലത്തിന്റെ അധിപതികൾ, മലിനതയില്ലാത്തവർ. പാവകരും ശുചികളും, സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തർ; ഘനസത്ത്വമുള്ളവർ, തുള്ളികളുപോലെ മിന്നുന്നവർ, ഭയങ്കര രൂപധാരികൾ.

Mantra 3

युवानो रुद्रा अजरा अभोग्घनो ववक्षुरध्रिगावः पर्वता इव । दृळ्हा चिद्विश्वा भुवनानि पार्थिवा प्र च्यावयन्ति दिव्यानि मज्मना ॥

അവർ യുവ രുദ്രന്മാർ—അജരർ, ക്ഷീണമില്ലാത്തവർ, ബലത്തിന്റെ ഭോഗത്തിൽ അക്ഷയർ; തങ്ങളുടെ ശക്തി വഹിച്ച്, പർവതങ്ങളെപ്പോലെ അചഞ്ചലർ. തങ്ങളുടെ മഹിമകൊണ്ട് അവർ ദൃഢമായ പാർത്ഥിവ ഭുവനങ്ങളെയും കുലുക്കി, ദിവ്യ ലോകങ്ങളെയും ചലിപ്പിച്ച് പുതിയ ക്രമത്തിലേക്ക് നീക്കുന്നു.

Mantra 4

चित्रैरञ्जिभिर्वपुषे व्यञ्जते वक्षस्सु रुक्माँ अधि येतिरे शुभे । अंसेष्वेषां नि मिमृक्षुॠष्टयः साकं जज्ञिरे स्वधया दिवो नरः ॥

ചിത്രവർണ്ണ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അവർ തങ്ങളുടെ രൂപത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു; അവരുടെ വക്ഷസ്ഥലങ്ങളിൽ സൗന്ദര്യത്തിനായി സ്വർണ്ണപ്രഭകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവരുടെ തോളുകളിൽ കുന്തങ്ങൾ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമാണ്; സ്വധാ—സ്വന്തമായ അന്തർശക്തിയാൽ—ആ ദിവ്യനരന്മാർ ഒരുമിച്ച്, ഏകഭാവത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

Mantra 5

ईशानकृतो धुनयो रिशादसो वातान्विद्युतस्तविषीभिरक्रत । दुहन्त्यूधर्दिव्यानि धूतयो भूमिं पिन्वन्ति पयसा परिज्रयः ॥

ഈശാനകൃത—അധിപതിപോലെ സൃഷ്ടിശക്തിയുള്ള—ആ ഗർജ്ജിക്കുന്നവർ, പ്രതിരോധത്തെ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, തങ്ങളുടെ തവിഷിയാൽ കാറ്റുകളെയും മിന്നലുകളെയും രൂപപ്പെടുത്തി. ധൂതയഃ—പ്രേരകശക്തികൾ—ദിവ്യ ഉദരങ്ങളെ പാൽപിഴിയുന്നു; പരിജ്രയഃ—ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നവർ—പയസാൽ ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 6

पिन्वन्त्यपो मरुतः सुदानवः पयो घृतवद्विदथेष्वाभुवः । अत्यं न मिहे वि नयन्ति वाजिनमुत्सं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितम् ॥

സുദാനവ മരുതർ ജലങ്ങളെ ഉന്മേഷിപ്പിക്കുന്നു; വിധഥങ്ങളിൽ അവർ ഘൃതസമാന സമൃദ്ധ പയസോടെ സന്നിഹിതരാകുന്നു. മഞ്ഞിൽ പായുന്ന കുതിരപോലെ അവർ വാജിനത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; ഗർജ്ജിക്കുന്ന, അക്ഷയ ഉത്സത്തെ അവർ പാൽപിഴിയുന്നു.

Mantra 7

महिषासो मायिनश्चित्रभानवो गिरयो न स्वतवसो रघुष्यदः । मृगा इव हस्तिनः खादथा वना यदारुणीषु तविषीरयुग्ध्वम् ॥

മഹിഷന്മാരെപ്പോലെ ബലവാന്മാർ, മായാ-ശക്തി ധരിച്ചവർ, ചിത്രഭാനുക്കൾ (വിവിധ പ്രകാശമുള്ളവർ), പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെ സ്വബലത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുചെല്ലുകയും ചെയ്യുന്നവർ—മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ, ഹസ്തികളെപ്പോലെ, നിങ്ങൾ വനങ്ങളെ മേയുന്നു; അരുൺീ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) പ്രദേശങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ തവിഷീ (പ്രചണ്ഡ ശക്തികൾ) യുക്തമാക്കി ചേർത്തപ്പോൾ.

Mantra 8

सिंहा इव नानदति प्रचेतसः पिशा इव सुपिशो विश्ववेदसः । क्षपो जिन्वन्तः पृषतीभिॠष्टिभिः समित्सबाधः शवसाहिमन्यवः ॥

സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ അവർ ഗർജ്ജിക്കുന്നു—പ്രചേതസഃ (വിശാലചേതനയുള്ളവർ); പിശകളെപ്പോലെ സുപിശഃ (സുന്ദരരൂപവും ദീപ്തിയും ഉള്ളവർ), വിശ്വവേദസഃ (സർവ്വജ്ഞർ). പൃഷതീഭിഃ ഋഷ്ടിഭിഃ (പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ കുന്തങ്ങളാൽ) അവർ രാത്രികളെ മുന്നോട്ട് ഓടിക്കുന്നു; ഒരുമിച്ചുള്ള സമ്മർദ്ദത്തോടെ തടസ്സത്തെ തകർക്കുന്നു—ശവസാഹി (ബലത്തിൽ പ്രബലർ), ഹിമന്യവഃ (ഉഗ്ര മനോബലമുള്ളവർ).

Mantra 9

रोदसी आ वदता गणश्रियो नृषाचः शूराः शवसाहिमन्यवः । आ वन्धुरेष्वमतिर्न दर्शता विद्युन्न तस्थौ मरुतो रथेषु वः ॥

‘രോദസീ (ദിവും പൃഥ്വിയും)!’—എന്ന് നിങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു, ഹേ ഗണശ്രിയഃ (ഗണത്തിന്റെ ശോഭ), നൃഷാചഃ (മനുഷ്യസഹചർ) ശൂരാഃ, ശവസാഹി-ഹിമന്യവഃ (ബലത്തിൽ സർപ്പ-ഉഗ്രർ). നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ അമതി (അപരിമിത ശക്തി) ദർശനീയമായി നിലകൊള്ളുന്നു—വിദ്യുത് പോലെ; ഹേ മരുതോ, അത് നിങ്ങളുടെ രഥ-ബന്ധുരങ്ങളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 10

विश्ववेदसो रयिभिः समोकसः सम्मिश्लासस्तविषीभिर्विरप्शिनः । अस्तार इषुं दधिरे गभस्त्योरनन्तशुष्मा वृषखादयो नरः ॥

വിശ്വവേദസർ, റയി (സമൃദ്ധി)കളോടെ ഒരേ വാസസ്ഥാനത്തിൽ കൂടിവസിക്കുന്നവർ, ഏകതയിൽ പരസ്പരം ലയിച്ചവർ, തങ്ങളുടെ തവിഷി (ശക്തി)കളാൽ വ്യാപകമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ—ആ നരന്മാർ ഗഭസ്ത്യോഃ (കൈകളിൽ) ഇഷു (അമ്പ്) സ്ഥാപിച്ചു. അനന്ത ശൂഷ്മ (ഉത്സാഹ-ബലം) ഉള്ളവർ, പ്രതിരോധത്തെ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, അവർ ദൃഢകർമ്മികളായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 11

हिरण्ययेभिः पविभिः पयोवृध उज्जिघ्नन्त आपथ्यो न पर्वतान् । मखा अयासः स्वसृतो ध्रुवच्युतो दुध्रकृतो मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥

ഹിരണ്യമയ പവികൾ (മൂർച്ചയുള്ള അറ്റങ്ങൾ) കൊണ്ട്, പയഃ (ജീവരസം) വർധിപ്പിക്കുന്നവർ, മരുതർ മേലോട്ടു പ്രഹരിച്ചു അപഥ്യഃ (അവരോധക) കൂട്ടങ്ങളെ പാതയില്ലാത്ത പർവതങ്ങളെപ്പോലെ പിളർത്തുന്നു. ആനന്ദമയ, അയായസ (അഥകമില്ലാത്ത) അവർ, സ്വസൃത (സ്വയംപ്രേരിത)യും ധ്രുവച്യുത (ആക്രമണത്തിൽ അചല)യും ആയി, ദൃഢമായ തേജസ്സുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു; മിന്നുന്ന ഋഷ്ടി (ഭാലം) ഉള്ള മരുതർ ദൃഷ്ടിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 12

घृषुं पावकं वनिनं विचर्षणिं रुद्रस्य सूनुं हवसा गृणीमसि । रजस्तुरं तवसं मारुतं गणमृजीषिणं वृषणं सश्चत श्रिये ॥

ഞങ്ങൾ ഹവസാ (ആഹ്വാനം/സ്തുതി) കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ സൂനു—ഘൃഷു (ജ്വലിക്കുന്ന), പാവക (പരിശുദ്ധ), വനിന (ആനന്ദദായക), വിചർഷണി (വ്യാപകദർശി)—യെ പാടുന്നു. ഓ മാരുത ഗണം, രജസ്തുര (മധ്യലോകങ്ങളിൽ വേഗവാൻ), തവസ (പ്രബല), ഋജീഷിണ (നേരെ ഓടുന്ന), വൃഷണ (വൃഷഭസമ ബലവാൻ)—ശ്രിയേ (അന്തര്തേജസ്/സമൃദ്ധി) വർധിക്കുവാൻ ഞങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കൂ.

Mantra 13

प्र नू स मर्तः शवसा जनाँ अति तस्थौ व ऊती मरुतो यमावत । अर्वद्भिर्वाजं भरते धना नृभिरापृच्छ्यं क्रतुमा क्षेति पुष्यति ॥

ഇപ്പോൾ ആ മർത്ത്യൻ തന്റെ ശൗര്യബലത്താൽ ജനസമൂഹത്തെ അതിക്രമിച്ച് മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു—ഹേ മരുৎകളേ, നിങ്ങളുടെ ഊതി (സഹായം) കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ അവനെ താങ്ങുന്നത്. വേഗമുള്ള അശ്വങ്ങളോടെ അവൻ വാജം (വിജയബലം/അന്നസമ്പത്ത്)യും ധനവും കൊണ്ടുവരുന്നു; നരന്മാരുടെ ശക്തികളാൽ അവൻ ആലോചനയോഗ്യമായ ക്രതു (ദൃഢസങ്കൽപം/യോജനാശക്തി) നേടുന്നു; അവൻ വസിക്കുകയും ‘പുഷ്യതി’—വളരുകയും സമൃദ്ധനാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 14

चर्कृत्यं मरुतः पृत्सु दुष्टरं द्युमन्तं शुष्मं मघवत्सु धत्तन । धनस्पृतमुक्थ्यं विश्वचर्षणिं तोकं पुष्येम तनयं शतं हिमाः ॥

ഹേ മരുৎകളേ, ദാതാക്കളിൽ യുദ്ധങ്ങളിൽ ദുഷ്‌കരം—അജേയമായ—ദ്യുമന്ത (പ്രകാശമുള്ള) ശുഷ്മം (ഉത്കടബലം) സ്ഥാപിക്കുവിൻ; ആ ദീപ്തമായ തീവ്രത ഉറപ്പിക്കുവിൻ. വിശ്വചർഷണി—എല്ലാ ജനങ്ങളെയും താങ്ങുന്ന—ധനസ്പൃത (ധനം ജയിപ്പിക്കുന്ന)യും ഉകഥ്യ (സ്തുതിയോഗ്യ)വുമായ ആ ശക്തിയെ ഞങ്ങൾ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ; നൂറ് ഹിമാ—നൂറ് ശീതകാലങ്ങൾ വരെ—ഞങ്ങളുടെ ടോകം (സന്തതി), തനയം (കുഞ്ഞും വിത്തും) പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 15

नू ष्ठिरं मरुतो वीरवन्तमृतीषाहं रयिमस्मासु धत्त । सहस्रिणं शतिनं शूशुवांसं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ മരുৎകളേ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്ഥിരമായ റയി (ധനം/സമൃദ്ധി) സ്ഥാപിക്കുവിൻ—വീരവന്തം (വീരശക്തിയാൽ സമ്പന്നം), ഋതീഷാഹം (ഋതത്തിന്റെ പഥത്തിലെ സമ്മർദ്ദങ്ങളെ സഹിക്കുന്ന). സഹസ്രിണം (ആയിരമടങ്ങ്), ശതിനം (നൂറുമടങ്ങ്), അഭ്യാസംകൊണ്ട് വളർന്നത്: പ്രാതഃകാലത്തുതന്നെ ധീയാവസു (പ്രേരിത ബുദ്ധിയുടെ ധനം) വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് എത്തട്ടെ.