Sukta 46

Mantra 1

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत् ॥

এই উষা—প্ৰাচীনতাতো সদায় নৱ—বিস্তৃতভাৱে উদয় হয়, দ্যৌৰ প্ৰিয়া। হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকৰ প্ৰতি মই মহৎ স্তৱ উচ্চাৰণ কৰোঁ।

Mantra 2

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् । धिया देवा वसुविदा ॥

হে দস্ৰা (অদ্ভুত) অশ্বিনদ্বয়, সিন্ধুৰ মাতৃসমূহৰ পৰা জন্মা, মনক আনন্দিত কৰা আৰু ৰয়ীণাম্ (ধনৰাশি)ৰ দাতা; হে দেৱসকল, ধিয়া (জাগ্ৰত বুদ্ধি)ৰ দ্বাৰা আমাৰ বাবে বসুবিদা—সত্য ধন-ভাণ্ডাৰ—উদ্ধাৰ কৰি দিয়া।

Mantra 3

वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि । यद्वां रथो विभिष्पतात् ॥

স্বৰ্গৰ বিস্তৃত আসনত তোমালোকৰ উচ্চ-শিখৰ শক্তিসমূহৰ কথা উচ্চাৰিত হয়; যেতিয়া তোমালোকৰ ৰথ বহু দীপ্তিৰে উৰি আগবাঢ়ে। সেয়েহে তোমালোকৰ ত্বৰিত গতি আমাৰ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ অৱতৰি আহক আৰু পথ দীপ্তিময় কৰক।

Mantra 4

हविषा जारो अपां पिपर्ति पपुरिर्नरा । पिता कुटस्य चर्षणिः ॥

হৱিষাৰে আপাসকলৰ প্ৰিয় উদ্দীপকজনে সিহঁতক পূৰ্ণ কৰে; হে দুজন বীৰ নৰা, বলৱান পানকাৰী—গুপ্ত কুটাৰ পিতা—মানৱৰ যাত্ৰাসমূহ ধাৰণ কৰে। সেই শক্তি আমাৰ ভিতৰত বৃদ্ধি পাওক, জীৱনৰ স্ৰোতসমূহ বঢ়াওক আৰু যি গোপন তাক উন্মোচন কৰক।

Mantra 5

आदारो वां मतीनां नासत्या मतवचसा । पातं सोमस्य धृष्णुया ॥

হে নাসত্যদ্বয়, সত্যকৃত বাক্যৰে তোমালোক আমাৰ চিন্তাসমূহৰ দৃঢ় আধাৰ। তোমালোকৰ ধৃষ্ট শক্তিৰে সোম পান কৰক—যাতে আমাৰ মন দৃষ্টিৰ ঋতত স্থিৰ হৈ কৰ্ম কৰে।

Mantra 6

या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः । तामस्मे रासाथामिषम् ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, যি জ্যোতিষ্মতী শক্তিয়ে আমাক আগবঢ়াইছে, অন্ধকাৰ অতিক্ৰম কৰাইছে—সেই পোষক ইষ্‌ (ইষা) আমালৈ দান কৰা; যাতে আমি তমসৰ পৰা ঋতদৰ্শনৰ স্পষ্ট জ্যোতিলৈ গমন কৰোঁ।

Mantra 7

आ नो नावा मतीनां यातं पाराय गन्तवे । युञ्जाथामश्विना रथम् ॥

আমাৰ মতি-সমূহৰ নাওঁ হৈ আমালৈ আহাঁ, দূৰ পাৰলৈ গমনৰ বাবে। হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকৰ ৰথ যুঁজাই দিয়া—যাতে সঠিক গতি আমাৰ মনক বিভাজনৰ ওপৰেৰে বহল সত্যলৈ বহন কৰে।

Mantra 8

अरित्रं वां दिवस्पृथु तीर्थे सिन्धूनां रथः । धिया युयुज्र इन्दवः ॥

তোমালোকৰ বৈঠা দ্যৌৰ দৰে বিস্তৃত; নদীসমূহৰ তীৰ্থত তোমালোকৰ ৰথ স্থিত। ধী (আলোকিত বুদ্ধি) দ্বাৰা সোম-ইন্দৱসকল নিজে যুঁজ খাইছে—তেনেকৈ আমাৰ অন্তঃস্ৰোতসমূহে সঠিক পাৰাপাৰ পাই দেৱগতিক সৈতে যুক্ত হওক।

Mantra 9

दिवस्कण्वास इन्दवो वसु सिन्धूनां पदे । स्वं वव्रिं कुह धित्सथः ॥

হে দিৱ্য সোম-ধাৰাসকল, কণ্বসকলৰ ধন-ভাণ্ডাৰ, নদীসমূহৰ পদত—তোমালোক নিজৰ গোপন আবৰণ ক’ত স্থাপন কৰিব খোজা? আমাৰ ভিতৰত তাক প্ৰকাশ কৰা, যাতে গোপন জ্যোতি আমাৰ অধিকাৰ হয়।

Mantra 10

अभूदु भा उ अंशवे हिरण्यं प्रति सूर्यः । व्यख्यज्जिह्वयासितः ॥

তেতিয়া অংশুৰ বাবে সোণালী দীপ্তি উদ্ভৱ হয়; তাৰ সন্মুখে সূৰ্য প্ৰকাশিত হয়—জিহ্বা-সদৃশ অগ্নিশিখাৰ (বিবেচনাশক্তিৰ) দ্বাৰা অন্ধকাৰ স্পষ্টকৈ চিনাক্ত হৈ দূৰীভূত হয়।

Mantra 11

अभूदु पारमेतवे पन्था ऋतस्य साधुया । अदर्शि वि स्रुतिर्दिवः ॥

তেতিয়া পাৰ হ’বলৈ পথ গঢ়ি উঠে—ঋতৰ সুধা-গতি পথ; আৰু দিৱৰ স্ৰুতি, আকাশৰ বহি-যোৱা পথ, স্পষ্টকৈ দেখা যায়—উৰ্ধ্বাৰোহণৰ বাবে এক প্ৰৱেশ উন্মুক্ত হয়।

Mantra 12

तत्तदिदश्विनोरवो जरिता प्रति भूषति । मदे सोमस्य पिप्रतोः ॥

সেই সেই অশ্বিনীদ্বয়ৰ সহায়তাক গায়ক (জৰিতা) প্ৰতি-উত্তৰে সজাই তোলে আৰু বিচাৰে; সোমৰ মদত সেই দুয়ো পূৰক—পুষ্টি-প্ৰাচুৰ্য বৃদ্ধি কৰোঁতা।

Mantra 13

वावसाना विवस्वति सोमस्य पीत्या गिरा । मनुष्वच्छम्भू आ गतम् ॥

উজ্জ্বল (বিবস্বৎ) চেতনাত দীপ্ত হৈ, সোম-পান আৰু গিৰা—স্বীকৃতি-বাণীৰে, মানৱ-পথে আমাৰ ওচৰলৈ আহাঁ, হে শম্ভূ—আনন্দ আৰু কল্যাণৰ শক্তিদ্বয়।

Mantra 14

युवोरुषा अनु श्रियं परिज्मनोरुपाचरत् । ऋता वनथो अक्तुभिः ॥

তোমালোকৰ শ্ৰী-দীপ্তিৰ অনুসৰণে উষা, পৰিজ্মন—চাৰিওফালে যাত্ৰা কৰা সেই দুয়োৰ ওচৰলৈ ওচৰ চাপি আহে; ৰাত্ৰিসকলৰ মাজেদিও তোমালোক ঋত—সত্য-নিয়ম জয় কৰি উন্মোচন কৰা।

Mantra 15

उभा पिबतमश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् । अविद्रियाभिरूतिभिः ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, উভয়ে পান কৰা, উভয়ে পান কৰা; আৰু আমাক উভয়ভাৱে আশ্ৰয়-শান্তি দান কৰা—তোমালোকৰ অবিদ্ৰিয়, অপ্রতিহত সহায়-উদ্ধাৰসমূহেৰে।