Sukta 3

Mantra 1

शाला। उ॒प॒मितां॑ प्रति॒मिता॒मथो॑ परि॒मिता॑मु॒त। शाला॑या वि॒श्ववा॑राया न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

சாலை—அருகில் அளக்கப்பட்டதும், முறையாக அளக்கப்பட்டதும், சுற்றிலும் அளக்கப்பட்டதும்—அந்த அனைத்தையும் காக்கும் சாலையின் கட்டுகள் (நத்த) இவைகளை நாம் அவிழ்த்து, வெட்டி பிரிக்கிறோம்.

Mantra 2

यत् ते॑ न॒द्धं वि॑श्ववारे॒ पाशो॑ ग्र॒न्थिश्च॒ यः कृ॒तः । बृह॒स्पति॑रिवा॒हं ब॒लं वा॒चा वि स्रं॑सयामि॒ तत्

அனைத்தையும் காக்கும் (விஷ்வவாரே) நீ வைத்துள்ள கட்டு (நத்த)—உருவாக்கப்பட்ட பாசமும், கிரந்தியும் (முடிச்சும்)—அதை நான் ப்ருஹஸ்பதி போல வாக்கின் வலிமையால் அவிழ்க்கிறேன்; அதன் வலிமையைச் சிதறச் செய்கிறேன்.

Mantra 3

आ य॑याम॒ सं ब॑बर्ह ग्र॒न्थींश्च॑कार ते दृ॒ढान्। परूं॑षि वि॒द्वांछस्ते॒वेन्द्रे॑ण॒ वि चृ॑तामसि

நாங்கள் இங்கே வருகிறோம்; அவன் இறுக்கமாகக் கட்டி, உனக்காக உறுதியான முடிச்சுகளை (கிரந்தி) செய்துள்ளான். உன் மூட்டுகள்/இணைப்புகள் (பரூம்ஷி) அவற்றை அறிந்தவன் போல—கோடாரியால் போல்—இந்திரனுடன் நாம் வெட்டி பிரிக்கிறோம்.

Mantra 4

वं॒शानां॑ ते॒ नह॑नानां प्राणा॒हस्य॒ तृण॑स्य च । प॒क्षाणां॑ विश्ववारे ते न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

உன் மூங்கில் கட்டுகளின் முடிச்சுகளையும், உயிரை இறுக்கப் பிடிக்கும் பந்தங்களின் முடிச்சுகளையும், உன் புல்-கயிற்றின் முடிச்சுகளையும்; எல்லாதிசையும் காக்கும் ஒருவனே, உன் பக்கங்களில் கட்டப்பட்டுள்ள அந்தப் பந்தங்களை நாம் வெட்டி பிரிக்கிறோம்.

Mantra 5

सं॒दं॒शानां॑ पल॒दानां॒ परि॑ष्वञ्जल्यस्य च । इ॒दं मान॑स्य॒ पत्न्या॑ न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

சந்தம்சம் (கிளாம்பு) ஆகியவற்றின் முடிச்சுகளும், பலதானம் (மூடுகள்/ஆவரணங்கள்) ஆகியவற்றின் முடிச்சுகளும், இறுக்கமாக அணைத்துப் போர்த்தும் போர்வையின் முடிச்சுகளும்—‘மான’ என்பவனின் மனைவியின் இக்கட்டுகளை நாம் வெட்டி பிரிக்கிறோம்.

Mantra 6

यानि॑ ते॒ऽन्तः शि॒क्याऽन्याबे॒धू र॒ण्याऽय॒ कम्। प्र ते॒ तानि॑ चृतामसि शि॒वा मान॑स्य॒ पत्नि॑ न॒ उद्धि॑ता त॒न्वेऽ भव

மாநனுடைய மனைவியே (மானஸ்ய பத்நி)! உன் உள்ளே—சிக்ய (தொட்டி/கோஃபன்) மற்றும் பிற கட்டுப்பாடுகளில்—அரண்ய (காட்டுச் சார்ந்த)தாக இருந்து உள்ளே தள்ளி நுழைக்கப்பட்டவை எவைஎவையோ, அவற்றை எல்லாம் உனக்காக நாம் வெளியே கொண்டு வந்து வெட்டி அகற்றுகிறோம். நீ சிவா (நலமளிப்பவள்) ஆகுக; எங்களுக்காக உயர்த்தப்பட்டவளாக/உயர்ந்து நிற்பவளாக ஆகுக; உடல் நலனுக்காக எங்களுக்குப் பயனாக ஆகுக.

Mantra 7

ह॒वि॒र्धान॑मग्नि॒शालं॒ पत्नी॑नां॒ सद॑नं॒ सदः॑ । सदो॑ दे॒वाना॑मसि देवि शाले

நீ ஹவிர்தானம் (ஹவியின் களஞ்சியம்); அக்னிசாலை (அக்னியின் மண்டபம்); பத்னிகளின் இருப்பிடம்—சதஸ் (சபை/அமர்வு இடம்). தேவியே, சாலே! நீ தேவர்களின் சதஸ் ஆகிறாய்.

Mantra 8

अक्षु॑मोप॒शं वित॑तं सहस्रा॒क्षं वि॑षू॒वति॑ । अव॑नद्धम॒भिहि॑तं॒ ब्रह्म॑णा॒ वि चृ॑तामसि

கண்கள் பதிந்த மூடுபடலம்—விரிந்தது, ஆயிரம் கண்கள் உடையது, குறுக்காகப் படுத்துள்ளது—சுற்றிலும் கட்டப்பட்டு மேலே வைக்கப்பட்டது—இதனை நாம் பிரஹ்ம (மந்திர-வலிமை) கொண்டு வெட்டி பிரிக்கிறோம்.

Mantra 9

यस्त्वा॑ शाले प्रतिगृ॒ह्णाति॒ येन॒ चासि॑ मि॒ता त्वम्। उ॒भौ मा॑नस्य पत्नि॒ तौ जीव॑तां ज॒रद॑ष्टी

ஓ சாலையே! உன்னை ஏற்றுக்கொள்பவனும், யாரால் நீ அளந்து நிர்ணயிக்கப்படுகிறாயோ அவனும்—இவ்விருவரும், ஓ ‘மான’னின் மனைவியே, வாழ்ந்து முதுமையைப் பார்த்து நீண்ட ஆயுளுடன் இருக்கட்டும்.

Mantra 10

अ॒मुत्रै॑न॒मा ग॑च्छताद् दृ॒ढा न॒द्धा परि॑ष्कृता । यस्या॑स्ते विचृ॒ताम॒स्यङ्ग॑मङ्गं॒ परु॑ष्परुः

இது (அமங்கலம்) அங்கே போய்விடுக. உறுதியாகக் கட்டப்பட்டு, நன்றாக இறுக்கப்பட்டு, நன்கு ஆயத்தமாக—உனக்காக நாம் வெட்டி நீக்கிய அவளிடமிருந்து, அங்கம் அங்கமாக, மூட்டு மூட்டாக.

Mantra 11

यस्त्वा॑ शाले निमि॒माय॑ संज॒भार॒ वन॒स्पती॑न्। प्र॒जायै॑ चक्रे त्वा शाले परमे॒ष्ठी प्र॒जाप॑तिः

ஓ ஷாலே (இல்லம்)! உன்னை அளந்து அமைத்து, வனஸ்பதிகளின் தலைவர்களை (மரக்கட்டைகள்/கட்டைகள்) ஒன்றுசேர்த்தவர்—அந்த பரமேஷ்டி பிரஜாபதி, சந்ததி (பிரஜை) பொருட்டு, ஓ ஷாலே, உன்னை உருவாக்கினார்.

Mantra 12

नम॒स्तस्मै॒ नमो॑ दा॒त्रे शाला॑पतये च कृण्मः । नमो॒ऽग्नये॑ प्र॒चर॑ते॒ पुरु॑षाय च ते॒ नमः॑

அவருக்கு நமஸ்காரம்; தாதாவிற்கும் ஷாலாபதிக்கும் (இல்லத் தலைவர்) நாம் நமஸ்காரம் செய்கிறோம். வெளியில் உலாவும் அக்னிக்கு நமஸ்காரம்; மேலும் உனக்கும்—உள்ளிருக்கும் புருஷனுக்கும்—நமஸ்காரம்.

Mantra 13

गोभ्यो॒ अश्वे॑भ्यो॒ नमो॒ यच्छाला॑यां वि॒जाय॑ते । विजा॑वति॒ प्रजा॑वति॒ वि ते॒ पाशां॑श्चृतामसि

பசுக்களுக்கு நமஸ்காரம்; குதிரைகளுக்கு நமஸ்காரம்—ஏனெனில் இந்தச் சாலா/வீட்டில் வளர்ச்சி (பெருக்கம்) உண்டாகிறது. சந்ததி-செழிப்பும், பிரஜை-செழிப்பும் உடையவனாக/உடையவளாக நீ உன் பாசங்களை வெட்டி அகற்றுகிறாய்.

Mantra 14

अ॒ग्निम॒न्तश्छा॑दयसि॒ पुरु॑षान् प॒शुभिः॑ स॒ह। विजा॑वति॒ प्रजा॑वति॒ वि ते॒ पाशां॑श्चृतामसि

உள்ளே உள்ள அக்னியை நீ மூடுகிறாய்; மனிதர்களை அவர்களின் மாடுமந்தையுடன் சேர்த்து அடைக்கலம் அளிக்கிறாய். சந்ததி-செழிப்பும், பிரஜை-செழிப்பும் உடையவனாக/உடையவளாக நீ உன் பாசங்களை வெட்டி அகற்றுகிறாய்.

Mantra 15

अ॒न्त॒रा द्यां च॑ पृथि॒वीं च॒ यद् व्यच॒स्तेन॒ शालां॒ प्रति॑ गृह्णामि त इ॒माम्। यद॒न्तरि॑क्षं॒ रज॑सो वि॒मानं॒ तत् कृ॑ण्वे॒ऽहमु॒दरं॑ शेव॒धिभ्यः॑ । तेन॒ शालां॒ प्रति॑ गृह्णामि॒ तस्मै॑

வானும் பூமியும் இடையில் விரிந்திருப்பதனால், உனக்காக இந்தச் சாலா/வீட்டை உரிய முறையில் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். அந்த அந்தரிக்ஷம்—ரஜஸ் (வாயுமண்டலப் பகுதி) எனும் அளவிடப்பட்ட விரிவு—அதையே நான் நிதிகள்/செல்வங்களுக்கு ‘உதரம்’ (சேமிப்பிடம்) ஆக்குகிறேன்; அதனால் அவனுக்காக அந்தச் சாலா/வீட்டை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

Mantra 16

ऊर्ज॑स्वती॒ पय॑स्वती पृथि॒व्यां निमि॑ता मि॒ता। वि॒श्वा॒न्नं बिभ्र॑ती शाले॒ मा हिं॑सीः प्रतिगृह्ण॒तः

உயிர்-வலிமை நிறைந்தவளே, பால்-செழிப்புடையவளே; பூமியில் முறையாக அளந்து நிறுவப்பட்டு அளவிடப்பட்டவளே; எல்லா வகை அன்னத்தையும் தாங்கும், ஓ சாலையே—உன்னைத் தன் வசமாக ஏற்றுக் கொள்பவனை நீ காயப்படுத்தாதே.

Mantra 17

तृणै॒रावृ॑ता पल॒दान् वसा॑ना॒ रात्री॑व॒ शाला॒ जग॑तो नि॒वेश॑नी । मि॒ता पृ॑थि॒व्यां ति॑ष्ठसि ह॒स्तिनी॑व प॒द्वती॑

புல்லால் மூடப்பட்டு, பக்கப் பலகைகள் (பலதான்) அணிந்தவளாய்; இரவைப் போல, ஓ சாலையே, உலகில் அசையும் அனைத்திற்கும் தங்குமிடம். பூமியில் அளந்து நீ நிற்கிறாய்; பெண் யானை போல உறுதியான பாதங்களுடன்.

Mantra 18

इट॑स्य ते॒ वि चृ॑ता॒म्यपि॑नद्धमपोर्णु॒वन्। वरु॑णेन॒ समु॑ब्जितां मि॒त्रः प्रा॒तर्व्युऽब्जतु

இடா (Iṭa) பங்கில் இருந்து உனக்காக கட்டப்பட்டதை நான் தளர்த்தி, அதைத் திறந்து வெளிப்படுத்துகிறேன். வருணனால் நன்கு இறுக்கமாக கட்டப்பட்டதை—மித்ரன் காலைவேளையில் அவிழ்த்திடட்டும்.

Mantra 19

ब्रह्म॑णा॒ शालां॒ निमि॑तां क॒विभि॒र्निमि॑तां मि॒ताम्। इ॒न्द्रा॒ग्नी र॑क्षतां॒ शाला॑म॒मृतौ॑ सो॒म्यं सदः॑

பிரஹ்மனால் இந்தச் சாலை நிறுவப்பட்டது; கவிகளால் (ரிஷிகளால்) நிறுவப்பட்டு, அளந்து அமைக்கப்பட்டது. அமரர்களான இந்திரன்-அக்னி இருவரும் இந்தச் சாலையை காக்கட்டும்; இது சோமத்தால் மகிழ்வூட்டும் சதஸ் (சபை-இருப்பிடம்).

Mantra 20

कु॒लायेऽधि॑ कु॒लायं॒ कोशे॒ कोशः॒ समु॑ब्जितः । तत्र॒ मर्तो॒ वि जा॑यते॒ यस्मा॒द् विश्वं॑ प्र॒जाय॑ते

கூட்டின் மேல் கூடு; உறையின் உள்ளே உறை உறுதியாகப் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. அங்கேயே மானிடன் பிறக்கிறான்—அங்கிருந்தே அனைத்துலகமும் உருவாகிறது.

Mantra 21

या द्विप॑क्षा॒ चतु॑ष्पक्षा॒ षट् प॑क्षा॒ या नि॑मी॒यते॑ । अ॒ष्टाप॑क्षां॒ दश॑पक्षां॒ शालां॒ मान॑स्य॒ पत्नी॑म॒ग्निर्गर्भ॑ इ॒वा श॑ये

இரு-பக்கமுடையதும், நான்கு-பக்கமுடையதும், ஆறு-பக்கமுடையதும் ஆகிய—விதிப்படி அளந்து அமைக்கப்படுவதும்; எட்டு-பக்க, பத்து-பக்க மண்டபம் (சாலா)—மான (Māna) என்பவனின் துணைவி—அதன் உள்ளே அக்னி கருவைப் போல அமைதியாகக் கிடக்கிறான்.

Mantra 22

प्र॒तीचीं॑ त्वा प्रती॒चीनः॒ शाले॒ प्रैम्यहिं॑सतीम्। अ॒ग्निर्ह्य॑१न्तराप॑श्च॒र्तस्य॑ प्रथ॒मा द्वाः

மேற்கு நோக்கி, என்னை நோக்கி திரும்பியவளே, ஓ சாலையே—நான் உன்னுள் நுழைகிறேன்; அஹிம்சையுடன், எவருக்கும் தீங்கு செய்யாமல். ஏனெனில் உள்ளிருக்கும் அக்னியும் ஆபः (நீர்)களும் தான் ṛta (ரித) எனும் ஒழுங்கின் முதல் வாசல்.

Mantra 23

इ॒मा आपः॒ प्र भ॑राम्यय॒क्ष्मा य॑क्ष्म॒नाश॑नीः । गृ॒हानुप॒ प्र सी॑दाम्य॒मृते॑न स॒हाग्निना॑

இந்த ஆபः (நீர்)களை நான் முன்னே கொண்டு வருகிறேன்—யக்ஷ்மா (சிதைவு-நோய்) அற்றவை, யக்ஷ்மாவை அழிப்பவை. நான் இல்லங்களின் அருகே வந்து, அம்ருதத்துவத்துடன், அக்னியோடு சேர்ந்து இங்கே அமர்கிறேன்.

Mantra 24

मा नः॒ पाशं॒ प्रति॑ मुचो गु॒रुर्भा॒रो ल॒घुर्भ॑व । व॒धूमि॑व त्वा शाले यत्र॒कामं॑ भरामसि

எங்கள்மேல் பாசம் (கயிற்றுப் பிணை) திரும்பப் போடாதே; கனமான பாரம் இலகுவாகட்டும். ஓ சாலையே, மணமகளைப் போல நாங்கள் உன்னைத் தூக்கிச் சுமந்து, எங்கள் விருப்பத்தின்படி, விரும்பிய இடத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறோம்.

Mantra 25

प्राच्या॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

மண்டபத்தின் கிழக்கு திசைக்கு—வணக்கம்; அதன் மகிமைக்குச் ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா; இங்கு ஆவாஹனம் செய்யப்பட்ட (அழைக்கப்பட்ட) தேவர்களுக்கும் ஸ்வாஹா.

Mantra 26

दक्षि॑णाया दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

தென் திசையின் சாலைக்கு (மண்டபத்திற்கு) நமஸ்காரம்—அதன் மகிமைக்கு நமோ நமः; ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா; ஸ்வாஹாவிற்கு உரியவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.

Mantra 27

प्र॒तीच्या॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

மேற்கு திசையின் சாலைக்கு (மண்டபத்திற்கு) நமஸ்காரம்—அதன் மகிமைக்கு நமோ நமः; ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா; ஸ்வாஹாவிற்கு உரியவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.

Mantra 28

उदी॑च्या दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

வட திசையின் சாலைக்கு (மண்டபத்திற்கு) நமஸ்காரம்—அதன் மகிமைக்கு நமோ நமः; ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா; ஸ்வாஹாவிற்கு உரியவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.

Mantra 29

ध्रु॒वाया॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

துருவத் திசையின் சாலைக்கு (மண்டபத்திற்கு) வணக்கம்; அதன் மகிமைக்கு நமஸ்காரம்—ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு—ஸ்வாஹா. ஸ்வாஹாவிற்கு உரியவர்களுக்கு—ஸ்வாஹா.

Mantra 30

ऊ॒र्ध्वाया॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

மேல்நோக்கிய (ஊர்த்வ) திசையின் சாலைக்கு (மண்டபத்திற்கு) வணக்கம்; அதன் மகிமைக்கு நமஸ்காரம்—ஸ்வாஹா. தேவர்களுக்கு—ஸ்வாஹா. ஸ்வாஹாவிற்கு உரியவர்களுக்கு—ஸ்வாஹா.

Mantra 31

दि॒शोदि॑शः॒ शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

திசைதிசைகளுக்கு—ஆம், மண்டபத்தின் ஒவ்வொரு திசைக்கும்—வணக்கம்; அதன் மகிமைக்கும் வணக்கம். ஸ்வாஹா! தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா; ஸ்வாஹா-அழைப்புக்குத் தகுதியானவர்களுக்கு (ஸ்வாஹ்ய) ஸ்வாஹா.