
គ្រួសារនិងការគ្រប់គ្រងត្រូវបានការពារដោយអំណាចនៃព្រះអគ្គីនិងព្រះឥន្ទ្រ៖ ការការពារពីកម្លាំងដែលមានសត្តនិយមនិងការធ្វើឲ្យស្ថិតស្ថេរនៃសម្បត្តិ ភារ្យា និងភាពគ្មានខ្លាច។ អាហារសកលនិងការលើកតម្កើងតាមរយៈគោជាគោលការណ៍ប៉ូស្តិក។ ព្រះអគ្គីជាអ្នកការពារព្រំដែន ការឆ្លងកាត់ដោយសុវត្ថិភាព និងកំដៅពិធីបុណ្យ។ ព្រះឥន្ទ្រជាអ្នកផ្តល់និងអ្នកថែរក្សានៃទ្រព្យសម្បត្តិ ជ័យជំនះ រាស្ត្រ យស និងវរចស្ស។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មនិងកម្លាំងសច្ចាថាមពលជាការការពារផ្នែកសីលធម៌និងតុលាការ។ ការផ្តល់ភាពគ្មានខ្លាចទៅកាន់ភូមិតាមរយៈការគាំទ្រសកល។ ការស្រង់យកវរចស្សពីទីតាំងដ៏មានអំណាច។ ដើម្បីការពារផ្ទះនិងភូមិពីអាសុរ គ្រឿងសិល្ប៍ខ្មៅ និងសត្រូវ។
គាថាតូចៗនៃលទ្ធិសាសនាអំពីចក្រវាលនេះ អញ្ជើញគោសាកល (គោហ៍/ព្ឫឝ្និ) ជាគោលនៃការបំប៉នដែលតាំងសត្វទាំងឡាយរវាងមាតានិងបិតា និងនាំពួកគេទៅកាន់ស្វ័រ (ពន្លឺសួគ៌)។ វាភ្ជាប់សម្បត្តិទៅនឹងការរៀបចំតាមលំដាប់សាកល៖ ដង្ហើមជីវិត (ប្រាណ/អបាណ) បង្ហាញអំណាចពន្លឺដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងវាក្យ (ពាក្យសក្តិសិទ្ធិ) ត្រូវបានតាំងនៅក្នុងការហោះហើររបស់ព្រះអាទិត្យនិងទីតាំងដែលបានវាស់នៃកាលៈទេសៈ។ សូត្រដើម្បីបង្កើនការរីកចម្រើន ទ្រព្យសម្បត្តិគោ ភាពរស់រវើក និងការតម្រឹមល្អជាមួយចង្វាក់ប្រចាំថ្ងៃនិងសួគ៌។
AV 6.32 គឺជាអធិប្បាយរក្សា (rakṣohā) សម្រាប់បណ្តេញអសុរកំណាច ដែលប្រើភ្លើងក្នុងផ្ទះនិងអធិបតេយ្យភាពដ៏សក្តិសិទ្ធដើម្បីបណ្តេញ yātudhānas, rākṣasas និង piśācas ចេញពីផ្ទះនិងព្រំដែនរបស់វា។ វារួមបញ្ចូលការវាយប្រហារដោយភ្លើង (Agni), កម្លាំងព្យាបាលាដ៏ខ្លាំងក្លា (Rudra), និងរបបការពារដ៏ស្របច្បាប់ (Mitra, Varuṇa) ដើម្បីធ្វើឲ្យអ្នកវាយប្រហារមិនអាចស្វែងរកគ្រួសារឬទីតាំងរបស់ពួកគេបានទេ និងចុងក្រោយបញ្ជូនពួកគេទៅ Yama (ការដកចេញឬស្លាប់)។
អាវេទ ៦.៣៣ គឺជាការសរសើរព្រះឥន្ទ្រសង្ខេប ដែលប្រើដើម្បីទាញយកទ្រព្យសម្បត្តិដ៏សម្បើម និងមានសោភាភាព ហើយដើម្បីរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិនោះឲ្យនៅសល់ មិនឲ្យត្រូវបានគេដណ្ដើម ឬយកទៅបាន។ តាមរយៈមន្ត្រៈទាំងបី វាសរសើរអំពីអាណាចក្រដ៏ធំធេងរបស់ព្រះឥន្ទ្រ និងអំណាចដែលមិនអាចបំបាក់បាន បំលែងអំណាចដ៏សក្តិសិទ្ធនោះឲ្យទៅជាជោគជ័យរបស់មនុស្ស - ការរកបានទ្រព្យ កិត្យានុភាពសង្គម ជ័យជំនះ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ។
អធ៌វវេទ ៦.៣៤ គឺជាមន្តអាធិកម្មការពារព្រះអគ្នីដែលសុំឱ្យព្រះអគ្នី «ភ្លឺ និងមានជើងភ្លើងស្រួច» នាំអ្នកសូត្រឆ្លងកាត់ការប្រឆាំង និងឧបសគ្គ។ ព្រះអគ្នីត្រូវបានសរសើរថាជាអ្នកកម្ទេចអសុរ និងជាអ្នកការពារដែលឃើញទាំងអស់ ដែលកំណើតខ្ពស់របស់ទ្រង់ «លើសពីរាជស» ធ្វើឱ្យទ្រង់អាចនាំមនុស្សឆ្លងកាត់សត្រូវដែលឃើញ និងអាក្រក់ដែលកំបាំង។
គាថាបីតាក្រមួយនេះមានបីបទ អំពាវនាវព្រះអគ្គីវៃស្វានរពីទីឆ្ងាយឲ្យយាងមកកាន់លំនៅដ្ឋាននិងសន្តានយជ្ញៈ សុំឲ្យព្រះអង្គចូលមកជិតនឹងការសរសើរដ៏ល្អ និងឲ្យប្រថាប់នៅក្នុងគ្រាងទុក្ខ។ វាចាត់ទុកព្រះអគ្គីមិនត្រឹមតែជាអ្នកការពារទេ ថែមទាំងជាអ្នករៀបចំខាងក្នុងនូវស្តោមនិងឧក្ថ ដែលការតម្រឹមត្រឹមត្រូវរបស់ព្រះអង្គបង្កើតឲ្យមានទ្យុម្មនៈ ស្វៈ និងការអនុគ្រោះដ៏មាំមួនពីព្រះអរ្យមន៍។
អធិបទយ ៦.៣៦ នៃអាធវវេទ អំពាវនាន៍ឱ្យព្រះវៃស្វានរ-អគ្នី ជាម្ចាស់នៃពន្លឺត្រឹមត្រូវ សុំឱ្យមានកំដរកម្តៅការពារដែលមិនដែលរលត់ ដើម្បីបណ្តេញភាពត្រជាក់ គ្រោះអាក្រក់ និងការខូចពិធីបុណ្យ។ បន្ទាប់មកពង្រីកតួនាទីរបស់ព្រះអគ្នី ចាប់ពីភ្លើងក្នុងផ្ទះទៅជាអ្នកគ្រប់គ្រងចក្រវាឡី រៀបចំគ្រប់សព្វតាមលំដាប់ បញ្ចេញរដូវតាមច្បាប់ធម្មតា និងនាំយកពិធីបុណ្យទៅដល់ទីបញ្ចប់។ ខទៅនេះត្រូវបានគ្រងព្រះកិត្តិយសជាផ្សេងតែមួយ ដែលព្រះអគ្នីនិងកាមៈរួមគ្នាជាអំណាចគ្រប់គ្រងលើអតីតនិងអនាគត។
អធ៌វេទ ៦.៣៧ គឺជាអារ្យធម៌ប្រឆាំងការស្តីបន្ទោសដ៏សង្ខេបមួយ ដែលអញ្ជើញសបថៈ គឺកម្លាំងការស្បថនិងការស្តីបន្ទោសដែលបានបង្កើតជារូបរាងកាយ និងមើលឃើញទាំងអស់ ឲ្យតាមដានអ្នកដែលបាននិយាយពាក្យស្តីបន្ទោសដ៏ប្រកាន់ខ្ជាប់។ វាបានដកការស្តីបន្ទោសចេញពីជីវិតខាងក្នុងរបស់ជនរងគ្រោះ និងបញ្ជូនកម្លាំងដាក់ទោសទៅកាន់អ្នកស្តីបន្ទោសវិញ ដោយមានភាពប្រាកដប្រជាដូចជាភ្លើងនិងរន្ទះ។ ការបញ្ចប់ចុងក្រោយបញ្ជូនអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើសទៅកាន់ម្រត្យុ ដោយបិទបញ្ចប់ការបញ្ច្រាស់ និងស្តារសុវត្ថិភាពឲ្យគ្រួសារនិងសហគមន៍។
AV ៦.៣៨ គឺជាមន្តអានុភាព varcasyam មួយដែលអញ្ជើញឲ្យត្រិស/វារចស គឺជាផ្ទៃរលោងដែលមានរូបកាយ ចេញពីទីតាំងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងមានអានុភាពបំផុតនៅក្នុងធម្មជាតិ និងសង្គម រួមទាំងសត្វសាហាវ ភ្លើង ព្រះអាទិត្យ និងគ្រឿងសំរាប់ព្រះរាជា និងសង្គ្រាម។ ដោយហៅឈ្មោះទីតាំងដែលផ្ទៃរលោងស្ថិតនៅរួច ហើយសុំឲ្យទេវីមកដោយសាមគ្គី គម្ពីរនេះធ្វើឲ្យមានការស្រប់ត្រាច និងអំណាចខាងក្នុងរបស់អ្នកស្រដិច ឬអ្នកឧបត្ថម្ភ ដោយមានព្រះឥន្ទ្រជាគំរូនៃអធិបតេយ្យភាពដែលព្រះនាងបាននាំមក។
អាវី ៦.៣៩ គឺជារូបមន្តសម្រាប់ទឹកធ្លាក់របស់ស្តេចដែលប្រមូលផ្តុំឥទ្ធិពលនៃជ័យជម្ន�របស់ព្រះឥន្ទ្រ (ឥន្ទ្រជូត) ទៅក្នុងទឹកល្អសង្គមដូចជា រាស្ត្រ (អំណាចស្ថិតស្ថេរ), យស (កិត្តិយសសាធារណ), និង វរចស (វត្តមានដ៏រុងរឿង)។ ក្នុងរយៈពេលបីមន្ត វាគិតយសជាអ្វីដែលអាចបំប៉នដោយពិធីសាសនាដូចជាគ្រឿងសំណែង, បន្ទាប់មកទាមទារជាការលេចធ្លោជាលក្ខណៈសាធារណដ៏យូរអង្វែង (ជយស្ឋតា)។
គាថាការពារខ្លីៗរបស់អាថរវៈនេះបង្កើត «ដែនដីគ្មានភ័យ» (អភ័យ) ពេញលេញជុំវិញភូមិនិងប្រជាជនដោយអំណាយតាមគ្រឿងសួគ៌ គឺស្ថានសួគ៌និងផែនដី អវកាស សោម សវិតារិនិងឫសីទាំងព្រះ។ បន្ទាប់មនុស្សអំណាយតាមឥន្ទ្រឲ្យសហគមន៍ «គ្មានសត្រូវ» គ្រប់ទិសទី ខណៈបញ្ជូនកំហឹងសត្រូវឲ្យចេញពីទីតាំង។ គាថានេះដើរតួជាត្រាំការពារ (ទិគពន្ធនៈ) ពីរបៀបតម្រៀបសួគ៌ទៅកាន់កាប់សន្តិសុខក្នុងតំបន់។