Mahabharata (BORI Critical Edition) in Khmer

អាទិព៌វ (Ādi Parva) ជាមូលដ្ឋានស្ថាបត្យកម្មនៃមហាភារតៈ។ នៅទីនេះ ត្រូវបានដាក់ស្ថាបនារចនាសម្ព័ន្ធនៃការនិទានជាច្រើនស្រទាប់—នរណានិយាយទៅកាន់នរណា និងនិយាយដោយហេតុអ្វី—ដើម្បីឲ្យការពិភាក្សាអំពីធម្ម (dharma) ផលនៃកម្ម (karma) និងរាជធម្មនៅព៌វបន្ទាប់ៗ អាចយល់បានថាជាប្រពៃណីតែមួយដែលរួមបញ្ចូលគ្នា។ ព៌វនេះបង្ហាញថា រឿងមហាកាព្យមិនមែនជាការ...

អារណ្យកបរវៈ (ដែលគេយោងយ៉ាងទូលំទូលាយថា វនបរវៈ) រៀបរាប់ការផ្លាស់ប្តូររបស់បណ្ឌវៈពីជីវិតអធិរាជដ៏រុងរឿង ទៅកាន់ការនិរទេសដែលមានវិន័យ បន្ទាប់ពីត្រូវដកហូតសិទ្ធិដោយល្បែងស៊ូតា។ នៅទីនេះ ការសួររកន័យសីលធម៌ក្នុងមហាភារតៈ ផ្លាស់ពីច្បាប់និងវិន័យក្នុងរាជសភា ទៅកាន់ “ទីល្បង” នៃព្រៃ ដែលធម៌ត្រូវឈរជើងមាំមួនក្រោមភាពខ្វះខាត ការអាម៉ាស់ និងភាពម...

ឧទ្យោគបរវ (សៀវភៅទី៥) ជាចំណុចស្នូលនៃមហាភារត ដែលភ្ជាប់រវាងការបញ្ចប់ជីវិតនិរទេស និងការផ្ទុះសង្គ្រាមបើកចំហ។ បន្ទាប់ពីបណ្ឌវបានបំពេញរយៈពេលលាក់ខ្លួនតាមកិច្ចព្រមព្រៀង កថានេះនាំឲ្យឃើញការប្រមូលសម្ព័ន្ធមិត្ត ការប្រជុំក្រុមប្រឹក្សា និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរាជសភា។ នៅទីនេះ “រាជនីតិ” (វិជ្ជារដ្ឋបាល) មិនមែនជាល្បិចឈ្នះចាញ់ទេ ប៉ុន្តែជា...

ដ្រូណបរវៈ (សៀវភៅទី ៧) គឺជាចំណុចដែលសង្គ្រាមកុរុក្សេត្រ កើនឡើងយ៉ាងសម្រេចចិត្ត បន្ទាប់ពីការធ្លាក់ចុះរបស់ភីෂ្ម។ ពេលដ្រូណាចារ្យ ទទួលយកការបញ្ជាការកងទ័ពកૌរৱ ការនិទានផ្លាស់ពីភាពដូចជាមិនអាចឈ្នះបានរបស់មហាបុរសជាន់ខ្ពស់ ទៅកាន់ភាពតឹងរឹងនៃយុទ្ធវិធីរបស់គ្រូ-មេបញ្ជាការ ដែលមានជំនាញលើអស្ត្រ និងការរៀបចំទ័ព (វ្យូហៈ) ដល់ថ្នាក់សាកល្បងព្រ...

សាល្យបរវៈ (សៀវភៅទី៩) ពិពណ៌នាអំពីដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃសង្គ្រាមកុរុក្សេត្រ ដែលសមត្ថភាពយុទ្ធសាស្ត្ររបស់កោរវៈរលំចុះបន្ទាប់ពីបាត់បង់មេបញ្ជាការសំខាន់ៗ ហើយនាំទៅរកការប្រយុទ្ធបែបប្រពៃណីចុងក្រោយៗ។ ពេលខ្សែបញ្ជាការខូចខាត កងទ័ពខ្សោយទាំងសណ្តាប់ធ្នាប់ និងទឹកចិត្ត ការសម្រេចចិត្តកាន់តែរអាក់រអួល ហើយរឿងរ៉ាវត្រូវបានគូរជាមួយទិដ្ឋភាពសមរភូម...

ស្ត្រីបរវៈ (សៀវភៅទី ១១) ជាផ្នែកនៃមហាភារតៈដែលបង្ហាញការត្រួតពិនិត្យខាងសីលធម៌ និងអារម្មណ៍ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីសង្គ្រាម។ រឿងរ៉ាវផ្លាស់ពីការប្រកួតប្រជែងយុទ្ធសាស្ត្រ និងសេចក្តីអំណរ​នៃជ័យជម្នះ ទៅកាន់សីលធម៌នៃ “អ្វីដែលនៅសល់ក្រោយសង្គ្រាម”។ ការយំសោករបស់ស្ត្រីរាជវង្ស និងការបង្ហាញការបាត់បង់ជាសាធារណៈ ធ្វើឲ្យជ័យជម្នះត្រូវបានមើលឃើញជាវិបត...

អនុសាសនបវ៌ (សៀវភៅទី ១៣) ជាផ្នែកដ៏ធំមួយនៃសំណុំអធិប្បាយបន្ទាប់សង្គ្រាមក្នុងមហាភារតៈ ដែលបន្តការប្រៀនប្រដៅយូរអង្វែងរបស់ភីष្មបិតាមហៈទៅកាន់យុធិષ્ઠិរ ខណៈព្រះអង្គស្ថិតលើគ្រែព្រួញ។ ស៊ុមរឿងនៅទីនេះស្ងប់ស្ងាត់ និងមានលក្ខណៈនីតិធម៌ជាងសង្គ្រាម៖ ថាមពលសីលធម៌របស់មហាកាវ្យត្រូវបានបង្វែរពីការប្រកួតយុទ្ធសាស្ត្រ ទៅកាន់ការស្ថាបនាឡើងវិញនៃបទ...

អាស្រាមវាសិកបរវ (សៀវភៅទី១៥) កត់ត្រាការផ្លាស់ប្តូរផ្នែកសីលធម៌ និងផ្នែកចិត្តវិជ្ជា ពីការគ្រប់គ្រងរាជ្យទៅកាន់ការដកខ្លួនបែបសមណៈ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមកុរុក្សេត្រ។ បណ្ឌវបានទទួលអធិបតេយ្យភាពហើយ ប៉ុន្តែស្នាមសីលធម៌នៃអំពើហិង្សាមិនទាន់រលាយ; ក្នុងបរិយាកាសនោះ ពួកគេនៅតែអភិរក្ស និងថែទាំធ្រិតរាស្ត្រ និងគន្ធារីដែលចាស់ជរា នៅក្នុងរបៀបរាជសា...

មហាប្រាស្ថានិកបរវ (សៀវភៅទី ១៧) ពិពណ៌នាពីការផ្លាស់ប្តូរដ៏ដាច់ខាតរបស់បណ្ឌវៈ ពីអធិបតេយ្យភាពរាជ្យទៅកាន់ការលះបង់លោកិយ និងការចាកចេញដ៏មហិមា (មហាប្រាស្ថាន)។ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាម—ពេលវង្សសម្ព័ន្ធមិត្តរលំ និងសណ្តាប់ធ្នាប់លោកិយរងការបាក់បែក—បរវនេះបង្ហាញការបិទបញ្ចប់ផ្នែកសីលធម៌នៅចុងវគ្គនៃមហាកាវ្យ។ រឿងត្រូវបានដាក់ក្នុងស៊ុមនៃការសូត្ររប...