Sukta 69

Mantra 1

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं मन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरंध्या विवासति ॥

นางนำออกมาถวายแก่ท่านครั้งแล้วครั้งเล่า—พลังแห่งแรงบันดาลใจในฉันทลักษณ์ตรีษฏุภะ (Triṣṭubh) คือแรงหล่อเลี้ยง (iṣ) แด่อินทุ (Indu=โสมะ) ผู้ยินดีในวีรชน; ด้วยความคิดใคร่ครวญ (dhī) นางปรนนิบัติท่านเพื่อให้ได้มาซึ่งปัญญาอันสว่างไสว (medhā); และปุรันธี (Purandhī) พลังแห่งความบริบูรณ์ ถวายการนมัสการของนาง

Mantra 2

नदं व ओदतीनां नदं योयुवतीनाम् । पतिं वो अघ्न्यानां धेनूनामिषुध्यसि ॥

ท่านเป็นกระแสก้องกังวานแก่พลังที่พองตัวของท่าน เป็นสายน้ำที่ส่งเสียงแก่พลังผู้ผูกเทียมอยู่เสมอ; ท่านเป็นเจ้าแห่งโคผู้มิอาจทำร้ายได้—แห่งธารน้ำนม—เพื่อให้แรงหล่อเลี้ยง (iṣ) ถูกยึดมั่นไว้ภายในเรา

Mantra 3

ता अस्य सूददोहसः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन्देवानां विशस्त्रिष्वा रोचने दिवः ॥

เหล่าผู้รีดน้ำนมลายด่างเหล่านี้ ผู้ให้ผลอุดม หลอมรวมและเตรียมโสมะ (Soma); นางทั้งหลายคือหมู่ชนของเทพ ณ กาลกำเนิด—ในโลกสว่างสามชั้น (rocanā) แห่งฟ้า นางสถาปนาบูชาบรรณอันเรืองรอง

Mantra 4

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥

ด้วยถ้อยคำจงรุกไปสรรเสริญอินทระ ผู้เป็นเจ้าแห่งโคแห่งแสง เพื่อว่าเราจะได้รู้จัก—บุตรแห่งสัจจะ เจ้าแท้แห่งความเป็นอยู่ที่ชอบธรรม

Mantra 5

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे ॥

จงมาเถิด—ให้พลังสีแดงปนน้ำตาลถูกปลดปล่อยและวางลงเหนือบัรหิษ (หญ้าศักดิ์สิทธิ์) ณ ที่ซึ่งเราจะร่วมประสานกันเป็นหนึ่ง ในความกลมกลืนแห่งความใฝ่ปรารถนาและการบูชา

Mantra 6

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥

เพื่ออินทระ เหล่ารัศมีแห่งแสง (gāvaḥ) ได้รีดน้ำนมผสมอันอุดม—ความรื่นรมย์หวานดุจน้ำผึ้งสำหรับผู้ถือวัชระ—เมื่อเขาพบมันในโพรงใกล้ คือในซอกลึกภายใน

Mantra 7

उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि । मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥

เมื่อท่านขึ้นสู่แดนอันกว้างใหญ่—เรือนของผู้รุ่งโรจน์—จงไป ณ ที่นั้นเถิด โอ้ อินทรา; ครั้นดื่มความรื่นรมย์อันหวานดุจน้ำผึ้งแล้ว จงเคลื่อนไปเป็นสหายกับเรา ณ “สามคราเจ็ดก้าว” แห่งมิตรภาพนั้น.

Mantra 8

अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत । अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥

จงขับร้องเถิด จงขับร้องให้ก้อง—โอ้ ผู้รักพิธีบูชา—จงขับร้องเถิด; ให้บุตรทั้งหลายขับร้องด้วย ขับร้องอย่างองอาจดุจป้อมปราการอันมั่นคง.

Mantra 9

अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् । पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥

บทสวดก้องลงเบื้องล่าง ดุจเสียงกลิ้งกังวาน โอบล้อมและสั่นสะเทือน; เปลวเพลิงสีเหลืองแกมแดงกระโจนวนรอบ. เพื่ออินทรา วาจาศักดิ์สิทธิ์อันดลใจ—พรหมัน (brahman)—ถูกยกขึ้นให้ปรากฏ.

Mantra 10

आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः । अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥

เมื่อเหล่าผู้ว่องไว ผู้ให้น้ำนมอุดม มาถึงที่นี่ดุจโผบิน โดยไม่กระเซ็นกระจาย—จงฉวยโสมะ (Soma) อันไม่หกไหลไว้ให้มั่น เพื่อให้อินทระ (Indra) ได้ดื่ม; จงประคองความรื่นรมย์นั้นให้คงอยู่ ไม่ให้เล็ดรอดไป

Mantra 11

अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत । वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥

อินทระได้ดื่ม; อัคนิ (Agni) ได้ดื่ม; เทพทั้งปวงก็เริงร่า. วรุณะ (Varuṇa) ก็สถิตอยู่ ณ ที่นี้; และเหล่าน้ำทั้งหลายเคลื่อนเข้าหาเขาพร้อมเสียงพึมพำ ดุจแม่โคส่งเสียงล้อมลูกโค—หล่อเลี้ยงระเบียบอันสถิตภายในด้วยการไหลอันยินยอมของตน

Mantra 12

सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः । अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्म्यं सुषिरामिव ॥

วรุณะเอ๋ย ท่านเป็นเทพผู้ประเสริฐแท้; แม่น้ำทั้งเจ็ดของท่านไหลตามสันหลังของท่าน—ความสูงที่อุ้มคลื่นไว้—ดุจลำธารผ่านช่องทางที่ขุดไว้ดี: ฉะนั้นกระแสอันเป็นระเบียบจึงเคลื่อนไปในท่านโดยไร้รอยรั่วไหล

Mantra 13

यो व्यतीँरफाणयत्सुयुक्ताँ उप दाशुषे । तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥

ผู้ใดขับแยกกองกำลังที่ต้านกันออก และนำพลังอันเทียมแอกดีให้เข้าใกล้ผู้ถวายทาน—ผู้นั้นคือผู้นำผู้ว่องไว; รูปนั้นเองเป็นมาตราและแบบอย่าง, ผู้ซึ่งถูกปลดปล่อยให้กระทำการได้โดยเสรี.

Mantra 14

अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः । भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥

ผู้ทรงพลัง ศักระ ได้ฟาดออกอย่างองอาจ; อินทระได้ก้าวล่วงพ้นความชิงชังทั้งปวง. ด้วยวาจาศักดิ์สิทธิ์ (girá) ที่แผ่ไกลยิ่งกว่า เขาผ่าหม้อของ “เยาว์วัย” แม้ที่กำลังต้มสุกอยู่—ดังนี้รูปขบวนอันเป็นศัตรูย่อมแตกสลายด้วยถ้อยคำที่สูงกว่า.

Mantra 15

अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्नवं रथम् । स पक्षन्महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥

ดุจทารกน้อย ดุจเด็กหนุ่ม เขายืนขึ้นบนรถศึกที่ใหม่อยู่เสมอ. เขาทำให้พลังอันยิ่งใหญ่แห่งพลังดิบ—ดุจมหิษะผู้ทรงฤทธิ์—สุกงอมและจัดเตรียม แล้วถวายแด่พระบิดาและพระมารดา; ผู้มีเจตจำนงกว้างไกลและให้ผลได้ทั่วถึง.

Mantra 16

आ तू सुशिप्र दम्पते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् । अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥

ข้าแต่ผู้มีริมฝีปากงาม เจ้าแห่งเรือน จงเสด็จมาเถิด; จงขึ้นรถศึกทองคำ. แล้วจงเทียมม้าส่องประกาย—มีกำลังดุจพันเท้า แดงเรื่อด้วยฤทธิ์—ให้พาเราไปตามหนทางแห่งความสวัสดี และเคลื่อนไปไม่รู้เหน็ดเหนื่อย.

Mantra 17

तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतव आवर्तयन्ति दावने ॥

แท้จริงดังนี้ ผู้ที่นอบน้อมบูชาก็เข้าไปใกล้และนั่งร่วมกับพระผู้เป็นใหญ่ผู้ทรงเป็นกษัตริย์ด้วยตนเอง (สวราช). แม้เป้าหมายอันจัดวางไว้อย่างดีของพระองค์ก็ปรากฏชัด เมื่อเขาทั้งหลายหันพระองค์ไปสู่การเดินทาง ไปสู่การให้ทาน.

Mantra 18

अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् । पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥

ตามรอยเคหสถานดึกดำบรรพ์ (ที่พำนักนิรันดร์) เหล่าผู้แสวงญาณอันเป็นที่รักเหล่านี้ก้าวไป. เขาทั้งหลายบรรลุความก้าวหน้าดั้งเดิมอันก่อนหน้า—ผู้ที่ตัดแต่งหญ้าบูชา (บรรหิษ) และจัดวางพลังให้ถูกต้องแล้ว.