Sukta 69

Mantra 1

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं मन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरंध्या विवासति ॥

വീണ്ടും വീണ്ടും പുരന്ധി (പൂർണ്ണതയുടെ ശക്തി) നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ത്രിഷ്ടുഭ്‌ ഛന്ദസ്സിന്റെ പ്രേരണാശക്തിയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു—വീരന്മാരിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന സോമനുവേണ്ടി പോഷകമായ ഇഷ് (ആഹാര-പ്രേരണം). ധിയാ (ചിന്ത)യോടെ അവൾ മേധാ-സാതി (പ്രകാശമയ ബുദ്ധിയുടെ പ്രാപ്തി)ക്കായി നിങ്ങളെ സേവിച്ച് ആരാധന അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 2

नदं व ओदतीनां नदं योयुवतीनाम् । पतिं वो अघ्न्यानां धेनूनामिषुध्यसि ॥

നീ നിന്റെ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന ശക്തികൾക്കു നാദമയമായ പ്രവാഹമാകുന്നു; എപ്പോഴും യോജിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തികൾക്കു മുഴങ്ങുന്ന ധാരയാകുന്നു. നീ അഘ്ന്യാ (അഹിംസ്യ/അജേയ) പശുക്കളുടെ—പാൽധാരയായ ധേനുക്കളുടെ—പതിയാണ്; പോഷകമായ ഇഷ് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുവാൻ.

Mantra 3

ता अस्य सूददोहसः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । जन्मन्देवानां विशस्त्रिष्वा रोचने दिवः ॥

ഈ പുള്ളിപ്പശുക്കൾ (പൃശ്നി), സമൃദ്ധമായ ദോഹമുള്ളവർ, സോമത്തെ കലർത്തി ഒരുക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ജന്മസമയത്ത് അവർ ദേവജനങ്ങളുടെ വിശഃ (ജനസമൂഹങ്ങൾ) ആകുന്നു; ദ്യൗവിന്റെ മൂന്ന് രോചനങ്ങളിൽ അവർ ദീപ്തമായ അർപ്പണം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 4

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥

വാക്കുകൊണ്ട് ഗോപതി ഇന്ദ്രനെ മുന്നോട്ടു വെച്ച് സ്തുതിച്ചു പാടുക, ഞങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്—സത്യത്തിന്റെ സൂനു, ഋതത്തിന്റെ സത്യപതി.

Mantra 5

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे ॥

വരിക—ഹരി (താമ്ര) ശക്തികൾ അഴിച്ചുവിട്ട് ബർഹിഷിൽ അധിവസിക്കട്ടെ; അവിടെ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച്, ഒരേ അർപ്പണ-സ്വരത്തിൽ, സംനവാമഹേ.

Mantra 6

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഗാവഃ (പ്രകാശ-കിരണങ്ങൾ) വജ്രിണേയ്ക്ക് മധുരസമായ മധു ദോഹിക്കുന്നു—സമൃദ്ധ മിശ്രണം; അവൻ അതിനെ ഉപഹ്വരത്തിൽ, അടുത്തുള്ള കുഴിവിടവിൽ, അന്തർഗഹ്വരത്തിൽ, വിദത് (കണ്ടെത്തുമ്പോൾ).

Mantra 7

उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि । मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥

നീ പ്രകാശവാനായ (ബ്രധ്ന)ന്റെ വിശാല ലോകത്തിലേക്ക്—അവന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക്—ഉയരുമ്പോൾ, അവിടെ പോകുക, ഹേ ഇന്ദ്ര; മധുരമായ മധു പാനം ചെയ്ത്, സഖ്യത്തിന്റെ ത്രിഃ-സപ്ത പദങ്ങളിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം സഹചാരിയായി സഞ്ചരിക്കു.

Mantra 8

अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत । अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥

പാടുവിൻ, ഉച്ചത്തിൽ പാടുവിൻ—ഹേ യജ്ഞപ്രിയ മേധാവികളേ—പാടുവിൻ; പുത്രന്മാരും പാടട്ടെ, ഒരു പുരംപോലെ അജയ്യമായ ധൈര്യത്തോടെ പാടട്ടെ—അങ്ങനെ സ്തുതി സത്യത്തിനായി കോട്ടയാക്കിയ നിലമായി നിലനിൽക്കട്ടെ.

Mantra 9

अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् । पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥

താഴോട്ടു സ്തുതിയുടെ നാദം ഗർജനപോലെ മുഴങ്ങുന്നു, ചുറ്റി വിറയ്ക്കുന്നു; പിങ്ങള ജ്വാല ചുറ്റും ചാടുന്നു—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പ്രചോദിതമായ ബ്രഹ്മ (വാണി) പ്രത്യക്ഷതയിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

Mantra 10

आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः । अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥

വേഗമുള്ള, സുദുഘാ (സമൃദ്ധമായി നൽകുന്ന) ഏന്യഃകൾ ഇവിടെ പറന്നു വരുമ്പോൾ, ചിതറിക്കാതെ—അപ്പോൾ അപാസ്ഫുരം (ചോർന്നൊഴുകാത്ത) സോമത്തെ പിടിച്ചു നിർത്തുക, ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യാൻ; ഇറങ്ങിവരുന്ന ശക്തിക്കായി ആ ആനന്ദം സ്ഥിരമായി നിലനിർത്തുക.

Mantra 11

अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत । वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥

ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്തു; അഗ്നിയും പാനം ചെയ്തു; എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിച്ചു. വരുണനും ഇവിടെ വസിച്ചു; ആപഃ (ജലങ്ങൾ) മർമരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് നീങ്ങി—കിടാവിനെ ചുറ്റി അമ്മമാർ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ—അന്തർസ്ഥ ഋതത്തെ അവരുടെ ഒഴുകുന്ന സമ്മതത്തോടെ പോഷിപ്പിച്ചു.

Mantra 12

सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः । अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्म्यं सुषिरामिव ॥

ഹേ വരുണ, നീ സുദേവൻ (പരിപൂർണ്ണ ദിവ്യൻ) ആകുന്നു; നിന്റെ സപ്ത സിന്ധവഃ നിന്റെ കാകുദം—തരംഗവാഹിയായ ഉയരം—അനുസരിച്ച് ഒഴുകുന്നു, നന്നായി ചാനലാക്കിയ പാതയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഒഴുക്കുകൾപോലെ; അങ്ങനെ നിനക്കുള്ളിൽ ഋതബന്ധിത ധാരകൾ ഭംഗമില്ലാതെ ഒഴുകുന്നു.

Mantra 13

यो व्यतीँरफाणयत्सुयुक्ताँ उप दाशुषे । तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥

വിരുദ്ധബലങ്ങളെ പിരിച്ചുവിട്ട്, ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ അടുക്കൽ സുസംയുക്ത ശക്തികളെ സമീപിപ്പിച്ചവൻ—അവൻ തന്നേ വേഗശാലിയായ നേതാവ്; അവന്റെ അതേ രൂപം തന്നെയാണ് ഉപമാ-മാപം; അവൻ തന്നെയാണ് മോചിതനായി സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നവൻ.

Mantra 14

अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः । भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥

അത്യന്തം ശക്തിയോടെ ശക്രൻ പ്രഹരിച്ചു; ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ചു. ‘യുവ’ന്റെ പാച്യമാനമായ ഓദനപാത്രം പോലും അവൻ പിളർക്കുന്നു—പര-ഗിരാ, ദൂരവ്യാപിയായ വാക്കിനാൽ; അങ്ങനെ ഉയർന്ന ഉച്ചാരണത്താൽ ശത്രുരൂപങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു.

Mantra 15

अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्नवं रथम् । स पक्षन्महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥

ചെറിയ കുഞ്ഞുപോലെ, യുവ കുമാരനെപ്പോലെ, അവൻ സദാ പുതുമയുള്ള രഥത്തിൽ കയറുന്നു. വന്യ ഊർജത്തിന്റെ മഹിഷസദൃശമായ മഹാശക്തിയെ അവൻ പാകപ്പെടുത്തി ഒരുക്കി, പിതാവിനും മാതാവിനും അർപ്പിക്കുന്നു—വിഭു-ക്രതു, വിശാലവും സർവ്വഫലപ്രദവുമായ സംकल्पമുള്ളവൻ.

Mantra 16

आ तू सुशिप्र दम्पते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् । अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥

ഹേ സുഷിപ്ര, ദമ്പതേ (ഗൃഹപതേ)! വരിക; ഹിരണ്യമയമായ രഥത്തിൽ आरोഹണം ചെയ്യുക. പിന്നെ ദ്യുക്ഷം (പ്രകാശമുള്ള) അശ്വത്തെ യോജിപ്പിക്കുക—ശക്തിയിൽ സഹസ്രപാദം, ബലത്തിൽ അരു‍ഷം (ചുവപ്പുനിറമുള്ളത്)—അത് ഞങ്ങളെ സ്വസ്തി (മംഗളം) ഉള്ള പഥത്തിൽ വഹിക്കട്ടെ, ഗതിയിൽ അഹസ് (അക്ലാന്തം) ആയിരിക്കട്ടെ.

Mantra 17

तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतव आवर्तयन्ति दावने ॥

അവനെയേ—അതെ, ഇങ്ങനെ—നമസ്കരിക്കുന്ന ഉപാസകർ സമീപിച്ചു വന്ന് സ്വരാജ (സ്വയം-ശാസകൻ) പ്രഭുവിനോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ സുധിതം (സുസ്ഥാപിതമായ) ലക്ഷ്യവും വ്യക്തമാകുന്നു, അവർ അവനെ യാത്രയിലേക്കും ദാനത്തിലേക്കും (ദാവനേ) തിരിക്കുന്നപ്പോൾ.

Mantra 18

अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् । पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥

പ്രാചീന വാസസ്ഥാനം (ശാശ്വത ധാമം) അനുസരിച്ച്, ഇവർ പ്രിയമേധാസഃ—പ്രിയമായ ബോധാന്വേഷകർ—മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു. മുൻകാലത്തെ, ആദിമമായ പ്രയതി (മുന്നേറ്റം) അവർ പ്രാപിക്കുന്നു—ബർഹിസ് (യജ്ഞഘാസം) വെട്ടി ഒരുക്കിയവരും, ഊർജങ്ങളെ ഹിതപ്രയസ് (ശരിയായ ക്രമത്തിൽ) സ്ഥാപിച്ചവരും.