Sukta 49

Mantra 1

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥

จงขับสรรเสริญพระอินทระผู้มีทานอันประเสริฐ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้รู้และประจักษ์พระองค์—พระผู้เอื้อเฟื้อผู้มั่งคั่งด้วยความอุดมมากมาย ผู้ฝึกและเพิ่มพูนผู้สรรเสริญประหนึ่งด้วยกำลังพันเท่า

Mantra 2

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः ॥

ดุจกองทัพชูธงร้อยผืน เขาก้าวรุดหน้าอย่างองอาจ; ด้วยแรงอันห้าวหาญ เขาฟาดฟันเหล่าวฤตระ (Vṛtra) เพื่อผู้ให้ทาน. ดุจน้ำคั้นไหลจากภูผา ทานของเขาพรั่งพรูทวีขึ้น—ผู้เปี่ยมด้วยความรื่นรมย์และพลังอันมากมาย

Mantra 3

आ त्वा सुतास इन्दवो मदा य इन्द्र गिर्वणः । आपो न वज्रिन्नन्वोक्यं सरः पृणन्ति शूर राधसे ॥

เพื่อความปีติเมามายของพระองค์ หยดโสมะ (Soma) ที่คั้นแล้ว—ความเริงรื่น—หลั่งมาหาพระองค์ โอ้อินทระ ผู้เป็นเจ้าแห่งบทสรรเสริญ. ดุจสายน้ำไหลตามทางเติมเต็มสระ มันทั้งหลายเติมเต็มพระองค์—โอ้ผู้ถือวัชระ โอ้วีรบุรุษ เพื่อกิจแห่งทานของพระองค์

Mantra 4

अनेहसं प्रतरणं विवक्षणं मध्वः स्वादिष्ठमीं पिब । आ यथा मन्दसानः किरासि नः प्र क्षुद्रेव त्मना धृषत् ॥

จงดื่มแก่นสารอันหอมหวานดุจน้ำผึ้งนี้—ไม่เร่งร้อน พาเราข้ามพ้นโดยสวัสดี และแผ่ขยายพลังแห่งวาจา—หวานที่สุดแก่ดวงจิต. ครั้นเมื่อท่านสว่างไสวด้วยความปีติแล้ว ขอจงเทหลั่งออกมาเบื้องหน้าเพื่อเรา; ด้วยพลังภายในของท่านเอง จงกล้าหาญก้าวไป ดุจลำธารน้อยที่ไหลรินไปข้างหน้าเอง.

Mantra 5

आ नः स्तोममुप द्रवद्धियानो अश्वो न सोतृभिः । यं ते स्वधावन्त्स्वदयन्ति धेनव इन्द्र कण्वेषु रातयः ॥

ด้วยความคิดที่ผลักดัน ขอจงแล่นมาสู่บทสรรเสริญของเรา ดุจม้าศึกที่วิ่งไปพร้อมเหล่าผู้คั้นน้ำโสม. โอ้อินทระ ผู้มั่งคั่งด้วยพลังของตนเอง กระแสน้ำนมอันหล่อเลี้ยงทำให้มันหวานชื่น—คือทานที่ตื่นขึ้นท่ามกลางเหล่ากัณวะ (Kaṇva).

Mantra 6

उग्रं न वीरं नमसोप सेदिम विभूतिमक्षितावसुम् । उद्रीव वज्रिन्नवतो न सिञ्चते क्षरन्तीन्द्र धीतयः ॥

เรานั่งเข้าใกล้วีรบุรุษผู้เกรี้ยวกราดนั้นด้วยนมัสการ—ด้วยอานุภาพอันไพศาล ด้วยทรัพย์อันไม่ร่อยหรอ. โอ้วัชริน (ผู้ถือวัชระ) อินทระ ดุจถุงน้ำที่เต็มเปี่ยมซึ่งเทรินจากเบื้องบน ฉันนั้น ความคิดอันดลใจย่อมหลั่งไหลออกมา จากฤทธาแห่งสายฟ้าของท่าน.

Mantra 7

यद्ध नूनं यद्वा यज्ञे यद्वा पृथिव्यामधि । अतो नो यज्ञमाशुभिर्महेमत उग्र उग्रेभिरा गहि ॥

ไม่ว่าจะเป็นบัดนี้ หรือในพิธีบูชายัญ (ยัชญะ) หรือเหนือแผ่นดิน—เพราะเหตุนั้น ขอท่านจงมาสู่เครื่องบูชาของเราพร้อมเหล่าผู้ว่องไวของท่าน โอผู้มีจิตอันยิ่งใหญ่ จงมาเถิด โอผู้เกรียงไกรน่าเกรงขาม จงมาพร้อมฤทธิ์เดชอันน่าเกรงขามทั้งหลาย

Mantra 8

अजिरासो हरयो ये त आशवो वाता इव प्रसक्षिणः । येभिरपत्यं मनुषः परीयसे येभिर्विश्वं स्वर्दृशे ॥

ม้าสีอรุณของท่านนั้นว่องไว ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ดุจลมที่พวยพุ่งกรูไป ด้วยพวกมัน ท่านโอบล้อมคุ้มครองวงศ์วานมนุษย์ และด้วยพวกมัน ท่านทำให้สรรพสิ่งทั้งปวงได้เห็นสวรรค์อันส่องสว่าง (svàr)

Mantra 9

एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः । यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने ॥

เพียงเท่านี้แล เราขอวิงวอนพระกรุณาของท่าน โออินทระ—พระกรุณาที่อุดมด้วย ‘โค’ แห่งแสง (go) คือรัศมีแห่งญาณ ดังที่ท่านเคยคุ้มครองเมธยาติติ (Medhyātithi) โอผู้เอื้อเฟื้อ ดังที่ท่านคุ้มครองนีปาติติ (Nīpātithi) ในการได้มาซึ่งความบริบูรณ์แห่งทรัพย์

Mantra 10

यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे । यथा गोशर्ये असनोॠजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत् ॥

ดุจที่ท่าน ผู้มั่งคั่งด้วยทาน ได้เกื้อหนุนคัณวะ (Kaṇva) ในกิจแห่งตรสทัศยุ (Trasadasyu); ดุจที่ท่านในหมู่ปักถะ (Paktha) ท่ามกลางคอกล้อมสิบชั้น; ดุจที่ท่าน ณ โคศารยะ (Gośarya) ได้ชนะเพื่อฤชิศวัน (Ṛjiśvan)—ฉันนั้นแล อินทระ (Indra) โปรดประทานทรัพย์แห่งแสงแก่เรา อุดมด้วยรัศมี และเต็มเปี่ยมด้วยทองคำ.