Sukta 49

Mantra 1

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥

நல்ல தானம் உடைய இந்திரனை நோக்கி, ஓ மக்களே, பாடி ஸ்துதி செய்யுங்கள்; அப்பொழுது நீங்கள் அவரை அறிந்து உணர்வீர்கள். பலவசு நிறைந்த மघவா அவர், ஸ்தோத்திரகரனை (ஜரித்ரு) ஆயிரமடங்கு வலத்தால் போல் பயிற்றுவித்து வளப்படுத்துகிறார்.

Mantra 2

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः ॥

நூறு கொடிகளுடைய படை போல அவர் துணிவுடன் முன்னே செல்கிறார்; தானம் செய்பவனுக்காக (தாஶுஷ்) அவர் வேகத்துடன் வ்ருத்ரர்களைத் தகர்க்கிறார். மலைமீது வழியும் ரசங்கள் போல, அவரது தானங்கள் பெருகி எழுகின்றன—அவர் புருபோஜஸ், மிகுந்த அனுபவமும் வலிமையும் உடையவர்.

Mantra 3

आ त्वा सुतास इन्दवो मदा य इन्द्र गिर्वणः । आपो न वज्रिन्नन्वोक्यं सरः पृणन्ति शूर राधसे ॥

ஹே கீர்வண இந்திரா, மயக்கமூட்டும் சுத-சோமத் துளிகள் உம்மை நோக்கி வருகின்றன. ஹே வஜ்ரின், ஓட்டத்தில் வரும் நீர் ஏரி/சரஸை நிரப்புவது போல, அவை, ஹே வீரா, உமது ராதஸ் (தானச் செயல்) பொருட்டு உம்மை நிறைக்கின்றன.

Mantra 4

अनेहसं प्रतरणं विवक्षणं मध्वः स्वादिष्ठमीं पिब । आ यथा मन्दसानः किरासि नः प्र क्षुद्रेव त्मना धृषत् ॥

இந்தத் தேன்மய சாரத்தைப் பருகு—தாமதமற்றது, நம்மை நலமாகக் கரை சேர்ப்பது, வாக்கின் ஆற்றலை விரிவாக்குவது, ஆன்மாவிற்கு மிக இனிமையானது. நீ ஆனந்தத்தில் ஒளிர்ந்து எழும்போது, அதை எங்கள் முன்னே பொழி—உன் இயல்பான உள்ளார்ந்த வலிமையால் துணிவுடன்—சிறு ஓடை தன் வேகத்தால் முன்னே பாய்ந்து தன்னைப் பொழிவதுபோல்.

Mantra 5

आ नः स्तोममुप द्रवद्धियानो अश्वो न सोतृभिः । यं ते स्वधावन्त्स्वदयन्ति धेनव इन्द्र कण्वेषु रातयः ॥

சிந்தனையால் உந்தப்பட்டு எங்கள் ஸ்தோத்திரத்தினை நோக்கி ஓடி வா—சோமம் பிழிபவர்களுடன் குதிரை ஓடுவதுபோல். ஹே ஸ்வதாவான் இந்திரா, உனக்காகத் தேனுக்கள் அதை இனிமையாக்குகின்றன—கண்வர்களிடையே விழித்தெழும் கொடைகள்.

Mantra 6

उग्रं न वीरं नमसोप सेदिम विभूतिमक्षितावसुम् । उद्रीव वज्रिन्नवतो न सिञ्चते क्षरन्तीन्द्र धीतयः ॥

அந்த உக்கிர வீரனருகே நாம் வணக்கத்துடன் அமர்கிறோம்—உன் விபூதி, உன் அழியாத செல்வம். ஹே வஜ்ரின் இந்திரா, மேலிருந்து நிரம்பிய நீர்த்தோல் பொழிவதுபோல், ஊக்கமுற்ற தீதிகள் (உந்தப்பட்ட சிந்தனைகள்) ஓடைகளாய் சுரக்கின்றன.

Mantra 7

यद्ध नूनं यद्वा यज्ञे यद्वा पृथिव्यामधि । अतो नो यज्ञमाशुभिर्महेमत उग्र उग्रेभिरा गहि ॥

இது இப்பொழுதாயினும், யாகத்திலாயினும், பூமியின் மேற்பரப்பிலாயினும்—ஆகையால், ஓ உக்ர-மனத்தோனே, உன் விரைவோடிகள் (அச்வங்கள்) உடன் எங்கள் யஜ்ஞ-ஹவிஸிற்கு வா; ஓ உக்ரனே, உக்ர சக்திகளுடன் வா.

Mantra 8

अजिरासो हरयो ये त आशवो वाता इव प्रसक्षिणः । येभिरपत्यं मनुषः परीयसे येभिर्विश्वं स्वर्दृशे ॥

உன் ஹரித (செம்பொன் நிற) அச்வங்கள் அஜிர—சோர்வறியாதவை—மிக விரைவானவை; எழுச்சியுடன் பாயும் காற்றைப் போலவே வேகமுடையவை. அவைகளால் நீ மனிதரின் சந்ததியைச் சுற்றிவளைத்து காக்கிறாய்; அவைகளால் எல்லா உலகமும் ஸ்வரின் (ஒளிமிகு விண்ணின்) தரிசனத்தைப் பெறச் செய்கிறாய்.

Mantra 9

एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः । यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने ॥

ஓ இந்திரா, கோமத்—ஒளி-‘கோ’கள் (அறிவுக் கதிர்கள்) நிறைந்த—உன் சும்னம் (அருள்) இத்தனை அளவையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம். ஓ மகவன், நீ மெத்யாதிதியை எவ்வாறு காத்தாயோ, அதுபோல செல்வப் பெறுதலில் நீ நீபாதிதியையும் எவ்வாறு காத்தாயோ.

Mantra 10

यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे । यथा गोशर्ये असनोॠजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत् ॥

எவ்வாறு, ஹே மகவன் (உதார தானவான்), த்ரஸதஸ்யுவின் நிகழ்வில் நீ கண்வனை உதவினாயோ; எவ்வாறு பத்து வ்ரஜங்கள் (வேலிகள்/அடைப்புகள்) கொண்ட பக்தாவில்; எவ்வாறு கோஶர்யத்தில் நீ ர்ஜிஶ்வனுக்காக (கோ-செல்வத்தை) வென்றாயோ—அவ்வாறே, ஹே இந்திரா, எங்களுக்கு கோமத் (கதிர்கள்/கோ-யுக்த) மற்றும் ஹிரண்யவத் (பொன்-செழிப்பு) நிறைந்த ஒளி-செல்வத்தை அருள்வாயாக।