Sukta 49

Mantra 1

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥

അഭി പ്ര—ഹേ ജനങ്ങളേ, സു-രാധസ് (സുദാതാവ്) ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുവിൻ; നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്. അവൻ മഘവൻ, അനവധി വസുക്കളാൽ സമൃദ്ധൻ; ജരിതൃഭ്യഃ (സ്തുതികർത്താക്കൾക്ക്) ആയിരമടങ്ങ് ശക്തിയാൽ എന്നപോലെ ശിക്ഷിച്ചു സമ്പുഷ്ടമാക്കുന്നു.

Mantra 2

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः ॥

ശതാനീകമായ ധ്വജസൈന്യംപോലെ അവൻ ധൃഷ്ണു ബലത്തോടെ മുന്നേറുന്നു; ദാശുഷേ (ദാനകർത്താവിന്) വേണ്ടി വൃത്രാണി (വൃത്ര-ശത്രുക്കളെ) സംഹരിക്കുന്നു. ഗിരിയിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന രസങ്ങൾപോലെ, അവന്റെ ദത്രാണി (ദാനങ്ങൾ) പൊങ്ങി വർദ്ധിക്കുന്നു—പുരുഭോജസ, അപാര ഭോഗ-ശക്തിയുള്ളവൻ.

Mantra 3

आ त्वा सुतास इन्दवो मदा य इन्द्र गिर्वणः । आपो न वज्रिन्नन्वोक्यं सरः पृणन्ति शूर राधसे ॥

ഹേ ഗിർവണ ഇന്ദ്ര, നിനക്കായി സുത ഇന്ദവഃ (പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കൾ)യും മദ (ആനന്ദോന്മാദം)യും വരുന്നു. ഹേ വജ്രിൻ, ഹേ ശൂര, ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ വഴിയിൽ ഒരു സരസ്സിനെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, അവ നിനയെ നിറയ്ക്കുന്നു—നിന്റെ രാധസേ (ദാനകർമ്മം/ഉദാരത)ക്കായി.

Mantra 4

अनेहसं प्रतरणं विवक्षणं मध्वः स्वादिष्ठमीं पिब । आ यथा मन्दसानः किरासि नः प्र क्षुद्रेव त्मना धृषत् ॥

ഈ മധുമയ സാരം പാനം ചെയ്ക—അവധിയില്ലാതെ, സുരക്ഷിതമായി കടത്തിവിടുന്ന, വാക്കിന്റെ ശക്തിയെ വിശാലമാക്കുന്ന—ആത്മാവിന് അത്യന്തം മധുരമായത്. നീ ആനന്ദത്തിൽ ദീപ്തനാകുമ്പോൾ, ഞങ്ങള്ക്കായി അതിനെ മുന്നിൽ ഒഴുക്കുക; നിന്റെ സ്വാഭാവിക ശക്തിയാൽ ധൈര്യത്തോടെ, ചെറിയൊരു ഒഴുക്ക് സ്വയം മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നതുപോലെ.

Mantra 5

आ नः स्तोममुप द्रवद्धियानो अश्वो न सोतृभिः । यं ते स्वधावन्त्स्वदयन्ति धेनव इन्द्र कण्वेषु रातयः ॥

ചിന്തയാൽ പ്രേരിതനായി ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രത്തിലേക്ക് ഓടിവരിക—സോമം പിഴിയുന്നവരോടൊപ്പം കുതിര ഓടുന്നതുപോലെ. സ്വധാവാൻ ഇന്ദ്രനേ, കൺവന്മാരിൽ ഉണരുന്ന ദാനങ്ങൾ—പോഷകധാരകൾ—നിനക്കു മധുരമാകുന്നു.

Mantra 6

उग्रं न वीरं नमसोप सेदिम विभूतिमक्षितावसुम् । उद्रीव वज्रिन्नवतो न सिञ्चते क्षरन्तीन्द्र धीतयः ॥

നമസ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഉഗ്രനായ വീരന്റെ അടുക്കൽ ഇരിക്കുന്നു—നിന്റെ മഹാവിഭൂതി, നിന്റെ അക്ഷയസമ്പത്ത്. വജ്രിൻ ഇന്ദ്രനേ, മുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന നിറഞ്ഞ ജലതോൽപോലെ, പ്രചോദിതമായ ധീതികൾ നിന്റെ വജ്രശക്തിയിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്നു.

Mantra 7

यद्ध नूनं यद्वा यज्ञे यद्वा पृथिव्यामधि । अतो नो यज्ञमाशुभिर्महेमत उग्र उग्रेभिरा गहि ॥

ഇപ്പോൾ ആയാലും, യജ്ഞത്തിൽ ആയാലും, അല്ലെങ്കിൽ പൃഥിവിയുടെ മേലായാലും—അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഹാമനസ്കാ, നിന്റെ ശീഘ്രഗാമികളോടുകൂടെ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വാ; ഹേ ഉഗ്രാ, ഉഗ്രശക്തികളോടുകൂടെ ഇവിടെ വരിക.

Mantra 8

अजिरासो हरयो ये त आशवो वाता इव प्रसक्षिणः । येभिरपत्यं मनुषः परीयसे येभिर्विश्वं स्वर्दृशे ॥

നിന്റെ അജിര, ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങൾ—ശീഘ്രഗാമികൾ—ഉന്മേഷത്തിൽ കാറ്റുപോലെ അക്ഷീണമായി പാഞ്ഞോടുന്നു. അവരാൽ നീ മനുഷ്യസന്തതിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വ്യാപിക്കുന്നു; അവരാൽ നീ സർവ്വലോകത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശദർശനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

Mantra 9

एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः । यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने ॥

ഇത്രമാത്രം നിന്റെ സുമ്നം—കൃപ—ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു, ഹേ ഇന്ദ്രാ; ഗോമത് (പ്രകാശമുള്ള ‘ഗോ’കൾ—ജ്ഞാനകിരണങ്ങൾ—സമ്പന്നമായ) കൃപ. ഹേ മഘവൻ, നീ ഒരിക്കൽ മേധ്യാതിഥിയെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിച്ചുവോ, അതുപോലെ ധനലാഭത്തിൽ നീപാതിഥിയെയും സംരക്ഷിച്ചു.

Mantra 10

यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे । यथा गोशर्ये असनोॠजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत् ॥

ത്രസദസ്യുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഹേ മഘവൻ, കണ്വനെ നീ സഹായിച്ചതുപോലെ; പക്തയിൽ ദശ വ്രജങ്ങളിൽ (പോലെ); ഗോഷര്യയിൽ ഋജിശ്വനുവേണ്ടി നീ (വിജയം/ലാഭം) നേടിയതുപോലെ—അതുപോലെ, ഹേ ഇന്ദ്ര, കിരണസമൃദ്ധവും ഗോവൈഭവവും സ്വർണസമ്പത്തും നിറഞ്ഞ പ്രകാശ-ധനം ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യണമേ.