
Sukta 8.21
บทสวดนี้เป็นการอัญเชิญพระอินทระอย่างทรงพลัง ในฐานะผู้พิทักษ์ผู้สดใหม่อยู่เสมอและผู้ประทานวาชะ (พลังชัยชนะ ความอุดมสมบูรณ์) ขอให้พระองค์เสด็จมาใกล้เหล่านักขับสรรเสริญ และประทานโค ม้า และทรัพย์สมบัติอันไพบูลย์ พระอินทระได้รับการสรรเสริญว่าเป็นเจ้าแท้ ผู้ยินดีในการคั้นโสมะและในบทสรรเสริญที่ร้อยเรียงงดงาม และความเอื้อเฟื้อของพระองค์อาจแผ่ไพศาลถึงระดับ “พัน” และ “หมื่น” ดุจฝนที่ปัรชัญญะโปรยลงมา
Mantra 1
वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे ॥
พวกเราผู้แสวงหาความคุ้มครองจากท่าน เรียกหาท่าน—ผู้ใหม่อยู่เสมอ; เราแบกเครื่องบูชาไว้ดุจเสาหนักแน่นที่ไม่ล้มคลอน; เพื่อความอุดมแห่งพลัง (vāja) เราวิงวอนฤทธานุภาพอันรุ่งเรืองและหลากหลายของท่าน.
Mantra 2
उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥
ในท่ามกลางการงาน เพื่อขอความช่วยเหลือ พลังอันเยาว์วัยและน่าเกรงขามในเราก็รุกหน้าอย่างกล้าหาญ; เพราะเรายึดเลือกท่านผู้เดียวเป็นผู้กู้คุ้มครอง. โอ้ อินทรา สหายผู้ประทานลาภ จงยืนเคียงเราในการพิชิตชัย.
Mantra 3
आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब ॥
จงเสด็จมาเถิด—สายน้ำโสมะ (Soma) ที่คั้นแล้วเหล่านี้เรียกหาท่าน: เจ้าแห่งพลังม้า เจ้าแห่งฝูงโคอันรุ่งเรือง เจ้าแห่งทุ่งกว้างอันอุดม. โอ้ เจ้าแห่งโสมะ จงดื่มโสมะเถิด.
Mantra 4
वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये ॥
แท้จริงพวกเรา—แม้ไร้ที่พึ่งอื่น—ยึดท่านผู้เปี่ยมด้วยสายสัมพันธ์อันแท้เป็นญาติสนิท; โอ้ อินทรา เหล่าวิปรา(ฤๅษี-กวี)ทั้งหลายเกาะเกี่ยวท่าน. โอ้ โคอุสภะผู้ทรงพลัง จงมาพร้อมด้วยที่ประทับ(ธามานิ)และฤทธิ์เดชทั้งปวง เพื่อการดื่มโสมะ; จงเข้าสู่เครื่องบูชาและการก้าวขึ้นของเราด้วยทั้งสิ้นแห่งตน.
Mantra 5
सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः ॥
เมื่อพลังทั้งหลายของท่านนั่งลงในเรา—ดุจรัศมีที่พักสงบในความหวานอุดมด้วยโค ในผึ้งน้ำผึ้งอันมึนเมาแห่งการหยั่งรู้—เราจึงเร่งเร้าและมุ่งตรงไปหาท่าน; โอ้ อินทรา เราเรียกท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า.
Mantra 6
अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः ॥
เรากล่าวต่อท่านด้วยนมัสการนี้: ไฉนความคิดของเราจึงควรกระจัดกระจายครั้งแล้วครั้งเล่า? ความปรารถนาทั้งหลายมีอยู่ ณ ที่นี้ โอ้ ผู้ครองม้าสีทองแดง; ท่านคือผู้ประทาน—และในเราก็มีธิยะ(ความคิด-ปัญญา)ที่อาจส่องสว่างได้.
Mantra 7
नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः ॥
โอ้อินทระ บัดนี้เราทั้งหลายได้เป็นผู้ใหม่แท้จริงในความคุ้มครองของท่าน; โอ้ผู้ถือศิลา แท้จริงมิใช่ว่าวันนี้ท่านจึงเป็นเช่นนั้น—เรารู้ถึงความกว้างใหญ่และฤทธานุภาพแต่กาลก่อนของท่าน อันเคยโอบอุ้มคุ้มครองเราไว้.
Mantra 8
विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति ॥
เรารู้มิตรภาพของท่าน และรู้ทานอันองอาจของวีรบุรุษ; เพราะฉะนั้น โอ้ผู้ถือวัชระ เราจึงเข้าใกล้เพื่อขอรับสิ่งนั้น. และในความพร้อมเพรียงนี้เอง โอ้วาสุ โปรดลับคมเรา—โอ้ผู้มีริมฝีปากงาม—ให้รุ่งเรืองในความอุดมแห่งพลัง อันมั่งคั่งด้วยแสงและโค.
Mantra 9
यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु वः स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये ॥
ผู้ใดในกาลก่อนอันไกล ได้พาเอาความกว้างใหญ่และความผาสุกอันประเสริฐยิ่งมาสู่เรา ครั้งแล้วครั้งเล่า—สหายทั้งหลายเอ๋ย ข้าพเจ้าสรรเสริญท่านผู้นั้นเพื่อพวกท่าน: อินทระ ผู้เป็นเพื่อความช่วยเหลืออันกู้และยกชู.
Mantra 10
हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥
ผู้มีม้าสีทองแดง ผู้เป็นเจ้าแท้ ผู้ค้ำจุนหมู่ชน—แท้จริงผู้นั้นแลผู้ยินดี. ขอท่านเสด็จมาหาเรา แล้วถักทอให้เราได้ทรัพย์อันสว่างไสวแห่งโค และกำลังอันรวดเร็วแห่งอัศวะ; ขอมัคควัน (อินทรา ผู้ประทาน) ประทานความบริบูรณ์ร้อยเท่าแก่ผู้สรรเสริญทั้งหลาย.
Mantra 11
त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः ॥
เมื่อมีท่านเป็นสหายร่วมเทียม เราทั้งหลายย่อมโต้ตอบต่อแรงต้านที่หอบหายใจนั้น โอ้พฤษภาแห่งพลัง เรากล่าวตอบมัน. ในที่ตั้งอันมั่นคงแห่งหมู่ชน ผู้มีความอุดมอันสว่างไสวด้วยโค ขอท่านตั้งเราไว้เถิด.
Mantra 12
जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः ॥
ขอให้เราชนะในการกระทำ โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ เหนือผู้กระทำที่กระทำต้านเรา; ขอให้เรายืนคร่อมเหนือความยากลำบากอันกดทับหนักหนา. ด้วยพลังแห่งมนุษย์ทั้งหลาย ขอให้เราฆ่า วฤตระ (Vṛtra) ภายใน; ขอให้เราเร่าร้อนด้วยเจตจำนงที่จะกระทำ. โอ้อินทรา โปรดนำความคิดอันดลใจของเราให้ก้าวหน้าไป.
Mantra 13
अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥
โอ้อินทรา ผู้ไร้ศัตรูดุจพี่น้อง ผู้ปราศจากมลทิน โดยกำเนิดท่านเป็นมาแต่กาลดึกดำบรรพ์; ทว่าโดยการศึกเท่านั้น ท่านจึงแสวงหาความใกล้ชิดและความเป็นพวกพ้อง (อาปิติ) กับพวกเรา.
Mantra 14
नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे ॥
ไม่มีผู้ใดพบมิตรเพื่อมิตรภาพที่รุ่งเรืองยิ่งกว่าท่าน; หมู่ม้าศึกอันสว่างไสวของท่านดื่มจากท่าน. เมื่อท่านก่อให้เกิดกระแสคำรามและรวบรวมให้เป็นหนึ่ง เมื่อนั้นแท้จริงท่านถูกขานเรียกดุจบิดา—เพราะท่านสร้างความเป็นหนึ่งที่คุ้มครอง.
Mantra 15
मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते ॥
โอ้อินทรา ขอสิ่งที่ยังไม่สุกงอมและหลงงุนงงอย่าได้เข้ามาเหมือนกำลังอันทึบในมิตรภาพของผู้ที่ท่านค้ำจุน. เมื่อท่านอยู่เคียงเรา ขอให้เรานั่งลงใกล้โสมะ (Soma) ที่คั้นแล้ว—มั่นคงในสหายภาพอันเที่ยงธรรม.
Mantra 16
मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे ॥
โอ้อินทระ ผู้ประทานโคแห่งแสงสว่าง ขออย่าให้เราถูกขับไล่ออกจากทรัพย์สมบัติของท่าน; ขออย่าให้เราถูกตัดขาดจากท่าน. แม้กำลังฝ่ายศัตรูจะตั้งมั่นแข็งกร้าว ก็ขอจงพาเราข้ามพ้นด้วยความคุ้มครองที่ยื่นไปข้างหน้าของท่าน; ขออย่าให้ผู้ใดแตะต้องบัญญัติ (dāman) ของท่าน อันผูกไว้และค้ำจุนไว้.
Mantra 17
इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु । त्वं वा चित्र दाशुषे ॥
แท้จริงแล้วอินทระผู้มาพร้อมทานอันยิ่งใหญ่—หรือไม่ก็สรัสวตี (Sarasvatī) ผู้เป็นมงคล ผู้ประทานขุมทรัพย์อันดีงาม. หรือท่านเอง โอ้ผู้กระทำการอัศจรรย์ จงประทานแก่ผู้ถวายบูชา—ทรัพย์อันส่องประกายแห่งความมีอยู่.
Mantra 18
चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु । पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत् ॥
น่าอัศจรรย์แท้คือพระราชา และน่าอัศจรรย์คือบรรดากษัตริย์น้อย—เหล่าผู้อื่นที่ตามสรัสวตี (Sarasvatī) ไป. เพราะเขาแผ่ขยายด้วยสายฝนดุจปัรชัญญะ (Parjanya); เขาประทานพัน ประทานหมื่น—ความบริบูรณ์ที่เอ่อล้น.
The singers approach Indra as the ‘ever-new’ protector, bearing offerings and seeking refuge and strength (RV 8.21.1).
Praise intensifies around Indra’s lordship and his delight in worship; petitions become concrete—cattle, horses, and enlarging wealth for the praising community (cf. RV 8.21.10).
Indra’s generosity is envisioned on a vast, rainlike scale—like Parjanya extending rainfall—granting ‘thousand’ and ‘ten-thousand’ plenitudes (RV 8.21.18 imagery).
The hymn settles in confidence: Indra’s wondrous sovereignty and giving are affirmed, and the singers’ relationship to him is sealed through praise and expected recompense.
apūrvya
haryaśvaṃ satpatiṃ
sahasram ayutā
Protection and victorious strength (vāja), along with concrete prosperity—especially cattle, horses, and abundant wealth for the singers and their community.
It praises Indra’s power as constantly fresh and effective—never exhausted—so he can be invoked again and again as a reliable support and protector.
Rain is the classic Vedic image of overflowing nourishment; the simile says Indra’s generosity can be vast and life-sustaining, reaching ‘thousand’ and ‘ten-thousand’ measures of bounty.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.