Sukta 21

Mantra 1

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे ॥

మేము, నీ ఆశ్రయాన్ని కోరువారము, నిన్ను—ఎల్లప్పుడూ నూతనుడవైనవాడా—ఆహ్వానిస్తున్నాము; (మా) అర్పణాన్ని ఎప్పుడూ తడబడని దృఢ ఆధారంలా మోస్తున్నాము. అలాగే వాజ (బల-సమృద్ధి) కొరకు నీ చిత్ర-దీప్త, బహువిధ శక్తిని పిలుస్తున్నాము.

Mantra 2

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥

కార్యంలో సహాయార్థం మేము నీ దగ్గరకు వస్తున్నాము; మా లోని ఆ యువ, ఉగ్ర శక్తి ధైర్యంగా ముందుకు కదిలింది. ఎందుకంటే రక్షకుడిగా మేము నిన్నే ఎంచుకుంటాము. ఓ ఇంద్రా, సఖా, సానసి (లాభదాతా), విజయసాధనలో మా వెంట నిలువు.

Mantra 3

आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब ॥

రా—ఈ పిండిన సోమధారలు నిన్ను పిలుస్తున్నాయి. ఓ అశ్వపతే, ఓ గోపతే, ఓ ఉర్వరాపతే! ఓ సోమపతే, సోమాన్ని పానము చేయి.

Mantra 4

वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये ॥

మేము, ఇతర ఆశ్రయాలు లేనివారమైయున్నా, సత్యబంధములతో నిండిన నిన్నే మా బంధువుగా పట్టుకొంటాము; హే ఇంద్రా, మేము విప్రులు నిన్నే ఆశ్రయిస్తాము. హే వృషభ-వీరా, నీ సమస్త ధామములు మరియు శక్తులతో ఇక్కడికి రా—సర్వముతో—సోమపానార్థం; మా యజ్ఞ-ఆహ్వానంలో సంపూర్ణంగా ప్రవేశించు.

Mantra 5

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः ॥

నీ వయః (శక్తులు) మా లోపలికి వచ్చి స్థిరపడినట్లుగా—గోశ్రీ-సమృద్ధమైన మాధుర్యంలో, వివేకపు మత్తెక్కించే మధువులో విశ్రాంతి పొందే కిరణాలవలె—అలాగే, హే ఇంద్రా, మేము మమ్మల్ని నీ వైపు నొక్కి ప్రేరేపించుకుంటాము; నీ వైపే మళ్లీ మళ్లీ ఉత్సాహపరుస్తాము.

Mantra 6

अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः ॥

నీ వైపు ఈ నమస్కారంతో మేము పలుకుతున్నాము: ఎందుకు మేము మళ్లీ మళ్లీ ధియలలో చెల్లాచెదురవాలి? హే హరివః, ఇక్కడ కామనలు ఉన్నాయి; నీవు దాతవు—మాలో కూడా ధియః ఉన్నాయి, అవి ప్రకాశించగలవు.

Mantra 7

नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः ॥

ఓ ఇంద్రా! నీ ఊతి (రక్షణ)లో మేము నూతనులమయ్యాము; ఎందుకంటే, ఓ అద్రివః (శిలాధారి), ఇప్పుడు నీకు లోటు లేదు. నీ పూర్వపు ‘పరీణసః’—విస్తరించి ఆవరించిన శక్తులను మేము తెలుసుకొన్నాము.

Mantra 8

विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति ॥

ఓ సఖి! నీ సఖ్యతను, అలాగే ఓ శూరా, నీ ‘భోజ్య’ (ఉదార) దానాన్ని మేము తెలుసు; అందుకే, ఓ వజ్రిన్, వాటిని పొందుటకు నీకు సమీపమవుతున్నాము. ఇంకా ఈ సమాగమంలోనే, ఓ వసు, మమ్మల్ని పదును పెట్టు—ఓ సుశిప్ర—గోమతి వాజే (సమృద్ధ బల-వైభవంలో).

Mantra 9

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु वः स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

ఎప్పుడో పూర్వం మాకు మళ్లీ మళ్లీ శ్రేష్ఠమైన విస్తారాన్ని, క్షేమాన్ని తెచ్చినవానిని—అతనినే నేను మీకోసం స్తుతిస్తున్నాను, ఓ సఖులారా: సహాయార్థం ఇంద్రుని.

Mantra 10

हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥

హరిత-అశ్వములు గలవాడు, సత్య-పతి, ప్రజలను నిలబెట్టువాడు—అతడే నిశ్చయంగా ఆనందించువాడు. అతడు మా వద్దకు వచ్చి, మా కొరకు గో-ధనమును, అశ్వ-బలమును, ప్రకాశమయ సంపదను నేయుగాక; మఘవాన్ (ఇంద్రుడు) స్తోతృులకు శతగుణ పరిపూర్ణతను దయచేయుగాక.

Mantra 11

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः ॥

హే వృషభా (బలవంతుడా), నిన్ను యుజ్య సహచరుడిగా చేసుకొని, ఊపిరాడని ప్రతిఘటనకు మేము ప్రత్యుత్తరం ఇస్తాము; దానికి ప్రతివాక్యం పలుకుతాము. గో-సంపన్న ప్రజల దృఢ స్థితిలో మమ్మల్ని స్థాపించు.

Mantra 12

जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः ॥

హే పురుహూతా, కర్మ-సమరంలో మేము జయించుగాక; మా మీదకు విరోధంగా కర్మచేసేవారిపై మేము అధిష్ఠించుగాక; దృఢంగా నలిపే కష్టాలపై మేము పైగా నిలుచుందుము. నర-శక్తులతో అంతరంలోని వృత్రాన్ని మేము హనించుగాక; దానిని చేయు సంకల్పాగ్నిలో మేము దహించుగాక. హే ఇంద్రా, మా ధియలను ముందుకు నడిపించు.

Mantra 13

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥

ఓ ఇంద్రా, నీవు సోదర-ప్రతిద్వంద్వి లేనివాడవు, లోపరహితుడవు; జన్మతః నీవు సనాతనుడు, ఆదికాలమునుండి ఉన్నవాడు. అయినా యుద్ధమార్గమునే నీవు మా తో సమీపత్వమును, చెందుదల-అనుబంధమును కోరుకుంటావు.

Mantra 14

नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे ॥

సఖ్యమునకు నీ వంటి తేజోవంతమైన మిత్రుని ఎవ్వరూ పొందరు; ప్రకాశమాన అశ్వములు కలిగిన నీ శక్తులు నిన్నే పానము చేస్తాయి. నీవు ‘నదను’ అనే గర్జన-ప్రవాహాన్ని సృష్టించి దానిని ఒకటిగా సమూహపరచినప్పుడు, అప్పుడు నీవు తండ్రివలె పిలువబడుతావు—ఎందుకంటే ఆశ్రయమిచ్చే ఏకత్వాన్ని నీవే నిర్మిస్తావు.

Mantra 15

मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते ॥

ఓ ఇంద్రా, నీవు ఆధరించే సఖ్యములో పక్వం లేని, మోహగ్రస్తమైన (వేగాలు) మూర్ఖ బలాలవలె నీ మీదికి రాకూడదు. నీవు పక్కనుండగా, ‘సుత’—పిండిన—సోమమునందు మేము కలిసి కూర్చుందుము; సత్య సఖ్యములో స్థిరమై.

Mantra 16

मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे ॥

హే ఇంద్రా, గోదాత్ర (ప్రకాశ-గోవులను దయచేసేవాడా), నీ రాధస్‌ (ధన-సంపద) నుండి మమ్మల్ని వెలివేయకు; నీ నుండి మమ్మల్ని వేరుచేయనివ్వకు. శత్రు-శక్తి దృఢంగా నిలిచినా, నీ ముందుకు చాపిన రక్షణలతో మమ్మల్ని దాటించు; నీ దామన్‌ (బంధించి నిలుపు నియమాలు) పై ఎవడూ చేయి వేయకూడదు, అతిక్రమించకూడదు.

Mantra 17

इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु । त्वं वा चित्र दाशुषे ॥

మహత్తర దానంతో వచ్చేది నిజంగా ఇంద్రుడే—లేదా సుభగా సరస్వతి, శ్రేష్ఠ వసు (ధనాన్ని) దయచేసేది. లేదా నీవు, హే చిత్ర (అద్భుతకర్త), దాశుష్‌ (యజ్ఞదాతకు) ఆ ప్రకాశించే ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించు.

Mantra 18

चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु । पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत् ॥

అద్భుతుడే ఆ రాజు; అద్భుతులే ఆ చిన్నచిన్న రాజులు—సరస్వతిని అనుసరించే ఇతరులు. పర్జన్యుని వలె వృష్టితో విస్తరించాడు; సహస్రం, అయుత (పది వేల) దయచేస్తాడు—పొంగిపొర్లే పరిపూర్ణతలను.