Sukta 21

Mantra 1

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे ॥

ഞങ്ങൾ നിന്റെ അവസ്യ—രക്ഷ—ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഹേ അപൂർവ്യ (എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളവനേ), നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; തളരാത്ത ദൃഢാധാരത്തെപ്പോലെ സ്ഥിരമായി ഞങ്ങൾ അർപ്പണം വഹിക്കുന്നു. വാജ (ബല-സമൃദ്ധി) നിമിത്തം നിന്റെ ചിത്ര—പ്രകാശമയ, ബഹുവിധ—ശക്തിയെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.

Mantra 2

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥

കർമ്മത്തിൽ സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; ഞങ്ങളിലുള്ള യുവവും ഉഗ്രവുമായ ശക്തി ധൃഷ്ടതയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു. കാരണം നിന്നെയേ ഞങ്ങൾ അവിതാർ—ഉദ്ധാരകൻ—ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, സഖാ, സാനസി (ലാഭ-വിജയദാതാ), ജയസാധനത്തിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുക.

Mantra 3

आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब ॥

ഇവിടെ വരിക—ഈ പിഷിത സോമധാരകൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ഹേ അശ്വപതി, ഗോപതി, ഉർവരാപതി; ഹേ സോമപതി, സോമം പാനം ചെയ്ക—ആനന്ദദായകവും അന്തർ-അധിപത്യത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നതുമായ രസം നീ സ്വീകരിക്ക.

Mantra 4

वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये ॥

ഞങ്ങൾ, മറ്റൊരു ആശ്രയവുമില്ലാത്തവരായിട്ടും, സത്യബന്ധങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ ബന്ധുവായി നിന്നെയേ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ വിപ്ര ഋഷികൾ നിന്നോടേ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഹേ വൃഷഭൻ (ബലവാൻ), നിന്റെ എല്ലാ ധാമങ്ങളോടും ശക്തികളോടും കൂടി ഇവിടെ വരിക; സർവ്വഭാവത്തോടെയും സോമപാനത്തിനായി—ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലും ഉയർച്ചയിലും നീ പൂർണ്ണമായി പ്രവേശിക്കണമേ.

Mantra 5

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः ॥

നിന്റെ ശക്തികൾ ഞങ്ങളിലേക്കു ഇരുന്നുറങ്ങുന്നതുപോലെ—ഗോശ്രീതമായ മധുരതയിൽ, മദിരമായ മധുവിൽ, വിവക്ഷണ (വിവേകം/വേർതിരിവ്)ത്തിൽ കിരണങ്ങൾ വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ—ഹേ ഇന്ദ്രാ, അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളെത്തന്നെ അമർത്തി നിന്നിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അന്തർവാണിയുടെ ജാഗരണത്തിനായി നിന്നെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.

Mantra 6

अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः ॥

നിന്നിലേക്കു ഞങ്ങൾ ഈ നമസ്കാരത്തോടെ വാക്കുചൊല്ലുന്നു: എന്തിന് ഞങ്ങളുടെ ധികൾ (ചിന്തകൾ) വീണ്ടും വീണ്ടും ചിതറണം? ഹേ ഹരിവോ (ഹരിത അശ്വങ്ങളുടെ അധിപനേ), ഇവിടെ കാമനകൾ ഉണ്ട്; നീ ദാതാവാണ്—ഞങ്ങളിലുമുണ്ട് പ്രകാശമാകാൻ കഴിയുന്ന ധികൾ.

Mantra 7

नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ഊതി (രക്ഷ)യിൽ ഞങ്ങൾ സത്യമായും പുതുതായി മാറിയിരിക്കുന്നു; കാരണം, ഹേ അദ്രിവഃ (ശിലാധാരി), ഇപ്പോൾ നിനക്കു അസാധ്യമെന്നൊന്നുമില്ല. നിന്റെ മുൻകാല ‘പരീണസഃ’—വ്യാപകമായ മഹിമയും പരിവ്യാപക ശക്തികളും—ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.

Mantra 8

विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति ॥

ഹേ സഖാ! നിന്റെ സഖിത്വവും, ഹേ ശൂര, നിന്റെ ഭോജ്യ (ഉദാര) ദാനശക്തിയും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; അതിനാൽ, ഹേ വജ്രിൻ, അവയെ പ്രാപിക്കാൻ ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. ഈ സമാഗമത്തിൽ തന്നേ, ഹേ വസു, ഞങ്ങളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുക—ഹേ സുശിപ്ര—ഗോമതി, വാജേ (ബല-സമൃദ്ധി)യിൽ.

Mantra 9

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु वः स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

പുരാതനകാലത്ത് ഞങ്ങളിലേക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രേഷ്ഠമായ വിപുലതയും ക്ഷേമവും കൊണ്ടുവന്നവനെ—അവനെയാണു ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കായി സ്തുതിക്കുന്നത്, ഹേ സഖാക്കളേ: ഊതിക്കായി, ഉയർത്തുന്ന രക്ഷാസഹായത്തിനായി, ഇന്ദ്രനെ.

Mantra 10

हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥

ഹരിതാശ്വൻ, സത്പതി, ജനങ്ങളുടെ അധാരൻ—അവൻ തന്നെയാണ് ആനന്ദിക്കുന്നവൻ. അവൻ ഞങ്ങളിലേക്കു വരികയും, ഞങ്ങൾക്കായി ഗവ്യ (ഗോ-ധനം)യും അശ്വ്യ (അശ്വ-ബലം)യും ആയ ദീപ്തസമ്പത്ത് നെയ്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ; മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) സ്തോതാക്കൾക്ക് ശതഗുണ പൂർണ്ണത നൽകട്ടെ.

Mantra 11

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः ॥

നിന്നോടൊപ്പം യുഗ്മസഹചാരികളായി, ഹേ വൃഷഭ (ബലവാൻ), ഞങ്ങൾ ഹാംഫുന്ന പ്രതിരോധത്തോട് പ്രത്യുത്തരം പറയുന്നു; അതിന് മറുപടി നൽകുന്നു. ജനത്തിന്റെ ഗോമത് (ഗോ-സമൃദ്ധ) സ്ഥിരസ്ഥാനത്തിൽ ഞങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കണമേ.

Mantra 12

जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः ॥

ഹേ പുരുഹൂത, പ്രവർത്തിയിൽ ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾക്കെതിരേ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ ജയിക്കട്ടെ. അമർത്തപ്പെട്ട കഠിന പ്രതിസന്ധികൾക്കുമീതെ ഞങ്ങൾ നിലകൊള്ളട്ടെ. നരബലങ്ങളാൽ ഉള്ളിലെ വൃത്രത്തെ ഞങ്ങൾ സംഹരിക്കട്ടെ; അത് ചെയ്യാനുള്ള ഇച്ഛയിൽ ഞങ്ങൾ ജ്വലിക്കട്ടെ. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളുടെ ധിയഃ (പ്രേരിത ചിന്തകൾ) മുന്നോട്ടു നയിക്കണമേ.

Mantra 13

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സഹോദര-പ്രതിസ്പർധിയില്ലാതെ, ദോഷരഹിതനായി; ജന്മത്താൽ തന്നെ നീ പുരാതനകാലം മുതൽ ഉള്ളവൻ. എങ്കിലും യുദ്ധത്തിലൂടെയാണ് നീ ഞങ്ങളോടുള്ള സാന്നിധ്യവും ‘അപിത്വം’ (ആപ്തബന്ധം/അംഗത്വം)യും തേടുന്നത്.

Mantra 14

नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे ॥

സഖ്യതയ്ക്കായി നിന്നേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠവും ദീപ്തവുമായ സുഹൃത്ത് ആരും കണ്ടെത്തുന്നില്ല; പ്രകാശമാന അശ്വങ്ങളുള്ള നിന്റെ ശക്തികൾ നിന്നെ പാനം ചെയ്യുന്നു. നീ ഗർജ്ജിക്കുന്ന പ്രളയധാരയെ സൃഷ്ടിച്ച് അതിനെ ഒന്നായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ നിന്നെ പിതാവിനെപ്പോലെ വിളിക്കുന്നു—കാരണം നീ അഭയം നൽകുന്ന ഏകത്വം നിർമ്മിക്കുന്നു.

Mantra 15

मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ സഖ്യതയിൽ അപക്വവും ഭ്രമിതവുമായ (വൃത്തികൾ) മൂഢബലങ്ങളായി നിന്നെ ആക്രമിക്കാതിരിക്കട്ടെ. നീ ഞങ്ങളുടെ അരികിൽ ഇരിക്കെ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ ഞങ്ങൾ കൂടെ ഇരിക്കട്ടെ—ശരിയായ സഖ്യതയിൽ സ്ഥിരരായി.

Mantra 16

मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഗോദാത്ര (പ്രകാശ-ഗോങ്ങളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനേ), നിന്റെ രാധസ്‌ (ദാനസമ്പത്ത്) മുതൽ ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കരുതേ; നിന്നിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വേർപെടുത്തരുതേ. വൈരിശക്തി ദൃഢമായി പതിഞ്ഞിരുന്നാലും, നിന്റെ മുന്നോട്ടെത്തുന്ന രക്ഷകളാൽ ഞങ്ങളെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകേണമേ; നിന്റെ ദാമാൻ (ബന്ധനരൂപ നിയമങ്ങൾ, ധാരകമായ വിധികൾ) ആരും കൈവയ്ക്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 17

इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु । त्वं वा चित्र दाशुषे ॥

ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ് സത്യമായി മഹാ മഘ (മഹാദാനം) കൊണ്ടുവരുന്നത്—അല്ലെങ്കിൽ സുഭഗയായ സരസ്വതി, ശുഭ വസു (നല്ല നിധി) നൽകുന്നവൾ. അല്ലെങ്കിൽ നീ, ഹേ ചിത്ര (അദ്ഭുത-കർതാവ്), ദാശുഷേ (യജ്ഞാർപ്പണം ചെയ്യുന്നവന്) (നൽകുക): ദീപ്തമായ സത്ത്വ-ധനം.

Mantra 18

चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु । पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत् ॥

ചിത്ര (അദ്ഭുത)മാണ് രാജാവ്; ചിത്രമാണ് ചെറുരാജാക്കളും—സരസ്വതിയെ അനുഗമിക്കുന്ന ആ മറ്റുള്ളവർ. പർജന്യനെപ്പോലെ അവൻ വൃഷ്ടിയാൽ വ്യാപിപ്പിച്ചു; അവൻ ആയിരം, പത്തായിരം നൽകുന്നു—ഒഴുകിയൊഴുകുന്ന പൂർണതകൾ.