Sukta 21

Mantra 1

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे ॥

நாங்கள், உன் அருள்பாதுகாப்பை நாடுவோர், உன்னை—என்றும் புதுமையானவனை—அழைக்கிறோம்; (எங்கள்) அர்ப்பணத்தைத் தளராத உறுதியான ஆதாரம்போல், ஒருபோதும் சாயாத துணைபோல் தாங்கி வருகின்றோம். மேலும் வாஜ (வல-செழிப்பு) பெற உன் சித்திர-ஒளிமிக்க, பல்வகைத் திறனை வேண்டுகிறோம்.

Mantra 2

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥

செயலில் உதவிக்காக உன்னை அணைகிறோம்; எங்களுள் உள்ள இளமைமிக்க, உக்கிரமான ஆற்றல் துணிந்து முன்னேறியது. ஏனெனில் விடுவிப்பவனாக நாங்கள் உன்னையே தேர்ந்தெடுக்கிறோம். ஓ இந்திரா, நண்பனே, சானஸி (லாபம் அளிப்பவனே), வெற்றியடைவதில் எங்களுடன் நிலைத்திரு.

Mantra 3

आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब ॥

வா—இந்நசுக்கப்பட்ட சோமத் தாரைகள் உன்னை அழைக்கின்றன. ஓ அஸ்வபதே, ஓ கோபதே, ஓ உர்வராபதே! ஓ சோமபதே, சோமத்தை அருந்து.

Mantra 4

वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये ॥

நாங்கள், பிற ஆதாரமற்றவர்களாயினும், உண்மைப் பந்தங்களால் நிறைந்த உம்மையே நம் பந்துவெனப் பற்றிக் கொள்கிறோம்; ஹே இந்திரா, நாங்கள் விப்ரர்கள் உம்மையே அணைகிறோம். ஹே வृषப-வீரா, உமது எல்லா தாமங்களும் சக்திகளும் உடன் இங்கு வா—அனைத்துமாய்—சோமபானத்திற்காக; எங்கள் யஜ்ஞ-அழைப்பில் முழுமையாகப் பிரவேசிப்பாயாக.

Mantra 5

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः ॥

உமது வயஸ் (சக்திகள்) எங்களுள் வந்து அமர்வதுபோல்—கோஶ்ரீ-செழுமை கொண்ட இனிமையில், விவேகத்தின் மயக்கமூட்டும் மதுவில் தங்கும் கதிர்கள் போல—அவ்வாறே, ஹே இந்திரா, நாங்கள் எங்களை உம்மை நோக்கித் தள்ளி ஊக்குவிக்கிறோம்; உம்மை நோக்கி மீண்டும் மீண்டும் உந்துகிறோம்.

Mantra 6

अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः ॥

உம்மை நோக்கி இந்நமஸ்காரத்துடன் நாங்கள் உரைக்கிறோம்: ஏன் நாம் மீண்டும் மீண்டும் எண்ணங்களில் சிதற வேண்டும்? ஹே ஹரிவः, இங்கு காமங்கள் உள்ளன; நீ தாதா—எங்களுள்ளும் திகள் உள்ளன, அவை ஒளிமயமாகலாம்.

Mantra 7

नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः ॥

ஓ இந்திரா! உன் ஊதி (பாதுகாப்பு) யில் நாம் புதிதாய் ஆனோம்; ஏனெனில், ஓ அத்ரிவஃ (கல்-தாங்கி), இப்போது உனக்குக் குறை இல்லை. உன் முன்னைய ‘பரீணஸஃ’—விரிந்த, சூழ்ந்த வல்லமைகளை நாம் அறிவோம்.

Mantra 8

विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति ॥

ஓ சఖி! உன் நட்பையும், ஓ வீரா, உன் ‘போஜ்ய’ (உதார) அருள்தானத்தையும் நாம் அறிவோம்; ஆகவே, ஓ வஜ்ரின், அவற்றை அடைய உன்னை அணைகிறோம். மேலும், இவ்வே ஒன்றுகூடலில், ஓ வசு, எங்களைத் தீட்டிவிடு—ஓ சுஷிப்ர—கோமதி வாஜே (செழுமையான வல-வளத்தில்).

Mantra 9

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु वः स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

மிகப் பழங்காலத்தில் எங்களிடம் மீண்டும் மீண்டும் மேலான விரிவையும் நலனையும் கொண்டு வந்தவரை—அவரையே நான் உங்களுக்காகப் புகழ்கிறேன், ஓ தோழர்களே: உதவிக்காக இந்திரனை.

Mantra 10

हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥

ஹரித-அசுவங்களையுடைய, சத்திய-அதிபதி, மக்களைக் காக்கும் வல்லவன்—அவனே நிச்சயமாக மகிழ்வுறுபவன். அவன் எங்களிடம் வந்து, எங்களுக்காக கோ-செல்வமும் அசுவ-வலிமையும், ஒளிமிகு செல்வத்தையும் நெய்தருளட்டும்; மகவான் (இந்திரன்) ஸ்தோதர்களுக்கு நூற்றுமடங்கு நிறைவை அருளட்டும்.

Mantra 11

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः ॥

வலிமையின் காளையே, உன்னை யோகமாக இணைத்த துணையாகக் கொண்டு, மூச்சுத்திணறும் எதிர்ப்பிற்கு நாம் பதிலளிக்கிறோம்; அதற்கு மறுமொழி கூறுகிறோம். கோ-செல்வமிக்க மக்களின் உறுதியான நிலையிலே எங்களை நிறுவு.

Mantra 12

जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः ॥

பலமுறை அழைக்கப்படுபவனே (புருஹூத), செயல்-போரில் நாம் வெல்லட்டும்; எங்களுக்கு எதிராகச் செயல் செய்பவர்களை நாம் மேலிடமாக நிற்கட்டும்; கடுமையாக அழுத்தும் தடைகளின் மேல் நாம் நிலைத்துநிற்கட்டும். நர-வலிமைகளுடன் உள்ளேயுள்ள வ்ருத்ரனை நாம் கொல்லட்டும்; அதைச் செய்யும் வேட்கையில் நாம் தீவிரமாய் எரியட்டும். இந்திரா, எங்கள் தியைகளை முன்னேற்றுவாயாக.

Mantra 13

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥

ஓ இந்திரா, நீ சகோதரப் போட்டியாளன் இன்றியும் குறையின்றியும் உள்ளவன்; பிறப்பினாலேயே நீ ஆதிகாலத்திலிருந்து சனாதனன். ஆயினும் போரின் வழியேதான் எங்களுடன் நெருக்கமும் சேர்ந்திருப்பதுமான உரிமையையும் நீ நாடுகிறாய்.

Mantra 14

नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे ॥

உன்னைப் போன்ற ஒளிமிக்க நண்பனைச் சখ্যத்திற்காக யாரும் பெறார்; ஒளிரும் அசுவங்களையுடைய உன் சக்திகள் உன்னையே அருந்துகின்றன. நீ ‘நதனு’ எனும் கர்ஜனைப் பெருக்கை உருவாக்கி அதை ஒன்றாகச் சேர்க்கும்போது, அப்பொழுது நீ தந்தைபோல் அழைக்கப்படுகிறாய்—ஏனெனில் தஞ்சமளிக்கும் ஒருமைப்பாட்டை நீ அமைக்கிறாய்.

Mantra 15

मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते ॥

ஓ இந்திரா, நீ ஆதரிக்கும் சখ্যத்தில், பக்குவமற்றும் மயக்கமுற்றும் (வேகங்கள்) மந்த சக்திகள்போல் உன்ன்மேல் படர்ந்து வராதிருக்கட்டும். நீ உடனிருக்க, ‘ஸுத’—பிழிந்த—சோமத்தின் அருகே நாம் ஒன்றாய் அமர்வோமாக; உண்மையான சখ্যத்தில் நிலைபெற்று.

Mantra 16

मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे ॥

ஓ இந்திரா, கோதாத்ர (ஒளி-பசுக்களை அளிப்பவன்), உன் ராதஸ் (செல்வ-வளங்கள்) இருந்து எங்களைத் துரத்தாதே; உன்னிடமிருந்து எங்களைப் பிரிக்காதே. பகைவர் வலிமை உறுதியாக நின்றாலும், உன் முன்னே நீளும் காவல்களால் எங்களைப் பாதுகாத்து அப்பால் கொண்டு செல்; உன் தாமன் (கட்டிப் பேணும் ஒழுங்குகள்) மீது யாரும் கை வைக்காதிருப்பாராக, அதை மீறாதிருப்பாராக.

Mantra 17

इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु । त्वं वा चित्र दाशुषे ॥

மிகுந்த தானத்துடன் வருபவன் இந்திரனே—அல்லது சுபகா சரஸ்வதி, நல்ல வசு (செல்வம்) அளிப்பவள். அல்லது நீ, ஓ சித்ர (அற்புதச் செயல்வீரா), தாசுஷ் (யாகம் செய்து அளிப்பவனுக்கு) அந்த ஒளிவீசும் ஐஸ்வரியத்தை அருள்வாயாக.

Mantra 18

चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु । पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत् ॥

அற்புதன் அந்த அரசன்; அற்புதரே அந்தச் சிற்றரசர்கள்—சரஸ்வதியைத் தொடர்ந்து செல்லும் பிறவர்கள். பர்ஜன்யனைப் போல மழையுடன் விரிந்து நிற்கிறான்; ஆயிரம், அயுத (பத்தாயிரம்) அளிக்கிறான்—பெருகி வழியும் நிறைவுகளை.