Sukta 27

Mantra 1

किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः ॥

ความลี้ลับแห่งความปีติเมามาย (mada) ของเขาคืออะไร? และการดื่มด่ำความรื่นรมย์ (pītā) ของเขาคืออะไร? ด้วยมิตรภาพ (sakhya) อินทระได้กระทำสิ่งใดสำเร็จ? เหล่าผู้นั่งชิดในศึก (niṣadi) ได้ค้นพบสิ่งใดเกี่ยวกับเขามาแต่กาลก่อน—และผู้แสวงหาใหม่ในบัดนี้ค้นพบสิ่งใดเล่า?

Mantra 2

सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः ॥

ความปีติเมามาย (mada) ของเขาเป็นความจริง การดื่มด่ำความรื่นรมย์ (pītā) ของเขาก็เป็นความจริง; สิ่งที่อินทระได้รังสรรค์ด้วยมิตรภาพ (sakhya) นั้นเป็นความจริง. เหล่าผู้นั่งชิดในศึก (niṣadi) ได้พบเกี่ยวกับเขามาแต่กาลก่อนก็เป็นความจริง—และสิ่งที่ผู้แสวงหาใหม่ในบัดนี้พบก็เป็นความจริงเช่นกัน.

Mantra 3

नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते ॥

แท้จริงแล้ว เราทั้งหลายไม่อาจรู้ประมาณแห่งความยิ่งใหญ่ของท่านได้เลย โอ้ผู้ทรงทาน (มฆวัน) และไม่อาจรู้ความไพบูลย์แห่งทานของท่านด้วย โอ้อินทระ ไม่มีผู้ใดเคยเห็นฤทธานุภาพอันครบถ้วนแห่งความอุดมบริบูรณ์ที่บังเกิดใหม่ไม่สิ้นสุดของท่าน

Mantra 4

एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः । वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार ॥

นี่แลคืออำนาจอธิปไตยอันเป็นที่รู้จักของท่าน (indriya) ด้วยอำนาจนั้นท่านได้ฟาดฟันเศษที่เหลือของวรศิขะ (Varaśikha) คือ เษษะ (Śeṣa) ให้ล้มลง และด้วยเสียงกัมปนาทกับเดชะจากวัชระ (Vajra) ของท่านที่ถูกขว้างและฟาดสังหาร โอ้อินทระ แม้สิ่งกีดขวางอันสูงสุดก็แตกสลาย

Mantra 5

वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् । वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त् ॥

อินทระได้สังหารเษษะ (Śeṣa) แห่งวรศิขะ (Varaśikha) เพื่อสั่งสอนทั้งผู้ที่หันกลับเข้าต้านและผู้ที่รุกเข้ามา และเมื่อพระองค์ฟาดฟันวฤจีวันต์ (Vṛcīvant) ณ หริยูปียา (Hariyūpīyā) ในช่วงแรกศัตรูแตกพ่ายด้วยความหวาดกลัว แล้วจึงหนีไปภายหลัง

Mantra 6

त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या । वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन् ॥

สามพันผู้สวมเกราะอยู่พร้อมกับอินทระ—โอ้ผู้ถูกวิงวอนมาก ในยาวียาวตี (Yavyāvatī) เพื่อเกียรติยศ; ชนของวฤจีวันต์ (Vṛcīvant) พุ่งเข้าหาการประจัญบานดุจห่าศร ทุบทำลายภาชนะของพวกเขา แล้วจากไปโดยความมุ่งหมายไม่สำเร็จ

Mantra 7

यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा । स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन् ॥

ผู้ใดมีโคเพศเมียสองตัว สีแดงเรื่อและอุดมด้วยทุ่งหญ้าดี เดินไปมาอยู่ภายใน เลียซ้ำแล้วซ้ำเล่า—ผู้นั้นได้มอบทุรวศะ (Turvaśa) แก่สฤญชัย (Sṛñjaya) และฝึกไทววาตะ (Daivavāta) ให้ต่อกรกับวฤจีวันต์ (Vṛcīvant)

Mantra 8

द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् । अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम् ॥

โอ อัคนี (Agni) นักรบรถศึกสองคนและโคยี่สิบตัว—มฆวาน (Maghavan) ผู้เป็นสมราฏผู้ครองอำนาจ ประทานแก่ข้าพเจ้า; อภยาวรรตี (Abhyāvartī) และ จายมานะ (Cāyamāna) มอบทานบูชานี้—ทักษิณา (Dakṣiṇā) แห่งชาวปารถวานะ (Pārthavāna) อันยากจะรอนลด