Sukta 27
Sukta 6.27
Bharadvāja (Bārhaspatya lineage; traditional attribution for much of Maṇḍala 6)
Indra
Triṣṭubh (probable; RV 6.27 predominantly Triṣṭubh)
अयं सूक्तः इन्द्रस्य मदकरं महिमानं रहस्यं परीक्षते—कथं सोमप्रेरितो हर्षः सख्यं च संग्रामे निर्णायकं जयम् उपजनयतः। ततः स शेषं वृचीवन्तं चादीन् शत्रून् निहत्य कृतान् प्रत्यक्षान् वीर्यकर्माणि स्मारयति, अन्ते च यज्ञीय-पुरोहितीय-परिसरे राजानः यजमानाः उदारां दक्षिणां ददति इति दर्शयन् इन्द्रस्य शक्तिं समृद्ध्या दान-आश्रय-सम्बन्धेन संयोजयति।
Mantras
Mantra 1
किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः ॥
किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार। रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः॥
Mantra 2
सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः ॥
सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार। रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः॥
Mantra 3
नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते ॥
न हि नु ते महिमानः सम्यक् परिमाणं वयं विद्मः, न च मघवन् मघवत्त्वस्य (दानशीलतायाः) मर्यादाम्। न कश्चन, इन्द्र, नूतनस्य राधसः (समृद्धेः) समग्रं ते इन्द्रियं बलं कदाचन ददर्श।
Mantra 4
एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः । वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार ॥
एतदेव तत्ते प्रसिद्धम् इन्द्रियम् ऐश्वर्यम्, येन त्वं वरशिखस्य शेषं शेषं अवधीः। इन्द्र, निहतस्य क्षिप्तस्य च वज्रस्य ते शुष्मात् स्वनाच्चैव परमोऽपि निरोधो भिद्यते।
Mantra 5
वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् । वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त् ॥
इन्द्रो वरशिखस्य शेषं वधीद्—अभ्यावर्तिनं चायमानं च शिक्षन्। हरियूपीया-स्थाने यदा स वृचीवन्तं हन्ति, तदा पूर्वेऽर्धे शत्रुः भयसा विदीर्णः; परं तु पलायितः।
Mantra 6
त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या । वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन् ॥
हे इन्द्र पुरुहूत, यव्यावत्यां श्रवस्याय त्रिंशच्छतं वर्मिणः साकं समाययुः। वृचीवन्तो जनाः शरवे पत्यमानाः पात्राणि भिन्दानाः, न्यर्थान्यायन्।
Mantra 7
यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा । स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन् ॥
यस्य गावे अरुषे सूयवस्यु अन्तःषु चरतो रेरिहाणे; स सृञ्जयाय तुर्वशं परादात्, वृचीवतो विरुद्धं दैववाताय शिक्षन्।
Mantra 8
द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् । अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम् ॥
हे अग्ने, द्वयान् रथिनौ विंशतिं च गावः—मघवा सम्राट् मह्यं ददाति। अभ्यावर्ती चायमानश्चेमां दूणाशेयं दक्षिणां ददातः—पार्थवानां दक्षिणाम्।
Frequently Asked Questions
It explores how Indra’s soma-inspired power and friendship help devotees, then illustrates this through battle victories and ends by linking Indra’s favor with generous ritual gifts (dakṣiṇā).
The questions highlight that Indra’s strength is not merely physical—it is a sacred, inspired force associated with soma and with the bond between Indra and his worshippers.
It refers to dakṣiṇā given by patrons to the priest/poet after successful rites, showing that divine protection and victory are expected to yield real-world prosperity and social support for ritual.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.