Sukta 155

Mantra 1

अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि ॥

โอ้ความขัดสนอันเป็นศัตรู ผู้มืดบอดและพิกลพิการ จงไปสู่ภูเขาเถิด โอ้ผู้ตามหลอกหลอนอยู่เสมอ; ด้วยพลังขับไล่ของศิริมฺพิฐะ (Śirimbiṭha) ด้วยพลังเหล่านั้นเราขับไล่เจ้าให้พ้นไปจากเรา

Mantra 2

चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृण्गोदृषन्निहि ॥

“ถูกขับไล่จากที่นี่ ถูกขับไล่จากที่นั่น”—ขอให้ความครุ่นคิดอันแดงฉานทั้งปวงกระจัดกระจายไป. โอ้พรหมณัสปติ (Brahmaṇaspati) เจ้าแห่งวาจาศักดิ์สิทธิ์ จงประทับลงและฟาดฟันความขัดสน ผู้มีเขาแหลมคมและสายตาเฉียบคม

Mantra 3

अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥

ท่อนไม้นั้นที่ลอยอยู่โน่น ณ ฝั่งไกลของแม่น้ำ ไม่ต้องแตะต้องโดยมนุษย์—จงคว้ามันไว้ โอ้ผู้ยากจะสังหาร และด้วยมันจงข้ามเลยไป สู่ฝั่งอันไกลโพ้น

Mantra 4

यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥

เมื่อพลังทั้งหลายที่เคลื่อนไปข้างหน้าโถมมา กดดันเข้าสู่ทรวงอก—สู่ทุ่งภายใน—แล้ว ศัตรูทั้งปวงของอินทระก็ถูกฟันล้มสิ้น เป็นเพียงกำลังดุจฟองสบู่ ว่องไวแต่ในฟองฟู่เท่านั้น

Mantra 5

परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति ॥

พวกเขาได้โอบล้อมและนำพาแสงนั้น (โคภายใน) พวกเขาได้โอบล้อมและทำให้ไฟ (อัคนี) เบิกบาน ในหมู่เทพทั้งหลาย พวกเขาได้ก่อรูป ‘เกียรติที่ได้ยิน’ แห่งอาตมัน—บัดนี้ผู้ใดเล่าจะกล้ารุกรานพวกเขา?