Sukta 155

Mantra 1

अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि ॥

ఓ అరాయి (శత్రురూప లోటు/దారిద్ర్యం), ఓ అంధా, ఓ వికటా, ఓ నిత్యాన్వయీ—పర్వతానికి వెళ్లిపో. శిరిమ్బిఠుని తరిమే శక్తులతో, అవే శక్తులతో, మేము నిన్ను మా నుండి దూరం చేస్తాము.

Mantra 2

चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृण्गोदृषन्निहि ॥

‘ఇక్కడి నుంచి తరిమివేయి, అక్కడి నుంచీ తరిమివేయి’—అలా అన్ని ఎర్రని భ్రూణ-ఆకులతలు చెల్లాచెదురవుగాక. ఓ బ్రహ్మణస్పతీ, తీక్ష్ణశృంగుడవై, తీక్ష్ణదృష్టివై, ఈ అరాయ్యం (అభావం)ను కూర్చోబెట్టి దెబ్బకొట్టు.

Mantra 3

अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥

అక్కడ నదికి అవతల తీరంలో తేలియాడుతున్న ఆ దారుకట్టె—మనుష్యస్పర్శలేనిది—దాన్ని పట్టుకో, ఓ దుర్హణ (దుర్జేయ) వాడా; దానినే ఆధారంగా చేసుకొని అవతల, ఆ పరతీరానికి వెళ్లిపో.

Mantra 4

यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥

అప్పుడు ముందుకు సాగు ఆ శక్తులు అంతఃక్షేత్రం—హృదయ-ప్రదేశంలో—ఒత్తిడితో ప్రవేశించగా, ఇంద్రుని శత్రువులందరూ హతులై పడిపోయారు—నురగ బుడగల వలె, నురగ వేగంలోనే చురుకైనవారు.

Mantra 5

परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति ॥

వీరు వెలుగు-గో (అంతర్గత గోవు)ను చుట్టుముట్టి ముందుకు నడిపించారు; అగ్నినీ పరివేష్టించి ఆనందింపజేశారు. దేవుల మధ్య వీరు ఆత్మ యొక్క ‘శ్రవః’—శ్రవణీయ కీర్తి—ను నిర్మించారు; ఇక వీరిని ఎవరు ధైర్యంగా దాడి చేయగలరు?