Sukta 155

Mantra 1

अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि ॥

ஓ அராயி (பகைமையான வறுமை/இழப்பு), ஓ குருடே, ஓ விகடே, ஓ எப்போதும் பின்தொடர்பவனே—மலைக்குச் செல். ஶிரிம்பி஠னுடைய துரத்தும் சக்திகளால், அவற்றினாலேயே, உன்னை எங்களிடமிருந்து விரட்டுகிறோம்.

Mantra 2

चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृण्गोदृषन्निहि ॥

‘இங்கிருந்து விரட்டு, அங்கிருந்தும் விரட்டு’—இவ்வாறு எல்லா செம்மையான கருவுற்ற-கவலைகள் (ஆகுலங்கள்) சிதறட்டும். ஓ பிரஹ்மணஸ்பதி, கூர்மையான கொம்பும் கூர்மையான பார்வையும் உடையவனாய், இந்த அராய்ய (இழப்பு/வறுமை)யை அமரச் செய்து தாக்கு.

Mantra 3

अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥

அங்கே நதியின் அப்பால் கரையில் மிதக்கும் அந்த மரக்கட்டை—மனிதன் தொடாதது—அதைப் பற்றிக்கொள், ஓ துர்ஹண (வெல்லற்கரிய) ஒருவனே; அதையே துணையாகக் கொண்டு அப்பால், அந்த மறுகரைக்கு செல்.

Mantra 4

यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥

அப்போது முன்னே செல்லும் அந்த சக்திகள் உள்ளகப் புலம்—இதயப் பகுதி—உள்ளே அழுத்தி நுழைந்தன; உடனே இந்திரனுடைய எல்லா பகைவரும் அடிபட்டு வீழ்ந்தனர்—நுரைபோன்ற குமிழ்களைப் போல, நுரையின் வேகத்திலேயே விரைவு உடையவர்கள்.

Mantra 5

परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति ॥

இவர்கள் ஒளி-கோ (உள்ளகப் பசு)வைச் சுற்றிவளைத்து முன்னே நடத்தினர்; அக்னியையும் சுற்றிவளைத்து மகிழ்வித்தனர். தேவர்களிடையே இவர்கள் ஆத்மாவின் ‘ஶ்ரவஸ்’—கேட்கத்தக்க புகழ்—உருவாக்கினர்; இப்போது இவர்களை யார் தாக்கத் துணிவார்?