Sukta 155

Mantra 1

अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि ॥

હે અરાયિ (વૈરિ-અભાવ), અંધ અને વિકૃત સ્વરૂપવાળી, હે સદૈવ પીછો કરનારી, તું પર્વત તરફ જા. શિરિમ્બિઠના પ્રેરક બળો દ્વારા—એ જ બળોથી—અમે તને અમારી પાસેથી હાંકી કાઢીએ છીએ.

Mantra 2

चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृण्गोदृषन्निहि ॥

“અહીંથી હાંકી કાઢો, ત્યાંથી પણ હાંકી કાઢો”—એ રીતે સર્વે લાલ (આરુષી) ભ્રૂણ-વિચારણાઓ વિખેરાઈ જાય. હે બ્રહ્મણસ્પતિ, તીક્ષ્ણ-શૃંગ અને તીક્ષ્ણ-દૃષ્ટિવાળા, આ અરાય્ય (અભાવ)ને નીચે બેસાડી પ્રહાર કર.

Mantra 3

अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥

નદીના પરના કાંઠે જે લાકડાનો ગોઠો ત્યાં તરતો જાય છે—માનવથી અસ્પર્શિત—તેને પકડી લે, હે દુર્હણ (દુઃસંહાર્ય) એક; અને તેના દ્વારા પાર જઈ, પરતર તરફ પહોંચ.

Mantra 4

यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥

જ્યારે તે પૂર્વગામી શક્તિઓ અંદરના ક્ષેત્ર—હૃદય-સ્થાનમાં ધસી આવી, ત્યારે ઇન્દ્રના બધા શત્રુઓ હણાઈ ગયા—ફક્ત બબૂકા સમા, ફેનમાં જ ઝડપી એવા.

Mantra 5

परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति ॥

આઓએ પ્રકાશ-ગાય (અંતર ગૌ)ને ચારે તરફથી ઘેરીને આગળ દોરી છે; અગ્નિને પણ ઘેરીને આનંદિત કર્યો છે. દેવોમાં તેમણે આત્માનું શ્રવઃ—શ્રવણ-કીર્તિ રચી છે; હવે કોણ આઓ પર આક્રમણ કરી શકે?